Mijn zomerse vriendjes

Ze zijn er weer mijn zomerse vriendjes. De hummingbirds....



Met een luid brom geluid komen deze kleine vogeltjes aangevlogen.....



Om dan hun spitse snavel, in de speciale gaatjes te stoppen. Het rode spul wat je ziet, is nectarsap wat je in de winkel speciaal voor ze kan kopen. Ze komen nu elk jaar en vind het echt een genot om naar te kijken. Soms zijn er heuse gevechten gaande met de wespen die vinden dat zij ook recht hebben op het rode goedje.




"Hey kijk nou, zij zit er ook weer met "der" camera".

Lief zijn ze hé?

Gisteren hebben we 's morgens eerst Stacey gebadderd.... Die was natuurlijk hartstikke blij. NOT..... Vorige week hadden we Connor gedaan en die vindt het nooit zo'n probleem. Maar Stace is echt niet blij tegenwoordig. Maar soms, vooral in de zomer, is het wel eens nodig niet?


Nouja, heb ik zo mijn best gedaan om lekker te ruiken, vinden die bazen weer dat ik een ander geurtje zou moeten hebben..... Wat een onzin....


Baasje help jij me dan.....? Is toch nergens voor nodig al dat gesop?


Zoooooo, het is weer achter de rug, laat die massage maar komen....

Na het badderen, meneer de Bruin dus uitgeborsteld en toen was ik zelf wel toen aan een frisse duik. En hebben we lekker genoten bij het zwembad. Het was heerlijk weer. De vochtigheidgraad was ineens een stuk lager na de onweer van vrijdag avond en daardoor is het lekker om buiten te zijn. Normaal heeft onweer hier niet zoveel invloed op de warmte en blijft het gewoon puur warm na een buitje. Maar nu dus even niet en dat was lekker zeg! Nu ook, want terwijl ik dit aan het tikken ben, staan veel ramen en deuren open, om even lekker alles door te luchten. Normaliter is dat in juli geen goed plan, want daar wordt het alleen maar plakkeriger en warmer van. Dus...., voor zo lang het duurt genieten we er van.

Groetjes Petra

Weekend...

Bedankt voor al het duimen. Het heeft geholpen want het gesprek ging goed, voor mijn gevoel. Maar dat dacht ik de vorige keer ook, dus veel zegt dat ook niet echt ;-) Het was wel zo dat ik nu met een nieuw iemand sprak. Een directeur nog wel. En een directeur die zelf ook nog maar net bij het bedrijf werkte en een nieuwe kijk op de gang van zaken had. Gelukkig had hij geen bezwaar tegen part-timers, wat zijn voorganger waarschijnlijk wel had. Want dat was toch de reden waarom het de vorige keer niet zo'n vaart liep, vertelde hij. Dus dat is in mijn geval gunstig. Hij vertelde me aan het eind van het gesprek dat ik zeer binnenkort meer zou horen van iemand van personeelszaken om over het salaris te spreken. Dus ook gunstig. Maar weer afwachten. Hopelijk niet weer twee maanden, al is geduld is een schone zaak.

Na mijn sollicitatie gesprek zijn we weer naar Raleigh gereden. De auto was inmiddels klaar. Ook dat had een hele poos geduurd. Zoals ik al zei hebben we garantie en het bleek toch dat de velgen niet gemaakt konden worden en dus kregen we nieuwe. Maar die moesten besteld worden en dat duurde bijna een week. Maar vanochtend klaar en wij weer door Raleigh heen. Pfffff, echt het leek wel of iedereen tegelijk verzonnen had om daar te gaan rijden. Het was zo druk.

Volgens mij had ik ook nog niet verteld van onze nieuwe Miep. Want we hebben een nieuwe Miep. De oude Miep hebben we via Craigslist verkocht. En dat het een super trouwe Miep was bleek al snel, want de mensen die hem kochten, stonden tot twee keer toe weer bij ons aan de deur. Het was een jong meisje met haar vriend. En die snapte de ballen niet van onze Miep. En dus kwamen ze steeds weer terug. Je kan veel zeggen van Miep, maar de weg terug naar huis wist ze als de beste ;-)

Ron het weer uitleggen hoe het werkte, maar het waren Chinese mensen en die snapte niet veel van Miep, maar ook niet veel van Ron. Dat ging dus niet echt lekker samen.
Ze wilde hem op een Chinese Miep zetten, maar Ron had al gezegd dat ze dat via de computer moesten doen en dan het programma eerst moesten installeren. En juist dat kwam niet echt over. Dus wees Miep ze steeds weer naar ons. Fijn!!! (Volgens mij wilde ze gewoon niet bij ons weg) Maarja Miep heet nu waarschijnlijk toch Yoshi of zo, want een derde keer zijn ze niet terug gekomen. Ach best wel zielig voor Miep niet? Maar na 4,5 jaar was het tijd voor vernieuwing.

En dus woont nu Claire bij ons in de auto. En niet zomaar een Claire. Neeeee, Claire uit Gooische vrouwen! Echt waar! Ze is het! Ok, ze klinkt niet altijd even aardig Claire. Maarja, zij heeft ook heel wat meegemaakt natuurlijk in haar leventje. Man dood in het zwembad, al der geld kwijt geraakt aan een foute lover in foute beleggingen en ook nog eens advocaat van beroep. Daar word je ook niet vrolijk van. Dus we nemen het maar niet kwalijk ;-)
Gelukkig is ze niet helemaal de weg kwijt geraakt van al deze narigheid en weet ze ons nog aardig de weg te wijzen. In 3D nog wel en ze kan zonder handen bellen. Bovendien weet ze de weg op onze fiets en weet ze gewoon waar de files staan. In Amerika maar ook in Nederland. Toch wel erg knap van Claire niet? We zijn dus erg blij met "der".

Dit zijn inmiddels de zwaluwtjes. Gegroeid he?



Nou ja, de foto's zijn eigenlijk al van vorige week. En vanmiddag zagen we dat ze inmiddels al kunnen vliegen. Dat gaat in rap tempo.



Deze ziet er ook vriendelijk uit he? Wat een boos koppetje zeg! Zal morgen proberen verse foto's van ze te maken.

Vanmiddag kregen we een aardige onweersbui over ons heen. Maar zo als het gezegde gaat. Na regen komt zonneschijn en in dit geval ook de regenboog.



Maar daarna ging het niet echt zoals het gezegde, want na de zonneschijn kwam er weer onweer. Alhoewel geen regen. Het gaf wel mooie plaatjes in de lucht.





Zo, en nu ben ik toe aan weekend! Heb geen huiswerk dus kan er lekker van gaan genieten.

Groetjes Petra

Dieogy

Ik ben halverwege! Halverwege level 1 van de cursus. Nog twee weken te gaan. Gisteren was een zeer relaxte middag, want om half 2, de les begint om 1 uur, lag het internet voor de rest van de middag eruit. We waren net aan een test begonnen en toen ik op verzenden drukte, floepte die eruit. Weg test, weg internet. Nou hadden we drie testen te maken, nog 1 op internet en eentje op de ouderwetse manier, met pen en papier. Dus ik begon daar maar aan.

Zo'n vijf minuten later in de les bleek dat het merendeel van de dames gewoon niks zat te doen. Het is echt een bont gezelschap hoor. Ga ze steeds leuker vinden. Dus Knoopje zegt, "Dames, we hebben nog een test te doen hoor!". Wat????? Ohhhhhhh, is dat zo? Heerlijk! Maar na die test was er niet veel te doen, dan behalve te werken aan de assignments. Dus ben ik verder gegaan aan het maken van de brochure in Publisher. Die brochure moeten we aan het eind van alle lessen inleveren.

Op zich vind ik dat hartstikke leuk om te doen. Beetje freubelen, plaatjes erbij, teksten maken. Best wel grappig en de tijd vloog om. Vandaag daarentegen een heel stuk minder. Want nu deed het internet het weer, dus die twee testen eerst maken en daarna gingen we naar het volgende hoofdstuk, "Medical law"..... beetje droge stof eerlijk gezegd. Veel rechtstermen en ik heb geleerd dat als een patient een afspraak afzegd en de dokter daar geen aandacht aan besteed, hij aangeklaagd kan worden. Echt waar! Ongelooflijk niet? De patient zegt de afspraak toch af of niet? Maar nee als hij onverhoopt wat mocht krijgen, dan is de dokter toch nog aansprakelijk. Rare gang van zaken als je het mij vraagt.

Ook hebben we alle "consent" forms die een patient moet tekenen bij een arts door genomen. Uitermate interessant (lees slaapverwekkend). Maar het hoort er helaas ook bij tegenwoordig. In de pauze heb ik wel weer heel erg moeten lachen. Ik stond met een groepje dames buiten en ze weten inmiddels dat ik hondjes heb. En een andere dame uit de groep heeft er ook drie. Drie poedels. Echt rashondjes. Ze heeft ze niet zelf gekocht, maar wel zelf geadopteerd, vertelde ze me. Ze komt uit Equador en is echt hartstikke aardig en duidelijk gek met haar hondjes.

Gisteren had ze me er al over verteld, maar vandaag vroeg ik naar de namen van haar hondjes. "Baby Boy 1 en Baby girl 2", zei ze. "Of afgekort BB1 en BG2. En de derde poedel heette Dieogy". Ik moest erg lachen om de eerste twee namen, dus ik vroeg haar hoe kom je daar nou bij? Het schijnt dat de eerste eigenaresse ze zo genoemd had en zij het zielig vond om de namen te wijzigen. Want ze luisterden er al zo goed naar, ha ha ha. Zie me al roepen. BB1 and BG2

Toen vroeg een andere dame hoe je de naam Dieogy, spelde. Betekende dat wat bijzonders in Equador? "Nou", zegt ze "Gewoon Die-Oh-Gie". En toen viel bij mij het kwartje pas. Hij heet dus gewoon "Dog", maar dan gespeld. Niks speciaals uit Equador, gewoon oer Engels, ha ha ha. En ze keek er ook zo droog bij, terwijl de andere dames iets heel tropisch er bij bedachten. Zo mooi!

Daarna zijn we weer naar binnen gelopen en daar zat de vrouw waar ik van de week over vertelde, met de scrubs, de dame op leeftijd zeg maar, te vertellen dat ze die morgen was wezen solliciteren. Bij de nieuwe Harris Teeter. Dat is een supermarkt keten hier en binnenkort wordt er vlak bij ons een nieuwe geopend. Afijn ze vertelde alles met geur en kleur. En dat de dame van de Harris Teeter erg aardig was geweest. Maar, vertelde ze er gelijk bij, waarschijnlijk kon ze niet meer zo goed concureren met al die jonge "Sexy Lexy's". En daar bedoelde ze de jongere meiden mee. Ze maakte er nog een speciaal gebaar en loopje bij ook. En dat in een North Cariolaans accent. Ik moest zo lachen, wat een mens! Ze is echt heel grappig Barbara nr. 2. Zo wordt ze namelijk genoemd, want er is nog een Barbara in de klas.

Afijn tot zover de cursus perikelen. Maar er zijn nog andere perikelen gaande. In mei was ik destijds op een sollicitatie gesprek geweest bij een bedrijf, die een Nederlands sprekend iemand zocht. Nooit meer wat van gehoord. En toen ik weer een advertentie zag voorbijkomen met die functie via de NL-club, wist ik bijna wel zeker dat ik er ook nooit meer wat van zou horen ook. Toch had ik ze nog een mailtje gestuurd om te vragen hoe en wat. Wel zo netjes als ze je een afberichtje sturen toch? Vooral als je op gesprek bent geweest. En zowaar kreeg ik die naar aanleiding van mijn brief dan ook. Niet helemaal wat ik hoopte, maar helaas.

Maar, de wonderen zijn Amerika nog niet uit, want gisteren kreeg ik weer een mailtje van ze. Of ik nog geinteresseerd en beschikbaar was? Nou echt...., je had mijn gezicht moeten zien. Als ik een stel klompen had gehad, waren ze echt ter plekke gebroken! Die had ik dus echt niet meer verwacht! Wel leuk!
Op zich vind ik de gang van zaken wel wat raar, maar.... ik vond het echt een leuk bedrijf. Het gesprek toen was voor mijn gevoel leuk geweest. En ik had na mijn interview die middag nog een rondleiding door het pand en de afdelingen gehad en het was er echt leuk. Lekker modern en leuke aparte dingen voor de personeelsleden ook. En ik had er eigenlijk wel een goed gevoel bij gehad. En vond het echt jammer toen, dat het niet door ging. En tsja, wat nou de reden van het alles was? Ik weet het niet? Misschien toch omdat ik part-time wilde werken? Misschien is het niet zo raar om een paar maanden te wachten op reactie? Bij de bloemenschuur duurde het zeker drie maanden voor ik wat hoorde.
Maar vandaag ben ik dus door ze gebeld en morgen heb ik weer een gesprek, dit keer met een andere baas. Dus duimen jullie voor me?

Groetjes Petra

Nieuwtje

Trudy en Mariet, ik had vandaag en van de week om jullie achter gelaten berichtjes wel een beetje binnenpretjes. In hun comments hadden ze het namelijk over het bundelen van mijn blogperikelen. En laat ik daar nu al een paar maandjes mee bezig zijn! Echt waar! Het begint inmiddels al ergens op te lijken ook. En vond het daarom wel leuk om jullie berichtjes te lezen. Dus wilde eigenlijk ook het "nieuwtje" met jullie als vaste bloglezers delen.

Ben er nog wel even verder mee bezig hoor. Maar de titel is verzonnen en de kaft is ontworpen. En....., er zijn zeker al 200 bladzijdes. Dus er komt echt schot in! Wie had dat kunnen denken, toen ik aan dit blog begon? Veel meer wil ik er nog niet helemaal over zeggen, maar wil wel alvast de kaft met jullie delen. En met de kaft is dan ook gelijk de titel bekend ;-) Zijn jullie er klaar voor?



Zo dat is eruit! Was ook hartstikke moeilijk voor mij om dat zo lang voor me te houden... Zit er al een poosje op te broeden en dan zo lang je mond er over houden? Dat gaat meestal niet zo gemakkelijk bij mij. Vooral omdat ik het resultaat nu toch wel erg leuk ga vinden. Had toch wel weer een paar "oh ja"-momenten toen ik veel stukjes terug las. De keer dat ik met mijn giecheltje in de greppel ging tijdens het hardlopen met de hondjes, de vele ervaringen hier in winkels, cakedecorating en wat al niet nog meer. Soms vergeet je dingen die je meegemaakt hebt eigenlijk al heel snel weer. Sommige zelf graag nog iets sneller dan de ander, niet waar? Maar ik vond het leuk om de stukjes weer terug te lezen. En strakjes heb ik al die toch wel vaak lachwekkende verhalen, ook voor mezelf in een bundel, om daarmee nooit meer te vergeten. Eigenlijk super leuk! Dus ook deze wordt vervolgd. Maar Mariet en Trudy, jullie zijn op de hoogte ;-)

Vandaag was ook presentatie dag op de cursus. Ik had mijn interviews gedaan met twee assitentes en daar op Powerpoint een presentatie van gemaakt. Gelukkig was ik er al helemaal klaar mee en wilde hem vanmorgen nog even door lezen en nog een keer goed nakijken. Blijkt ineens dat onze nieuwe laptop die Microsoft office heeft, alle 2007 documenten geblokt heeft. En waarom? Ik kon het niet vinden. Elke keer gaf hij een foutmelding "document has been blocked". Ik dacht dus dat ik een verkeerde knop in had gedrukt ofzo. Dus ik die hele laptop op zijn kop en alles ingedrukt en nagekeken. Laptop weer aan en uit, maar nog steeds dezelfde kreet. En eerlijk gezegd, daar werd Petraatje niet blij van. De iPod en toggle keys ervaringen van weleer kwamen al weer boven en echt ik was niet te genieten. Net nu vanmorgen zeg. Moest om half 1 de deur uit en dan gaat die computer gekke fratsen uithalen.

Maar ik herinnerde me in mijn boosheid nog wel wat Ron toen gedaan had, toen het toetsen bord op die toggle keys toestand stond. Hij had toen namelijk op internet gekeken wat het zou kunnen zijn. En ik dus gegoocheld op "blocked documents Microsoft". En ja hoor, er kwam een hele riedel uit. Ik was dus niet de enigste die dat over kwam. En al snel had ik in de gaten dat ik dus helemaal niet een verkeerd knopje had ingedrukt, maar dat de proef periode voor Microsoft office op onze computer verlopen was. Jemig dat is snel zeg!!! We hadden hem nog maar een maand ofzo! Lekker is dat! En dat nou net vandaag..... Zal je net zien.

Persoonlijk had ik het ernstig kunnen waarderen van Microsoft, als ze dat gisteren bij het afsluiten al aangekondigd hadden. Maar nee, dat gaan we niet doen, dachten ze bij Microsoft, dan weet Petra het ook! Nee we doen gewoon morgen ochtend, net voordat ze die presentatie heeft, die documenten op slot. Dan zullen we pas lol beleven ;-) Ja dikke pret was het zeker.....

De oplettende lezer begrijpt, dat Microsoft nu in dezelfde categorie bij mij valt als de iPod. "Niet gebruikersvriendelijk", laten we duidelijk zijn! Sjongejonge. Zat ik dan. En nu? Onze andere computer heeft de 2003 versie en die kon die documenten dus niet uitlezen. Want dat was veel te ver na zijn tijd natuurlijk. Geef hem eens ongelijk, grrrrrr. Zou natuurlijk ook te veel voor de hand liggend zijn.... Zucht....

Dus ik wat vroeger naar de les vandaag en daar op de computer voor de zekerheid nog maar een keer alles nagekeken en verder uitgeprint. Daarna alle brieven en verslagen die ik gedaan had omgezet naar de 2003 versie. Zodat ik er weer op de laptop thuis aan kan werken.

Afijn de presentatie dan eindelijk.... Het leek toen ik de klas binnen kwam net een kippenhok. Want al was ik vroeg er waren dames die nog vroeger waren. Zouden zij ook computer problemen gehad hebben vanochtend? Het was een gekakel van jewelste. Zouden het de zenuwen geweest zijn? Het viel me ook op dat iedereen ineens in "pak 1" was. Oh jeetje, die had ik natuurlijk weer niet zien aankomen. Ik was gewoon in mijn "door-de-weekse" outfit. Jeetje, dat was wel weer opvallend. Eigenlijk had ik dat nu ondertussen ook wel kunnen bedenken. Niet dat ik er niet netjes uitzag, maar ja tegen een strak in pak verhaal kon ik eigenlijk niet op.

Maar in ieder geval de presentaties begonnen en degene die de eerste was hield een pleidooi van zo'n 25 minuten. Allemachies..... en ook nog alles op een vrij monotone manier. Dit werd nog een lange middag. Van te voren was duidelijk gezegd dat de presentatie iets van 5 minuten mocht duren. Mocht iets langer, maar vast niet 5 keer zo lang. En zo waren er meer. Toen ze eenmaal begonnen met praten waren ze niet meer te houden. En dan ook nog twee keer 5 verschillende vragen, die uitgebreid beantwoord werden. Een iemand ging na de vijf vragen ook nog een gehele uitgeprinte website zowat voor lezen. Daar gingen de minuten weer....

Op zich was het wel leuk om te zien wie iedereen geinterviewed had. En wat voor vragen ze gesteld hadden. Knoopje had verteld dat als je beeldmateriaal bij je had in de vorm van een brochure van de praktijk of in een powerpoint presentatie of iets anders, je extra credits zou krijgen. En er waren dus diverse brochures te zien. Maar er was ook de oudste vrouw in de klas die het wel heel leuk bedacht had, vond ik. Ik moet altijd wel om haar lachen. Ze kan goede zelfspot geven en dat kan ik wel waarderen. En heb echt respect dat ze op haar leeftijd, omdat ze ook ontslagen was, zich wil omscholen. Heel wat voor te zeggen natuurlijk.



En zo was zij niet in "pak 1" gekomen vandaag, maar in scrubs. Scrubs zo noemen ze hier de dokters en verpleegsters outfit. Echt heel leuk bedacht. Ze had zich dan ook vandaag gelijk de rol van verpleegster toe bedeeld en dat gaf wel een extra dimensie aan de middag. Want de spanningen waren erg te voelen in de klas, dus als er hartklachten mochten komen, konden we bij die "mevrouw in de scrubs langs komen". Bij mij ging de presentatie best aardig. Ondank dat alles in het Engels moest, wist ik me aardig te redden. En uiteindelijk kreeg ik zelfs geen aftrekpunten voor de uitspraak. Iets wat ik toch wel verwacht had. Want juist daarom had ik een powerpoint EN een brochures mee genomen. Omdat wat te compenseren, zeg maar. Wie niet Amerikaans is moet slim zijn, niet? Maar het viel allemaal meee en kreeg het volle aantal punten.

Ik had een Nederlandse assistente en een Amerikaanse geinterviewed en dat idee viel in de smaak. Bij Knoopje, maar ook bij mijn klasgenotes. Er volgde na mijn presentatie een heuse discussie over de verschillen in gezondheidszorg in de beiden landen. Het grote voordeel van de powerpoint presentatie was dat het licht uit moest om het scherm goed te zien, waardoor ik zelf niet zo het gevoel had voor een klas te staan. Dus ook die hebben we weer gehad ;-)

Verder had ik het gisteren toch goed ingeschat met de reactie van mijn buurvrouw. Ik had haar toen een soort van jaloers zien kijken, naar onze achter buurvrouw die vertelde dat ze met de cursus zou stoppen. En ja hoor, vanmiddag naast me een lege tafel. In de pauze vroeg ik aan Mrs. Knott of ze wat van Cindy gehoord had. En ze vertelde me dat ze vanmorgen een mailtje van haar had gehad dat ook zij eerst liever een cursus Word wilde gaan volgen. Dus alweer, min 1.....

Morgen weer een nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Groetjes Petra

En alweer min 1

Van de week moesten we een paar keer naar Raleigh met de auto. Elke keer vergat ik een foto te maken van als je down town Raleigh inrijdt. Via de 401 is dit wel een mooi plaatje. Vooral met de Crepe Myrtles op dit moment zo mooi in bloei.

De garage van onze auto zit in Raleigh en zo doende moesten we die kant op. We hebben drie jaar garantie op de auto en er was wat met twee velgen aan de hand. Er leek een soort van waas te zien op die velgen. En zo gingen we de eerste keer heen om het te laten zien. Maar toen was de "baas" er niet. Dus nog een keer toen de baas er was en er een foto van te maken, om weer aan zijn baas te laten zien. En toen nog een keer om het inderdaad te laten repareren, want het was dus wel garantie. En afgelopen zaterdag morgen zouden we hem weer op pikken. Ware het niet dat ze gewoon een velg waren vergeten te maken. Lekker slim! Kwamen we weer voor niks en konden we de auto laten staan. Ron was overigens ook niet zo blij met de velg die ze wel hadden gerepareerd, dus daarover is er ook nog overleg gaande. Wordt weer vervolgd en zullen we vast nog wel een keer via de 401 downtown Raleigh inrijden.

Vandaag ook weer naar school geweest. En nu ging het over 'written communication' in de les. Over hoe je een brief moet opstellen, emails, memo's en ga zo maar door. Afijn net voor de pauze gaf Mrs. Knoop de opdrachten door. En dat was 1. een brief schrijven en daarvoor kreeg je een patienten dossier en die patient moest een verwijs brief naar de oogarts. Met daarin vermeldt haar klachten.
Tweede was een memo voor de hele fictieve praktijk, want er zou een dokter bij komen. En alle personeelsleden moesten daarvan op de hoogte gebracht worden en als laatste moest er een research project worden gemaakt in opdracht van een gespecialiseerde dokter. Dus allergoloog, neuroloog of andere "logen". En geheel naar eigen "loog" keuze. ;-)

Afijn tijdens al deze mededelingen werd het weer doodstil in de klas. Echt muisstil. Er was niet sprake van een dominee die voorbij kwam, maar het halve klooster stond midden in het lokaal. Knooppie schrok waarschijnlijk van de bleek weg getrokken gezichten en vertelde dat we wellicht misschien eerst even pauze moesten gaan houden en daarna aan de opdrachten in de klas zouden beginnen.

En toen ze dat gezegd had leek het wel of er een waterval aan vragen zo maar in ene los barstte. Echt zo raar weer. Niet 1 vraag, maar alles door elkaar en al weer groot tumult alom in de klas. En de vragen vlogen door de klas, als of alle remmen ineens los geschoten waren. Zo stil als het eerst was, openbaar en enorm was het tumult nu weer. Er was 1 mevrouw die echt compleet in de stress schoot. Liep rood aan en het huilen stond haar nader. Ze wist echt niet waar te beginnen en Knoop richtte zich in beginsel dan ook op haar. Omdat die mevrouw achter mij zat en ik hen toch een soort van privacy wilde geven besloot ik om dan maar aan mijn pauze te beginnen.

En zo volgden er nog meer dames. Buiten met hen ging de stress van zo juist in het lokaal nog wel even een poosje door. Wat,hoe en wanneer, waarom en welke? Het leed was echt niet te overzien. En zo even werd ik toch wel bedwelmd met een hoog plattelands gehalte. Zouden deze dames dan nog nooit eerder een brief hebben moeten schrijven. Ik kon het me bijna niet voorstellen. Tuurlijk was het wel even wat anders, maar toch nog wel te overzien toch? Sigaretten werden tot aan het randje toe opgerookt en met lichte tegenzin droop het spul weer het lokaal in.

Eenmaal in het lokaal, was het eerste wat ik zag mijn achter buurvrouw. Niks geen weggetrokken stress gezicht, maar nu met een big smile! Hmmmm, die heeft het licht gezien, dacht ik nog. Dat had Knoopie even snel gedaan zeg, in een kwartiertje pauze. Petje af, moet ik zeggen. Ik had deze mevrouw ook een paar keer getracht te helpen van de week bij het inloggen van haar email adres. Maar ik schoot niet echt op met haar. In de cursus omschrijving stond dat men wel de basis begrippen en wetenschap van een computer en internet moest kennen. En heel eerlijk gezegd dacht ik niet dat deze mevrouw dat had. Maar nu zat ze daar met een big smile en duidelijk een opgelucht gezicht. Wat had Mrs. Knott nou gedaan om dat voor elkaar te krijgen. Want de hele vorige week had ik niet zo'n smile bij haar gezien.

En toen ik eenmaal goed en wel weer op mijn plekje zat, kwam de aap uit de mouw. Zij en Knoopie hadden besloten dat het beter was als zij met de cursus zou stoppen en eerst een cursus Word ging doen. Ze was er helemaal content mee, dat was duidelijk. Van oor tot oor ging de smile. Ik zag mijn directe buurvrouw een beetje jaloers kijken. Volgens mij wilde ze dat ook wel, maar ergens haperde ze nog om die beslissing te nemen.

Na deze openlijke mededeling ging de rest van de groep verder met de opdrachten. Het gesteun en gekreun was niet van de lucht. Echt, ik kan me niet voorstellen, dat je dat ook achter de balie in een ziekenhuis zou doen. Wat denk je er van dat 1 van deze dames op de ER terecht zouden komen? Je moet er toch niet aan denken om dat aan de andere kant van een balie te treffen als je op de spoedeisende hulp terecht komt. Jijzelf in grote paniek en aan de andere kant van de balie, een zelfde soort paniek.

Ergens moest ik van binnen ook wel lachen, want ik kon me eigenlijk wel de gezichten er bij voorstellen. Wenkbrauwen die een eigen leven gingen leiden. Een zenuwachtig lachje erbij en vragende ogen, van hoe moet ik dit nou ooit op gaan lossen. Hoop echt dat ze niet aan het werk gaan bij een ziekenhuis of dokter bij ons in de buurt, hi hi hi.

Groetjes Petra

Op zoek

Nou gisteravond zijn we op zoek gegaan naar hertjes. Bewapend met mijn fototoestel en op de fiets, zo dat we het veld in konden.



Toen we bij het eerste veld aankwamen geen hertjes.... Daarna doorgereden over een zandpad door het weiland, maar natuurlijk mooi geen hertjes.



Volgens mij wisten ze dat we speciaal naar ze op zoek waren en bleven ze daarom weg.



Ze waren er wel geweest, want in het zandpad zagen we de voetsporen.



Maar geen levende exemplaren kunnen constateren. We gaan het zeker nog een keer proberen, want het was eigenlijk wel een leuk weggetje om te fietsen. Net achter onze wijk.



Waarschijnlijk niet aan te raden in het jachtseizoen, maar nu zo hoog zomer wel even leuk. Waarschijnlijk is dat ook de reden waarom we nu ineens zoveel herten gezien hebben. 1 september begint het jachtseizoen weer en zullen we ze niet meer zo snel in het veld zien. De boeren zijn namelijk denk ik niet zo heel blij met ze, want de eten echt hun oogst op. Maar ach...., ik vind ze wel leuk die Bambi's ;-)

Van de week trouwens nog meer leuks geregeld. Want ik heb kaartjes gescoord voor twee concerten. Voor Coldplay en voor Nickelback. Als eerste Coldplay. Kreeg daar in de mail een aanbieding voor van Livenation. We hebben de kaartjes van U2 ook via hen gekocht en nu krijg ik steeds mailtjes van concerten. Dertig dollar per kaartje en zonder verdere kosten te bestellen. Ze treden 6 augustus hier in Raleigh op. Helemaal leuk!!


Filmpje van Youtube van Coldplay in 2008, in Paradiso, Amsterdam.

En het tweede concert is van Nickelback. Ik was van de week bij Subway om zo'n heerlijk $5,- broodje te kopen. Nouja broodje? Brood meer. Hier hebben ze al een poosje een heel stel footlang broodjes in verschillende smaken in de aanbieding voor $ 5,-. En in de winkel zag ik borden staan met "Ga met Subway naar een concert van Nickelback voor $5,-". Klonk wel aantrekkelijk. Ik nog kijken op mijn bonnetje maar zag er niks op staan eigenlijk. Dus hierna weer vergeten. Tot ik er vanmiddag ineens weer aan dacht. Toch maar eens Googlen, want ik vind de muziek van Nickelback wel leuk. "Photograph" is 1 van mijn favo nummers toch wel. Maar ook hun nieuwere nummers vind ik erg leuk. Beetje mee blehren in de auto zeg maar ;-)

En zo kwam ik dus op deze website. De website van Subway. Je moet dan je gegevens invullen en je krijgt dan een email met een code in je mailbox en een link naar Livenation.com. En zo kan je dus echt de kaartjes bestellen! Je krijgt helemaal niks van Subway, maar van Livenation. Niet helemaal voor $ 5,- per stuk, want er kwamen wel wat kosten bij. Maar toch nog hartstikke goedkoop.





En in het voorprogramma staat Hinder...


Al met al niet verkeerd!!! En zo....., gaan we dus 1 augustus en 6 augustus naar een concert toe! Jippie!!

Groetjes Petra

dag nr. 4

Gisteren verliep eigenlijk vrij rustig in de klas. Toen ik aankwam, zag ik Mevr. Knoop met mijn buurvrouw in de gang staan praten. Ze waren duidelijk iets prive's aan het bespreken, dus liep maar snel door. De les ging vandaag over computers en public speaking. Dus weet nu weer precies wat RAM en ROM is in de computer. Daarover moesten we direct erna weer een test maken. En bij de uitslag schrok ik, want ik had duidelijk geen 100%. Het mooie, nou ja in dit geval minder mooie, van blackboard is dat je je test gelijk terug kan zien en uitprinten indien nodig. Want ik had namelijk 65% gescoord voor de test. Oeps..., dat is wel een heel stuk lager dan 100%. Ik daarop gelijk de test terug kijken en zag maar 1 fout, maar hoe kwam ik dan aan 65%?

Nu werd ik toch ineens een beetje peuneveu van dat Blackboard zeg. Zal je net zien, zit ik de dagen er voor over "de dames" te praten en nu heb ik gewoon zelf 65%. Wat natuurlijk nog net voldoende is. Maar ben inmiddels een Amerikaantje en ga voor die 100% niet? En 65 is duidelijk geen 100%. Daar wordt Petra niet vrolijk van.

Toen hoorde ik dat er vrouwen waren die 40% en 50% hadden. Hoe kan dat nou, dacht ik nog, zo moeilijk was het toch allemaal niet. En toen kwam het verlossende woord van Knoopie. Je kon maar max. 70% halen voor die test. Beetje raar, maar dat was nodig voor gemiddelden en een ander ingewikkeld verhaal. En er klonk een verlichtende collectieve zucht door het klaslokaal. Iedereen weer blij en dus was mijn 65% was helemaal zo slecht nog niet.

Na de testen werd er zeer uitgebreid gesproken over het spreken voor een publiek. Dit alles voor de "presentation" voor a.s. dinsdag. Ik heb inmiddels mijn interviews gedaan en moet nu nog een powerpoint gedoetje in elkaar zien te flansen. Maar in de les werd besproken wat je houding moet zijn, waar je vooral op moet letten, maar ook een heel briefje waarop Knoopie je op gaat beoordelen. En dat waren er heel wat. Wordt nog een leuke middag a.s. dinsdag ;-)

Daarna kregen we ook de uitslag van het essay. En dat kwam wel gewoon op een geprint blaadje met een cijfer terug. Geen Blackboard, maar op de ouderwetse manier. Ik had er een 98% voor gekregen. Ze vond het inhoudelijk "uitmuntend" (ja ja, Petra en inhoudelijk en uitmuntend in 1 zin) Maar, ik was een punt vergeten en ik had vermeldde cursuskosten op zijn Nederlands neer gezet. Dus $ 50,- ipv $50.00. En daar kreeg ik aftrek voor. Zonde, maar moet gewoon beter nakijken, want Mrs. Knott ziet ALLES!

Want....., ze zei na afloop van het teruggeven van de essays, dat als het goed was, had iedereen hun essay terug gekregen en als dat niet zo was moet je even bij haar langs komen. En mijn buuf had hem niet terug gehad. En dus vroeg ik haar of ze dat niet even moest zeggen. Maar het bleek dat zij en Knoopie dit al besproken hadden, voor de les op de gang. En ze het essay over nieuw moest doen. Oh jeee....., zou ze gezien hebben dat haar dochter het gedaan had? Of had ze ons gehoord? Durfde het niet goed te vragen, maar buuf was niet zo blij en kon nog meer doen van het weekend. En trok er en wenkbrauwen opgeheven gezicht bij..... Ben benieuwd...
Maandag weer verder.

Gisteravond zijn Ron een stukje wezen fietsen hier in de buurt. En net buiten de wijk stond drie herten in het veld. Prachtig gezicht. Zij vonden ons een heel stuk minder leuk en sprongen dan ook met enorme grote jumps zo het veld uit. Dat was een mooi gezicht. Wat gaat dat snel zeg. Binnen een paar secondes waar ze weg. Helaas niet de camera bij ons, dus geen beeldmateriaal. Maar vond het zelf wel heel mooi om gezien te hebben. Vanmorgen toen ik op de terugweg van mijn loopje was stond er ook ineens eentje aan de achterkant van onze tuin. Heel verschrikt keek hij op van zijn eetpartij van onze grasjes. Maar bleef wel staan toen ik langs kwam. Zo'n mooi gezicht. Die ogen en het in de gaten houden van wat er nu weer langs komt. Ben rustig doorgelopen, zodat hij lekker door kon eten. Maar alweer geen camera bij de hand. Het lijkt of ze ineens overal zitten de herten. Van de week staken ze overdag al ineens over en nu al weer twee keer ze gezien. Misschien lukt het vanavond om ze op de foto te krijgen.

Groetjes Petra