Food Inc.

Vanmorgen ging ik weer aan de wandel met de hondjes. Het was tussen de buitjes door even droog. Tropische storm Ida was in aantocht en alleen vanmorgen zou het nog droog zijn. Dus daar moesten we maar even van genieten niet? Morgen zal het ook vooral veel regen zijn, dus nu maar een extra rondje met ze. En op mijn rondje kwam ik Liz tegen. Zij was met de auto en riep van achter het stuur of ik nog groente nodig had.

Zij heeft een prachtige groente tuin en had overschot, zei ze. Ze had al heel wat naar de voedselbank gebracht, maar dacht dat wij misschien ook wel wat konden gebruiken. Dus ze ratelde haar voorraad op. Als een soort van rijdende groenteboerin, hi hi hi En de sla klonk mij wel goed in de oren. Kom maar langs lopen straks dan heb ik het voor je klaar liggen, zei ze. Lekker!!! En zag al zo'n mooie onbespoten krop sla, in mijn gedachten.

Die gedachten waren ook mede gebaseerd op wat ik die avond er voor gezien had. Want via Blockbuster hadden we de film "Food Inc." in de bus gekregen gisteren. En na het zien van die film hebben we toch maar besloten om wat meer organisch voedsel te gaan eten. En dat vers geoogste kropje sla viel helemaal in deze nieuwe kijk op ons voedsel ;-)

De film gaat er namelijk over dat een aantal grote voedsel producenten te touwtjes in handen hebben in Amerika. Zo waren er beelden van kippen boerderijen die voor Tysons werken. En het schijnt dat dat bedrijf een kip heeft "uitgevonden", die niet alleen snel volgroeid is, maar ook in verhouding een veel grotere kippenborst heeft dan de standaard kip die wij kennen. Zo erg groot, dat sommige kippen hun eigen gewicht soms niet kunnen dragen en door hun pootjes zakken. De beelden waren best aangrijpend om te zien. En ja, tuurlijk had ik me wel eens afgevraagd, hoe komen die kippenfilets zo groot hier? En eerlijk gezegd dacht ik dat ze gewoon meer water bevatten. Het idee dat die kipfilets echt zo groot aan een kip "groeien", had ik toch niet voor mogelijk gedacht eerlijk gezegd. Maar de twee soorten kippen naast elkaar, maakten het wel schrijnend duidelijk.

Zo hadden ze ook beelden van hier uit Smithfield. Waar de grote varkens slachterij is van het gelijknamige bedrijf Smithfield. Nou ken ik het plaatsje Smithfield alleen van de outlet shops die er zijn. En ja ik wist dat dat bedrijf er ook zat, maar zo weet ik nu ook dat dit de grootste slachterij ter wereld is. En dat het met de werknemers niet altijd even netjes gaat. En nu begrijp ik ook waarom de varkeshazen hier zo goedkoop en twee keer zo groot als in Nederland zijn. En doet me afvragen of ik ze nu nog wel zo lekker ga vinden een volgende keer, na het zien van de beelden.

Verder waren er beelden van de runderen die gebruikt worden voor de vlees consumptie. En dat deze allemaal mais te eten krijgen, terwijl gras meer hun eigen voedsel is. Maar door mais worden ze sneller dik en er is een overproductie gaande in mais. (wat overigens in zowat elk product terug te vinden is) En die mais mag overigens niet zomaar gepland worden door de maisboeren. Want op de maiskorrel zaadjes zit een patent. Heel ingewikkelde bedrijfsplannen zitten er achter de mais. En er zijn heuse onderzoeksteam of je het patent niet misbruikt. En eerlijk gezegd ben ik e.e.a. niet veel vrolijker gaan bekijken na het zien van de film. Het zet je zeker te denken.

Ook het e-coli verhaal, wat tegenwoordig in veel voedsel schandalen naar boven komt, wordt in de film verder uitgelegd. En zo was er een vrouw, wiens zoontje overleden is door het eten van een hamburger met een e-coli besmetting. En die vrouw is nu bezig om de wetgeving voor wat betreft e-coli aan te passen. Maar nu jaren na dato is dat nog steeds niet gelukt.

Natuurlijk zullen verhalen aangedikt zijn en zal die vrolijke huis-tuin-en-keuken-eco boer die ze een aantal keer laten zien, ook wel gewoontes en zaken aan zijn vee geven of aandoen die ik liever niet zie. Maar hij hield er wel een mooie kijk op na. Laten we beginnen met goed en gezond voedsel en dan komen de health-care kosten vanzelf ook omlaag. En daar zit zeker wat in. Voor de liefhebbers hieronder een preview van de film.



En zo liep ik bij Liz de tuin in en kwam ze me tegemoet met twee prachtige kroppen sla! Zo dat begint goed, de dag na zo'n film. Nu proberen het vol te houden. En er toch wat meer over na gaan denken. Welke kipfiletjes we kopen en welke eieren en yoghurtjes. Verbeter de wereld, begin bij jezelf, zo klonk dat "Oud-Hollandse" gezegde toch ;-)


Groetjes Petra

Gelunched

Vanmorgen ben ik eerst een stuk wezen wandelen met de doggies. Heerlijk weer was het vandaag. Had toen ik weg ging nog mijn jas aan, maar allemachies wat was het warm. Halverwege dus maar uit gedaan. Wat een zaligheid is dat, om dat in november te kunnen doen. Gisteren had Ron zelfs nog het gras moeten maaien. Want dat groeit met deze temperaturen ook nog gewoon door.



Okay, wel in korte broek dat is dan wel weer prettig, maar het mag nu toch wel eens stoppen met groeien niet?

Vandaag had ik met Guus afgesproken om te gaan lunchen bij Panera Bread. En gisteren las ik op zijn website dat hij lekkere speculaas gebakken had. En laat hij nou een stuk voor ons bewaard hebben! Wat een mazzelaars zijn we he? Guus het was erg lekker hoor! De lunch trouwens ook ;-) Hartstikke bedankt.



Bij Panera bread neem ik eigenlijk altijd de Asiago cheese bread met roast beef. Heerlijk vind ik die. Maar moet zeggen dat de Chopped Chicken Cobb salad er ook erg goed uitzag. Misschien die een volgende keer nemen. Het was weer gezellig om bij te kletsen met Guus. Aankomend weekend gaat hij naar de Heritage days in New York waar we vast meer van kunnen gaan lezen op de Dutch in America website. Heerlijk vooruitzicht hoor, lekker naar New York! Hierna ben ik gelijk door naar school gereden.





Om half 1 beginnen de lessen. Natuurlijk begonnen we weer met een test. En we kunnen wel stellen dat ik de tram of metro mis. Vroeger toen ik naar school ging, was dat voor mij het ideale moment om sommige dingen nog even door te nemen. Maarja in de auto is dat even wat moeilijker niet? Dan kan je niet nog even alles snel door bladeren. Maar gelukkig is er dit weekend toch nog wat blijven hangen in het snotterhoofdje ;-) Inmiddels gaat het gelukkig al een heel stuk beter met me. Nog een klein kuchje, maar voor de rest stukken beter.

Zojuist zijn Ron en ik zelfs weer samen gaan joggen. En moet zeggen het ging best goed. Vorige week toen ik niet lekker was, ben ik niet geweest. En moet zeggen dat ik er een beetje tegen op zag om nu weer te gaan lopen. Maar het viel echt reuze mee. De conditie was dus niet ineens verdwenen na een week niet lopen. Daar blijf ik toch altijd wel een beetje bang voor. Heb nog steeds zoiets, dat als ik "spijbel" ik dan weer helemaal opnieuw moet beginnen. Ben juist zo blij dat ik het nu al zo lang vol hou. Maar het viel gelukkig mee!

Groetjes Petra

Hulu

Wat is dat nou weer dacht ik eerst. Maar nu ik weet wat Hulu is, vind ik het geweldig! Hulu is namelijk de Amerikaanse uitzending gemist. Nou mis ik niet veel, want we hebben zo'n DVD optie bij Time Warner cable. En dan stel je 1 keer een serie in en dan neemt het apparaat elke week op dezelfde tijd geheel automatisch je favo serie op.

En nou ligt het probleem bij "favo". Want op zondag zijn mijn meest favoriete programma's op tv. Amazing Race, Brothers & Sisters en Army wives. En nou gaat dat net altijd goed. Behalve als Sunday Nights Football weer eens een keer uitloopt. Dan loopt het hele opneemschema in de war. "Helemaaaaaal-in-de-war", kunnen we wel zeggen!!!
En zo ook vorige week en was Amazing Race niet opgenomen. Normaliter al drama, maar nu was Amazing Race (soort van Peking Express) ook net in Nederland zeg! Nog erger. Ik baalde enorm. En had al op youtube zitten kijken, maar daar zag je steeds maar kleine stukjes. En toen, toen dacht ik vanmiddag ineens aan Hulu.com. En dus heb ik net naar Amazing Race zitten kijken op de laptop. En jeetje wat heb ik zitten lachen.

Sommige dingen zijn natuurlijk vreselijk prototype, want natuurlijk klompendans en molens. Maar ook stukjes van Groningen, boerengolf en een heerlijke oerhollands weertje voor de deelnemers. Want natuurlijk was het wind tegen op het fietsje. Wat een woei daar in de polder! Maar wel hartstikke leuk om te zien allemaal.

Dit seizoen doen er ook twee mannen mee van de Harlem Globe trotters. En zij kozen voor de klompendans. En nog nooit heb ik die zo swingend gedanst zien worden. "Soul train", riepen zij dan ook. Echt, ik moest zo lachen. Het lachen verging hun overigens wel snel, omdat ze na de dans een overheerlijke haring moesten zien weg te werken. Maar wat een mooi stel!

Weet niet of je in Nederland deze aflevering nummer 7 ook kunt zien, maar het is echt een aanrader. Op Youtube vond ik het stukje van de soultrain, maar de hele uitzending is echt leuk om te zien.



Groetjes Petra

Er was er eens....

een man die ging wandelen in een bos in Zeeland met zijn lieve Bearded Collie pupje. Het pupje kwispelde in de rondte, zo leuk vond hij het bos. Natuurlijk kreeg het kleine pupje ook veel aandacht onderweg. Zo kwam er een vriendelijke Zeeuwse vrouw naar het pupje toe. Die vroeg wat voor ras het hondje was. De man antwoordde dat het een Bearded Collie was. Waarop de vrouw hem vertelde dat haar vriendin ook twee Bearded Collies had, maar dat zij inmiddels naar Amerika was verhuisd. Waarop de man weer antwoordde, uw vriendin is toch niet Petra van Stacey en Connor????? Jawel, dat was ze wel, antwoordde de vrouw. Kent u ze dan ook? Ja vertelde de man, hij was zelfs bij ze op visite geweest in Amerika. Wat een toeval zeg!

Mooi sprookje niet? Alleen het is geen sprookje, het is waar gebeurd en wel in Burgh Haamstede. Vond het zo'n leuk verhaal! Henk van Mariet liep dus met hun puppedup Jack te wandelen, toen onze oude buurvrouw Nel uit Zierikzee hen tegen kwam. En in gesprek kwamen. Zij kenden elkaar niet, maar ze kenden wel allebei ons. En dat kwam ook nog in dat gesprekje. Zo grappig! Echt wel een bijzonder verhaal niet?

Mariet zelf had trouwens ook al zo'n ontmoeting gehad met mijn schoonzus in de winkel waar mijn schoonzus werkt. Zij kenden elkaar toen ook niet, maar kwamen met elkaar in gesprek over North Carolina. Mariet vertelde dat haar broer daar woonde en Ron's zus vertelde toen dat haar broer daar ook woonde. Oh, ook toevallig. Waar woonden ze dan? Nou van het 1 kwam het ander en bleken haar broer en Ron dus gewoon bij het zelfde bedrijf te werken in North Carolina te werken. Echt de wereld is zo klein!

Verder heb ik nog een stemmingmakertje te delen. Tikkie vroeg, maar alles kan in Amerika niet? Zijn jullie er al klaar voor????



Hahaha, dat is eventjes schrikken he? Gewoon Jingle Bells! Maar ook echt gebeurd en wel vanavond. En ja natuurlijk, hij was het echt ;-)



Dat weet ik zo zeker omdat Mevrouw Kerstman er ook was....



En een "neppe" kerstman neemt natuurlijk niet ook nog eens een neppe kerstvrouw mee. Neeeeeeee, deze twee waren de enige echte originelen ;-) Dat kan gewoon niet anders. En kwamen ze gewoon zo vroeg in het seizoen even op bezoek bij een tuincentrum bij ons in de buurt. Daar was nou net toevallig een kerst show, dus waarom zouden ze niet langs gaan toch? Het was er heel gezellig en ze hadden er zelfs hapjes en drankjes. Mevrouw Kerstvrouw had daarbij ook nog heerlijke koekjes uit te delen. Wat een sfeertje toch zo op een vrijdag avond.....





Zo, en nu is het dan echt tijd voor een bakkie chocomelk om het eind van deze week te vieren. En weer de voetjes op de bank tissue doos ernaast en verder bij komen van al die sprookjes ;-)

Groetjes en een fijn weekend,

Petra

Ik leef nog....

Nou we hebben de afgelopen twee dagen overleefd hoor. Kwa snottertjes en kwa cursus. Mijn lichaam is er nog steeds niet echt uit. Wel of niet ziek. Heb geen verhoging, maar allemachies wat voelde ik me gammel.

In de ochtend voel ik me best nog aardig, maar in de middag als ik op cursus zit gaat het protesteren. Niezen, brandende oogjes en ga zo maar door. Zou dat betekenen dat ik allergisch ben voor cursus? ha ha ha. Of is het gewoon dat je je tegen het eind van de dag je altijd rotter voelt als je een koudje hebt? Afijn het houdt dus niet over. Maar het goede nieuws is dat het vrijdag is! En dus nog maar 1 middaagje cursus te gaan strakjes.

Moet zeggen dat de cursus een beetje (erg) langdradig is. Het gaat over het programma Medisoft. Dit is een software om patiënten gegevens in een medische praktijk vast te leggen. Heel uitgebreid ook nog eens en er is veel stof om door heen te gaan. Maar daar ligt nou ook net het probleem. De stof word behoorlijk uitgekauwd. Tot in den treure zeg maar. En zo was er een heel hoofdstuk over de menubalk en de icoontjes die er te vinden zijn. Terwijl, als je met je muis over de icoontjes gaat, er gewoon een blokje verschijnt met er in, wat dat icoontje betekent. Geheel overbodig dat hele hoofdstuk, met mijn nuchtere kijk, niet waar? Gewoon kwestie van lezen en een kind kan de was doen. Nee laten we dat stuk voor stuk gaan beschrijven en door heen lopen. Slaapverwekkend!

Daarbij, het feit dat Tante Bep helemaal weg was van die icoontjes en bij zowat elk icoontje weer een opmerking had over waar het allemaal wel of niet op leek. Ellenlange verhalen dus. Maarja, beter zo'n onderwerp als je je niet lekker voelt, dan een super moeilijk onderwerp. Dat is ook wel weer zo. Maar toch, het gaf me eigenlijk te veel tijd om me toch steeds weer te herinneren dat ik niet lekker was en dat is ook niet prettig. (Het is niet snel goed, ik weet het....)

Verder heb ik geconstateerd dat deze groep een groep met een aantal "pietje-precies" dames is. Wat wil het feit? We hebben nu dus inmiddels vier testen gedaan. En na elke test staan er een viertal dames aan het buro van Knoopje te debatteren over de antwoorden van de test. Hele gedachtegangen worden er besproken. Met name over de antwoorden die zij dus fout hebben. De testen zijn nu wat moeilijker en je krijgt nu dan ook vragen waarbij je zelf na moet denken. Het is heus! En dat laatste is volgens hen niet eerlijk. Want, als het niet expressief in het boek staat, mag je het niet in een test vragen. Knoopje vertelde steeds dat logisch denkwerk er ook bij hoort, maar volgens de dames niet.
Je zou denken dat ze het nu onderhand, na test nummer 4, wel door hebben. Maar nee niet echt. Het blijft een terug kerend ritueel. Heb eigenlijk wel een beetje medelij met Knoopje die zich elke keer weer moet verantwoorden. Ze doet het goed hoor, maar wat een geneuzel. Een vraag is namelijk, zo'n heel klein percentage van je uiteindelijke cijfer. Wat een gewogen gemiddelde is. En dat nog het meest gebaseerd wordt op jouw website en presentatie. En de gegevens die uit jouw Medisoft komen rollen. Dus nog niet eens zo belangrijk die testen. Maar jeetje wat een drama hebben we er elke dag van. Gisteren dacht ik echt dat 1 van de vrouwen zou gaan huilen omdat er 1 vraag niet goed gekeurd werd. En zij vond dat dat onterecht was. Echt! Ik was er weer even van onder de indruk, dat zeker.
Tuurlijk wil ik ook graag een beetje leuke cijfers. Maar als ik de vraag niet goed heb, heb ik hem niet goed. Lees het en ga weer verder. Er zijn ergere dingen in het leven. Maar voor sommigen op dat moment dus niet.

Over ergere dingen in het leven trouwens. Aanstaand weekend hadden we ook een Bearded Collie bijeenkomst in de bergen. Hadden inderdaad. Nou ja de bijeenkomst is er wel, maar wij zullen er niet zijn. Gezien de algehele toestand van mijn Snotjes & Co., heb ik zojuist onze hotel overnachting geannuleerd. Zielig hè? Ook al valt dit natuulijk ook in de categorie er zijn ergere dingen in de wereld, toch typisch geval van errug jammer. Hoop dit weekend dan ook te gaan gebruiken om vooral ontzettend erg beter te worden, zodat ik komende week er een beetje frisser tegen aan kijk. Want het is best een beetje afzien met het cursus gebeuren nu.

Zo en nu ga ik het slechte nieuws maar aan Stace en Connor vertellen..... Die zullen ook wel niet blij zijn dat ze hun vriendjes niet gaan zien dit weekend.....

Groetjes (van een nog steeds snotterende)
Petra

Die is voorbij

Goed nieuws en slecht nieuws. Eerst maar het goede. De eerste test zit er op. En die ging best lekker. Van de 30 vragen had ik er 1 fout. Helemaal niet slecht dacht ik zo. De testen zijn nu in vergelijking met het eerdere deel getimed. Je krijgt 30 minuten voor 30 vragen. En zie je een klokje mee lopen in het scherm op de computer. Ik dacht dat ik me daar meer aan zou irriteren dan dat het in werkelijkheid deed. Na zo'n 10 vragen liep ik aardig voor op de klok en dat geeft weer wat speling niet ;-) Afijn we hebben de eerste overleefd.

De eerste ja, want het slechte nieuws is dat er nog 11 testen zullen volgen..... Waarbij deze week elke dag 1 test. Dus als ik strakjes klaar ben met dit blogje, maar weer in het boek duiken. Verder moet er een website voor een praktijk in elkaar geknutseld worden en moet deze ook weer voor de klas gepresenteerd worden.

Gisteren en vandaag ging de stof over verzekering soorten en HIPAA regelementen. Niet echt de meest boeiende onderwerpen moet ik zeggen. Maar volgens Knoopje gaan we vanmiddag nadat we de test hebben gedaan, dan werkelijk in het software programma Medisoft, (wat hier in veel dokterspraktijken en ziekenhuizen gebruikt wordt) patienten invoeren en dus daadwerkelijk aan de slag. En dat lijkt me wel weer leuk. Ik ben wel een beetje een "doe-er". Geen woorden maar daden, graag ;-)

Maar eerst de test over HIPAA dus. Wat je overigens ook uitspreekt als hippah, als 1 woord aan elkaar. HIPAA zijn een stel regels door de overheid gemaakt, waaraan de medische praktijken zich moeten houden. Met name de privacy regels. En HIPAA heeft er ook voor gezorgd dat er meer gestandariseerd gewerkt wordt. Dus uniforme regels en formulieren. Die natuurlijk elk een apart naampje hebben gekregen, die wij nu dan ook mogen leren. Afijn dat dus vanmiddag.

De dames in de groep blijven toch best wel stilletjes moet ik zeggen. Misschien ben ik nog niet zo gewend aan de groep, maar het is naar mijn idee een veel kalmer groepje. Er zitten nu best een stel slimme dames bij volgens mij. Twee dames uit India, die een paar keer zeer scherpe opmerkingen maakten. Verder is er wel 1 dame en als die dame spreekt, zie je de rest van de groep collectief met de ogen rollen. Had dat eerst niet zo door, want ik zit voorin in de klas. Maar gisteren keek ik even om en zag de verzuchtende gezichten. Deze dame heeft dan ook wel altijd wat op of aan te merken. Maakt niet uit waarover het gaat, zij heeft een ervaring die ze met ons allen wil delen. En echt het gaat veelal nergens over. Het zijn een beetje de opmerkingen van, de oom van de neef van de buurvrouw waar ik vroeger op school zat heeft dat ook gehad en die heeft toen gevraagd aan de schoonmaker van het kantoor van de eigenaar van de praktijk het op die en die manier op te lossen.

Geen touw aan vast te knopen, aan het hele verhaal niet. En dat doet ze niet 1 keer, maar 15 keer op een middag. En op een vreselijke saaie monotome toom begint ze te ratelen. Knoopje probeert er soms nog iets educatiefs aan vast te knopen, maar soms is dat niet gemakkelijk, want het gaat gewoon echt nergens over.
Alhoewel, gisteren maakte Tante Bep (zo noem ik haar inmiddels) een opmerking waar ik achteraf wel om moest lachen. We hadden het over het maken van de website. En Knoopje raadde ons aan om de gegevens die we gebruikt hadden voor het maken van de brochure uit de vorige module weer te gebruiken. Dat zou makkelijker zijn en dan hoefden, we nog maar een aantal dingen toe te voegen. Afijn, natuurlijk had Tante Bep ook wat toe te voegen aan het geheel. Want zij raadde ons aan om als je stukken tekst van het internet haalt voor jouw website, deze ook heel goed na te kijken op schrijf fouten. Want zij had gemerkt op diverse websites dat er zoveel schrijf fouten gemaakt worden. En dat ze die bij het maken van haar brochure allemaal had moeten verbeteren. En daarna volgde nog een heel verhaal over hoe lang ze daar wel niet mee bezig was geweest. Want dit en dat was fout en ga zo maar door. Tot in detail kregen we te horen wat er allemaal niet aan klopte. Ellenlang verhaal om niks. Afijn, aan het eind van het relaas onderbrak Knoopje haar en vertelde dat het vooral niet de bedoeling was dat wij gingen knippen/plakken van andere websites. Want dat werd zeker toebedeeld met een lager cijfer!

Had je het gezicht moeten zien van Beppie!!! Oepsie, iets te veel gebept!!! Wat had ze nou gedaan, ha ha ha ha. Nou had Knoopje haar door! Ha ha ha, lekker slim. Het is zo jammer dat je dan niet hard op kan gaan zitten lachen. Ik moest het dus weer binnen zien te houden, maar er zal vast een grijns op mijn gezicht te zien zijn geweest. Helaas heeft ze er niet van geleerd haar mond te houden, want even daarna kwam weer een ervarings verhaal. Kon je sommige mensen maar in de "Fast Forward" mode klikken he? Ongelooflijk. Dat wordt nog afzien de komen de weekjes. Want heb het idee dat als we straks op de computer beginnen ze nog wel meer ervaringen in de groep gooit.

Toen ik 's middags thuis kwam was ik behoorlijk afgedraaid. Van cursus, maar ook van mijn kuchje, snotterneus en knetterdende hoofdpijn, die spontaan zijn komen opzetten. Daar zit ik nou helemaal niet op te wachten zeg. Ik ben niet echt ziek, maar ben niet helemaal in orde, dat zeker. Het hangt er tussen in. Het lijkt alsof mijn lichaam nog niet weet welke kant we op zullen gaan. Naar de griep of naar een verkoudheid. Hoop dat het de kant op kiest van een licht verkoudheidje. Want op een griep zit ik nu helemaal niet te wachten. Want je mag maar 1 dag missen van die cursus en dus als ik de griep krijg is het meteen over. Kan ik weer drie maanden wachten tot de cursus weer begint. En dus... heb ik me 's avonds in pyjama en toffeltjes geinstalleerd op de bank....



En even gewoon helemaal niks. Nouja niks? Erna had voor ons deze serie opgenomen en meegenomen....



Heerlijk, Gooische vrouwen!!! Wat kan ik daar toch altijd om lachen! Gewoon even "niet-nadenk-tv-op-volle-toeren"! Zalig! Daar knapt een mens meteen van op!! Zelfs de reclame tussendoor werkte op mijn lach spieren. Want.... Gall&Gall heeft nu dus gewoon "Gooi"-wijn. Even van de Gall & Gall website gequote:

"En nu is er ook de wijn Les Femmes Gooi, geïnspireerd op de serie, een heerlijke soepele wijn met hints van perzik, appel en citrus en exclusief bij Gall & Gall in het schap. De smaak is vol met een lekkere verfrissende afdronk. Ook goed te combineren met lichte vis- en pastagerechten, maar uiteraard ook heerlijk voor de borrel."

Je kan het toch niet verzinnen? Alsof ik na het zien van Gooische vrouwen denk, goh laat ik een "Gooitje" nemen? Het is een goede streek en de druiven schijnen er erg goed te zijn? Echt, wat een idee toch weer. Verder was er tig keer reclame voor de cooker. De kraan die kokend water levert. Beschikbaar voor de "thee-snobjes"! Echt het stond er letterlijk, ha ha ha. Voor de snob! Ook een manier van reclame maken niet? Maar het zal op deze manier geld opleveren waarschijnlijk. Kortom het was weer leuk om het Nederlandse vermaak te bekijken. Maar er volgt nog meer, want we hebben gisteren maar twee afleveringen gekeken dus we hebben nog wat te goed.

Groetjes Petra

Okidoki Artichoke

En dat spreek je uit als Okiedokie artiesjokie. En dat, dat heb ik vandaag weer tig keer gehoord. Het is namelijk het stopwoordje van Mrs. Knott, a.k.a. Mevrouw Knoop oftewel Knoopie ;-)

Als ze iets uitlegt aan ons, dan zegt ze aan het eind steeds: Okidokie (pauze) Artichoke. Waarschijnlijk zegt ze dat ook tegen haar kinderen thuis en dus ook tegen ons. En ons, is nu ook weer een groep van dames van zo'n 35 tot zo ongeer 60 jaar. En ja, dat stopwoordje klinkt een beetje raar als je deze leeftijd hebt bereikt. Maar ik "krijg" het erbij, dus ik neem het maar tot me.

En misschien komt het ook omdat ik er nu weer "vers" inval en het me nu zo opvalt. En dat ik het bij de eerdere lessen geen eens meer hoorde. Maar vandaag had ik toch wel een "oh ja" momentje. Okidoki Artichoke, dat is een "Knoop-ding". Compleet vergeten!

Ze is ook wel lief hoor Mevrouw Knoop, want ze verwelkomde me heel hartelijk en vond het hartstikke leuk dat ik toch de lessen kwam afmaken. En bedeelde me met mijn oude plek in de klas. Met me zat er nog een dame uit de oude groep. Zij had twee lesdagen gemist en dat mag niet. Je mag er maar 1 missen en moest dus weer opnieuw beginnen. Ook een beetje balen voor haar, want ze moest voor een sollicitatie gesprek naar verweggistan en kon dat niet op 1 dag berijden. En miste daarom twee dagen, als ik het verhaal moet geloven.

Maar er is dus 1 bekend gezicht. Verder allemaal nieuwe gezichten. Tien nieuwe gezichten om precies te zijn. Er waren bij deze groep dus meer dames over dan bij die van ons. Moet zeggen dat mijn eerste indruk het idee geeft dat deze klas wat meer timide is dan de andere groep dames. Toen Knoopje de klas verliet om wat te gaan kopieren, was het niet gelijk een kippenhok, zoals bij de andere dames. Maar ja, het was pas dag 1 he? Vorige keer dacht ik dat ook.

Morgen hebben we al onze eerste test voor cijfers en wellicht veranderd daarmee ook het gedrag van de dames. Want dat is belangrijk niet waar? We gaan het zien. Zo, nu dan maar even wat gaan leren voor die test he ;-)

Groetjes Petra

Onverwacht

Eindigde ik mijn vorige blogje dat Erna de koffers al had ingepakt en dat ze in de middag zou vertrekken naar Nederland. Ze had ze de avond ervoor al ingepakt en gewogen. En achteraf was het maar goed dat ze dat gedaan had. want om 12 uur ging de telefoon. Het was buufje Evelyn. Zij had kaartjes voor de Carolina Hurricanse ijshockey wedstrijd voor die middag. Of wij zin hadden om te gaan?

Ja natuurlijk!! Altijd zin! Maarja, Erna zou om 6 uur gaan vliegen. Gelukkig begon de wedstrijd al om half 2 's middags. En is het RBC center, waar de wedstrijd was, niet zo ver van het vliegveld vandaan. Dus na twee secondes gedacht te hebben zei ik tegen Evelyn, "Ja leuk, we gaan hartstikke graag!". En zo kwam ze de kaartjes direct na het telefoontje bij ons brengen. Wat ontzettend aardig!! Ze wilde er namelijk ook nog eens niks voor hebben. En konden we zomaar ineens naar een ijs hockey wedstrijd!!! Leuk!! Dus dat werd koffers in de auto en op naar het RBC center! Altijd leuk deze telefoontjes. Daar worden we helemaal blij van kunnen we wel stellen.

Het RBC center is zo'n 25 minuten bij ons vandaan en net even voor enen waren we er dus. We hadden al snel een super parkeerplekje en liepen we tussen de Cane fans zo naar het stadion. Eenmaal in het stadion zijn we eerst even in het Hurricanes winkeltje wezen kijken. Je vindt daar dus echt alles in het rood/wit en zwart. Van t-shirtjes tot kinderslabbetjes zijn er te koop. Je kan het zo gek niet verzinnen.





En het was er nog dringen bij de kassa ook!






Daarna zijn we onze plaatsen gaan opzoeken en de kaartjes waren echt goed, want we zaten behoorlijk dicht bij het ijs. Evelyn werkt bij IBM hier in Raleigh en ik denk dat de kaartjes daar vandaan kwamen. Wat een mazzeltje toch weer voor ons! Dit was zo onverwachts en zoooo leuk! Dat hadden we vanmorgen ook niet verwacht toen we wakker werden.

De sfeer zat er al gelijk goed in. Want er werd voor de wedstrijd een speler geeerd die al 1000 hockey wedstrijden gespeeld had. Wat natuurlijk onder luid gejuich gebeurde. Het werd echt een heel showtje. Daarna werd het volkslied door een meisje van ik schat zo'n jaar of 8/9 gezongen. En allemachies wat een stem had ze! Het klonk echt prachtig. In het filmpje hier onder kun je haar horen....



De wedstrijd begon spannend....





Onder toejuiching van de speciaal uitgedoste fans.



En zowaar de Canes scoorde als eerste!!!



Iedereen blij natuurlijk en luid gejuich.... Maar het was nog niet stil in het stadion of de San Jose Sharks scoorde ook al.... Hmmm dat was minder. 1-1 stond het dus. En daarna werd het 2-1 voor de Sharks. En onze favoriete speler Murray van de Sharks (zo heet 1 van de Beardies van Erna namelijk) scoorde toen ook nog een keer. Inmiddels was het dus gewoon 3-1. En stonden de Canes flink achter. Dat ging niet goed!! En begon te twijfelen aan de Canes en hoopte stilletjes dat zij niet aan het "Feyenoord"-syndroom leden. We hadden namelijk voordat we weggingen van huis gezien op internet dat die met 5-1 van Ajax hadden verloren. Ook een beetje een dompertje niet? 2-1 is nog te accepteren maar 5-1? Dan is er toch echt was mee mis gegaan.

Maar afijn. Het was inmiddels voor de tweede keer pauze. En bij ijs hockey spelen ze drie keer 20 minuten. En toen was het ook al half vier en besloten we om maar richting het vliegveld te gaan. En dus hebben we de derde periode niet meer gezien. En maar goed ook, want het "Feyenoord-syndroom" was echt wel aanwezig bij de Canes. En verloren ook zij gewoon met 5-1! Hebben wij weer... Krijgen wij de kans om naar een wedstrijd te gaan, verliezen ze dik! Helaas het is niet anders.... Waarschijnlijk liep het net effe niet gisteren ;-)

Het incecken voor Erna's vlucht en de koffers inleveren verliep overigens wel heel voorspoedig. En inmiddels is Erna al weer veilig (en een uur eerder) in Nederland aangekomen! Denk windje mee, want een uur eerder is wel heel erg prettig op zo'n lange vlucht, niet waar? Het is toch altijd weer een hele rit terug. Vooral het 's nachts vliegen. Maar als dan de zit onverwacht wat korter wordt is dat alleen maar lekker. En zo is het hier nu ineens weer heel stilletjes. Connor had toen ik terug kwam van het vliegveld ook zoiets, van ik mis er volgens mij 1. En bleef nog even naar de deur turen. Maar helaas voor hem bleef die dicht.

Voor mij begint vandaag deel 2 van de cursus waar ik in juli mee begonnen was. Destijd was ik er niet mee door gegaan omdat ik dat baantje toen ineens had. Maar nu kan ik er dus weer mee verder en begint deze vandaag. En ik heb er reuze zin in (kuch kuch) Niet echt dus... Moet me er echt even toe zetten, ben ik bang. Maar wellicht als ik weer een beetje in het ritme zit, lukt het allemaal wel weer. Dus de komende vier weken weer naar school en me verdiepen in dit boek....



Mevr. Knoop, ik kom er weer aan!

Groetjes Petra