In the pool....

Nou de opper redacteur van dit blog had commentaar op mijn laatste blogje.... Leuk al die foto's, maar waar zijn die foto's die we in het zwembad gemaakt hadden nou?

Ohhhhh, was ik die helemaal vergeten zeg. Zondag hadden we namelijk het kleine Gopro cameraatje van Ron meegenomen naar het zwembad. Die kan boven EN onderwater zijn werk doen. En breed beeld. Zo grappig.



Dit is hoogst eigen persoon die het water in duikt ;-)



En deze water verplaatsing geschiedde toen ik borst crawl pleegde te doen.



Dit zijn Ron's lange benen nadat hij het zwembad is ingesprongen...



En Ron in vlinderslag.

Binnenkort wordt deze serie vervolgd met beelden vanaf de glijbaan. Begrijp dat u die natuurlijk niet wilt gaan missen ;-)

Het is overigens erg prettig dat het zwembad al open is want de temperaturen zijn uitermate zomers te noemen hier op het moment. Wat inhoudt dat ik extra vroeg met de hondjes op pad ga, zodat zij toch lekker ook even hun energie kwijt kunnen zonder alles bij elkaar te hijgen. Voor mezelf ook lekkerder, want het is ook voor twee beners niet lekker in zoveel warmte.

Gisteren voor het eerst dit seizoen American Idols gekeken. Nouja niet helemaal waar, eergisteren hadden we ook een stukje gezien. Maar, jawel Scotty uit ons buurdorp heeft zowaar gewonnen. Wel grappig want je zag tussendoor beelden vanuit Raleigh. En na de show was er een heuse ingelaste uitzending van de plaatstelijk tv zender. Echt! Hot news!!! Een jongen uit North Carolina wint American Idols...

Scotty lijkt me een erg aardige jongen, maar ik moet zeggen dat zijn liedjes, vooral country (lees heel erg country) niet echt mijn smaak zijn. Scotty is zoals ik het goed begrijp nog maar 16 jaar dus heel knap gedaan van hem niet?

Voor de liefhebbers dit was zijn auditie helemaal aan het begin van het seizoen.



We volgen trouwens wel een Nederlandse tv serie op het moment. En om heel eerlijk te zeggen had ik nog nooit van Nick & Simon gehoord.... Ik weet het, ze schijnen "wereld" beroemd te zijn in Nederland, maar hier in NC waren ze zeg maar nog niet door gedrongen. Maar op Nederland 3 hebben zij dus nu een tv serie en in die afleveringen zijn ze op bezoek in Amerika. En ze zijn erg leuk! Wij volgen ze via uitzending gemist. En Ron en ik vinden ze, Nick & Simon en de tijdelijke manager Kees, erg grappig. En ze zingen de Amerikaanse klassiekers best aardig mee kunnen we wel stellen. Hun Volendams dialect en hun eigen gemaakte Engelse woorden en zinnen maakt het eigenlijk allemaal nog net wat leuker, moet ik bekennen ;-) Dus een aanrader, mocht je deze serie nog niet gezien hebben.



Aankomend weekend is het Memorialday weekend en dus is Ron ook de maandag vrij. Dit weekend is meestal de officiele start van het zomer seizoen. Dus we zijn er klaar voor, zeg maar!

Groetjes Petra

Eigen

huis en tuin! Vroeger in NL keken we daar eigenlijk altijd naar. Op zaterdag avond om 6 uur en als we het gemist hadden kwam er op zondag ochtend een herhaling. Gewoon op de bank kijken hoe Rob en Nico er altijd weer iets leuks (of vreselijks) van maakten. Het was echt voor ons sinds tijden dat we dat programma gezien hadden.

Ron heeft voor de iPad een snoertje gekocht en nu kunnen we via de iPad zo op de grote tv Eigen, huis in puin kijken. Met de app van RTL! Rob en Nico zijn inmiddels vervangen door twee jongere versies, maar het was nog steeds hetzelfde programma. Heerlijk om naar te kijken. Dit keer waren ze op Vlieland. En maakten ze fotolijstjes van aangespoeld hout. Of wat er voor door kon gaan. Lekker simpel. Of nouja zo doen ze het altijd voorkomen.

Ron en ik moesten er wel een beetje om lachen nu. Even vleugel moertje hier en vlakboortje daar en huppatee hier is uw tuintafel ;-) Het viel me nu nog meer op. Maar het was echt ouderwets zaterdag avond. Het programma erna was wel even schokkend. Benidorm Bastards.....

Wat is dat nou in hemelsnaam voor programma? Soort van Banana split met senioren. Raar verhaal, vond ik het maar. Daarna nog Camping life (altijd leuk) gekeken. Dit keer was er behalve het bekijken van caravans, ook een mevrouw op een waterski. En echt, die werd zowat gelanceerd, hahaha. Prachtig gezicht. Ik weet het erg, maar zoooo grappig om te zien.

Nou toen was het Nederlandse TV avondje wel weer voorbij. Zondag verder niet zoveel gedaan. 's Avonds was er de superbowl hier op tv. De wedstrijd waar voor de meeste Amerikanen thuis blijven. Ik heb eerlijk gezegd helemaal niks met American Football. Dus veel doet het me niet en maar goed ook. Want een kwartier voor de wedstrijd hadden we ineens geen ontvangst meer.

Eerst was er hakkelig beeld en toen was ie weg. En het kastje wat we van de kabelboer hadden, ging steeds zich opnieuw instellen. En dat duurt per keer zo'n 5 minuten. En zo misten we het zingen van het volkslied aan het begin van de wedstrijd. Toen ben ik maar gaan bellen naar Time Warner cable en die hebben het vanaf hun computer op nieuw geinstalleerd. Het zelfde wat het ding elke keer al uit zich zelf deed, maar nu dus vanuit hun kantje. Raar verhaal, maar het werkte. Daarna hadden we weer beeld....

En konden we de wedstrijd zien, waar de Green Bay Packer al snel de voorsprong namen. Dat was wel mooi om te zien. Maar persoonlijk vind ik American football erg langdradig en vind ik eigenlijk alleen de reclames tussendoor leuk om te zien. Die zijn vaak speciaal gemaakt voor de Superbowl en grappig bedoeld. En... in de pauze was er een concert van de Black Eyed Peas!!!



Op zich was het geluid nietech goed, maar wat een show!!! Echt super! Het leukste van heel die wedstrijd ;-)

Vandaag ben ik met de hondjes bij Bass lake wezen wandelen. Het was lekker weer, bewolkt, maar lekker temperatuurtje.



Ik had mijn camera mee en er was een Blue Bird die speciaal voor mij bleef zitten. Zelfs met twee dreutelende Beardietjes om me heen. Een stoere Blue Bird dus. Daarna kwamen we ook nog een stel kardinalen tegen, maar die waren wat voorzichtiger.



Daarna ben ik het cd-tje met de foto's die ik van de week gemaakt had tijdens de fotosessie wezen wegbrengen in Cary.



Wat een mooie meisje niet? Zo lief gezichtje. Het was heel leuk om deze foto's te maken. De familie kwam van alle kanten van de wereld en heel bijzonder om daar foto's van te mogen maken. Nadat ik het CD-tje had weggebracht zijn Ron en ik naar de film geweest. Kings Speech hebben we gezien. Ik vind Colin Firth altijd erg goed spelen. Heerlijk Engels. En ook in deze film speelde hij heel goed. Mooie film, met ook wat grappige stukjes er in toch. Al werden die niet allemaal opgepakt door de Amerikaanse medefilm bezoekers had ik het idee. Maar ik vind de Engelse humor altijd wel leuk. Lekker droog.

Ervoor waren we ook nog even de Target in gelopen voor een paar boodschapjes en daar waren ze net de bloemen aan het bijvullen.



Bloemen uit Holland! Grappig om te zien. Het deed me alleen wel weer denken aan aankomende week. Want van de week ga ik weer aan de arbeid bij de bloemenschuur voor Valentijnsdag. Hopelijk hoef ik dit jaar niet weer de kerstversiering uit de winkel op ruimen! We gaan het weer zien.....

Groetjes Petra

Hulu

Wat is dat nou weer dacht ik eerst. Maar nu ik weet wat Hulu is, vind ik het geweldig! Hulu is namelijk de Amerikaanse uitzending gemist. Nou mis ik niet veel, want we hebben zo'n DVD optie bij Time Warner cable. En dan stel je 1 keer een serie in en dan neemt het apparaat elke week op dezelfde tijd geheel automatisch je favo serie op.

En nou ligt het probleem bij "favo". Want op zondag zijn mijn meest favoriete programma's op tv. Amazing Race, Brothers & Sisters en Army wives. En nou gaat dat net altijd goed. Behalve als Sunday Nights Football weer eens een keer uitloopt. Dan loopt het hele opneemschema in de war. "Helemaaaaaal-in-de-war", kunnen we wel zeggen!!!
En zo ook vorige week en was Amazing Race niet opgenomen. Normaliter al drama, maar nu was Amazing Race (soort van Peking Express) ook net in Nederland zeg! Nog erger. Ik baalde enorm. En had al op youtube zitten kijken, maar daar zag je steeds maar kleine stukjes. En toen, toen dacht ik vanmiddag ineens aan Hulu.com. En dus heb ik net naar Amazing Race zitten kijken op de laptop. En jeetje wat heb ik zitten lachen.

Sommige dingen zijn natuurlijk vreselijk prototype, want natuurlijk klompendans en molens. Maar ook stukjes van Groningen, boerengolf en een heerlijke oerhollands weertje voor de deelnemers. Want natuurlijk was het wind tegen op het fietsje. Wat een woei daar in de polder! Maar wel hartstikke leuk om te zien allemaal.

Dit seizoen doen er ook twee mannen mee van de Harlem Globe trotters. En zij kozen voor de klompendans. En nog nooit heb ik die zo swingend gedanst zien worden. "Soul train", riepen zij dan ook. Echt, ik moest zo lachen. Het lachen verging hun overigens wel snel, omdat ze na de dans een overheerlijke haring moesten zien weg te werken. Maar wat een mooi stel!

Weet niet of je in Nederland deze aflevering nummer 7 ook kunt zien, maar het is echt een aanrader. Op Youtube vond ik het stukje van de soultrain, maar de hele uitzending is echt leuk om te zien.



Groetjes Petra

557

Heb vorige week iets nieuws ontdekt. En gezien het nummer van het geen wat ik ontdekt helemaal niet zo raar, dat ik er zo lang over gedaan heb. Het was namelijk nummer 557. En dat nummer is niet zomaar een nummer, nee dat het het nummer van het kanaal. De tv-zender, zeg maar. Dus kanaalzender 557. Eer ik met mijn zapmachine daar ben aangekomen, ga ik bijna naar bed zeg maar en kan de tv uit. Want ja, we hebben hier achterlijk veel kanalen. Nou hebben wij niet toegang tot alle kanalen, want het ligt er nog een beetje aan wat voor abonnement je hebt. Maar als je begint bij kanaal nummer 1 dan moet je dus 556 keer op het "volgende" knopje drukken wil je kanaal 557 eindelijk zien. Maar afijn, ik kwam dus op dit kanaal omdat ik het kastje van Time Warner Cable het tv programma "The Biggest Loser" wilde laten opnemen. En dan kan je dus ook zoeken op naam. En met die naam verscheen ook ineens de naam Jillian Michaels en dat is 1 van de trainsters van het programma Biggest loser. Dus mijn nieuwsgierigheid won en zo kwam ik op kanaal 557. Voor het eerst in mijn leven.

En er ging een ware exercise deur voor mij open, kunnen we wel zeggen. Want kanaal 557 is van exercise tv on demand. En vooral dat on demand vond ik geweldig. Op elk moment van de dag, kan je een filmpje beginnen waar in de 1 of de andere trainer je aan het werk zet. Van pilates tot aan hip hop dansjes, echt zoveel verschillende soorten, niet normaal meer. En.... ook nog eens helemaal gratis! Wat een uitvinding.

En zo zat ik vorige week languit op de bank al die op demand filmpjes te bekijken. En natuurlijk moest ik daar bij kreten loslaten. Van ohhhh, kijk eens.... Of deze is leuk zeg.... Of dat lijkt me wel... Of jeetje dat is ook moeilijk.... Alles gewoon zappend met mijn voeten op de bank. En na de zoveelste kreet zei Ron dan ook, ja je kan het wel geweldig vinden, maar het is wel de bedoeling dat je van die bank af komt als je zo'n filmpje afspeelt volgens mij. Ja ja ja, daar had hij natuurlijk ook wel gelijk in, maar dit was nog even vooronderzoek, niet waar. Want echt nooit geweten dat er zoveel actie uit onze tv kon komen. Wat leuk....! Dat moest ik gaan proberen.

Nou had ik vorige week na een loopje een Pilates les op gezet. Spontane ik... Dacht dat is misschien wel wat. Nou we hebben het geprobeerd, maar geloof niet dat dat nou echt mijn ding is. Allemachies. Lag ik dan midden in de woonkamer met twee super nieuwsgierige hondjes om heen natuurlijk die wel eens wilde zien wat vrouwtje nou ging doen. De video begon en er lag een mevrouw op een soort houten vlonder aan het strand. Alsof dat DE plaats is waar je Pilates gaat doen. Maarja ik zal wel de enigste zijn, die dat een beetje vreemd vindt. Maar we begonnen. En al snel ging ik me storen aan de manier waarop die mevrouw steeds zei "Streeeetchhhh".... Ik kreeg er gewoon de slappe lach van. Waarop de hondjes het natuurlijk nog leuker vonden, vrouwtje griebelend op de grond, dat moeten we nader bekijken. Toen begon die vrouw ook nog over je "powerhouse", want dus de omgeving van je buik zou moeten zijn, had ik het helemaal niet meer. Wat dat betreft heb ik niet zo gek veel power in die regio. En het was duidelijk dat je bij de oefeningen die ze gaf wel wat power nodig had. Allemachies..... wat een oefeningen. Op een gegeven moment was ik gewoon blij, als ze riep en "Streeeeeeetch". We kunnen dus wel stellen dat de 1e exercisevideo on demand niet echt een doorslaand succes was.

Maar vanmorgen heb ik weer een poging gedaan. En dit keer met Bob de mannelijke trainer van de Biggest Loser. En die ging heel wat beter. Best zwaar, maar stukken beter (en leuker) dan Pilates. Dus we houden hem er nog maar even in kanaal 557 ;-)

Wat hebben we nog meer gedaan van de week? Ik heb gisteren mijn eindtest gedaan voor de cursus Medische Terminologie. Het waren 36 vragen over van allerlei medische kreten. Van afkortingen tot samen gevoegde woorden van ziektes en aandoeningen. En ik ben geslaagd! Yes!!! Weer een Amerikaans certificaat erbij ;-)

Verder hebben we in de afgelopen week zoveel van deze beestjes van ons terras gehaald. Voor de mensen met een zwak voor close-ups van beestjes, schakel even over naar een ander kanaal, 557 bijvoorbeeld ;-) Want ze zien er niet echt lekker uit moet ik zeggen.



Dit zijn grubs..... Weet echt niet waarom ze dit jaar in ene ons terras zo lekker vinden, maar met tientallen te gelijk zaten ze er. Suffe beestjes zijn het. En ik kon ze zo met mijn veger en blik weg halen. Zeker zo'n dertig per dag. We wilden ze niet laten zitten, want de vieze kruipers hadden kleine pootjes en die bleven zo in de haren van onze hondjes zitten als die over het terras liepen. Jakkes.... En bovendien als je er op staat, komt er een vreselijk vies paars goedje uit, dat wil je niet weten. Maar afijn, we hebben er dus tig bij elkaar geveegd deze afgelopen twee weken. Het schijnt dat deze beesten in je gras gaan en daar de hele winter blijven. Daar eten ze de wortels van je gras op in de tussen tijd. En komen in juni als Junebugs weer boven de grond. En die Junebugs hebben we deze zomer wel veel gehad. Vreselijke beestjes ook, want die eten gewoon al je planten kaal. Bramen, rozenstruiken, boombladeren. Alles wat voor hun neus komt eten ze op. Dus 's winters je gras en 's zomers je planten. Echt gezellige beesten..... Afijn, hopelijk hebben we met onze veegacties de schade een beetje kunnen voorkomen voor de volgende zomer, maar hou mijn hart vast.

Verder ging Ron van de week 's avonds voor de laatste ronde nog even met de hondjes naar buiten. En net van onze oprit af en Connor begint opeens te trekken. De andere kant op, dan de richting waar ze naar toe liepen. En Ron keek wat er aan de hand was en toen sjeesde er ineens een vos voorbij! Zomaar...., bij ons voor de oprit! In ene vanuit het donker. Uit de greppel voor ons huis. Heel snel was ie, zei Ron. Connor wou er wel even achterheen, maar wellicht niet zo goed plan. Je weet maar nooit wat het beest bezield om in woonwijk terecht te komen. Al zitten we wel vlakbij de velden natuurlijk. Hier op tv wordt je gewaarschuwd om bij "wild-live" uit de buurt te blijven, want je weet niet of ze rabies hebben. Maar Connor dacht duidelijk anders, die vond het wel grappig zo'n roodkleurige soort genoot. Gelukkig wist Ron dit te voorkomen en zo snel als hij de vos zag, zo was hij ook weer verdwenen richting weiland. Ook dat was voor ons een eerste keer, een vos in de wijk! Net zoals kanaal 557 on demand op de tv en de grubs op het terras.
Wat een enerverend weekje weer, ha ha ha.

Groetjes Petra

Eat mor chikin...

Allereerst het filmpje van gister doet het inderdaad niet meer. Het is spontaan van Youtube verdwenen. Maar op de website van Oprah kun je hem nog wel zien.

Gisteren dus naar de nieuwe Chick-Fil-A. Wist eigenlijk niet zo goed wat ik me er van voor moest stellen. A night with food and fun, kan zoveel betekenen niet?



En zowaar we werden onthaald met een rode loper. Dat gebeurt ook niet elke dag ;-)


Deze mevrouw was echt heeeeel erg fan, want ze had ook een Chick-fil-A broek aan. Misschien nog bijzonderder dan de koe eigenlijk

Zoals ik al zei, de echte fans konden op de foto met de Chick-Fil-A koe. Chick-fil-a is dus een kiprestaurant en als mascotte hebben ze dus een typische, voor mijn gevoel, Hollandse koe. Die als slogan heeft "Eat mor chikin" in hun reclames. Hier aan de Raleigh Beltway staan hele grote reclame borden van hen en die vind ik altijd zo leuk. Vorig jaar zomer hadden ze bijvoorbeeld dit boord.



Met 3D koeien er aan. Zo grappig... Toen het Footbal seizoen begon hadden de twee koeien een scheidsrechters pak aan en riepen ze heel hard "Fowl". Als in overtreding, maar dan gevleugeld. Ik kan daar zo de lol van in zien. En moet dan echt lachen in mijn auto als ik langs hun reclame borden rij. Afijn ik dwaal af. Wij mochten inmiddels op vertoon van onze uitnodiging naar binnen. Eenmaal binnen werden we naar een tafeltje gebracht. En op elk tafeltje brandde een kaarsje, stonden bloemen en was keurig gedekt. Ook waren er twee viool speelsters.



Helemaal sfeervol zeg maar. En voor degene die de Chick-fil-A niet kennen, normaliter is het een restaurant ala Mac Donalds, maar zoals gezegd alleen met kip gerechten. Daarom is die koe zo blij bij hen, hi hi hi.



Zo werd onze bestelling opgenomen en kregen we eerst wat te drinken en een salade en daarna konden we ons menu bestellen, die ook keurig naar het tafeltje werd bezorgd. Wat je maar wilde kon je kiezen. Vond het allemaal keurig verzorgd en eigenlijk hartstikke leuk om een keertje mee te maken. Onder tussen werden er nummers getrokken. Want iedereen had bij binnenkomst lotnummers gekregen en daaruit werden dan de prijzen verdeeld. Helaas werden onze nummers niet getrokken, maar misschien maar goed ook. Want de hoofdprijs was een jaar lang gratis bij de Chick-fil-A eten. Tjsa, dat moeten we niet hebben, want daar gaan dan al die kilo's er weer aan. Al hebben ze ook heerlijk salades moet ik zeggen. Maar volgens mij ging het om gratis Chicken sandwiches, waar ze bekend om staan En die worden in de pinda olie gefrituurd, weet ik sinds gisteravond. Hoe weet ik dat zo goed, zul je denken? Nou we kregen ook nog een tour door de keuken ;-)


(de frituurpannen)




De limonade machine. Het hoofdkantoor zit in Atlanta, dus alleen Coco-Cola natuurlijk!


Het doorgeef luik. Wel grappig om dit nu een keer van de andere kant te zien.



Na de tour kwam ook nog een dessert, met van allerlei lekkers! Je kon zelfs ook nog ijs of een Milkshake nemen. Tijdens het eten hadden Ron en ik allebei een envelop gekregen met allemaal waardebonnen, zodat we nog een keertje bij ze terug konden komen. En bij de uitgang kregen we ook nog een echte en originele Chick-fil-A drinkbeker ;-)



Kortom een geslaagde avond, inderdaad vol met Food en fun ;-)

Daarna zijn we weer naar huis gegaan, want gisteravond was ook de laatste aflevering van Big Brother. Dit seizoen vond ik het erg leuk en er was grote kans dat nu eindelijk iemand die ik het allemaal gunde zou gaan winnen. De uitzending duurde twee uur dus een lange zit, maar mijn favoriet heeft gewonnen!

Tussendoor had ik ook al zitten zappen, want op een ander net was de eerste uitzending van the Biggest loser. Het programma waar mensen met o.a. twee trainers aan het werk gaan om af te vallen. Vorig jaar was er een 20-jarige jongen van een paar dorpen hier vandaan die mee had gedaan. Maar door zijn teammaatje er eigenlijk heel triest uitging. Leuk was het om te zien dat hij nu weer mee mocht doen. Destijds was hij de zwaarste deelnemer ooit. Thuis is het hem gelukt om 100 pond af te vallen en nu is hij weer in de show om nog meer kilo's kwijt te raken.

Er was trouwens nog een deelneemster uit Raleigh. En al bij de eerste oefening werd zij met een trauma helikopter van het strand gehaald, nadat ze 1 mile moest hardlopen. Dat ging duidelijk helemaal fout! Het beloofd weer wat te worden deze afleveringen ;-)

Groetjes Petra

De tweede

Nou hier is er eigenlijk geen tweede. Tweede kerstdag dan. Dus alle winkels zijn weer open en het is voor al weer shoppen, of terug brengen wat je van Santa gehad hebt. Wij hebben net als op eerste kerstdag eerst lekker ontbeten. Had een kerstbrood uit Nederland mee genomen, dus dat was even lekker. Hier verkopen ze ze ook wel, maar die zijn volgens mij gebakken met Pasen en zo droog als maar zijn kan. Dus daar trap ik niet meer in. Verder hebben we lekker met de hondjes gewandeld en zijn we weer naar de bioscoop gegaan. Op vertoon van onze kaartjes van 1e kerstdag kregen we zo vrij kaartjes voor elke film die we wilden zien. Nou wilde ik heel graag het einde zien van Marley & Me, maar het was vandaag nog drukker dan de dag er voor. En Ron stond al niet te trappelen om weer een keer die film te gaan zien alleen voor de laatste 10 minuten. Dus hebben we de vrij kaartjes aangenomen en gaan we nog wel een keertje terug als het wat minder druk is.

Voor de vrijkaartjes moesten we ons oude kaartje inleveren bij de kassa en daarna naar binnen gaan en dan kregen we de nieuwe vrij kaartjes bij de guest services. Toen we daar tegen die man vertelden dat we alles verder achter gelaten hadden, zoals onze popcorn en zo, gaf hij ons nog twee vrij kaartjes. Hij vond het duidelijk vervelend wat er gebeurd was. En vooral dat het op Christmasday was. Het schijnt dat 1 popcorn machine in de keuken in de fik was gevlogen. Dus er was wel degelijk brand, maar dat erger voorkomen was. Al met al vond ik het wel heel netjes geregeld. We mogen nu gewoon nog een keertje naar een heel andere film. Dat had ik dan weer niet verwacht. En in ons geval kunnen we nu zelfs nog naar nog een andere film. Zeg maar nee, dan krijg je er twee, niet waar?

Daarna zijn we weer naar huis gereden en hebben we de laatste aflevering van Biggest Loser gekeken. Die ik nog opgenomen had van toen ik in NL was. Het meisje wat gewonnen had, was gewoon 105 pond afgevallen. Onvoorstelbaar zo knap. Er is een heel ander iemand voor in de plaats gekomen. Na Biggest Loser ging de voorstelling over in Gooische vrouwen. We hebben nu alle aflevering weer gezien en zijn weer "bij" met Nederland. Vindt dat altijd zo'n leuke serie. Lekker ongecompliceerd tv kijken ;-) Nu hebben we nog de DVD van Gooische meisjes liggen die ik van Monique gehad heb. Dat schijnt een reality soap te zijn van echte Gooische meisjes.

Daarna hebben we (weer) varkenshaas gegeten. Die varkenshaasjes zijn hier echt hazen. En dus twee keer zo groot als in Nederland. En hadden we echt heel veel over gisteren en vandaar een herhaling van het geheel op tweede kerstdag. We vinden dit allebei heel lekker dus waarom moeilijk doen? Na het eten zijn we even een stukje door de wijken om ons heen gereden om kerstversieringen te kijken. Dat hadden we dit jaar nog niet gedaan en ik vind dat altijd zo leuk. Dit jaar dus net op het nippertje gedaan.



Daarna ging de tv voorstelling weer door en hebben we een film gekeken die we bij Blockbuster gehuurd hadden en die 's middags met de post was gekomen. Hij heette The Women, met Meg Ryan en o.a. Bette Middler. Een beetje langdradige film wel. Vandaag staat in de planning om alle kerst tuttemefrut weer op te ruimen. Het is weer mooi geweest en ben weer toe aan een strak schoon huisje, zonder alle frutsels ;-)

Groetjes Petra

Breek de dag....

Tik een eitje.... Zo ging die reclame vroeger toch altijd? Heb dat melodietje nu al heel de pasen in mijn hoofd. En hoe die er in gekomen is? Ik weet het niet hoor, het kwam zo maar en nu wil ie niet meer weg. Nou in ieder geval voor ons gisteren eitjes, maar vandaag niet meer hoor. Hier kennen ze namelijk geen tweede paasdag. Wel 1e paasdag en die was vooral erg zonnig. s' Morgens eerst een ontbijtje natuurlijk en toen zijn we bij het Koka booth lake wezen wandelen met de hondjes. En we zijn nog even naar de statefairgrounds geweest. Niet meer bij de hondenshow zelf hoor. Maar ik had nieuwe riemen voor onze hondjes gekocht en die waren in de "praktijk" toch wat kort, dus om geruild voor langere. Kostte maar $ 1,00 meer? Dat was dus weer een meevallertje. Daarna nog naar de Walmart geweest. Had online twee duvetcovers gekocht. Zo heten hier dekbedovertrekken. Eigenlijk zie je die hier niet zo vaak. Het zijn meer kant en klare dekbedden met lakens eronder hier. Maar Walmart had ze online in de aanbieding van de week. $ 30,- voor een duvet cover. En zo doende twee gekocht. Nou was er 1 van de twee van een heel andere stof dan wat ik gedacht had. Er stond bij van katoen, maar dit was echt katoen, katoen. Heel grof en heel stug. Niet echt lekker voor een dekbedovertrek. Maar dat dekbed was met de post gekomen, wat nu? En al snel zag ik dat je hem gewoon in de winkel kon terug brengen. Super makkelijk! Dus dat ook weer op gelost. Die andere is heerlijk zacht en ben er heel blij mee. Echt een koopje voor hier in Kingsize maat.
Gisteren ook mijn "huiswerk" voor de training afgemaakt en per email opgestuurd. Ben benieuwd hoe ik het er van af heb gebracht. Morgen weer training en dan zal ik weer meer horen.
Verder hebben we dit weekend een aantal aflevering van Gooische Vrouwen gekeken. Ron's moeder had seizoen 2 en 3 naar ons opgestuurd dus we kunnen nog heel wat afleveringen gaan kijken. Ook hebben we de film "Dan in real life" op DVD gezien. In het begin was het even een beetje saaie film, maar na een kwartier komt het verhaal er pas in en is het een zeer vermakelijke film. Met erg grappige stukjes.

Vandaag is trouwens ook de dag dat we drie jaar geleden naar hier zijn vertrokken. Drie jaar alweer. Moest er vanmorgen toen ik nog in bed lag even aan denken. Hoe anders voelde ik me drie jaar geleden? Heel erg anders! En wat is er allemaal in die tijd al niet gebeurd?



Daar stonden we dan op Schiphol met de hondjes en alles in een koffer. Geen sleutels bij ons van een auto of een huis. Officieel een paar dagen dakloos. Een heel raar gevoel kan ik je vertellen ;-)



De hondjes op weg naar het vliegtuig. Het is maar goed dat je op die foto niet mijn gezicht ziet. God, wat vond ik dat moeilijk....



Maar gelukkig allebei dik kwispelend in North Carolina aangekomen!
En zo wonen we er al weer drie jaar nu!

Groetjes Petra

Voorjaar

De temperaturen zijn hier zoals eerder van de week door de weermannen voorspeld inderdaad opgelopen. Maandag en vandaag is het in de 20 graden, maar helaas niet zo veel zon. En terwijl ik dit nu schrijf regent het zelfs. Maar de tuindeur staat wel lekker open. Heerlijk om dan in de porch te zitten. Krijg dan helemaal dat voortent gevoel, als je de regen hoort druppelen. Voor vanavond wordt er slecht weer met veel onweer voorspeld. Ben dan toch wel weer blij met onze weer radio. Want ook al gaan we vanavond slapen, mochten er weerswaarschuwingen komen, die radio "loeit" ons wel wakker.
Zaterdagavond hebben we hier een "Gooische vrouwen" marathon gehad. We hadden van Helga seizoen 1 op DVD geleend en ik heb heerlijk zitten lachen. Sommige stukjes waren zo lekker Nederlands met van die droge opmerkingen. Errug grappig. Hebben dan ook de twee DVD's in 1 keer afgekeken. Echt een marathon! Inmiddels is seizoen 2 en seizoen 3 ook voor ons gekocht in Nederland door Ron's moeder, dus er volgen nog meer Hollandse serie avondjes. Ben benieuwd.


Zondag zijn we met de hondjes bij Lake Johnson wezen wandelen. Toen scheen het zonnetje wel heerlijk, maar ik had toch mijn winterjas aangedaan. Niet slim, want na het eerste holletje tijdens het wandelen, had ik het erg warm.



Deze foto is van hol nummer 3 ;-) In het begin van die route is het behoorlijk heuvelachtig en daarna loopt het een stuk relaxter. De heuvels zijn best flink. Je kan het een beetje zien aan de man die achter mij op de foto staat. Zover bij me vandaan is ie niet, maar lijkt wel heel klein door het hoogte verschil.



Hier de heuvel van een andere kant. Al is het toch moeilijk om het hoogte verschil in beeld te krijgen.



Connor had al aan het begin een stok gescoord en liep er lekker mee in de rondte te sjouwen.



Hij is dan altijd een soort van trots en loopt er echt mee te paraderen. Zo van kijk es wat ik toch weer gevonden heb. Vindt het altijd zo'n leuk gezicht. Natuurlijk vooral bij Stace voor zijn neus langs gaan en even lekker pesten. Maar Stace laat zich daarin niet zo snel verleiden. Wel als hij hem eenmaal laat vallen, want dan is Stace de eerste die het stokje over wil nemen.



De route rondom lake Johson is iets van drie mile bij elkaar en hier waren we op de helft. Inmiddels heeft Connor zijn stok dan toch eindelijk laten vallen. Maar dat wil wel zeggen dat hij er ruim twee kilometer mee heeft lopen sjouwen.



Hieronder een bekend beeld, want even voor bij de brug is de parkeer plaats weer in zicht. Het blijft een mooie wandeling vindt ik.



Onderweg zagen we ook al veel bomen uitgelopen. Hier de Japanse kers in bloesem aan de Cary Parkway.



Duidelijk dat de temperaturen aan het oplopen zijn. Zag hier en daar ook al een peren boom in bloei. En ons eigenste pruimenboompje in de tuin zit nu ook vol met bloesem. Nu maar hopen dat de Japanese Beatles er vanaf blijven, zodat we dit jaar echt pruimen kunnen gaan oogsten!



En even van wat dichterbij.



Van de week ook mijn ogen laten testen. Ik ben altijd erg slordig met mijn zonnebrillen en laat die dan ook altijd overal en nergens slingeren. In de auto of in mijn tas of jaszak en dat alles zonder hoesje er om heen. En dan is het natuurlijk wachten op krassen. Nou heb ik niet hele sterke brillen glazen, maar vooral bij het autorijden vindt ik het wel relaxter rijden als ik mijn brilletje op heb. Afijn, een afspraak gemaakt voor een eye-exam. Dat moet bij een officiele oogarts, die gewoon vaak naast een opticien zit. Doet ook niet veel meer als het vaak gratis oogonderzoek in Nederland gewoon bij de opticien, maar je mag er hier natuurlijk wel voor betalen. Het bleek dat mijn sterkte wel wat hoger was geworden, maar de cylinder afwijking minder is geworden. Beetje vreemd denk ik maar laten we er van uit gaan dat het klopt. De assistente was erg aardig en zat op haar gemakje mijn laaste ogentest te bekijken. Ze vroeg of die uit het buitenland kwam. Ja zei ik, die komt uit Nederland. "Oh, is dat nou toch toevallig!". Ze was namelijk ook in Nederland geweest. "Prachtige fjorden hebben ze daar". Nou, dacht ik, die hebben dan vast gebouwd na 2005 want voor zover ik weet had Nederland toen wij vertrokken nog geen fjorden, ha ha ha. Maar dat zei ik niet hoor, maar glimlachte en zei:"Mooi he die fjorden?". De oogarts kwam daarna de wachtruimte binnen lopen en nam me mee naar de behandelkamer. Hij deed nauwkeurig zijn werk, maar het was wel duidelijk een routine klus voor hem. Het viel me op dat hij alles heel langzaam vertelde en vooral het laaste woord laaaaaaaaaaangzaam uit sprak tijdens het onderzoek. "Is nr. 2 betterrrrrrrrr, or nr. threeeeeee?", "Look at my right earrrrrrrrrr", "Which line is sharperrrrrrrr". Heel irritant op een gegeven moment. Maar hij bleef maar doorgaan. Niet aan denken, dacht ik steeds bij mezelf, maar het viel me steeds meer op en kreeg er een beetje de kriebels van ;-)
Op het vragen formulier, wat ik bij aankomst in moest vullen werd gevraagd of mijn ogen ooit dilated waren? Wist in hemelsnaam niet wat het was, dus had maar nee ingevuld. Na het oogonderzoek vroeg de oogartssssssssss dan ook of mijn ogen wel eens dilated waren. Dus ik vertelde hem waarschijnlijk niet. En dat moest toch echt wel elk anderhalf jaar gebeurennnnnnn volgens hem. Nouja ben hier nu toch, dus kom maar op. En daarop kreeg ik een druppeltje in elk oog en daarmee wordt je pupil heel groottttt vertelde hij. Ohhhhh is dat dilated? Dat heb ik dus wel al eens gehad, bedacht ik me toen. Maar dat was wel wat langer geleden dan anderhalf jaar.
Ik moest daarna even in de wachtkamer wachten op de vergroting zeg maar. Toen ik in de wachtruimte zat, wilde ik een boekje gaan lezen, maar dat was echt geen doen zeg. Alles was nu echt wel heel erg blurry geworden door die druppeltjes. Jeetje wat een verschil. Maar goed dat we die oogtest al hadden gehad ;-) Had er nu niet veel meer van gebakken denk ik. Niet lang er na werd ik weer binnen geroepen en ging de dokter met een een lampje in mijn oog kijken. Van links, naar rechts en boven naar beneden. "Look to my left earrrrrrrrrrrrrrr" "My right earrrrrr", ha ha ha. Elke keer moest ik een beetje lachen. Het was alsof hij me aan het hypnotiseren was, want hij zij het ook steeds op zo'n saaie toon. Afijn hij vond mijn ogen er aan de binnen kant ook prachtig uit zien. En dat is altijd fijn niet waar?
Na het betalen van $ 85,- mocht ik weer gaan en had ik een nieuw receptje waarmee je dan bij de opticien een brilletje kunt aanschaffen. Nou is het voor mij vooral voor een zonnebril en dus ben ik gelijk de winkel in gelopen naast de oogarts.
Zag daar een heel vak met zonnebrillen. Maar echt, ik moet zo wennen aan die "muggenbrillen" van tegenwoordig. Kan er niks aan doen, maar ik vind die grote brillen dus twee keer niks. Je krijgt er zo'n vliegen gezicht van en het doet me altijd denken aan de film The fly met Jeff Goldblum. Heb het weer geprobeerd, maar het staat me ook voor geen meter, vindt ik zelf. En dan ook nog eens met mijn dilated eyes zo'n bril uitzoeken. Duidelijk geen succes. Ik kon geen eens de prijskaartjes lezen, zo groot waren mijn pupillen vast. Er kwam een verkoper naar me toe en vroeg of hij me kon helpen. Dus ik vertelde dat ik graag een zonnebril op sterkte wilde. En hij wees me het vak aan waar ik uit kon kiezen. En dat was het vak waar ik al in had staan kijken. Hij bekeek mijn ogentest en vertelde dat de glazen op zo'n $225,00 uitkwamen en dan nog het montuur naar keuze, die zo rond de $125,00 beginnen. Ha ha ha, ik had het dus toch goed gezien. Niks blurry vision, er stonden gewoon echt drie cijfers voor de komma van de prijskaartjes. En ter plekke verlangde in terug naar Hans Anders, waar ik mijn laatste zonnebrilletje, met glazen op sterkte voor E 35,00 had gekocht. Wist het precies, want dat briefje had ik gisteren opgezocht, want daar was mijn laatste ogentest geweest. Allemachies wat een geld voor een zonnebril. Zei dan ook tegen hem dat ik nog wel een keertje terug kwam. "Is goed hoor mevrouw", zei hij, "u heeft nu inderdaad wel erg grote pupillen op het moment". Wist hij veel dat dat niet alleen van die ogentest kwam, maar ook van het prijskaartje, hi hi hi. Misschien moet ik dat geld maar bij een ticket naar Nederland leggen en dan bij Hans een brilletje uit gaan kiezen. Heb ik er tenminste nog dubbel plezier van ook!

Groetjes Petra

Zowaar....

Echt het lijkt zowaar zomer hier. Gisteren ook al weer zulk lekker weer. Ron en ik zijn naar de film "Meet the Spartans"geweest gisteravond en toen we de bioscoop uitkwamen was het nog steeds iets van 20 graden. Net als zomers. Het was gewoon niet afgekoeld. Heel raar zo begin februari. Maar klagen doen we niet hoor. Vooral gistermiddag was het lekker. Heb dan ook lekker in de tuin gezeten met de hondjes en wat vitamine D, lees zonnestraaltjes, binnen gekregen ;-)
Vandaag is het wat bewolkter en staat er een puik windje. Maar iets van 26 graden. Heel raar. Voor vanavond wordt er storm voorspeld met onweer en al. Dus er nog maar even van genieten nu het nog kan. Spontaan komen ook alle bollen de grond uit gesprongen. Die zie je nu echt met de dag groeien. Morgen zou het weer een stuk koeler worden, dus zal dat snelle groeien wel weer even voorbij zijn.

Verder hebben we hier ook gegeken naar de aflevering 20/20, waarin een interview met Peter R. de Vries. Vond deze uitzending iets zachter van aard dan die van Peter R. de Vries zelf. De stemmen waren ingesproken maar zo nu en dan hoorde je nog wat Nederlands er tussen door. Voordat het programma 20/20 op tv was, was er ook een uitzending van Nancy Grace en haar show vond ik weer een tandje erger dan die van Peter R. de Vries. Zij heeft altijd een aantal "deskundige" in het land via live tv verbindingen in haar show en die gaven ook allemaal hun mening. Een heel batterij van advocaten dus aan het woord en die trachten te bedenken hoe het Nederlands rechtsysteem in elkaar steekt. Want dat hij nog niet gearresteerd was is toch wel een schande... Zo was er zelfs al een stemanalyse gedaan bij een gespecialiseerd bedrijf en zij waren tot de conclusie gekomen dat dat wat verteld werd de waarheid was en dus geen leugen. Afijn het zal de gemoederen nog wel even bezig houden hier.
Gisteren was het vooral super Tuesday wat op tv te zien was. Maar zoals ik al zei wij waren naar de bios. Waarbij de film overigens niet zo heel schokkend was eerlijk gezegd. Maar het schijnt dat Obama en Hillary aardig gelijk opgaan. En John Mc Cain bij de Replublikeinen de winnaar is.



Wat ik eergisteren trouwens ook nog gezien had is het Nederlandse tv-programma "Onverwacht bezoek". Deze aflevering ging het namelijk over Clementine en Wouter die in FourOaks, North Carolina wonen. FourOaks is hier zo'n 30 mile vandaan en grappig om daar nu zo over te horen in een Nederlands tv programma. En helemaal apart dat daar ook twee Nederlanders wonen.



We hebben dit programma via www.uitzendinggemist.nl kunnen zien. Wij kennen hen, Clementine en Wouter, overigens niet hoor, maar het was heel leuk om te zien. Hoe en wanneer zij hier gekomen zijn en wat ze nu doen. En hun hondjes en paarden. En ook zagen we wel heel veel bekende plekken in dit programma. Het vliegveld en het Wake Med ziekenhuis, de stukjes op de snelweg, Smithfield. En natuurlijk moest ik als emodoos, mee snotteren bij sommige stukjes. Vooral toen haar broer te voorschijn kwam. Mocht je de aflevering ook willen zien hier is de link naar de aflevering.
Nog leuker vond ik dat we de dag erna een aantal mailtjes/telefoontjes had gekregen van vrienden en familie die het ook gezien hadden en aan ons moesten denken toen ze Raleigh hadden gehoord in de uitzending. Dat is toch wel erg lief, vindt ik.

Groetjes Petra

Tizzy

Bedankt voor alle lieve berichtjes. Stace was helemaal blij van alle dikke knuffels!



Hij doet het goed, alleen is hij zich een beetje aan het verzetten tegen alle pillen. Voorheen ging de pillen in een plakje kipfilet gewikkeld en hap slik weg. Maar die anti-biotica pillen, zijn zo groot dat hij die in 1 beweging met zijn tong, toch weer via de zijkant van zijn mond sneaky naar buiten werkt. Wonderbaarlijk genoeg blijft de kipfilet er wel in. Is slim of is ie slim? Hij speelt ook nog de onschuld zelf, want hij die pil blijft dus mooi verdekt opgesteld ergens aan de zijkant van zijn baard hangen/plakken. Met de hoop dat ik hem niet zie en hij hem mooi kwijt is, hi hi hi. Dus het is goed opletten. Maar we zijn er nu achter dus een gewaarschuwde Petra telt voor twee ;-)
Verder ook gisteren nog wat goed nieuws gekregen over Meneer de Bruin, want de uitslag van de Cortisol waarde bij de dierenarts binnen gekomen. Gelukkig lag die binnen de normale waarden, dus is hartstikke fijn. Nu hoeven die medicijnen voor het tekort door de Addisons niet verhoogd te worden Cortisol is het gene wat door de Addison's niet meer aangemaakt wordt en daar krijgt hij nu medicinijnen voor. Dus gelukkig zitten we daar mee op de goede weg.

Zojuist nog een hele dogcatchers ervaring achter de rug. Net voor het eten ging de deurbel. Het was Sharon en haar hond Duke en nog een ontstuiming in het rond rennende grote wit/zwarte hond. Sharon vertelde dat zij maar achter haar aan bleef rennen en de hond niet kwijt raakte en niet goed wist wat te doen. Bij een nadere blik op het wit/zwarte gevaar, had deze wel heel veel weg van een pitbull, dus voorzichtigheid was toch wel een beetje geboden. Inmiddels hebben we kunnen zien dat de pitbull een vrouwelijk versie was en wel heel erg gecharmeerd was van Duke. Maar niet te pakken te krijgen. Ze had wel een halsband om maar ja een pitbull die je niet helemaal kent, grijp je ook niet zo 1,2,3 bij haar halsband als je een beetje aan je vingers gehecht bent, niet waar? Dus ik weer naar binnen en mijn laatste redmiddel er bij gehaald. De snoepjes pot! En zowaar dat werkte. De liefde van de hond, gaat toch wel vaak door de maag. Dus ik de snoepjes voor de neus houden en Sharon haar halsband aflezen. Ze heette Tizzy en er stond een telefoonnummer bij. Ik weer naar binnen en het telefoonnummer gebeld. Waar ik dus helaas een antwoordapparaat kreeg. Inmiddels was het donker en was Tizzy hem weer gevlogen, wat een energie die hond. Gelukkig was ze wit, maar als ze zo de avond in zou gaan, zou ze zeker aangereden worden of zo. Want ze keek nergens naar en sjeesde zo de straat op steeds. Vreselijk om te zien. Gelukkig werkte ons geheime wapen weer. Schudden met de snoepjes pot en daar kwam Tizzy vanuit het donker weer aangesjeesd. Sharon en ik wisten allebei niet waar de hond woonde, dus we besloten toch maar naar de nieuwe straat te lopen met Tizzy, misschien kwam ze daar vandaan. Ik liep nog op mijn zeer charmante pantoffeltjes, dus die ben ik gaan omruilen voor een paar schoenen. In de tussen tijd had Tizzy, Barkley en Winston ontdekt die naast ons wonen en door het hek heen maakten ze een babbeltje. Dat hoorde Alison dus die kwam ook even kijken wat er te doen was. Nou wist Alison te vertellen dat het huis aan de andere van Alison, wel zo'n soort hond hadden, maar die was helemaal wit. Inmiddels was Tizzy haar tuin in gegaan en rende in de rondte met Barkley, Winston en Duke. Die hadden mooi een feestje met zijn allen. In de hoop dat de baas inmiddels het berichtje had gehoord op het antwoord apparaat lieten we ze maar even rennen. En toen verscheen ineens Brandon die dus aan de andere kant van Alison woont en riep Tizzieeeeeeeeeeeee. Hey, dat was goed nieuws. Hij kende haar! Het bleek dat er iemand bij hem logeerde en van hem was Tizzy. Ze was een kruising pitbull/dalmatier en ze was heel erg goed in het over het hek heen springen. De andere hond, die Alison dus al eens gezien had, was haar vader. Afijn Tizzy was weer gevonden. God zij dank!!! Ik krijg er altijd maar de kriebels van als ik zo loslopende hond zie. Vooral als het donker wordt.

Sinds een paar weken volgen we nu de serie Fatherhood van Snoopdogg. Het is een reality show van Snoop-dogg ala die van Frans Bauer in Nederland. En echt ik ben geen liefhebber van Snoop-dogg's muziek, maar die man is toch wel zo droog. Ik moet er erg om lachen steeds. Hij is helemaal weg van "chickenwings", maar nu was hij in de allerlaatste aflevering in Duitsland voor de MTV awards. (als je op de link klikt en daarna op de link boven Snoopdogg's foto, kan je de aflevering zien.) En natuurlijk daar geen chickenwings van de Kentucky Fried. Sterker nog helemaal geen chicken wings te krijgen. Heel de familie was mee en in rep en roer over het feit. Maar ze gingen nu maar in een Duits restaurant eten en Snoop kreeg een schnitzel voorgeschoteld en zuurkool. Die gezichten, geweldig! No fries??? Het deed me denken aan het stukje van Frans Bauer dat hij een schnitzel omhoog houdt aan tafel en zijn zoon vraagt, "Papa wat ben je aan het doen?" Waarop Frans Bauer zegt:"Ik kijk door een schnitzel! Hij is zo flinterdun dat ik erdoor kan kijken! Het is een raam!". Dat kwam er toen ook zo droog uit. Heb toen ook zo moeten lachen.
En nu met Snoop Dogg heb ik dat ook. Vorige week was hij bij David Beckham geweest. Hij wilde zijn kinderen leren voetballen. Die kinderen wisten dus echt niet wie David Beckham in godsnaam was. "DingBeck", noemde hij hem.



De slogan is dan ook "This ain't the Huxtables!" en dat is inderdaad duidelijk ;-)

Groetjes Petra