Het presidentieel bezoek

Zou ik wel of zou ik niet gaan... De kans dat ik wat zou zien zou klein zijn. Ron had 's morgens al gekeken en er was veel afgezet, rondom het bedrijf waar Obama een bezoek zou gaan brengen. Maar het was natuurlijk wel heel dicht bij. De nieuwswagens stonden bij Ron's werk voor de deur geparkeerd en het bedrijf waar hij zou komen was werkelijk om de hoek.

Dus camera gepakt en op naar Apex. Net toen ik de 55 af was, zag ik al politie staan. Heel veel politie. Nergens mocht je stil staan, al was ik verbaasd dat er niks was afgesloten. Wel was er doordat je nergens mocht stilstaan weinig parkeer plek en ik was blij dat ik bij Ron's werk kon parkeren. Ik was er als 1 van de eersten en samen met nog een meisje hebben we ons achter de lijn geschaard. Ik had eerst een mooi ander plekje gevonden, maar daar mocht ik niet blijven staan van de security. Op zich nog een eind weg, maar met net wat beter zicht op het bedrijf.



Op zich ging het wachten nog best snel en zo onder elkaar en met zicht op allerlei secret service lui die de boel verkende was het nog een hele belevenis.







Er waren meerdere tv zenders die mensen gingen interviewen. We zaten echt boven op het nieuw, zoals Spaan en Vermegen dat vroeger zo leuk konden vertellen.





Later kwamen er ook mensen van Ron's werk kijken omdat het lunchpauze voor ze was inmiddels. En zo ook Ron, wel leuk dat hij het ook kon zien nu. Net op dat moment moesten we ook allemaal gefouilleerd worden en kwamen ze met een beeper langs om iedereen te checken.



Een hele klus nog.... Daarna werd het ook wat drukker met mensen. Meer mensen in het bedrijven terrein hadden pauze en kwamen er de eerste mensen met borden met teksten. "Save my job", was er bijv. 1 van.





Deze man moest nog even nadenken wat hij nou op zou schrijven.... Later werd er ook geroepen van achteren of er een banner voor gehangen mocht worden. Ja best, maar voordat ik er achter ga staan, wil ik wel weten wat er op die banner staat. En er stond wel iets vriendelijks en niets aanstoot gevend op. Iets in de trend van Democraten en Republikeinen gaan voor kleine bedrijven. Dus die banner werd opgehouden door een aantal mensen en ja wel... ik zag dat er een foto van in de News & Observer stond. Natuurlijk sta ik verstopt achter mijn camera ;-)



Inmiddels kwamen er steeds meer secret service mannen en werd er een road block opgezet.



Een helicopter was in de lucht aan het cirkelen en daar kwam de stoet. Eerst een aantal politie, toen twee limosines en een heel batterij aan auto's volgden erna. Wat een gezicht.



Zoveel auto's kwamen er na de limo's.





Er kwam ook een heel batterij aan fotografen de busjes uit. Kijk! Als ik nou aan die kant met mijn cameraatje had kunnen lopen, had ik Obama dus wel op de foto kunnen krijgen. Nu bleef het duidelijk bij zijn limo.



En dit is vast de fotograaf van de foto van de News & Observer. Helaas hebben wij geen glimps van Obama opgevangen. En dat gebeurde ook niet toen hij weer naar buiten kwam...



Wel jammer. Al had hij maar even het raampje naar beneden gedaan en gezwaaid. Maar helaas. Toeval wil wel dat Ron's oude baas nu bij het bedrijf werkt waar Obama langs kwam. En hij had hem dus wel gezien en zelfs zijn hand geschud. Ook vertelde hij dat er snipers in de bomen zaten, rondom het bedrijf. Nou heb ik er een hele tijd gestaan, maar dat was me dus echt niet opgevallen. Zo goed let ik nou op....


Filmpje van het komen en gaan, voor de liefhebbers....

Afijn... toen Obama weg was, ben ik er ook weer vandoor gegaan. Ik moest nog wat ophalen in Raleigh en terwijl ik daar reed bedacht ik me dat het misschien wel leuk was om naar het vliegveld door te rijden. Vorige week toen we de familie op gingen halen, konden we zo alle vliegtuigen goed zien aankomen. En wellicht kon ik nu vanaf de bovenste verdieping van de parkeergarage, zo Air Force One zien vertrekken.

Air Force One is het vliegtuig van de president en het leek me wel leuk om die op de foto te hebben. Wist bijna wel zeker dat je van RDU airport daar een mooie foto van kon maken. En dus reed ik door naar het vliegveld. Geen weg afzettingen, wat me eigenlijk al weer verbaasde. Kon zo overal door ijden. Obama was na het bezoek aan het bedrijf naar NC State University gegaan en zou daar een speech geven. Daarna zou hij Raleigh en omgeving weer verlaten, dus dat kon nooit lang duren.

Inmiddels bleek wel dat het onwijs druk was op het vliegveld. Ik kon met moeite een parkeerplekje vinden. Dat is werkelijk waar nooit zo hier. Altijd kun je vrij vooraan parkeren. Ik had mazzel dat ik ineens een leeg plekje vond. Later begreep ik pas waarom het zo druk was. Want ik nam de lift naar de zevende verdieping van de parkeer garage en keek of ik Air Force one kon zien ergens. In die tussen tijd had ik werkelijk nog geen 1 vliegtuig zien vertrekken of landen. Terwijl het normaal een komen en gaan van vliegtuigen is.

Het bleek dat het luchtruim boven RDU maar liefst drie uur afgesloten was! Fraai is dat als je je aansluitende vlucht moet halen... Afijn mijn zoektocht naar Air Force One ging ook niet echt voorspoedig. Ik zeg hem nergens op het vliegveld zo 1,2, 3, staan. Maar na een rondje over het parkeer dek, spotte ik tussen de bomen een blauwe voorkant. KLM blauw zeg maar. En jawel, daar stond hij dan. Nog een heel eind bij me vandaan, kunnen we wel stellen. Al heel snel toen ik daar stond kwam er vliegveld politie naar me toe. Hij kwam even een praatje met me maken en vroeg natuurlijk wat ik er kwam doen. Dus ik vertelde mijn plan en gelukkig was het geen enkel probleem dat ik daar stond. Ik vroeg hem of de president, net zoals wij, via de normale weg naar zijn vliegtuig ging. Maar nee, hij zou via een special ingang komen. En al weer baalde ik, want ik had gehoopt nu wel net even wat meer te zien van het gevolg. Maar helaas..... Het ging niet lukken vandaag. Wat jammer.

Inmiddels klonk via zijn walkie talkie dat de president NC state had verlaten. Nu was het dus afwachten tot hij hier zou verschijnen.
De vliegveld politie meneer ging er weer vandoor en ik keek toch mooi wel op de wegen die ik vanaf mijn plekje kon zien. Je weet maar nooit. Zou mooi wezen als ik de limos weer kon zien. Maar tot zover zag ik mooi niks....

Het was nu zeker tien minuten later en NC State is helemaal niet zo ver van het vliegveld. En ik dacht nog die nemen vast de toeristische route naar het vliegveld terug. Tot ineens de vliegveld politie meneer weer naast me stond, zo vanuit het niets. Hij kwam me zeggen dat over plus minus 2 seconde ze het vliegveld op zouden komen rijden.



En jawel... daar kwam de stoet dan aan gereden. Zo leuk om te zien. En goed dat hij het me kwam zeggen, want ik keek echt die kant niet uit en ik had het anders vast gemist. Ik kon van waar ik stond niet zien of er al wat het vliegtuig in ging, maar ik zag wel dat nu ineens het knipperlampje boven op de cockpit ging knipperen. Volgens mij betekende dat toch wel dat de president in het vliegtuig was. Hiervoor werd er niks geknipperd in ieder geval.



En niet lang erna kwam er beweging!!! Obama was on the move....











Zo leuk om te zien. Ik was er verbaasd over hoe snel zo'n groot vliegtuig nog, zo snel van de grond kwam. Maarja, daar zaten natuurlijk niet de koffers in die ik altijd mee zeul. Dan ga je vast makkelijker de lucht in, zonder die aan boord ;-) Al met al vond ik het een hartstikke leuk iets om gezien te hebben! Air Force One zien vertrekken, kunnen we ook van de bucket list afstrepen!

Groetjes Petra

Twee

En toen waren we weer met zijn tweetjes. Nouja en de hondjes dan natuurlijk. Ron's moeder is gisteravond weer naar Nederland gevlogen. Wel grappig. Ron stond hier op het vliegveld net voor de douane uit te leggen wat Ron's moeder allemaal te wachten stond. Dus ticket laten zien, dan schoenen uit en dan door het poortje. Op zich is het hier op het vliegveld vrij open en kan je echt tot pal aan de douane mee lopen.

Afijn hij staat dat in het Nederlands al wijzend uit te leggen. En ik zag 1 van de douane beambtes al kijken wat ze aan het doen waren. Ron's moeder spreekt geen Engels (en het is haar, ondanks de beveiliging al wel eens gelukt, om in een verkeerd vliegtuig te stappen) en dus leggen we alles nog maar een keertje uit, ook al heeft ze het natuurlijk al vaker gedaan.

Dus Ron staat zo te praten en dan loopt de man die hen al in de gaten had op hen af en begint met Ron te praten. Het kwam er dus op neer dat hij het waarschijnlijk niet zag zitten Ron's moeder alleen en dat hij maar om een gate pass moest gaan vragen bij American Airlines, waar ze mee vloog ;-)

En zo togen we dus terug naar de balie en vroegen we om een gate pass (daarmee mag je tot aan de gate, zeg maar) voor Ron. De man neemt zijn rijbewijs aan en vraagt of ik ook niet mee wil dan. Nouja, als we toch gatepassen aan het uitdelen zijn nu, doe maar dan, hahaha. En zo gingen we met zijn drietjes door de douane heen. Schoenen uit, horloge af....

Toch wel erg makkelijk hoor. RDU is echt mijn favo vliegveld tot op heden. Alles gaat er zo relaxed. Het inchecken het wachten bij de gates. En zo zaten we nu te wachten tot het vliegtuig ging boarden. Alles liep op tijd en om half zeven namen we dan nog een keertje afscheid.

Inmiddels is ze weer veilig geland in Nederland. Alles is dus goed gegaan op Heathrow. Niet het makkelijkste vliegveld om over te stappen. Maar het is gelukt!!!

Vandaag ook koffie gedronken met Liesbeth en Chris. (en Helga en Helma) Liesbeth en Chris woonden voorheen ook hier in Cary, maar zijn weer terug verhuisd naar Nederland. Het was gezellig om weer even bij te kletsen met hen. Hun zoon woont op het moment in Toronto en zij zijn eerst bij hem op bezoek geweest en met een huurauto zuidwaarts gereden. Het was weer even als vanouds zo. In de loop van de tijd zijn er toch best wat mensen weer terug gegaan naar NL en dan is het leuk om ze weer te zien!

Morgen komt er hoog bezoek onze kant op. DE president gaat een bedrijf bezoeken in Apex, die op het zelfde industrie terrein is als waar Ron werkt. Om de hoek zeg maar. Gisteren en vandaag, waren er al secret service mannen te signaleren. Auto's met geblindeerde ramen en mannen op daken (niet te verwarren met Sinterklaas en zijn knechten, mocht iemand zich dat afvragen) en het schijnt dat er wegen afgesloten zullen gaan worden. Bedrijven in de omgeving, hebben bericht gekregen dat morgen veel wegen op het industrie terrein afgesloten zullen zijn vanwege het bezoek. Wellicht kunnen ze dus niet op pad om een lunch te scoren. (belangrijk voor de Amerikaanse werknemer ;-) ) Het vliegveld wordt ook drie uur plat gelegd omdat airforce one, het vliegtuig van de Amerikaanse president, zal gaan landen. Het heeft allemaal nogal wat voeten in aarde, dat is duidelijk.

Na het bezoek aan dit bedrijf (ter voorbeeld van Small American bedrijven) geeft Obama een speech op NC state university. Het gaat allemaal over zijn nieuwe banen plan. Het bezoek wordt helemaal live uitgezonden hier op de plaatselijke tv, dus misschien zien we Ron nog wel voor bij komen ;-)

Groetjes Petra

Water en bezoek

Na Irene hadden we van de week last van Lee. Wij alleen last, wat resulteerde in wat regen. Wij glippen er gelukkig nog steeds tussen door met al het natuur geweld de laatste tijd. Maar bij Petra in de staat New York was het wat anders van de week. Zij zijn 6 jaar geleden naar hier verhuisd en zijn een motel begonnen. Al vanaf hun verhuis volg ik haar blog. Ze hebben al zoveel meegemaakt in de jaren in hun hotel en zo hard gewerkt. Door haar verhalen op het blog heb ik een enorm respect voor haar en haar familie gekregen. Petje af wat zij al die jaren hebben gedaan om hun droom, wonen in Amerika, werkelijkheid te doen worden.....

Maar helaas was Irene en Lee minder goed gestemd voor hen en gisteren is hun hotel na de hevige regenval die Lee meebracht overstroomd en moesten de gasten geevacueerd worden. Gelukkig is er geen persoonlijke schade, maar de materiele schade is enorm. Het water stond in de hotelkamers. En het ergste is dat verzekeren tegen overstromingen bijna ondoenbaar is in hun gebied. De premie is zo hoog dat dat gewoon niet te doen is. Duizenden dollars per jaar kost dit. Opstal verzekeringen in Amerika dekken alleen schade van water wat uit de lucht valt. Dus regen schade zeg maar. Niet de gevolgen van overstromingen. Voor overstromingen zijn er dan die speciale verzekeringen. Ook al is hun gebied ingeschat op 1 keer in de 100 jaar een overstroming, de premie is gewoon bizar. Nu bestaan er wel instanties als FEMA, maar na Irene die langs de gehele Oostkust schade aan richtte en nu dan ook Lee, zijn die instanties overbelast en zal het vast heel wat tijd kosten eer ze daar wat van zullen horen en of er dan nog geld beschikbaar is. Dus..... zijn een aantal mensen een inzamelings actie voor ze begonnen! Om hen, al is het maar een klein beetje, te kunnen steunen in deze voor hen o zo
moeilijke tijd. Er is een website gemaakt, met info hoe je hen kunt steunen. Alle kleine beetjes bij elkaar kunnen wellicht bijdrage tot wat extra steun. Waarmee zij een begin kunnen maken om de draad weer op te kunnen pakken. Hier is de link naar deze website:
http://helpdevandijkjes.blogspot.com/2011/09/test.html


Het is moeilijk om na dit verdrietige bericht verder te gaan met wat wij hebben beleefd deze week. Besef me eens te meer dat we heel dankbaar moeten zijn en dat niet alles in het leven vanzelfsprekend is.

Maar....., wij hebben van de week bezoek! Ron's moeder en oom en tante zijn hier. Of nouja oom en tante zijn inmiddels al weer richting Boston maarja. Dat krijg je als je je blog niet elke dag bijhoudt. Maar hier dan het verslag ;-)


Raleigh/Durham Airport

We waren op de bovenste verdieping van de parkeer garage gaan kijken of we ze zagen aankomen. De vluchten uit Londen gaan altijd naar de internationale terminal en dus konden we ze goed zien aankomen.



En daar kwamen ze...






Geland en wel. En niet veel later kwamen ze dan door de glazen schuifdeurtjes ;-)





Mocht je je afvragen waarom er zoveel rook bij het remmen vrij kwam toen het vliegtuig landde? Hier is het antwoord. Veel lekkers in de Nederlandse koffers! ;-)



Na een "bakkie" kippensoep lagen ze dan niet veel later in het zwembad bij te komen van de vlucht!





Zondags zijn we naar de State Fair Grounds geweest waar er altijd rommelmarkt is. Gerard heeft een oude Jukebox, dus er moest gezocht worden naar oude singletjes.



Daarna op pad voor Saucony hardloop schoenen. Het blijkt dat die schoenen in NL 150 Euro kosten en hier in Amerika maar 115 Dollar. Dus met de toch wel gunstige koers best een groot verschil.



Er volgde ook een bezoekje aan de outlet mall hier en er is natuurlijk ook even motor gereden....



En we zijn een daagje naar de dierentuin geweest... Ook weer leuk!



Van alle dieren dit keer, vond ik deze (loslopende/hangende) eekhoorn wel erg grappig. Zo zie je maar betaal je om uitheemse diersoorten te zien, steelt de eekhoorn de show!

Verder werd er tussendoor nog wat meer geplonsd en hier en daar nog wat geshopt en gegeten...





Vierden we met zijn allen Ron's verjaardag en genoten we van mooie zonsondergangen....



Gisteren zijn Toos en Gerard vanuit Raleigh door gevlogen naar Boston en hebben wij 's middags bij het zwembad door gebracht. Vanavond is de officiele opening van de foto expositie, dus gaan we daar even langs natuurlijk vanavond!

Groetjes Petra

D-day

En toen was het dan echt hurricane dag. De media stond er bol van en elke tv zender had het dan ook over Irene. Toch heb ik vannacht goed geslapen. Op 1 of andere manier vond ik de regen die tegen ons slaapkamer raam tikte gerust stellend. Normaliter komt er geen wind van die kant en dus hebben we dat geluid bijna nooit. Het deed me aan Nederland denken en voor ik het wist was ik dromenland.

's Morgens werden we wakker en het eerste was natuurlijk naar buiten kijken. Het had behoorlijk geregend 's nachts, dat was duidelijk te zien, maar het was droog. Ron gelijk met de hondjes gegaan en hij was nog niet net binnen of het ging weer regenen. Behoorlijk wat regen. Gisteren hadden we alle spullen al stormsafe gezet.



Connor vond het toen geen leuk grapje dat zijn schommelbank zonder kussens was. Maar afijn... om 8 uur kwam Irene dan de kust van North Carolina op.

Moet zeggen dat ik me wel verkeken heb op de storm hoeveelheid voorafgaand ervan. Het oog hoeft helemaal nog niet dicht bij te zijn voor heel wat wind en regen. Het oog was nog op 200 mile afstand en toch hadden we wind van 30 mile per uur. En ook al zaten we aan de buiten kant er waren in de orkaan ook nog tornado waarschuwingen. Nou is een orkaan 1, maar ook nog tornado's erbij? Dat vond ik nou echt te veel van het goede. Nou zaten wij wel aan die buiten kant van de storm, maar het hele tornado gebeuren zette me wel op scherp zeg maar!

Op de tv bleek dat het dorp naast ons zonder stroom was. Bij ons ging het wel uit soms, maar ook gelijk weer aan. Gelukkig!! Toen het oog van de orkaan dichterbij kwam werd ook de wind meer. Vooral veel wind vlagen, die struiken en bomen plat leggen. Raar en minder leuk gezicht om te zien. We hoorden dat er inmiddels 350.000 huizen zonder stroom zaten. We werden steeds blijer dat wij dat niet hadden!



Het werd wel duidelijk dat we inmiddels meer onder het wolkendek kwamen, dan vooraf voorspeld door weermannen. De omvang van het ding was enorm. Op een gegeven moment in de loop van de middag meette ze met alle buien die ze er om heen veroorzaakte bijna 1600 mile! Van Raleigh naar New York zo ongeveer. Echt ongelooflijk groot. Wat een storm!



Het filmpje is genomen tussen de buien door. De wolken gingen nog steeds in een cirkel en supersnel nu. Wat een storm, onwerkelijk vond ik het.

Zo aan het eind van de dag kwamen er steeds meer beelden van de kust binnen. Heel veel water overlast omdat het water de kust op werd gestuwd door de storm. En er zijn hele stukken van wegen weg geslagen op de Outerbanks. En helaas zijn er ook mensen overleden. Een man die een tak op zijn hoofd kreeg en een auto ongeluk die in de storm zijn gaan rijden. Uiteindelijk zijn er drie tornado's geweest en twee pieren zijn in zee verdwenen. En veel windschade aan de huizen aan de kust. In de gebieden rondom ons zijn het meer omgevallen bomen op huizen en op stroomkabels die de stroomstoringen veroorzaken. En wij.. wij zijn schade vrij door deze storm gekomen. Alleen twee bloempotten die op een (achter af toch wellicht niet zo) veilige plek stonden waren toch omgevallen. Maar dat was het voor ons. Verder helemaal niks!

En nu gaat de storm meer naar het Noorden over Virginia en hoger gelegen staten. Met natuurlijk New York City welke aan de kust ligt. Hopelijk blijft de schade beperkt. Maar als ook zij het zelfde stuwende water krijgen (of noemen ze dat het wassende water?) tijdens hoog water standen als hier aan de kust, dan kan dat nog wel anders lopen.......

Nog 1 dag

althans... dat dachten we. We dachten dat Irene morgen hier zou aankomen in NC. Maar de buiten ring heeft ons inmiddels al bereikt en het bracht al wat regen en wind onze kant op. En.... mooie luchten... aparte luchten. (filmpje van het uitzicht in de tuin)





Althans dat vind ik, misschien heb ik wel een afwijking, maar het gezicht dat de wolken in cirkels gaan is toch wel heel apart moet ik zeggen. Heel raar ook. En best indrukwekkend.

Rond vijf uur vanmiddag zag je zo de wolken binnen waaien, zoals op het filmpje. En niet lang er na barste er een bui los. Onweer er ook bij en flink wat regen. Dikke grote druppels die binnen een mum de straat blank hadden. En daarna... werd het weer droog. Als of er niets gebeurt was. Dat zou je denken dan. Maar als je op de buienradar kijkt, zie je dat er heel wat wolken zijn, heel nabij.



Maar die wolken gaan niet zoals normaal schuin of van links of rechts over ons heen. Nee, die gaan in een cirkel. En wij zitten net aan de rand van die cirkel (gelukkig!) We zien ze dus wel en vanmiddag kwam er dus wel 1 over ons heen. Maar dat viel achteraf nog mee. Het idee dat het nu constant zo regent aan de kust.... En dan de wind er bij. Beetje onwerkelijk zoveel water. Wij kregen al een flinke plens bui en dan te bedenken dat constant uren achter elkaar.

Wat een verschil had het geweest als ze net iets westelijker had langs gekomen. Een heel groot verschil!

En ondanks dat het droog werd was de lucht nog steeds heel apart vanavond en toen kwam de zonsondergang. En die was helemaal mooi... Moest er een foto van maken. Alsof de lucht in brand stond zo mooi.... En net alsof er niks aan de hand is even verder op....





Groetjes Petra

Weer een daagje verder...

Inmiddels zijn we weer een daagje verder en zou eerst Irene alleen over de Outerbanks komen, De voorspellingen zijn nu toch dat ze wat meer naar het Westen zal komen. Vooralsnog krijgen wij alleen wat regen maar niet de hele zware wind.

Voor de counties rechts van de snelweg I95 gelden zwaardere waarschuwingen, maar gelukkig zitten wij aan de West kant van de I95. Wel zagen we vanmiddag een hele colonne apache helicopters over komen. Zoiets hadden we nog niet eerder gezien. Waarschijnlijk hulptroepen voor aan de kust. Want Obama heeft wel de nood toestand uitgeroepen voor North Carolina. Maar zoals ik al zei, het ergste zal zijn aan de kust.

De plaatselijke nieuwszenders staan er zoals te verwachten bol van. Hopelijk valt het mee voor de kust en loopt niet alles onder water, want de kust van NC is te vergelijken met de Nederlanse wadden eilanden. Ze liggen in zee en de schade zal daar dus het grootste zijn.

Morgen houden we het dus allemaal heel goed in de gaten, maar voor nu kunnen we gelukkig zeggen dat we nog steeds veilig zitten!

Groetjes Petra

Wel ja...

Ook dat kan nog... Een aardbeving meemaken kan sinds vandaag op het lijstje van mee gemaakte natuur fenomenen. Het was rond twee uur en ik dacht eerst dat ik een soort van duizelig werd. Ik zat boven achter de computer en de letters gingen dansen. Bij de computer boven staat ook onze internet modem en die vloog even aan en uit. Zo ook de telefoon. Wat even leek op een stroomstoring. En toen had ik zoiets dit ligt volgens mij niet aan mij. Inmiddels kwam Stacey naar boven gerend zo in ene. Ik stond op van het buro om naar hem toe te gaan en het leek toch wel of de vloer bewoog. Wat een raar gevoel zeg. Alsof je net van een bootje op de kant stapte. Zeebenen zeg maar. Heel raar.

Toen hoorde ik het bonken vanaf zolder. Even dacht ik er zal toch niet een beest zitten? Nog steeds niet echt door wat er nou aan de hand was, riep ik Connor die nog beneden was. Zou die dan wat aan het doen zijn? Hij kan soms aan zijn oor krabbelen als een soort Stampertje en op onze houten vloer klinkt dat altijd enorm door. Inmiddels kwam hij de kamer ingelopen, maar het geluid hield aan. En toen dacht ik......, zou dit dan een aardbeving zijn? Wat raar......

Bij elkaar duurde het schudden en daarna het bonken van het huis zo'n 20 seconde, denk ik. Al voelde het langer. In het gebied waar wij wonen komt dat echt niet zo vaak voor. De West kust van Amerika staat er om bekend, maar de oost kust niet echt. Ik belde Ron op en keek tegelijkertijd op Facebook. En gelukkig Ron had het ook gevoeld op zijn werk! Ik was niet helemaal gek geworden! Ik typte een berichtje op Facebook of anderen het ook gevoeld hadden. En binnen secondes kwamen er reacties op mijn vraag binnen.

Toch best wel handig zo het sociale media gebeuren. Buurtjes reageerden, maar ook mensen uit Charlotte en las zelfs mensn uit New York! Dat het over zo'n groot gebied gevoeld werd! Het schijnt doordat aardbevingen niet zo vaak voorkomen, dat het daardoor zo wijd verspreid waar genomen wordt. Dus...... We kunnen zeggen dat we dat ook een keer mee gemaakt hebben. Je huis voelen schudden door een aardbeving!

Later in de middag zijn Ron en ik lekker gaan zwemmen in het zwembad hier. Geen tsnami alert in ieder geval daar ;-) We hadden wel het bad voor ons zelf. Waarschijnlijk waren we 1 van de weinigen die het Tsunami gevaar durfden te weer staan ;-) het viel dus allemaal bij elkaar wel mee hier en kan ik zonder enige kleurscheuren of verdere schade het aardbeving gebeuren van het lijstje af strepen.

Verder schijnt het volgens de weermannen wel zo maar te kunnen gebeuren dat orkaan Irene in North Carolina aan land komt. Natuurlijk, na een aardbeving kan er ook nog wel een orkaan bij...... We gaan het in de gaten houden. En als het echt spannend wordt kunnen we ons boeltje altijd nog gaan inpakken toch?

Groetjes Petra

En toen

werden we vanmorgen wakker in een veiligere wereld. Althans dat gaan we hopen. Er loopt er in ieder geval eentje minder buiten de hekken, denk ik maar. Wat er gaat gebeuren met de over gebleven club weet niemand, maar om hem voor die reden niet op te pakken, zou nietslim zijn.

Vanmorgen op weg naar het zwembad in de auto luisterde ik naar het radio station waar ik altijd naar luister in de auto. Normaal veel grapjes tussen de muziek door. Maar vandaag weinig muziek en grapjes, maar reacties van luisteraars die belden. Zo emotioneel. Ik zat gewoon te huilen in de auto. De vrouw die haar man verloren heeft toen hij uitgezonden was in Irak. De man wiens broer in 1 van de WTC torens werkte en nooit meer gezien is. De millitair die snikkend aan de telefoon zat en blij was dat het hele Irak, Afghanistan verhaal een doel had nu. En dat hij het nu een plek kon gaan geven. Zoveel leed en verdriet onder een heel groot deel van de bevolking. En die mensen voelden nu het sluiten van een hoofdstuk. Het zal inderdaad je man of broer maar zijn, die door de waanzinnige ideeen van zo'n iemand er nu niet meer is.

Ondertussen passeerde ik een aantal auto's waarbij een grote Amerikaanse vlag wapperde. Eindelijk, verzucht het in veel reacties. En er heerst een "United we stand" gevoel. Tussen mijn facebook vrienden zijn er ook mensen die hun blijdschap tonen en veelal niet met verzachtende termen. De boodschap is luid en duidelijk, men is blij! Heel blij en het werd hoog tijd. Veel lof over de strijdkrachten die er voor gezorgd hebben. En ze hopen dat degene die er nog zitten veilig thuis komen zonder tegenreacties.

Het heeft dus een enorme impact hier. Het nieuws staat er, en misschien ook wel terecht, vol van. Alle beelden van 9/11 komen ook weer in beeld. De torens en wat er er na allemaal gebeurd is. Alles komt weer boven en weer in beeld. Er is zoveel gebeurd in de 10 jaar sinds. Hopelijk geeft het inderdaad closure voor velen.

Wat is er verder nog gaande hier, niet veel.... Ben van de week weer door mijn rug gegaan dus vanochtend weer aan de zwem. En van de week nog bij de Flowerbarn aan de slag voor moederdag. Geen nieuws vergeleken bij het andere nieuws, niet waar?

Groetjes Petra

Yessss!!!

Vandaag moest ik verschillende dingen nog regelen. Moest naar de bank en naar de DMV. En vooral die laatste is soms nog al een uitdaging. En toen ik er aan kwam stond de rij dan ook buiten.... Pfffffff, dat is minder. Maar.... gelukkig ging de rij vrij snel waar ik in moest staan en was ik al met al nog vrij snel aan de beurt!

Naast de DMV zit een Chinese Toko en ben daar nog even wezen kijken. Ze hebben er vaak Indonesische producten, maar het stinkt er altijd zo. Ze verkopen er veel vis en moest echt even doorzetten om door te lopen hoor. Wat een lucht! Echt enorm sterk. Al moet ik zeggen dat dat er ook wel een beetje bij hoort bij zo'n winkel. Maar moet er even acclimatiseren zeg maar. Na wat paden doorgelopen te hebben, waarbij ik Sateh saus gevonden had. En een zoete saus, zag ik Bapao broodjes in het vries gedeelte. Heb ze meegenomen, ben benieuwd of ze smaken zoals in Nederland.

Daarna ben ik naar de Farmers Market in Raleigh gereden. Op jacht voor nieuwe perzikken. En die waren er zat.





Er was zelfs perzik wijn. Weet niet goed wat ik daar bij voor moet stellen, maar het bestaat, zeg maar. Verder heb ik een watermeloen, guadaloup meloen, nectarines en uien gescoord.





Er waren nu ook aardig wat zonnebloemen te koop. Altijd zo'n vrolijk gezicht!



En eronder stond een emmer met deze bloemetjes. Weet echt niet hoe ze heten, maar ze zagen er wel lief uit. Soort van astertjes.



Tien stuks voor 3 dollar. Dus die heb ik mee genomen. Om alvast in de stemming te komen. Mooie oranje blommetjes ;-)



Lief boeketje zo he? En ze kwamen zo mooi uit tijdens het kijken naar het voetbal, hahaha. Niet dat het er minder spannend door werd, want pfffff ik zat toch wel op het puntje van mijn stoel, kunnen we wel zeggen. Vooral aan het einde van de wedstrijd toen het ook nog ineens 2-3 werd. Al in de extra tijd en Urugay veelste veel voor de Nederlandse goal. Paniek voetbal is namelijk niet goed voor je hart. Daar helpt geen 1 oranje bloemetje tegen, dat is een feit. Maar....... ze hebben gewonnen!!! En nu op naar zondag. Ben een beetje bang dat het NED-GER wordt, maar dat zullen we morgen weten. Dat wordt dan weer een nagelbijter. Misschien maar terug naar de Farmers market en de hele emmer oranje bloemetjes opkopen ;-)

Groetjes
Petra