In 1 van mijn eerdere berichtjes van dit jaar had ik al eens geschreven dat ik me opgegeven had als "Bzzz agent". Nog even snel uitleggen. "Bzz" is een nieuw soort marketing en daarbij wordt vooral het internet gebruikt om nieuwe producten te (her)lanceren. De vorige keer kreeg ik twee blikjes Mountain Dew opgestuurd. Mier zoet spulletje om te drinken, maar.... wel lekker in de zomermaanden, zo af en toe. Afijn vorige week kreeg ik deze opgestuurd.

En het is maar goed dat ik van te voren ook een mailtje had gekregen waar dit voor gebruikt dient te worden.

Want het is namelijk een nieuw soort lippenstift! Nee ik zeg het verkeerd. Het is geen lippenstift, maar "lipstain". Daarom ook "een bietje kleuren", als titel vandaag. Je zou namelijk zo kunnen denken dat het een viltstift is. En eigenlijk is dat het ook gewoon. Maar het heeft een andere naam.
Uiteindelijk toen ik het ging proberen was het gewoon een kwestie van je lippen inkleuren met de stift. En voelde me weer ineens 4 jaar. Alsof ik met de viltstiften van mijn grote zus aan het klieren was gegaan ;-) En echt, het resultaat was ook dat ik aan het klieren was gegaan. Geen gezicht. Je moet het super gelijk matig inkleuren anders is het een vlekkerige bende. En zeker ook binnen de lijntjes blijven anders heb je een groot probleem. Want zoals ik al zei, het is geen stift het is een stain.... Precies ja een vlekken maker. Diep roze vlekken.... Geloof niet dat dit mijn favoriete lippenstift gaat worden.
Ik had de kleur "Berry Smooch" toe gestuurd gekregen. Beetje ernstig roze, kunnen we wel stellen. "Berry Pink" had een betere naam geweest eerlijk gezegd. Want nu had ik, na het stiften, ernstig diep roze lippen van die stain. En je kan veel zeggen van dit nieuwe lippen goedje, maar 1 ding is zeker, het blijft lekker lang zitten. Niet dat je na wat drinken of eten het weer opnieuw moet opdoen. Nee......, dit "stained" lekker zeg maar. Zelfs als je met een vochtig watten schijfje het er vanaf probeert te halen, bleef het flink stainen. Tot mijn grote vreugde dat zullen jullie vast wel begrijpen. Het was zelfs zo erg dat toen Ron thuis kwam, hij aan me vroeg of ik een waterijsje op had of zo. "Nee, schat, dat is mijn nieuwe lippenstift. Ik ben er zelf ook zeer verheugd over...."
Niet dus.... voor mij niet echt een doorslaggeven succes. En zal dit zeker niet zo snel kopen. Maar voor degene die zich weer kind willen voelen en lekker aan het stainen willen, leef je uit. Dit is je (legale) kans ;-)
Wat is er verder hier nog aan de hand? Vandaag alweer de laatste les van deze week voor level 1. Gisteren hadden we "call screening" als onderwerp. En daarbij zijn helaas wat patiënten overleden. Het idee was dat je aan de hand van de gegevens die je op een lijstje kreeg, moest indelen of de patiënt direct, dezelfde dag, morgen of later in de week een afspraak moest krijgen. Duidelijk niet helemaal juist gegaan, daar kunnen we het eens over zijn. Of de dokter had het ernstig druk gehad, met allerlei spoedgevallen of die man met zijn been in het gips die zo ontzettende last had, was wellicht zijn been kwijt geraakt. Ach, kleinigheidje niet?
Wat wel grappig was, was dat de meesten van de dames doorgaan naar level 2. Er werd door Knoopje gevraagd wie er na level 1 door wilde gaan. Dus toen ik vertelde dat ik niet doorging naar level 2 omdat ik een baantje had gevonden, begonnen de dames zowaar voor me te klappen. Ha ha ha, die had ik al weer niet zien aankomen. Toch wel erg leuk. En voelde me duidelijk weer opgelaten. Dat Amerikaanse enthousiasme doet me soms blozen. Dat er opmerkingen zouden komen oké, maar klappen? Afijn ook weer meegemaakt.
Hier in de tuin beginnen mijn plant bezigheden in het voorjaar vruchten af te werpen en wel letterlijk. De bramen zien er op het moment goed uit en kan elke dag verse plukken.

En zo ook mijn "boervrije" komkommers. Wist nog, dat ik zo moest lachen om de soort naam toen ik ze kocht. "Burpless" heten ze namelijk. En, ze doen hun naam eer aan, want ik heb ze echt nog niet horen boeren. Dus zeer net opgevoedde komkommers kunnen we wel stellen. Niet zo heel groot, maar wie het kleine niet eert, toch? En altijd fijn als ze toch een soort van etiquette hebben natuurlijk.

Groetjes,
Petra




