Water en bezoek

Na Irene hadden we van de week last van Lee. Wij alleen last, wat resulteerde in wat regen. Wij glippen er gelukkig nog steeds tussen door met al het natuur geweld de laatste tijd. Maar bij Petra in de staat New York was het wat anders van de week. Zij zijn 6 jaar geleden naar hier verhuisd en zijn een motel begonnen. Al vanaf hun verhuis volg ik haar blog. Ze hebben al zoveel meegemaakt in de jaren in hun hotel en zo hard gewerkt. Door haar verhalen op het blog heb ik een enorm respect voor haar en haar familie gekregen. Petje af wat zij al die jaren hebben gedaan om hun droom, wonen in Amerika, werkelijkheid te doen worden.....

Maar helaas was Irene en Lee minder goed gestemd voor hen en gisteren is hun hotel na de hevige regenval die Lee meebracht overstroomd en moesten de gasten geevacueerd worden. Gelukkig is er geen persoonlijke schade, maar de materiele schade is enorm. Het water stond in de hotelkamers. En het ergste is dat verzekeren tegen overstromingen bijna ondoenbaar is in hun gebied. De premie is zo hoog dat dat gewoon niet te doen is. Duizenden dollars per jaar kost dit. Opstal verzekeringen in Amerika dekken alleen schade van water wat uit de lucht valt. Dus regen schade zeg maar. Niet de gevolgen van overstromingen. Voor overstromingen zijn er dan die speciale verzekeringen. Ook al is hun gebied ingeschat op 1 keer in de 100 jaar een overstroming, de premie is gewoon bizar. Nu bestaan er wel instanties als FEMA, maar na Irene die langs de gehele Oostkust schade aan richtte en nu dan ook Lee, zijn die instanties overbelast en zal het vast heel wat tijd kosten eer ze daar wat van zullen horen en of er dan nog geld beschikbaar is. Dus..... zijn een aantal mensen een inzamelings actie voor ze begonnen! Om hen, al is het maar een klein beetje, te kunnen steunen in deze voor hen o zo
moeilijke tijd. Er is een website gemaakt, met info hoe je hen kunt steunen. Alle kleine beetjes bij elkaar kunnen wellicht bijdrage tot wat extra steun. Waarmee zij een begin kunnen maken om de draad weer op te kunnen pakken. Hier is de link naar deze website:
http://helpdevandijkjes.blogspot.com/2011/09/test.html


Het is moeilijk om na dit verdrietige bericht verder te gaan met wat wij hebben beleefd deze week. Besef me eens te meer dat we heel dankbaar moeten zijn en dat niet alles in het leven vanzelfsprekend is.

Maar....., wij hebben van de week bezoek! Ron's moeder en oom en tante zijn hier. Of nouja oom en tante zijn inmiddels al weer richting Boston maarja. Dat krijg je als je je blog niet elke dag bijhoudt. Maar hier dan het verslag ;-)


Raleigh/Durham Airport

We waren op de bovenste verdieping van de parkeer garage gaan kijken of we ze zagen aankomen. De vluchten uit Londen gaan altijd naar de internationale terminal en dus konden we ze goed zien aankomen.



En daar kwamen ze...






Geland en wel. En niet veel later kwamen ze dan door de glazen schuifdeurtjes ;-)





Mocht je je afvragen waarom er zoveel rook bij het remmen vrij kwam toen het vliegtuig landde? Hier is het antwoord. Veel lekkers in de Nederlandse koffers! ;-)



Na een "bakkie" kippensoep lagen ze dan niet veel later in het zwembad bij te komen van de vlucht!





Zondags zijn we naar de State Fair Grounds geweest waar er altijd rommelmarkt is. Gerard heeft een oude Jukebox, dus er moest gezocht worden naar oude singletjes.



Daarna op pad voor Saucony hardloop schoenen. Het blijkt dat die schoenen in NL 150 Euro kosten en hier in Amerika maar 115 Dollar. Dus met de toch wel gunstige koers best een groot verschil.



Er volgde ook een bezoekje aan de outlet mall hier en er is natuurlijk ook even motor gereden....



En we zijn een daagje naar de dierentuin geweest... Ook weer leuk!



Van alle dieren dit keer, vond ik deze (loslopende/hangende) eekhoorn wel erg grappig. Zo zie je maar betaal je om uitheemse diersoorten te zien, steelt de eekhoorn de show!

Verder werd er tussendoor nog wat meer geplonsd en hier en daar nog wat geshopt en gegeten...





Vierden we met zijn allen Ron's verjaardag en genoten we van mooie zonsondergangen....



Gisteren zijn Toos en Gerard vanuit Raleigh door gevlogen naar Boston en hebben wij 's middags bij het zwembad door gebracht. Vanavond is de officiele opening van de foto expositie, dus gaan we daar even langs natuurlijk vanavond!

Groetjes Petra

Drukkig

Nou voor mijn doen ben ik nog steeds lekker drukkig. Maar wel met leuke dingen! Afgelopen vrijdag avond bijvoorbeeld hebben we een segway tour door Raleigh gedaan. Al een tijdje terug had ik via groupon bonnen gekocht waarmee je voor minder dan de helft kon gaan segwayen. Dus nu voor maar $17,50! Koopje niet?

En zo gingen we afgelopen vrijdag avond naar Raleigh. Allereerst werd ons nog in de winkel uitgelegd hoe het ding een beetje werkt. Een paar jaar terug heb ik zo'n segway toer in Washington gedaan en vond het toen erg leuk. Dus wist wel een beetje hoe zo'n ding werkt, maar het was al weer een poosje terug. Daarbij was het bij deze veel makkelijker sturen dan op de andere vond ik zelf. Dit ging echt veel natuurlijker.

Ron had nog nooit gesegwayed, maar stapte op het ding en snapte het meteen. Heel knap. Weet nog dat Erna en ik destijds in Washington zo gelachen hebben in dat steegje, want we gingen steeds op de muur af. Maar zo niet bij Ron. En eigenlijk ook niemand anders van onze groep. Ze deden het eigenlijk allemaal heel goed. Misschien dat de nieuwere versies toch wat makkelijker te besturen zijn. (Of Erna en ik waren gewoon super slecht destijds, hahaha)

Afijn, we gingen dus op pad en het zou een uur duren de toer. Eerst binnendoor naar Fayetteville street en naar het Convention center, toen weer terug Fayetteville street op en naar het capitools gebouw. Waar we even mochten rondscheuren op eigen gelegenheid. Daarna door naar het Legislative building. Die nog in gebruik was in de avond en er verschillende congress leden buiten een pafje stonden te doen. En op zo'n segway val je wel op hier, dus we trokken de aandacht van de beleidbedenkers.

Daarna langs de Governors mansion en via Moore Square weer terug. Het was echt een leuk rondje. En we hadden super weer. Voor de liefhebbers heb ik een filmpje in elkaar geknutseld ;-)



Zaterdag morgen zouden we naar de BMW dealer gaan waar Ron zijn motor heeft gekocht. Ze hadden hun jaarlijkse open dag en er zou een stunt rijder komen. Chris "Teach" McNeil heette hij! Dus camera mee en toen we er aan kwamen was het er al aardig druk. Er stond een hele rij motoren en ook binnen in de winkel was het erg druk. Er was een hapje en lekker koel drinken. De parkeerplekken voor de winkel waren vrij gehouden en daar zou het allemaal gaan gebeuren!



En wat een fratsen haalde de man uit.



Het is duidelijk, probeer dit niet thuis! ;-)



Rokende en slippende banden vlogen je om de oren!



Op een gegeven moment vroegen ze ook een vrijwilliger en bij voorkeur van het vrouwelijke geslacht. Hij kwam dus naar haar toe gereden op zijn voorwiel en gaf haar dan een zoen en kwam dan tot een stop!



En als je denkt dat ging vast met een slakken gangetje, dan heb je het mis....



Niks van die show ging langzaam kunnen we wel stellen eigenlijk.



Zo werd er ook gevraagd om een blikje. Die werd midden in het rijveld gezet en met 1 of andere rare draai, landde zo zijn achterwiel boven op het blikje. Echt wat een beheersing van zo'n motor had hij. Net zoiets als ik op mijn scootertje, maar dan net toch nog iets anders, hahaha! Heb er ook wat bewegende beelden van voor de liefhebbers!



's Avonds had ik weer een fotosessie en dit keer in het Umstead hotel. En nu weet ik inmiddels dat dat een 4 sterren poepie sjeik en mooi hotel in Cary is. Ontworpen door de vrouw van de eigenaar van SAS, een groot computer software bedrijf hier in de RTP. Het was er super leuk foto's maken, want ze hadden er een heel groot en mooi aangelegd meer en tuinen bij. Een buiten openhaard, pool cabana's, bruggetjes en binnen een mooie piano en andere gezellige plekjes die uitermate goed geschikt waren voor foto's. Het stel waar ik de foto's voor maakte vierde die avond hun 15e trouwdag en er was toen wij er waren, buiten in de tuinen ook nog een trouwerij gaande. En dat was natuurlijk wel een hele bijzondere achtergrond. Want toen het nieuw bakken bruidspaar hun jawoord gaf, deed mijn stel het zgn. ook weer. Perfecte foto gelegenheid! Zo leuk! En zo kom je nog eens ergens niet?

Maandag avond ben ik vreemd gegaan van fotoclub. Had gehoord dat er bij de Raleigh fotoclub gast sprekers waren en het ging over vogelfotografie. Bovendien heb ik begrepen dat het niveau van die club net iets hoger ligt dan bij ons. En werd me gezegd dat ik daar echt een keer heen moest gaan. Ds zo ging ik maandag avond heen. De sprekers waren echt heel goede fotografen. Fotos uit Florida van de mooiste vogels en van Alaska. Super mooi. Maar wat een apparatuur!!!



Echt niet meer normaal wat een lens!! En gewoon drie flitsers er op he? Twee bovenop en eentje er tussendoor. Echt niet normaal. Verder dacht ik altijd dat je vogels lokt met lekker voer en dat, als je mazzel hebt, je een mooi exemplaar op de kiek kunt leggen. Nee helemaal fout. Dat is echt van voor de mobilisatie 1820 denk werk. Natuurlijk niet Petra. Dat gaat zo echt niet meer. Je neemt je iPhone, zet daar van elk merk vogels het gezang op en de vogels zullen tot je komen! Echt!!! De vogels worden met geluiden van andere iPhone vogels gelokt. Nouwwww dat opende wel mijn ogen hoor. De man vertelde dat er hele locaties worden gebouwd, met mooi mosje erbij. Want natuurlijke plantjes er om heen en de vogels landen voor je neus! Duizendmaal zoom en drie flitsers er bij en huppatee klaar is je natuur vogel foto... Beetje dompertje niet? Waar is het gevoel van door het hoge gras en modder kruipen voor de eerste kivit (en ei?) Niks daarvan, je zet je Kievit MP3 op en de Kievit komt naar u! (ok je zal dan toch moeten zoeken naar dat ei, maar het gaat om het idee niet?

Heel veel wijzer (en ook een beetje teleurgesteld) verliet ik de bijeenkomst weer. Het was een leerzame avond geweest ;-)

Dinsdag ben ik met de nieuwe auto naar de garage geweest. Er moesten nog wat dingetjes aan geregeld worden. En zo leuk, je krijgt daar als je je auto voor een beurt brengt gratis een leenwagen mee. Helemaal niet verkeerd. Bovendien zijn alle beurtjes voor de auto gratis de eerst komende vier jaar. Ongelooflijk niet? Dus toen ik me meldde had ik ook nog enige achterdocht. Ik dacht echt, nu komt de aap uit de mouw, ik zal heus toch wel iets moeten gaan betalen. Maar nee..... alles was included en hoefde echt helemaal niks te betalen. Tot de vernieuwde ruitenwissers aan toe! Bovendien kreeg ik een spiks splinter nieuwe auto mee en ben ik in Fayetteville in de mall gaan shoppen. Ja dat kost dan weer wel geld. Maar weet je wat we uitsparen met het gratis onderhoud?! Gewoon nieuwe filters, rem vloeistof, olie allemaal geregeld. Daar word ik toch wel erg blij van eerlijk gezegd ;-)

Minder werd ik voor wat ik ging shoppen. Namelijk een nieuw badpak. En echt, dat valt in de categorie nieuwe spijkerbroek. Vreselijk.... En misschien denk ik eigenlijk nog wel dat een nieuw badpak nog erger is.... De modellen en pas vorm varieren enorm... Afijn..., hier in Amerika, of laat ik zeggen NC, is het mode om broekjes en topjes apart te verkopen. Leuk, maar de winkels verdienen er enorm aan, want die dingen zijn gewoon los geprijsd natuurlijk. Uiteindelijk vond ik bij JC Penneys een leuke combi. En... ik had mazzel want jawel 60% afgeprijsd. Alleen zaten de bandjes van het ding in het midden en dan zo om je nek met een strik vast zeg maar.

Nou en dat is niet prettig voor mijn nek kunnen we wel stellen. Niet dat ik rijkelijk bedeeld ben, maar het zit gewoon niet lekker. Dus ik had het topje eigenlijk weer terug gehangen en met weer nieuwe topjes ging ik de paskamer in. Nou die zaten alledrie voor geen meter. En toen.... toen kwam ik op het idee om die bandjes gewoon zelf te verzetten en vast te maken aan de rug kant. En dat heb ik woensdag morgen gedaan en het ding zit nu perfect! Beetje van Maggi en een beetje van Petra couture ;-)

Tot slot ben ik gisteravond met Beth, Linda en Alison naar die bioscoop geweest en hebben we "Water for Elephants" gezien. Vond het een leuke film, al durfde ik niet te kijken toen 1 van de dieren in het circus mishandeld werd. Wat een rotgezicht. Kan ik echt niet goed tegen. Maar verder was het een erg leuke film en erg gezellig zo met zijn viertjes!

Dus zoals ik al zei, ik was lekker drukkig van de week, echt waar! ;-)

Groetjes Petra

Vervelend apie

Wat doe je als je als moeder in de dierentuin woont en je kunt niet even een tuigje voor je kind kopen? Dan grijp je hem gewoon vast aan zijn staart ;-)

Zo'n mooi gezicht. Het was echt letterlijk een vervelend apie!



Maar gewoon blijven proberen natuurlijk. Je bent een apie of niet natuurlijk!




Luister naar je moeder anders kom ik naar je toe!


Ja maar ik deed het niet expres....


Ik mag ook nooit wat hier....


Es even bedenken wat er nu nog verder te klieren valt ;-)


Denk er om ik hou je in de link!

Ron en ik zijn dus gisteren naar de dierentuin geweest. Het was er perfect weer voor. Niet te warm en zo nu en dan bewolkt. En behalve aapjes zagen we ook olifanten....



Zal ik je eens even wat in je oor fluisteren?




Whaaaaat....



Wat zeg je? Er zit wat water in mijn oor....


Moet ik er echt uit????



Miss Cougar bleef in ieder geval lekker snurken, met 1 oog open. Dat dan weer wel....



Tot zover deze aflevering van dieren manieren!

Vind het er altijd zo leuk! Ze hadden nu een aanbieding dat je voor $45.- een heel jaar met twee personen de dierentuin mag bezoeken zoveel je wilt. En.... de entree kosten die we gisteren hadden gemaakt, $20.- gingen daar nog van af. Dus we hebben van die aanbieding gebruik gemaakt. Die extra persoon kan Ron zijn, maar ook elk andere buuf, vriend of vage kennis zeg maar ;-)

Er voor waren we trouwens nog naar een motorshow geweest daar in de buurt. Een oldtimer motorshow. En daar zag ik een oude Indian motor. Heb er de ballen verstand van, maar die vind ik altijd wel wat hebben. Alleen de kilometer teller al!





Met een speer van de Indianen. Mooie van deze was dat de eigenaar helemaal uit Michigan was komen rijden voor deze show. Twee dagen aan het rijden geweest, vertelde hij.



Zijn tentje achterop gebonden en rijden. De persoon, paste helemaal bij de motor kunnen we wel stellen. Plaatje compleet. Moet zeggen dat ik dat nog altijd wel het leukste vind om te zien.



Er is namelijk nog wel een verschil tussen het reizen van de deelnemers. Met iets meer dan een tentje en met aanhanger erbij. Of gewoon je huis meenemen en je motoren in de aanhanger. Alles kan natuurlijk.



Toen wij er net aankwamen was de prijs uitreiking voor de mooiste ouder motor gaande.



Zo grappig al die oude kentekens bij elkaar. Die kom je ook niet elke dag tegen. Daarna dus naar de dierentuin die in Asheboro is. Het was er helemaal niet druk. Zeker niet voor een zondag. Denk dat de later in de dag voorspelde regen, mensen ervan weerhield!

Vandaag ben ik dan voor het eerst naar het zwembad geweest. Eerst mijn baantjes en oefeningen voor mijn rug gedaan en daarna lekker aan het zwembad gezeten. Het was er weer niet druk in ieder geval! Maar het water was voor de gemiddelde Amerikaan denk ik ook nog te koud wellicht ;-) Als je eenmaal aan het zwemmen was ging het wel vond ik. Maar even doorkomen, was nog best bikkelen. Maar de eerste plons zit er op. Kwam er helemaal van in de zomerse stemming!

Groetjes Petra

Thuus

Ron is weer thuis! Veilig en wel. Nouja wel.... Hij is tijdens 1 van de stops die de heren hadden, zijn enkel verzwikt bij het maken van een foto. En die is nu dik, blauw, geel en groen.... Ik, die bang was dat het rijden in een groep, misschien niet zo goed plan was ben weer met mijn neus op de feiten gedrukt. Fotograferen is gevaarlijker dan motorrijden ;-)





Hij heeft het wel ontzettend naar zijn zin gehad en kwam met allemaal verhalen thuis. De cabin was super met een super mooie porch en uitzicht over de rivier.



Het gezelschap zo gezellig en die bezem wagen wel heel luxe!



Die op zondag ook het bier mee kon nemen, omdat in Tennesse op zondag geen alcohol verkocht wordt.





Wie het eerst aankomt heeft een parkeerplekje in de schaduw ;-)



Deze foto vond ik ook wel leuk. Het heet de tree of shame. In de boom hangen allemaal spulletjes en onderdelen die langs de Tail of the dragon gevonden zijn. (wel of niet in originele staat na een crash natuurlijk, oef....)

En allemaal weer verzamelen!



En natuurlijk dan ook nog bewegend beeld materiaal...

Blue ridge parkway from Duttch on Vimeo.

Duidelijk waarom hij zo genoten heeft. Dit was ook wel een echt mannen weekend voor hem. In totaal hebben ze in die dagen 1400 kilometer gereden. Heel wat en dan ook nog met wel heel veel bochtenwerk!!

Inmiddels is het overigens al weer weekend. Ik heb aan de foto's gewerkt van afgelopen weekend. En ik had nog wat uitgestelde "klusjes" te doen. Niet echt blogwaardigs eigenlijk. Alhoewel, ik was wel weer verbaasd. Zo moest ik ook naar de bank om wat zaken te regelen. Die eigenlijk heel simpel moesten zijn. Ik had namelijk een brief van hen gekregen dat ik een bankpasje moest hebben met mijn persoonlijke naam er op. Niet alleen mijn bedrijfsnaam, zeg maar. Heel begrijpelijk, lijkt me ook.

En omdat onze bank onlangs is overgenomen door een andere bank gaat dit wijzigen. De nieuwe bank vereist dit bij bank pasjes voor bedrijven. Of ik dus naar de bank wil komen met een identiteits bewijs. Alsof ik dat bij het openen van de rekening niet gedaan heb. Maarja, ik ging dus met ID naar de bank. Maar ik kom dus bij de bank en vertel mijn verhaal en wil mijn ID laten zien. Een groot vraagteken gezicht kijkt me aan. Gelukkig heb ik die brief mee genomen. Je weet namelijk maar nooit. Nog nooit gezien deze brief, zegt ze. En daarna volgt, ik ga er iemand bij halen voor u hoor! Hmmmmm, ik zal toch niet de enigste zijn die die brief heeft gehad? Er zullen toch nog wel meer bedrijven zijn?

En dus komt nummer 2. Hoort het verhaal van collega en gaat de brief lezen. Nee nog nooit gezien, zegt ook zij. Of ik nog wat meer tijd heb, want het schijnt door een speciaal iemand geregeld moeten worden. Althans dat denken ze. Dus ik wacht en wordt dan een kantoortje ingeroepen. Alsof ik het weet niet wat net aan ze gevraagd heb. Het is nota bene een brief van hen zelf. Ik voel me alsof ik een sollicitatie gesprek aan ga. U had een vraag, klonk er aan de andere kant van het buro. Nou, nee... U had een vraag, dacht ik.

Omdat ik het hele verhaal niet weer wilde vertellen, liet ik hem maar gelijk de brief lezen die ik ontvangen had. De man begon te lezen... Hmmmm Hmmmmm, klonk het. Dus ik zeg, U gaat me toch niet vertellen dat u die vraag en brief nog nooit eerder heeft gezien? Uh ja..., zegt hij. Nog nooit gezien..... Nee!!!!! Afijn, ik vraag hem of ik dan wel mijn ID moet laten zien aan hem. Ja, uuhhhh, ja laten we dat maar doen. Inmiddels ben ik denk ik al een half uur binnen bij de bank en vind het zo'n zonde van mijn tijd!

Zij weten het geen eens. Hoe het dan ooit goed gaat komen? Maarja, hij rammelt wat op zijn computer en ziet waarschijnlijk dat ik een visa heb. En daarbij gaan alle alarmbellen af. Vreselijk, vind ik dat. Mensen gaan dan ook ineens langzamer tegen je praten als ze weten dat je op een visa in Amerika bent. Afijn.... Ik herhaal nog even, ja voor mij hoeft het niet hoor als het een probleem is. Ik kom alleen vanwege de brief die jullie mij sturen.

Ja nee natuurlijk, ik heb gelijk, maar hij moet toch even gaan bellen.... Jeeeetje.... Wat een gedoe! Afijn hoor ik het gesprek aan en gelukkig de man/vrouw aan de andere kant van de lijn, die vind mijn brief geheel legaal en verteld de man wat hij moet doen.... Pfffff wat een gedoe!

Maar mijn rijbewijs nummer wordt opgeschreven en ik teken een formulier en het gaat helemaal goed komen nu. Natuurlijk..... eerst zien en dan geloven ;-)

Verder is vandaag het zwembad hier in de wijk open gegaan. Het is de hele week een beetje wisselvallig geweest. Wel dik in de twintig graden, maar bewolkt. Veel onweer en zo nu en dan een flinke bui. Dus nog geen echt zwem weer, maar het kan! En dat is wel zo prettig. Ook goed voor mijn rug. Dus heb er zin in om weer te kunnen gaan plonsen.

Vandaag ook Connor geplonsd. In het bad welteverstaan. Sukkeltje vind het allemaal wel best en loopt zo het bad in en gaat er lekker voor zitten. Het borstelen vond hij een stuk minder, maar hij ruikt dus weer fris en fruitig! Stace is ook weer netjes aan kant en dus kunnen de heertjes er weer even tegen aan. Morgen even een fotootje van ze maken. Nu ze nog allebei mooi zijn. Dat kan zo verkeren, met die twee ;-)

Groetjes Petra