Ik ben anti

Pertinent tegen, zeg maar! Want ik vind het eigenlijk gewoon onzin....

Betalen om bij een winkel te mogen kopen. Eerst een membershipscard kopen eer je bij zo'n berdrijf je geld mag komen brengen. Van de zotte... En dan heb ik het over bedrijven als Bj's, Sam's club en Costco. Het zijn een soort van Makro's groot en mega grote verpakkingen veelal. En ik doe daar dus echt niet aan.

Maarja ik kreeg een mailtje via de Raleigh fotoclub. En daarin stond dat de foto print afdeling van de Costco goedkoop, maar ook van erg goede kwaliteit was. En met het oog op de aanstaande fotowedstrijd van de club misschien een idee voor de leden. Het mailtje was van de voorzitter en die brult geen onzin de club in, zullen we maar denken. Dus ik keek online naar de prijzen van vergrotigen. En ja omdat die open print fotowedstrijd er aan zat te komen en ik moet dus in ieder geval vier foto's gaan printen, was ik best benieuwd naar de prijzen. En jeetje die vielen inderdaad reuze mee. $2.99 voor een 12x18 print. Zo 30x40 cm ongeveer. Erg goede prijs en als de kwaliteit volgens hem goed was, misschien een keertje proberen? Normaal betaal je daar al snel $14.99 voor.

Maarja ik was geen lid..... En ik was anti... Al snel had ik gegoogled dat een jaar lid worden me $55,- moest kosten. Tsja dan was gelijk de winst van de goedkope printjes verdwenen he? Dus..., toch nog even geprobeerd de foto's up te loaden en dat lukte. Ik kon ook nog mijn maten kiezen en ik klikte daarna op betalen in store en weg was mijn bestelling.... Hmmmm dat ging makkelijker dan gedacht. Maarja mijn geweten knaagde, dus belde ik naar de Costco in Raleigh. Rotsmoes over dat ik mijn pas niet bij me had maar of ik wel mijn foto's op kon pikken. "Ik verbind u door naar de foto afdeling", zei een ietwat snauwerige dame. Die had die smoes vast al vaker gehoord.

Een vrolijke noot nam daarna de telefoon op en ik vertelde weer mijn net iets te foute smoes. Ja hoor dat mag hoor mevrouw Petra. Komt u maar gerust langs, volgens mij heb ik net die van u geprint. Goed gehumeurd EN een goed geheugen! Dat beloofde wat! En dus gingen Ron en ik, een paar weken terug naar de Costco om de foto's op te halen. Wist ik veel dat je bij de ingang daar al je membershipcard moest laten zien. Strenge controle..... En ik had geen pas natuurlijk. Met een mompelende ik hoef alleen naar de foto afdeling mocht ik dan toch de "heilig verklaarde" winkel binnen..... Maar alleen tot aan de foto balie werd me nagesnauwd. En het wakend oog hield ons nauwlettend in de gaten.

Pffff.... Nog steeds was ik van mening dat het maar onzin is al dat lidmaatschap gedoe. Je gaat toch ook niet bij de Aldi lid worden voor een jaar of bij de Mac Donalds? Raar toch! In deze tijden moeten winkels blij zijn dat ik verkies mijn geld naar hen toe te brengen. Al was d parkeerplaats afgeladen geweest die dag. Om nog maar te zwijgen over de rijen bij de benzine pomp van de "club".

De fotojongen wist nog wie ik was, hij had echt een goed gehuegen en zei oh ja, u had de kaart niet bij he? En riep door de installatie om dat hij een manager nodig had. Och jeee, als dat maar goed gaat, dacht ik. Dalijk gaan ze mijn naam opzoeken en kom ik natuurlijk niet voor in het betalende leden bestand. Maar gelukkig het viel mee. De manager kwam er aan rammelde twee keer links en twee keer rechts op de kassa en ik betaalde mijn $12.- voor de foto's en kon mijn weg vervolgen.

Het wakend oog bij de voordeur had ons inmiddels uit het oog verloren en dus liepen we toch even de winkel in. Kijken wat voor leuks ze dan wel niet hadden bij deze selecte club. En eerlijk is eerlijk....., de prijzen van veel dingen waren gunstig. En ze hadden veel andere spullen dan bij de BJ's, waar ik in nov en december altijd gebruik maak van de gratis proefpas met de feestdagen. Zoals ik al zei, ik ben echt tegen betalen van winkels om daar bij godsgratie te mogen kopen.

Dus we lopen zo, eigenlijk hartstikke illegaal in de rondte en al snel zagen we de goedkopere prijzen van veel producten. Maarja geen lid, ik was anti, weet u nog? en zo komen we op de koelafdeling terecht en ik kijk wat in de schappen. Ze verkochten er mosselen tegen redelijke prijs ook. Lekker! En dan zie ik een vrouw een doos uit pakken. Ze staat recht voor mijn neus daarna het vak bij te vullen. Met jawel...., jonge Goudse kaas! Jeetje..., die zag er goed uit!



Ik moest me beheersen om niet snel toch een stuk te pakken. De prijs was ook al perfect. $11.88 voor een kilo. Dat is voor hier echt een koopje. Imported from Holland stond er op. En toen kwam Ron aangelopen. Hey kaas! Nou die kunnen we wel meenemen! Ja maar.... Geen lid weet je nog? Ach dat zal wel mee vallen. En dus togen we daarna naar de kassa. Nee geen pas bij ons..., zeiden we tegen de kassajuf. Die daarop om onze naam vroeg en ging kijken in de computer waar wij natuurlijk niet instonden.... Dus baas er weer bij. Deze keer keek hij wat moeilijker en Ron zei het zijn alleen maar twee stukjes kaas. Daarop rammelde twee keer rechts en twee keer links en konden we weer betalen. En gingen we dus de deur uit met de kaas.

Maar dat gingen we niet nog een keer doen hoor! Anti of niet, dan geen kaas! Totdat we de kaas proefden... En die smaakte wel heel Hollands!En dus gingen we vandaag terug! En.... ben ik nu een member... Het is toch niet te geloven! Zo anti ben ik dus. Laat me gewoon omkopen door een stuk kaas. Inmiddels had ik via Facebook gehoord dat ze ook lekkere oude kaas hadden en die hebben we dus vandaag meegenomen. Met natuurlijk nog veel meer andere dingen.



Er lagen twee van deze wagenwielen in de koeling. Zo'n leuk gezicht. Natuurlijk vonden we ook andere dingen die in de kar belandde. Maar er waren echt wel goede prijzen te vinden.

En oh ja, ik kan nu dan ook geheel legaal foto's laten printen bij mij nieuwe club. Want met de eerste poging bij het printen bij Costco ging het wel erg goed in de foto wedstrijd van de Raleigh foto club. Ik won namelijk de 1e plaats in de zwart/wit categorie en tweede en honorable mention in de kleuren categorie! Wat was ik weer blij geweest die avond! De keuring was streng en veel hoge cijfers werden er niet uitgedeeld. De judge was de voormalige hoofd fotograaf van de News & Observer voor zo'n 20 jaar. Dus hij heeft veel foto's gezien in zijn leven en..... hij vond die avond die van mij mooi!

Groetjes Petra

Hectisch

De afgelopen dagen verliepen hectisch. Van de week kwam er een buurvrouw vragen of ik foto's wilde maken van hun huis dat de verkoop in ging. Omdat ik op vakantie ga naar Nederland was dat ineens snel snel, want als je besloten hebt om je huis te gaan verkopen wil je natuurlijk ook heel snel je huis op de markt zetten. En dus was ik zaterdag middag aan het foto's maken gegaan. 's Avonds weer terug voor de sunset pictures en zondag morgen ook nog terug voor de dining room, omdat daar nog het e.e.a. aan veranderd moest worden. Zondag avond had ik de CD klaar met alle foto's! Twee blije eigenaren en een hele flinke fooi voor het snel regelen van alles. Kijk! Dat is nog eens leuk! De slideshow van de foto's van het huis staan op mijn website voor degene die geinteresseerd zijn!

Zondag middag had ik nog een foto sessie. Een vader en moeder van een babytje van net twee maanden hadden me benaderd om vier keer in het aankomende jaar foto's te maken van een dochtertje. Het was best een hele klus om tussen toch wat traantjes door foto's te maken, maar het is me toch gelukt. En ook de ouders vonden het geslaagd. Ze waren enorm enthousiast. Moet zeggen dat ik dat het leukste vind van het foto's maken de reacties als mensen de foto's zien. Dit keer was ik met de laptop bij de mensen thuis de foto's gaan laten zien. Echt super leuk!



Dit is er 1 van. Vandaag daar ook de CD en prints afgeleverd. Verder ook nog bij Jackie geweest om bij haar de foto's en de CD af te geven. Weer even een beetje bijgekletst. Daarna nog de CD van OpLove op de bus en toen... was ik klaar met alle foto bestelling. Wat een drukte zo in ene he? Door mijn hand kwam eigenlijk alles een beetje op de laatste paar weken aan. Maar ik vond het heerlijk om weer zo bezig te zijn. Heb me heerlijk uit kunnen leven op de foto's na die weken van niet kunnen foto's maken. Het weer werkte op beiden dagen ook ontzettend mee, want het was dik 25 graden. Vandaag ook nog trouwens!



Dat zal wel wennen zijn donderdag in Nederland. Dan is het denk ik even andere koek!!! Maar dat gaan we allemaal zien overmorgen want dan vlieg ik naar Nederland. Ron is in de trouwens ook druk bezig. In de onze inloopkast lag vloerbedekking en in de winter ligt Connor daar maar al te graag. Zomers ligt hij het liefst in ons toilet met lekkere plavuizen. Maar als het kouder wordt overwinterd hij zeg maar in onze inloop kast en dat was aan de vloer bedekking te zien. Tijdens het bespreken van de foto's maken van het huis, zag ik dat deze mensen hout in hun inloop kast hadden. En dat zag er heel mooi uit vond ik. Dus zo togen we naar de Home Depot van de week. En kwamen we terug met deze vloer.



Connor vond het helemaal geen leuk grapje dat zijn vloerbedekking er uit ging en zat met zijn zwarte dopneus dan ook het liefst boven op het nieuws. De hele tijd heeft hij bij Ron gelegen toen hij de vloer er in ging leggen. Zelfs het getimmer deed hem niks! Lekkere druif! Daarna is Ron ook nog de voegen in de badkamer gaan schoon maken met een soort van sealer. Nu lijken alle voegen (en dat waren er best een hele boel) weer als nieuw. Echt een heel ander gezicht. Het is wel een heel gepriegel, want je moet echt elk voegje van die sealer met een ieniemini kwastje voor zien van een laagje. Monikkenwerk, maar Ron heeft het gedaan!

Verder was er zaterdag avond weer een bijeenkomst van de fotoclub in Raleigh. En dit keer was er een spreker. Het was een fotograaf die bij de laatste lancering van de spaceshuttle was geweest. En hij kwam vertellen hoe dat er aan toe gaat. Had eerst nog getwijfeld zal ik wel heen gaan, maar ik vond het toch wel heel interessant om te zien allemaal. Het is namelijk heel bijzonder om een mediapas te krijgen voor zoiets. Er gaat ook heel wat voorbereiding aan vooraf. De fototoestellen worden de dag voor de lancering op verschillende plekken rondom de Spaceshuttle geplaats. Op statieven, want op het moment van de lancering mag natuurlijk nieman in de buurt van dat ding staan. Nou zou je denken dan druk je op een knopje met je afstand bediening of radio grafische afdruk knop, maar..... dat mag niet. Nasa verbied enig radiografisch verkeer in de buurt van de shuttle.

Dus hoe doen ze het dan zou je denken?



Dit was de set-up die deze fotograaf gebruikte. Een soort van gemaakte box. Water dicht en veranker met de grond. Het fototoestel blijft er de nacht voor de lancering al staan en in Florida kan het lekker onweren en dus moet je opstelling zo zijn dat het tegen een stootje en wat water kan. Verder had hij een heel systeem wat er voor zorgde dat als het geluid rondom het statief boven een bepaalde decibel komt het gaat foto's nemen. Dus als de shuttle de lucht in gaat, wat natuurlijk een hels kabaal maakt, gaat de camera in de box pas fotootjes schieten. Dat houdt in dat er genoeg batterijen in moeten zitten en dat het ding niet vanzelf uitschakeld na een x-tal minuten. Het wordt dus helemaal gemodificeerd.



Hij zelf stond op drie mile afstand op het moment van de lancering, maar de dertien camera's die er her en der op het terrein stonden, maakten dus foto's van dichtbij. De enigste die radio grafische foto's mag maken is pers buro Reuters. Die hebben dus net een stapje voor op alle andere fotografen. Want ik moet wel zeggen terwijl ik dit allemaal zag, daar moet toch een app voor zijn niet? Onlangs had Ron nog een app geinstalleerd op zijn iPhone en iPad waarmee hij op afstand onze radio kan controleren. De iPhone ligt er dan op aangesloten en met de iPad kan je van allerlei zenders kiezen, het geluid harder en zachter doen. Echt fantastisch om te zien. Tunes remote heet deze app. Ben trouwens inmiddels fan van Pandora geworden. Ook zo'n geweldige app. Het is een soort radio, maar met je eigen voorkeur aan soort muziek. Helemaal leuk! Dus met dit in gedachte, dacht ik dat moet toch makkelijker zijn, het foto's maken op afstand niet. Tegenwoordig is er wel voor alles een app. Ben benieuwd of er eigenlijk al zoiets is!

Verder vandaag ook weer naar de fysio geweest. Afgelopen vrijdag had ik een TENS van de fysio juf mee gekregen. Een TENS geef electro schokjes door via electroden die je op je lichaam plakt. Nou gaan die electroden bij mij op mijn onder arm en zowaar..... dan maakt mijn hand een vuist. Volledig automatisch zonder dat ik daar zelf aan mee werk zeg maar. En ja ook die gekke vinger van me! Die als ik het probeer helemaal niks doet. De eerste keer dat ze het apparaat aanzette viel mijn mond open. Ik ben best een beetje bezorgd over die vinger, maar nu deed hij het zomaar in eens. Nouja niet helemaal, het topje deed nog niet mee, maar verder ging die gewoon naar beneden. De bedraging zit zeg maar nog goed, zullen we denken! Afijn dat ding heb ik mee naar huis gekregen en 1 keer per dag mag ik er mee spelen. Het is best heftig moet ik zeggen en na de 15 minuten is die gekke vinger ook echt bezweet. Je wilt het niet geloven, maar dat is echt waar. De fysio juf zei me dat dat altijd zo is. De vinger moet ineens zo hard werken, alsof hij 30 minuten voluit op de loopband aan het rennen is geweest zeg maar. En daar ga je dus van zweten. En vingers doen dat dus ook. Nooit geweten! Afijn ik dwaal weer af. Vandaag ging ik dus weer heen. De laatste keer voor voorlopig, vanwege mijn tripje to Holland. En jawel.... ik mag de spalk af als ik in huis ben. YEs!!! Yes!!! Yes!!!

Niet tijdens het reizen, niet tijdens het slapen, maar als ik zit tv te kijken of aan het koken ben, mag ie af!!! Wat een heuglijke dag. Kreeg wel weer een hele lading oefeningen mee en een zakje playdoh klei. Daar moet ik ook oefeningen mee doen. Ze raadde me ook aan om dat vooral niet in de handbagage te stoppen want dat en mijn TENS zou security wel eens op heel andere gedachten kunnen brengen, hahaha. Het zou zo maar een bom kunnen zijn niet? Goed dat ze het vertelde, want ik had daar vast niet bij stil gestaan. Had wat geweest zeg, hahaha.

Maar Petra is dus blij!!! De spalk is op zijn retour!!! Jippie!!!
Verder is hier in ene het kerst gebeuren los gebarsten. Donderdag is het hier Thanksgiving het feest van de kalkoen zeg maar. En dat is het officiele begin van het kerst gebeuren.



En in bijna elke winkel klinken dus al kerstliederen. Kerstbomen worden overal al te koop aangeboden en het is ontzettend druk in de winkels. Heb het idee veel drukker dan voorgaande jaren. Thanksgiving wordt voor mijn gevoel ook uitbundiger gevierd. En zeker ook kerst! Was vanmiddag in de Walmart, bere druk. En mega rijen bij de kassa ook. Verder viel mij oog van de week oog op een tweetal advertenties die ik zag. Typisch Amerikaans voor mijn gevoel....



Deze zag ik eerst. Kerstman Huggies! Echt worden verkocht! En ze zijn nog voor een goed doel ook. Ja in beginsel is het goede doel natuurlijk de "baby-zaakjes" opvangen, maar er wordt ook een gedeelte van de opbrengsten gedoneerd. Ik vraag me dan altijd af, hoe zo iemand dat nou verzint. Er is iemand op een maandag ochtend op kantoor verschenen en heeft zijn briljante idee met de rest van zijn collega's gedeeld en het is een serieus iets geworden. En zo is de kerstman luier geboren. De man (of vrouw natuurlijk) is geprezen om zijn geweldige idee! Heeft misschien zelfs promotie er door gekregen. Waar zou de wereld zijn zonder deze fraaie Huggie niet? Maar in hetzelfde reclame blaadje zag ik ook deze advertentie.... Net een tandje erger vind ik....



Wie komt er nou op maandag morgen het kantoor binnen en zegt ik heb een onwijs leuke reclame folder bedacht. We nemen een Golden retriever met kerst muts op en daarnaast doen we een kerstverlang lijstje maken voor die hond? Of van de eigenaar van die hond? En op dat lijstje zetten we munitie en geweren en speciale verrekijkers en fraaie messen enzo. Echt zo vredig en zalig kerst gevoel, zal de beste man gehad hebben? Dit moet een man verzonnen hebben, kan gewoon niet anders. Volgens mij zou elke vrouw gezegd hebben, is dit nou wel een goed idee, zo met die Golden Retriever en het verlanglijstje er bij. Zelf vond ik dit zo totaal ongepast. Zou kindje jezus dit in gedachte hebben gehad in het jaar nul? Dat we 2011 jaar later reclame gaan maken voor geweren en ammunitie en luiers met kerstman prints ter ere van zijn geboorte. Nee denk het niet. De uitvinder van die geweren reclame folder had zich gewoon beter ziek kunnen melden die maandag morgen toen hij met dit geweldige idee wakker werd. De wereld wordt daar niet veel mooier van, van zulke verlanglijstjes met de kerst toch? "Vrede op aarde", is het verre van als Santa Claus hier aan gaat beginnen ;-)

Volgende blogje is vast uit Nederland, dus ik wens iedereen een hele leuke en gezellige Thanksgiving. En daarop volgend een geslaagde Black Friday, DE shop uitverkoop dag van Amerika. Sla de geweren zaak maar over dit jaar dan he? Target had wel een erg grappig filmpje er over op tv. De 4 am lady wordt ze genoemd. Met de ziekte OCD (Obsessed Christmas Disorder) Ik moest er erg om lachen in ieder geval.





Groetjes Petra

Mazzeltje

We hadden van het weekend een mazzeltje. Nouja mazzeltjes. Meer dan 1 zelfs...! Goed he?
Ik had van de punten van US airways een abonnement op de weekend krant genomen en zaterdag viel daar de eerste van op de oprit. Leuk! Helemaal gratis! Nou vind ik die krant voornamelijk leuk voor de zondag editie want daar zitten de reclame blaadjes bij.
Zaterdag zijn we naar de winkel geweest om een iPad te kopen, want mijn moeder wilde er ook graag eentje, zodat ze ook mee kan wordfeuden. Vindt het op zich zo leuk dat ze dat wil, dus daar werd ik al blij van, maar zo gingen we naar de Best Buy. Want over een paar weekjes ga ik naar Nederland en kan ik hem voor haar meenemen. Ding gehaald en de rest van de dag is Ron daar wel mee bezig geweest want de nieuwe IOS5 software stond er nog mooi niet op.

Afijn zondag morgen vroeg zat ik dus de reclame blaadjes te lezen en bij de Target krijg je van de week een $40,- gift card bij de aankoop van een iPad zeg! Ik balen! Maar het werd nog erger..... bij de Walmart zelfs een kaart van $50,-!! Zo dan!!! Geen leuk grapje. Je zou in staat zijn om het ding terug te brengen bij de Best Buy en hem bij de Walmart te gaan kopen. Wat me dusbracht op het price match gebeuren. Deed Best Buy dat niet? En jawel zeg!!! Even een internet speurtocht en het bleek dat ze tot 45 dagen na aankoop price matchen!

Dat werd dus een bezoekje aan de Best Buy die zondag! Maar eerst zijn we met de hondjes gaan wandelen, we waren nu toch klaar wakker! Het was nog vroeg en de natuur was zo mooi zo vroeg!!! Het was afgelopen week nog 25 graden geweest en nu was het net boven vriespunt en dat leverde een prachtige ochtend mist op!!!!







Zo mooi was het. Het had iets mysterieus met zich. Het was ook windstil en de weerspiegeling van de herfst kleuren in het water....







Het was echt genieten hoor. Na de wandeling bij Bass lake zijn we nog even naar Sunset Lake gereden. Ik had zaterdag gezien dat de kleuren hier erg mooi waren en ook daar zou er vast mist zijn! Onderweg kwamen we nog een stel hertjes tegen trouwens.





En ja het was er inderdaad heel mooi. Al vanaf de parkeer plaats zag je de mist boven de dam hangen.





Daarna door gelopen en het zonnetje kwam nu aardig door. Zo mooi met de herfst bladeren het zachte licht!















Wat een genot zo vroeg in de morgen..... Echt zalig de herfst! Ik heb inmiddels ontdekt dat ik mijn andere drie vingers buiten het spalkje kan frommelen en dus zo foto's kan maken. Niet geheel legaal, maar in dit soort prachtige omstandigheden wel prettig ;-)

Daarna dus door naar de Best Buy. In de auto repeteerde ik, zoals ik vaker hier gedaan had, wat ik zou gaan zeggen. Ik had namelijk het voorgevoel dat ze dat bij giftcards vast niet zouden price matchen. De prijs van het product was immers hetzelfde. Of dat Apple producten uitgesloten waren of zo. Afijn wij komen bij de klanten service en ik zeg dat ik de iPad bij de Walmart en Target met een giftcard had gezien in de zondag folder. En geef hem de foldertjes. Zegt die jongen meteen, "Oh u wilt een price match?". "Uh ja...., als dat zou kunnen?". Hij vraagt ons verder niks en begint al gelijk op zijn kassa te rammelen. Maar zegt een paar minuten later dat hij die van Walmart wel aanhoudt want die was het gunstigst! Nou geweldig!!! Ja doe dat maar joh! Heel fijn! En zo verlieten wij even daarna de Best Buy $50,- rijker. Het was alweer zo veel makkelijker gegaan dan vooraf gedacht. Helemaal blij!


Klik op de foto hierboven om de grotere versie te zien

Groetjes Petra

Toch....

Ondanks het mankepootje hebben we ons gelukkig toch nog goed kunnen vermaken. Hartstikke goed dat Erna ook wilde rijden natuurlijk, want zonder auto kom je hier niet zo ver.En hier en daar het schema wat aangepast. Zo werd het kano en dierentuin uitje dus een shop daagje bij Crabtree mall met een lekkere lunch bij PF Changs. Ook gezellig toch. Erna had toch twee koffers mee, dus plek zat!



Dus kappie open en rijden! De volgende dag ook nog even naar Southpoint mall geweest en ook dat was erg leuk.



Daar was de nieuwe grote Crate & Barrel inmiddels open. Die eerst op Crabtree mall zat.



Daar "gelunched" bij The Cheese cake factory. Dus we kunnen wel zeggen dat we hebben het er maar even van genomen.

Was trouwens wel lief Linda, een buurvrouw kwam van de week nog een hele pasta schotel brengen.



Omdat het zelf koken vast niet zo makkelijk ging. Heb dan wel een mankepootje maar kom echt niet om van de honger. Dat is zeker! Helaas was het zaterdag al wel al weer vertrekdag voor Erna. Heel de week had Erna mijn bammetje 's morgens gesmeerd, dus het laatste daagje dan ook nog maar "uit"-ontbijten. Plan was I-hop, maar dat was zo druk dat het Perkins werd. Ook lekker natuurlijk. Als toetje nog een bakje koffie bij Starbucks in het zonnetje...



Helaas hebben we Erna, die in Nederland ook in de zorg werkt, niet kunnen overhalen om een weekje langer hier te zorgen. Wat maakt het uit niet? ;-) Dus kwam het moment van afscheid nemen toch altijd weer te snel!



En daar ging ze weer! Het was wel een ander weekje dan gepland, maar ook wel weer vertrouwd en gezellie!

De dag nadat bezoek weg gaat is altijd weer even wennen. Proberen de draad oppikken waar we gebleven waren. En omdat het zo vlak na vakantie is, en daar voor ook Nederlands bezoek en nu het mankepootje erbij, verloopt dat wat stroefer dan normaal. Maar gelukkig is het heerlijk weer en schijnt het zonnetje volop. Dat helpt de gemoederen ook weer een beetje. We zijn boodschapjes wezen doen 's morgens. Eten lekker prakkie bloemkool vanavond met draadjes vlees. Ook wel weer lekker na al het uit eten gaan van de laatste weken. En we zijn een stukje wezen rond toeren. Het was zo'n 25 graden vandaag en geen wolkje aan de lucht!



En zo reden we langs het vliegveldje in de buurt. Het was er druk, want ook voor hen was het ideaal weer. Het is gewoon een lang stuk grasveld waar de vliegtuigjes hier op landen en vertrekken. Super leuk om te zien. Dus we hebben er een poosje naar zitten kijken. Daarna onszelf nog getrakteerd op een lekker ijsje en toen weer terug naar de hondjes en lekker in de tuin gehangen. Op naar een nieuwe week!

Groetjes Petra

Dick is in the house

Oke... op de valreep van het aanstaande labor day weekend (maandag ook lekker vrij) nog een achterstallig verhaaltje. Heb er nog wel meer, maar deze schoot me ineens te binnen vandaag. En hij is zo leuk, althans vind ik ;-)

Een paar weken geleden zijn we naar een estate sale geweest. Er is een huis (lees Mc Mansion) die al twee jaar te koop staat. De vrouw des huizes is overleden en de familie probeert het huis te verkopen. Vorig jaar was er een estate sale. Ik had er een leuk kenteken gescoord toen. Nu waren we eigenlijk te laat, want op zaterdag avond hoorde ik er pas van en dus gingen we op zondag de laatste dag van de sale een kijkje nemen.

Er stonden nu heel andere spullen dan vorig jaar. En had het idee dat er gewoon spullen in het huis gezet waren nu. Vorig jaar was de familie er ook bij. Nu dus niet en liepen er echt verkoopsters. Dus ik had het gevoel niet echt koopjes te vinden. Maar... het leuke was, dat omdat het de laatste dag was nu alles met 50% korting weg ging. En dat scheelt wel een berg natuurlijk.

Op zich zag ik nog niet echt iets heel leuks. Maar toen liep ik de woonkamer in. (Op zich is het eigenlijk al leuk om zo'n groot huis van binnen te bekijken) En in de kamer zaten vaste kasten en in een hoekje zag ik deze staan.....



Een blikken speelgoed auto van Dick Tracy. Ik wist dat Dick Tracy een strip figuur was en dat er veel later ook een film van was gemaakt. Madonna speelde daar nog in mee. Niet dat ik er veel verstand van heb, maar ik weet van de Dinky Toys die we hebben dat het belangrijk is dat de oude speelgoed wagens rubberen banden hebben en nieuwere plastic banden. En.... deze had rubberen. Dus hij moest al wat ouder zijn.

Maarja de prijs was $ 50.- Best prijzig, maar bij navraag bleek dat deze ook met 50% verkocht zou worden. En $25,- is het wel een leukere prijs natuurlijk. Ik daarna de speelgoed auto aan Ron laten zien. Nou die was allerminst enthousiast kunnen we wel zeggen ;-) Dus de twijfel sloeg toe. Ron zei, moet je zelf maar weten. En in mijn gedachte zocht ik naar een plekje waar ik de auto kwijt kon. Natuurlijk had ik die niet. Eindigt vast weer op zolder...., maar ja... Dick keek me zo aan!



En het was natuurlijk wel DE squad car no.1.... Denk denk, ik nog vragen of ze er een speciale prijs van konden maken. De vrouw keek me aan en zei nog net niet, ben je gek of zo? Ze liepen om van de drukte en het huis was vol met mensen. Nee ik kreeg niet meer korting! De blik van haar zei al genoeg.

Ron's blik ook, hahaha. Toch wilde ik de auto niet meer terug zetten. Hij had in het hoekje verstopt gestaan. Mensen hadden me er nu vast mee zien lopen. Ik hield hem dus vast en deed nog een rondje in het huis.



En terwijl ik er mee rond liep, vond ik hem steeds leuker. Zo zonde om terug te zetten. Ik ging daar spijt van krijgen. En ik besloot na mijn rondje...Ik ging hem kopen! En dus liep ik naar de tafel waar je moest betalen. De "ben-je-gek-of-zo"-mevrouw zat daar inmiddels af te rekenen. Oh gezellig dacht ik nog. Ze herkende mij ook. Ze vroeg me meteen, die hadden we afgesproken op $20,- he? Ik viel even stil..., maarja ze zei het helemaal spontaan. Zo zonde zijn om haar tegen te spreken. Ik ben namelijk het echte leven "niet-gek-of-zo".... Dus uh ja, $20,- is goed, zei ik. En schreef snel mijn check uit mijn vast rode hoofd verbergend in mijn checkboekje. Ik gaf haar de check en met Dick onder mijn arm liep ik naar Ron toe.

Je hebt hem?, vroeg hij. Ja voor $20.-, zei ik. Ron lachtte en vond hem achteraf toch ook wel grappig. We waren er met vrienden en die waren ook geslaagd. Zij hadden een schilderij en een rek voor in de keuken gevonden. Dus we stonden nog even te wachten. Ik, Ron en Dick!



Thuis vond ik er een plekje in de oude grenen vitrine kast voor. Daarna begon ik aan het eten en Ron ging computeren. En na een kwartiertje of zo riep hij me en zei kom eens kijken..... Hij had Ebay op staan en.... ik zag Dick me toelachen.... Zelfde autootje, zelfde police squad car.... Beginnende biedprijs een shocking $350,-!!!! Zo dan!!!! Dat scheelt nogal.

Big smile natuurlijk. Een hele grote BIG smile! Had ik dat even goed ingeschat. Voorlopig staat hij nog wel in de kast hoor, maar het maakte toch wel even mijn dag goed ;-)

Verder wil ik iedereen een fijn weekend wensen. Wij krijgen morgen bezoek uit Nederland. Ron's moeder, oom en tante komen morgen aan. Nog een geluk dat ze niet vorige week aankwamen, want dan was het nog een toestand geweest met Irene. Er waren toen zoveel vluchten gecancelled. Nu hopen we ze morgen middag op Raleigh te verwelkomen!

Groetjes Petra

Mag het ietsjes meer zijn?

Vanmorgen stond ik bij de Walmart. Wij hebben een super Walmart. Zo eentje waar je een halve kilometer loopt zowat, van de ene kant naar de andere zeg maar. En zo'n super Walmart heeft ook een super-markt afdeling. En zo stond ik vanochtend dan bij de vleeswaren. Jaren hiervoor heb ik die enorm vermeden. Het gaat namelijk heel erg traag allemaal op de vleeswaren afdelingen in Amerika. Niet alleen bij de Walmart. De doorsnee snijvaart is hier uitermate langzaam, kunnen we wel stellen. En ik kon daar voorheen niet goed tegen. Het handschoentjes verwisselen, de vreselijk manier van inpakken (lees inproppen) en het bij elke soort vlees opnieuw uitpakken van cellofaam en na het snijden weer inpakken van cellofaam deed mijn tenen krullen. Ongelooflijk onefficient (en slecht voor het milieu, want er gaat wat plastic door heen denk ik zo op daagje lekker vleeswaren snijden). En vond het zo zonde van mijn tijd gewoon.

Afijn, ik heb mijn leven verbeterd en kan tegenwoordig heel geduldig wachten op het vleeswaren snijden. Maar vandaag stond ik toch weer verbaasd. Ik vroeg om een half pond kipfilet. Standaard is hier een pond en ik ben met mijn half pond waarschijnlijk een beetje apart en moet het altijd herhalen. Nu ook weer. "No, half a pound and thinly sliced. Very thin, please." De ogen van de snijster draaien dan wat weg, van OK als jij dat wilt? Maar als je maar weet dat dat een beetje vreemd is. En meestal wordt dan na het aantrekken van de plastic handschoentjes en het vinden van de kipfilet en het uitpakken van de kipfilet en het klaar leggen van het papiertje waar de kipfilet op moet, wat niet makkelijk gaat met plastic handschoenen aan, het eerste plakje kipfilet in de hoogte gehouden. "This thin, Mam?". Waarop ik dan weer zeg is dat standje 0? Waar op negen van de tien keer gezegd wordt dat het standje 1 is. Maar ze kunnen wel op standje 0 snijden hoor, als ik dat wil. Hartstikke fijn, doe dat maar, standje 0. Geduld en beleefdheid is er in de jaren gekweekt hier bij me.

Afijn na het snijden gebeurde het. Ze lag haar snijwerk op de weegschaal welke bij de toonbank staat en het was meer dan een halve pond. Nou wilde ik al vol automatisch zeggen, dat is goed hoor. Want ik was nog wel voorgeprogrammeerd op het Nederlandse standaard vraagstuk, "Mag het ietsjes meer zijn mevrouw?". Maar nee die kwam niet. Er gebeurde heel iets anders... Ze tilde zo'n 10 plakken op tot dat het een half pond was, printte het prijsbonnetje en lag de 10 plakken weer op de stapel vers gesneden kipfilet. En ze wierp mij een bigsmile toe.

Ok dan! Die was eigenlijk veel leuker dan de, mag het ietsjes meer zijn ;-) Een tien plakken bonusje van Mr. Wally himself, zullen we maar denken. En zo geschiedde het ook bij de salami en ham die ik nam. Duurde wel 15 minuten bij elkaar denk ik, maar zo had ik drie keer een half pond + een beetje van deze mevrouw, omdat ze niet zo gewend was aan mijn halve pond. Stond ik toch weer mooi verbaasd!



Ik zag trouwens ook nog wat nieuws bij de Walmart. Ik ben altijd wel in voor nieuwe producten. Ligt er natuurlijk aan wat, maar vooral in het supermarkt gedeelte vind ik dat altijd wel leuk. Dit keer stond het op de kop van het waspoeder pad. Het was van het merk Downy en het heette Unstopables. Met daaronder geschreven, "in wash scent boosters".



Op de fles stond dat je er in moest knijpen voor te ruiken welke geur. En deze rook wel erg lekker. Voor mij is er niks lekkerder dan een fris gewassen bedje. Of zalig fris geurende handdoeken. En dit product zou die geur vast langer vasthouden. Ik las de achter kant van de fles, terwijl er op de achtergrond een reclame filmpje draaide (ja ja, onze Walmart heeft ieniemini lcd schermpjes op sommige plekken).



Je moest de korrels in de wasmachine doen. En zo kreeg je was deze heerlijke geur. Zachter werd het er niet van, volgens het reclame filmpje wat toch wel erg luid en irri was onder tussen. Want voor zachtheid moest je natuurlijk de fles gewone wasverzachter blijven gebruiken. Maar het geurtje zou nu extra lang blijven. Was natuurlijk gelijk verkocht. En heb het vandaag meteen geprobeerd. En het ruikt heel erg lekker inderdaad. Heel fris en fruitig zeg maar ;-) Nog niet zoals als vers wapperende was aan de waslijn, maar een hele goed en makkelijke vervanger daarvoor.

Over nieuw gesproken... Zondag was ik naar het seminar voor fotografen geweest waar ik eerder over schreef. En dat was best bijzonder geweest. Er spraken verschillende fotografen en zij gaven zeker heel veel nuttige tips. Over hoe je foto's goed (en sneller) kunt bewerken in Photoshop, maar zeker ook over de commerciele kant van het geheel. En dat ging toch wel een beetje op zijn Amerikaans. Hele benaderings schema's en planningen werden besproken. Best wel interessant. Want ik kan uiterst creatief bezig zijn, maar in het commerciele verkopende verhaal ben ik beduidend minder. Deze fotografen in ieder geval niet. Als je de bedragen hoort wat zij voor vergrotingen vragen... Ik durf het gewoon niet uit te spreken, laat staan te vragen aan de klanten.

Daar moet ik dus nog wel even over nadenken. Al met al heb ik wel veel van ze geleerd. Ze hadden ook handige en praktische tips. Over hoe je contracten moet samen stellen en hoe je je tijd het beste kan verdelen. Want ik merkte in mei toen ik het voor mijn doen best wel druk had, dat ik enorm veel tijd stak in het nabewerken. Het is dus zaak schema's te maken en per klant uren te verdelen. Anders wordt het een onoverzichtelijk geheel. En dat is zeker zo. Dus dat ga ik implementeren. (duur wordt voor dat ga ik invoeren, hahaha)

Verder zag ik daar een ander heel handig ding. Namelijk de Square(up). En wat is dat, Petra????? Dat is een super handig appje voor op je iPhone om betalingen met een creditcard te regelen. Nu krijg ik bijna al mijn foto gedoetjes allemaal met checks betaald. Maar dat is natuurlijk super ouderwets en omslachtig. Contant is ook zowat en onhandig. Maar met deze square up kan je vrij eenvoudig en zonder vaste lasten, credit card betalingen verwerken. Ze sturen je gratis een soort gleufje die je in je iPhone kunt klikken en daarmee voeg je zo geheel veilig de creditcard in.



Je kan zelfs nog een foto maken van het geen je verkoopt. Daarna tik je het email adres van de klant in en de rekening wordt zo per email met foto naar hen en naar jou op gestuurd na de betaling. Zo handig! Je ziet gelijk of het geld ook inderdaad is afgeschreven en bij jou is bijgeschreven. Dus nooit geen niet gedekte check. Al heb ik dat gelukkig zelf nog nooit meegemaakt. Het is zo handig, dat het gewoon jammer is dat ik dat zelf niet bedacht heb ;-) Want natuurlijk moet je het bedrijf wel wat betalen, maar geen vast lasten. Een klein percentage van het verkoop bedrag, maar die kosten vallen nog reuze mee vergeleken bij wat creditcard maatschappijen vragen voor betalingen en kastjes huur. Waar je allemaal niet blij van kan worden he?

Als laatste nog even het heuglijk beeld van twee canvassen die ik besteld had van de winnende foto's. De pier en de bluebird zijn van de week binnen gekomen! Ben er best blij mee, moet ik zeggen.



Zo afgedrukt doen ze het toch anders....



De andere foto's worden allemaal gewoon ingelijst en die afdrukken moeten nog binnen komen. Maar het begint er op te lijken!

Drukkig

Nou voor mijn doen ben ik nog steeds lekker drukkig. Maar wel met leuke dingen! Afgelopen vrijdag avond bijvoorbeeld hebben we een segway tour door Raleigh gedaan. Al een tijdje terug had ik via groupon bonnen gekocht waarmee je voor minder dan de helft kon gaan segwayen. Dus nu voor maar $17,50! Koopje niet?

En zo gingen we afgelopen vrijdag avond naar Raleigh. Allereerst werd ons nog in de winkel uitgelegd hoe het ding een beetje werkt. Een paar jaar terug heb ik zo'n segway toer in Washington gedaan en vond het toen erg leuk. Dus wist wel een beetje hoe zo'n ding werkt, maar het was al weer een poosje terug. Daarbij was het bij deze veel makkelijker sturen dan op de andere vond ik zelf. Dit ging echt veel natuurlijker.

Ron had nog nooit gesegwayed, maar stapte op het ding en snapte het meteen. Heel knap. Weet nog dat Erna en ik destijds in Washington zo gelachen hebben in dat steegje, want we gingen steeds op de muur af. Maar zo niet bij Ron. En eigenlijk ook niemand anders van onze groep. Ze deden het eigenlijk allemaal heel goed. Misschien dat de nieuwere versies toch wat makkelijker te besturen zijn. (Of Erna en ik waren gewoon super slecht destijds, hahaha)

Afijn, we gingen dus op pad en het zou een uur duren de toer. Eerst binnendoor naar Fayetteville street en naar het Convention center, toen weer terug Fayetteville street op en naar het capitools gebouw. Waar we even mochten rondscheuren op eigen gelegenheid. Daarna door naar het Legislative building. Die nog in gebruik was in de avond en er verschillende congress leden buiten een pafje stonden te doen. En op zo'n segway val je wel op hier, dus we trokken de aandacht van de beleidbedenkers.

Daarna langs de Governors mansion en via Moore Square weer terug. Het was echt een leuk rondje. En we hadden super weer. Voor de liefhebbers heb ik een filmpje in elkaar geknutseld ;-)



Zaterdag morgen zouden we naar de BMW dealer gaan waar Ron zijn motor heeft gekocht. Ze hadden hun jaarlijkse open dag en er zou een stunt rijder komen. Chris "Teach" McNeil heette hij! Dus camera mee en toen we er aan kwamen was het er al aardig druk. Er stond een hele rij motoren en ook binnen in de winkel was het erg druk. Er was een hapje en lekker koel drinken. De parkeerplekken voor de winkel waren vrij gehouden en daar zou het allemaal gaan gebeuren!



En wat een fratsen haalde de man uit.



Het is duidelijk, probeer dit niet thuis! ;-)



Rokende en slippende banden vlogen je om de oren!



Op een gegeven moment vroegen ze ook een vrijwilliger en bij voorkeur van het vrouwelijke geslacht. Hij kwam dus naar haar toe gereden op zijn voorwiel en gaf haar dan een zoen en kwam dan tot een stop!



En als je denkt dat ging vast met een slakken gangetje, dan heb je het mis....



Niks van die show ging langzaam kunnen we wel stellen eigenlijk.



Zo werd er ook gevraagd om een blikje. Die werd midden in het rijveld gezet en met 1 of andere rare draai, landde zo zijn achterwiel boven op het blikje. Echt wat een beheersing van zo'n motor had hij. Net zoiets als ik op mijn scootertje, maar dan net toch nog iets anders, hahaha! Heb er ook wat bewegende beelden van voor de liefhebbers!



's Avonds had ik weer een fotosessie en dit keer in het Umstead hotel. En nu weet ik inmiddels dat dat een 4 sterren poepie sjeik en mooi hotel in Cary is. Ontworpen door de vrouw van de eigenaar van SAS, een groot computer software bedrijf hier in de RTP. Het was er super leuk foto's maken, want ze hadden er een heel groot en mooi aangelegd meer en tuinen bij. Een buiten openhaard, pool cabana's, bruggetjes en binnen een mooie piano en andere gezellige plekjes die uitermate goed geschikt waren voor foto's. Het stel waar ik de foto's voor maakte vierde die avond hun 15e trouwdag en er was toen wij er waren, buiten in de tuinen ook nog een trouwerij gaande. En dat was natuurlijk wel een hele bijzondere achtergrond. Want toen het nieuw bakken bruidspaar hun jawoord gaf, deed mijn stel het zgn. ook weer. Perfecte foto gelegenheid! Zo leuk! En zo kom je nog eens ergens niet?

Maandag avond ben ik vreemd gegaan van fotoclub. Had gehoord dat er bij de Raleigh fotoclub gast sprekers waren en het ging over vogelfotografie. Bovendien heb ik begrepen dat het niveau van die club net iets hoger ligt dan bij ons. En werd me gezegd dat ik daar echt een keer heen moest gaan. Ds zo ging ik maandag avond heen. De sprekers waren echt heel goede fotografen. Fotos uit Florida van de mooiste vogels en van Alaska. Super mooi. Maar wat een apparatuur!!!



Echt niet meer normaal wat een lens!! En gewoon drie flitsers er op he? Twee bovenop en eentje er tussendoor. Echt niet normaal. Verder dacht ik altijd dat je vogels lokt met lekker voer en dat, als je mazzel hebt, je een mooi exemplaar op de kiek kunt leggen. Nee helemaal fout. Dat is echt van voor de mobilisatie 1820 denk werk. Natuurlijk niet Petra. Dat gaat zo echt niet meer. Je neemt je iPhone, zet daar van elk merk vogels het gezang op en de vogels zullen tot je komen! Echt!!! De vogels worden met geluiden van andere iPhone vogels gelokt. Nouwwww dat opende wel mijn ogen hoor. De man vertelde dat er hele locaties worden gebouwd, met mooi mosje erbij. Want natuurlijke plantjes er om heen en de vogels landen voor je neus! Duizendmaal zoom en drie flitsers er bij en huppatee klaar is je natuur vogel foto... Beetje dompertje niet? Waar is het gevoel van door het hoge gras en modder kruipen voor de eerste kivit (en ei?) Niks daarvan, je zet je Kievit MP3 op en de Kievit komt naar u! (ok je zal dan toch moeten zoeken naar dat ei, maar het gaat om het idee niet?

Heel veel wijzer (en ook een beetje teleurgesteld) verliet ik de bijeenkomst weer. Het was een leerzame avond geweest ;-)

Dinsdag ben ik met de nieuwe auto naar de garage geweest. Er moesten nog wat dingetjes aan geregeld worden. En zo leuk, je krijgt daar als je je auto voor een beurt brengt gratis een leenwagen mee. Helemaal niet verkeerd. Bovendien zijn alle beurtjes voor de auto gratis de eerst komende vier jaar. Ongelooflijk niet? Dus toen ik me meldde had ik ook nog enige achterdocht. Ik dacht echt, nu komt de aap uit de mouw, ik zal heus toch wel iets moeten gaan betalen. Maar nee..... alles was included en hoefde echt helemaal niks te betalen. Tot de vernieuwde ruitenwissers aan toe! Bovendien kreeg ik een spiks splinter nieuwe auto mee en ben ik in Fayetteville in de mall gaan shoppen. Ja dat kost dan weer wel geld. Maar weet je wat we uitsparen met het gratis onderhoud?! Gewoon nieuwe filters, rem vloeistof, olie allemaal geregeld. Daar word ik toch wel erg blij van eerlijk gezegd ;-)

Minder werd ik voor wat ik ging shoppen. Namelijk een nieuw badpak. En echt, dat valt in de categorie nieuwe spijkerbroek. Vreselijk.... En misschien denk ik eigenlijk nog wel dat een nieuw badpak nog erger is.... De modellen en pas vorm varieren enorm... Afijn..., hier in Amerika, of laat ik zeggen NC, is het mode om broekjes en topjes apart te verkopen. Leuk, maar de winkels verdienen er enorm aan, want die dingen zijn gewoon los geprijsd natuurlijk. Uiteindelijk vond ik bij JC Penneys een leuke combi. En... ik had mazzel want jawel 60% afgeprijsd. Alleen zaten de bandjes van het ding in het midden en dan zo om je nek met een strik vast zeg maar.

Nou en dat is niet prettig voor mijn nek kunnen we wel stellen. Niet dat ik rijkelijk bedeeld ben, maar het zit gewoon niet lekker. Dus ik had het topje eigenlijk weer terug gehangen en met weer nieuwe topjes ging ik de paskamer in. Nou die zaten alledrie voor geen meter. En toen.... toen kwam ik op het idee om die bandjes gewoon zelf te verzetten en vast te maken aan de rug kant. En dat heb ik woensdag morgen gedaan en het ding zit nu perfect! Beetje van Maggi en een beetje van Petra couture ;-)

Tot slot ben ik gisteravond met Beth, Linda en Alison naar die bioscoop geweest en hebben we "Water for Elephants" gezien. Vond het een leuke film, al durfde ik niet te kijken toen 1 van de dieren in het circus mishandeld werd. Wat een rotgezicht. Kan ik echt niet goed tegen. Maar verder was het een erg leuke film en erg gezellig zo met zijn viertjes!

Dus zoals ik al zei, ik was lekker drukkig van de week, echt waar! ;-)

Groetjes Petra