Posts tonen met het label vehalen bundel van blog. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vehalen bundel van blog. Alle posts tonen

maandag 14 februari 2011

Daar is ie dan.....

De eerste recensie van mijn boek! Zo leuk!



De website Dutch in America.com heeft vandaag een artikel geplaatst over het boek. Guus die deze website al een poosje beheerd was een paar weekjes terug bij ons langs geweest en heeft me er echt een "soort van" geinterviewed. Zo grappig om het artikel wat hij er over heeft geschreven nu terug te lezen!

Dutch in America.com is een website die allerlei informatie over Nederlandse dingen in Amerika verzameld op hun website. En is dus de ideale info bron voor Nederlanders die in Amerika wonen. Er zijn allerlei leuke links en artikelen op terug te vinden. De link lijst met allerlei Nederlandse restaurantjes en bakkerijen is eigenlijk toch wel een beetje mijn favoriet ;-) En.... nu dus ook een stukje over mijn boek. Zo leuk!!!

Zo..... en nu ga ik me klaar maken voor mijn laatste daagje bloemenschuur!
Het wordt vast reuze gezellig, hi hi hi.....

Groetjes Petra

zondag 30 januari 2011

www.attheusa.com

Nou hij is klaar!!! De website voor het boek! Te vinden op.....
www.attheusa.com.
Het is gelukt! En zie daar er is nu ook een website.

Photobucket

De flyers voor de Beardie club zijn inmiddels ook af en zo ook het babyshower kaartje. Morgen gaat dat kaartje zelfs al op de bus. Inmiddels is er het volgende project naar boven gekomen. Welke kleur en motief plastic bordjes gaan we er bij gebruiken. Echt....? Gaat voor mijn gevoel helemaal nergens over, maar... ook dat gaan we meemaken.

Verder zijn we vrijdag avond naar Raleigh geweest. Dit weekend is de jaarlijkse landelijke all star ijshockey wedstrijd hier. En er zijn van allerlei festiviteiten gaande en daarbij was ook een gratis concert van 3 Doors Down. In 2005 zijn we hier ook naar een concert van hen geweest. En dat was een heel goed concert geweest en nu dan in de herhaling voor ons. Omdat we hen nu wel een keer van heel dicht bij wilden zien, waren we er al vroeg. We konden weer goed en makkelijk parkeren en zijn nog even een rondje over Fayette ville street gelopen. De straat was afgeladen met ijshockey fans. Leuk om te zien. Sommigen hadden zich echt toegetakeld ;-)

Photobucket

Photobucket

Er waren nu veel filmploegen van diverse tv zenders. Deze wedstrijd wordt altijd in heel Amerika uitgezonden en dus ook van de feestelijkheden de dagen ervoor.

We zijn daarna nog het conventie center ingelopen. Daar was er een speciale ijshockey fair.

Photobucket

Photobucket

Ook daar was het allemaal flink versierd en er was een heuse beurs over ijshockey, vooral ook voor kinderen, waarbij ze aan allerlei dingen deel konden nemen.

Photobucket

Het conventie center is voor hier best een modern gebouw en nu dus helemaal in NHL (National hockey league) kleuren gehuldigd. En ook het beeld van "Sir Walter Raleigh", waar de stad zijn naam aan heeft te danken, had uitzicht op het feest.

Photobucket

Hierna zijn we wat gaan eten bij een restaurantje op Fayetteville. En zowaar verkochten ze daar Shoarma. En dat was erg lekker! De eigenaar wist precies te vertellen dat Marco van Basten uit Nederland kwam toen ik vertelde dat ik de shoarma lekker vond en uit Nederland kwam. Hij werd er helemaal blij van en toen we weg gingen werden we helemaal uitgezwaaid als zijnde zijn gasten uit Olanda.

Daarna zijn we naar het terrein van het theater gelopen, want inmiddels waren daar de deuren open gegaan. Gelukkig kon ik mijn camera mee naar binnen nemen en hadden we een prachtig plekje helemaal vooraan gevonden.... Maar....., het werd een lange avond nog, maarja je moet er wat voor over hebben.

Het nieuwe amphi theater is midden in Raleigh. Dus tussen de hoge gebouwen en net voor het nieuwe conventie center. Zoals ik al eerder gezegd heb zijn ze de downtown Raleigh echt een nieuw leven aan het inblazen en dit theater en concert is er een onderdeel van. In het voor programma speelde o.a. een band genaamd de Zamboni's. Een zamboni is het merk van het ijsdweil apparaat waar de meeste ijshockey clubs hun ijsvloer mee doen. De band was dan ook helemaal in ijshockey kleding gehuld en het zag er echt niet uit. Ze hadden ook een mascotte, genaamd de hockey monkey. Lekker toepasselijk ;-) Afijn de liedjes gingen over Powerplay, and shoot the puck en het was absoluut totaal niet mijn soort muziek, maar het was wel entertainment zo op het podium.

Daarna kwam er 1 of andere cover band en om half negen kwam dan echt 3 Doors Down. En al had ik inmiddels ontiegelijke stalbenen.... Het was het zo waard geweest!!!

Photobucket

Zo onwijs gaaf om zooooo dicht bij te staan. Om ons heen van allerlei gekken die blikjes bier met whiskey vulden, maar acht dat hoort er dan maar bij, hahaha. Wat dat betreft zijn het wel enorme zuipschuiten hoor. Wist me dat ook nog van het vorige concert van ze te herinneren.

Photobucket

Photobucket

Echt super gewoon!!!!

Photobucket

Het theater is dus gewoon buiten. Gelukkig was het weer super voor in januari. Het was zo'n 10 graden denk ik. Op zich heb ik het helemaal niet koud gehad. Misschien ook om dat er op het podium een soort van slangen lagen die warmte het podium om bliezen.

Photobucket

Het was voor mijn gevoel ook enorm druk.

Photobucket

Dit is een foto, die ik naar achteren gemaakt heb. Je ziet ook goed de boom van het conventie centrum er op. Die boom is van een soort van glitterplaatjes gemaakt. En als er iets van wind is, lijkt het net of de blaadjes bewegen. Heel mooi vind ik zelf. En nu met alle gekleurde lampen er op helemaal.

Photobucket

Verder de grote gebouwen met hun lichten. Heel mooi om er zo tussen te staan vond ik zelf. Je zou gewoon bijna gaan denken dat Raleigh een grote stad is.

3 Doors Down heeft een nummer geschreven wat gebruikt wordt voor de commercial van de National Guard. Je ziet het vaak in de bioscoop.



Nou stond er schuin voor ons een jongen die de hele tijd met een militair naamplaatje stond. En aan het einde van dit nummer gooide hij die dogtag naar de zanger. Waarna deze die oppakte en het concert een soort van stopte en die jongen ging bedanken voor zijn "service". Hij stopte het naamplaatje in zijn zak en maakte een buiging naar hem. Toch wel heel bijzonder. Aan het eind van het concert kwam hij weer even naar hem toe gelopen en bedankte hem nogmaals met zijn hand op zijn hart. Op zich vind ik dat toch wel heel bijzonder en kreeg er spontaan kippenvel van. Weet er helemaal het verhaal niet bij, maar... het was duidelijk een emotionele gebeurtenis voor die jongen die voor ons stond.

Verder werden de meeste bekende nummers gespeeld en het publiek, in ieder geval vooraan, ging uit hun dak. Echt hartstikke leuk. Nieuw voor mij was toch wel het crowd surfen. Van achter aan gingen de mensen over de hoofden van het publiek zo naar voren....

Photobucket

Eerst kwam er een meisje naar voren, maar daarna wel een stuk of 15. Het was wel grappig, het eerste meisje had wel een heel erg rustig nummer uitgezocht. Normaliter is dat toch op meer rock muziek. De zanger van 3 Doors Down maakte er ook nog een grapje over. Hij zei iets in de trend, van joh dat dat hier in Raleigh gebruikelijk is op love songs. Maar hij had het nog niet gezegd en het volgende nummer begon en met bosjes kwamen ze naar voren....

Photobucket

Tot grote onvrede van de bewaking, want die moesten die mensen vooraan op zien te vangen. Heb ook geconstateerd dat een aantal het niet naar voren hadden gehaald en zo maar in eens plop van de radar verdwenen en dus op de grond te recht kwamen. Met alle gevolgen van dien. Het leven van een crowd surfer kan ook wel eens tegen zitten. Dat was duidelijk. Vond het zelf ook nogal wat, want je staat toch best in een soort van roes naar de muziek te luisteren en dan heb je ineens een voet in je nek ofzo. En zo viel er een meisje dan ook vlak naast ons op de grond. Niet zo slim....

Even na tienen was het concert afgelopen en al gelijk begon daarna het vuurwerk. Prachtig om te zien vanaf het theater. Maar we gingen toch wel een beetje naar de uitgang toe en richting auto. Afijn we zijn dus vanaf het terrein naar de auto gelopen en eenmaal bij de auto was het vuurwerk nog steeds gaande. Zo lang duurde het.

We zijn toen weg gereden en al snel waren we uit de drukte. Net even buiten de stad reden we over een brug en daar stonden twee auto's stil. Heel vreemd want er was verder niks te zien. En toen keek ik in mijn achter uit kijk spiegeltje wat ze daar nou deden. En zag toen het prachtige uitzicht over de stad! En we zijn dus omgekeerd en heb ik nog wat foto's gemaakt.

Photobucket

Het vuurwerk was gewoon nog steeds bezig!! Super! Echt een top avond! Zo leuk was het geweest! Voor de liefhebbers hier wat filmpjes van het concert wat ik gevonden heb op Youtube....


Kryponite


Away from the sun.


It's not my time....


When I'm gone...

Zaterdag avond had ik een Tastefully simple party bij Christina hier vlakbij. Christina is ook Nederlandse en ik heb haar onlangs leren kennen via een buurvrouw hier in de wijk. En die buurvrouw hield dus de party. Het zou om 6 uur beginnen en even over zessen was ik er. Na even gekletst te hebben werd me een bordje aangeboden met..... jawel..... gerookte makreel!!! De man van Christina had die gemaakt. Hij heeft een smoker apparaat en och... wat was het lekker zeg! Misschien nog wel lekkerder dan de makreel op de markt in Nederland. De smaak was echt super! Ik mocht ook een bordje mee nemen voor Ron, die de makreel ook heerlijk vond. En het goede nieuws is dat ze het volgende week ook weer gaan maken ;-)

Verder was het vandaag ineens voorjaar! Echt zalig weer! Vanmorgen had ik een foto sessie met een hele familie. Was echt hartstikke leuk om te doen. Iris, die ik ken van de NL dames hier, die haar ouders en zus en man uit Nederland en haar mans ouders en zus en broer uit Amerika waren hier om de verjaardag van hun dochtertje te vieren. En vanmorgen zijn we dus met zijn allen bij een park hier in de buurt foto's wezen maken. Was echt super leuk om te doen. En grappig om nu dan ook Nederlands te kunnen kletsen tegen de mensen die op de foto gaan. Voor hen was het nu dan ook een uniek moment omdat het natuurlijk niet zo vaak gebeurt dat iedereen zo bij elkaar is. Maar nu is dat dus op de foto vast gelegd ;-)

Toen ik daar van thuis kwam hebben Ron en ik lekker in het zonnetje gezeten en zijn we een stukje met de kever wezen rijden.

Photobucket

Heerlijk zo weer even dat zonnetje te voelen. De eerste warme zonnestraaltjes zo aan het eind van januari voelen toch altijd wel het lekkerste!

Photobucket

En dat vonden de vogeltjes ook. Volop aan het nestjes bouwen ineens....

Groetjes Petra

dinsdag 25 januari 2011

De vele petten

Zo dan... had ik het ineens gewoon druk! Zondag was Guus langs geweest voor een "bakkie" koffie. Het was hartstikke gezellig en natuurlijk hadden we het ook over het boek. Guus stelde voor om een artikel te schrijven op zijn Dutch in America website over mijn boek. Leuk!!!! En dus vroeg Guus, heb je al een website er voor? Uhhh??? Nee eigenlijk niet nee. Wel een Faceboek page en Hyves, maar een website waar alles bij elkaar staat nee, dat had ik niet. En dus.... was ik maandag morgen een website in elkaar aan het knutselen. Tot zo ongeveer 12 uur die maandag, want om 12 uur had ik afgesproken met Linda en Alison. We zouden gaan vergaderen over de aanstaande babyshower.

Nou dacht ik me voor bereid te hebben om zo wat half baby-shower land af te Googlen, maar heb ik me daar even in vergist. Het is echt serieuze business. Zo moeten de uitnodigingen per post! Uhhh, er bestaat toch niet voor niks iets als e-vite of email. De meesten die komen, komen hier uit de wijk. Maar nee, per post!

Verder is het eten een heet hangijzer. Ik hou persoonlijk enorm van de "bring-your-side-dish-to-share". Alle genodigden nemen dan iets lekkers mee en zo heb je een heel buffet, met voor iedereen wat lekkers. Gewoon veel makkelijker. Maar nee, niet bij de Babyshower. Taart zelfde verhaal. En zo waren er nog veel meer punten waarvan ik dacht, is dat nou echt nodig? We gaan het allemaal wel mee maken ben ik bang. Maar feit is dus, dat ik naast een website, ook een uitnodiging voor een babyshower in elkaar zat te knutselen....

Eigenlijk had ik daar helemaal geen tijd voor want ik moest nog een flyer maken voor de Carolina Beardie Club, voor de maart bijeenkomst en de facebook page die ik voor hun bij hou aanpassen. En, ik moet ook nog de administratie voor het hele foto gebeuren in orde maken, want we moeten binnenkort de belasting formulieren in gaan leveren. Gelukkig hebben we iemand gevonden die dat voor ons gaat doen, maar voor haar moest ik nog een stel oude foto's restaureren en in een collage samenvoegen.



Waar hierboven 1 ervan. Maar ik moet er dus nog meer doen. Daarbij komt dat ik op 1 of andere vage reden in de "events-committee" van de foto club terecht ben gekomen en daarvoor van de week ook een vergadering. En van de week ging ook nog de telefoon. Ja ja, de bloemenschuur, of ik weer bloemen bij ze wil komen doen. Wel ja ook dat kan er nog wel bij....

Afijn ik heb het ineens zo druk als een klein baasje. En ben ik sinds van de week, website bouwster, blogster en schrijfster, kaarten designster, boekhoudster, bloemenbindster, organisatrice en fotograaf. Dat klinkt wel heel erg Amerikaans he? Petra met der vele baantjes en diverse petjes ;-) Het is weer fraai!

Groetjes Petra

zaterdag 22 januari 2011

Sinaasappeltjes...

Zo..... vandaag 22 januari! Precies 22 jaar en 1 dag geleden dat Ron en ik elkaar hebben leren kennen. Hahahaha, ik moest zo lachen gisteren toen ik 's morgens de reacties op mijn vorige blog las. Het was dus geen 21 jaar, maar 22 jaar. Dat krijg je hey, als je even niet oplet. Is er gewoon al weer een jaar voorbij ;-) Gelukkig was er een oplettende lezer, die wel kon rekenen!



Mis dus wel mooi 1 roos dit jaar natuurlijk. Maar dat werd eigenlijk wel goed gemaakt met het etentje en de film gister. Want we zijn naar Meet the Little Fockers geweest. Vond het weer een grappige film, zoals ik de vorige twee ook vond.

Verder even een update over mijn boek. Inmiddels zijn er al meer dan 40 boeken gekocht!! Super he? En van de week heb ik al veel leuke, lieve en positieve reacties gehad van de mensen die hem al ontvangen hadden. Hartstikke leuk!! Zo'n grappig idee dat mensen nu mijn verhalen in een boek aan het lezen zijn. Zou er gewoon van gaan blozen eigenlijk. Gisteren bij 1 van die reacties per email kreeg ik zo'n leuke foto meegestuurd! Moest hem hier even delen!



Leuk he? Gewoon @ The USA op een wel heel Hollandse tafel! Bedankt voor de foto Karin! Vond het super leuk om te zien!

Over verhaaltjes gesproken. Ik had net ook weer wat hoor....
Persoonlijk vind ik hier de sinaasappels altijd matig. Matig van smaak en vaak zijn ze heel droog. En nou zou je denken, koop ze dan wat duurder dan heb je goede. Niet te zuinig Petra. Maar die vlieger gaat niet op. Je kan er echt geen peil op trekken. Al koop je ze bij de duurste winkel of op de Farmers market, ze zijn vaak gewoon niet lekker. Heel grof en smaakloos. Maar...., van de week was ik bij de Aldi en had het daar weer een keertje geprobeerd. En deze waren me toch lekker. Sappig en super lekker van smaak. En ook maar $2.- voor een heel net van zo'n 2 kilo denk ik.

Die gingen dus vrij snel en vandaag dacht ik, laat ik er nog wat bij halen. Het was al weer zo lang geleden dat ik echt lekkere sinaasappels op had. Dus ik net naar de Aldi. Nou neem ik altijd een binnenweggetje, waarbij je achter de Suntrust bank langs, die naast de Aldi is, zo via de zijkant van de Aldi bij de winkel komt. En nu rij ik langs die zijkant en ik zie rook uit de vuilcontainer van de Aldi komen. Hmmmmm, beetje raar. Ik zie er verder niemand bij, maar ik zag het toch echt goed er kwam rook uit die bak. En die bak stond tegen de gevel van de muur van de Aldi. Toen ik nadat ik geparkeerd had uitstapte, rook het ook naar brand zelfs.

Afijn,.... mijn nood voor lekker smakende vitamine C was waarschijnlijk toch wel erg sterk, want ipv niet naar binnen te gaan, pakte ik toch een karretje en speerde naar de sinaasappels. En pakte in de snelligheid twee netjes mee. Hebben is hebben niet waar? Maar terwijl ik dat doe zie ik een medewerker die de koelvakken aan het bijvullen is. En ik denk, weet je wat, laat ik toch voor de zekerheid maar zeggen dat er rook uit de "trash" komt.

Waarschijnlijk vertelde ik het niet al te duidelijk, want de jongen keek me aan of ik gek was. "No really, there is smoke coming from the trash behind the building", zei ik nog een keer. En het leek wel of mijn woorden gewoon niet aankwamen. In ieder geval bleef de reactie van snel naar achter lopen uit. Dus ik nog een poging, misschien moet je even gaan kijken? Hij keek naar de pallet met spullen die hij nog uit moest pakken en toen weer naar mij. Ondertussen was er nog geen woord uit gekomen. Alsof ik hem op een vreselijke manier in de maling stond te nemen. Maar jawel, toen dan toch er kwam er toch geluid uit. "The trash Ma'am???", zei hij in een super Southern accent. Ja de trash net aan de zijkant van het gebouw. Nog steeds kwam er niet de reactie die je zou verwachten. Maar mijn "echt-waar-hoor"-blik deed hem toch met enige twijfel naar achteren sloffen. Allemachies! Hij kon zo in de reclame spotjes van de Marine die je vroeger op tv had. En dan met groot er door heen "Niet geschikt!"

Afijn ik denkende dat ik mijn taak om het te vertellen gedaan had, liep ik snel door naar de kassa. Iets in me vond het toch maar niks dat ik daar binnen was terwijl ik wist van het waarschijnlijk smeulende spulletje buiten. Het was natuurlijk ook stik stervens druk zo op zaterdag middag. En...., wat bij de Aldi altijd het geval is, was ook nu weer zo. Te weinig kassa's open! Ik had zeker nog 8 mensen voor me. En ik sloot, toch een tikkie ongeduldig aan in de rij.

Inmiddels twee klanten verder zie ik dat er buiten een hele rookwolk voorbij komt zetten en misschien 10 seconde erna komt de jongen die ik net gesproken had, de zaak door gerend. Van achter uit de zaak roept hij al naar 1 van de cassieres vooraan, "THE DUMPSTER IS ON FIRE!!!!! THE DUMPSTER IS ON FIRE!!!!". Oke dan!!! De boodschap is uiteindelijk toch doorgekomen!!!

Maar haar reactie... "Seriously???", de jongen rent door naar voren en wil de brandblusser die voor in de winkel hangt graaien. Maar zegt de cassiere die waarschijnlijk ook de manager van die Aldi is. "Wacht, wacht... als je die pakt, gaat het alarm af en hebben we binnen twee tellen de brandweer voor de deur staan"
En even... even zag ik hem weer denken, zoals hij zojuist ook bij mij gedaan had.
"Heb je hem echt nodig?",vroeg de cassiere nu wat zachter, waarschijnlijk hopende dat alle andere klanten het "THE DUMPSTER IS ON FIRE", niet geregistreerd hadden.

Uh.... Hallo!!!! Zie je die rookwolken buiten niet langs vliegen mevrouw, wilde ik roepen, maar deed het niet. "Ja, ja,..." zei hij nu wat buiten adem nog steeds, maar eigenlijk nog niet echt overtuigend. Afijn op dat moment dacht ik dit is einde verhaal sinaasappels. Dat gaat em niet worden vandaag. Wat een mazzel heb ik weer! Eindelijk sinds tijden lekkere sinaasappels en dan is er brand. Perfecte timing.

De jongen pakt daarop dan toch eindelijk de brandblusser en rent er mee naar achteren. En inmiddels klinkt nu ook door de winkel "Code 1, Code 1" En daarmee komt er nog een cassiere ergens vandaag gestoven en na een kort overleg wordt er besloten dat er nog een kassa open moet. Iedereen wordt een soort van toegeroepen dat ze op moeten schieten met de spullen op de band leggen en dat er enige spoed gewenst is.

Op zich is dit natuurlijk een goede om te houden. Als ik ooit nog eens in de ellenlange rij bij een kassa terecht komt, gewoon het woordje "brand" laten vallen. En huppatee, kassa erbij. Oke toegegeven, beetje alternatieve actie, maar het werkt wel zag ik nu. Alleen was het nu wel werkelijkheid en eigenlijk wilde ik toch wel de Aldi uit. Maar... het liefst wel met mijn lekkere sinaasappeltjes als het even kon.

Maar zoals we toen bij de brand in de bioscoop ontdekt hadden, zijn Amerikanen niet erg onder de indruk als er blijkt dat er een brand is ergens. Mensen gaan er echt niet sneller van winkelen of hun spullen op de band leggen. De cassieres probeerden het wel, maar echt snel ging het niet. Voor me had ik inmiddels nog 2 mensen staan. De extra kassa had wel geholpen, maar ik kon dus nog niet weg met mijn oranje vriendjes.

De cassiere begon tegen 1 van die klanten in het Spaans te praten dat de meneer, die er ook echt Mexicaans uitzag, iets sneller aan het werk moest. En die werd me toch boos. "Ik ben geen Mexicaan!!!!, brulde hij in het Engels naar haar toe. Oh het werd nu echt gezellig in de Aldi!!! Super! Als je het mij had gevraagd had ik ook gezegd dat hij Mexicaans was, misschien ook door de manier van kleden. Maar zei hij, "I can speak and understand English, lady en hij was een Native American!!!". Sorry, sorry, zei de kassajuf en probeerde het geheel maar een beetje te sussen. Wat allemaal een beetje stroefjes verliep. Zo dan! Hadden we ook nog bijna een binnen brandje zo maar bij de kassa.

Nadat de Indiaan dan alles op de band gelegd had begon de vrouw voor me alvast maar snel haar spullen op de band te leggen. Zij was in de winkel met haar zoontje van denk zo'n drie jaar. En omdat de stemming zo gezellig was, ging ze daar helemaal in op. Het jongetje liep een beetje heen en weer te rennen en was onder tussen uit een zakje skittles aan het snoepen. Maar zijn oog was gevallen op de M&M's die ze bij de kassa verkopen en in ene huppatee... gooit hij de rest van de Skittles snoepjes in zijn mond en graait met zijn andere hand naar de M&M's. Maar dat ging niet helemaal goed en ik zie het kind gelijk rood aanlopen. Hij kuchte een beetje en het zag er niet best uit.

Wel alsjemenou, krijg nou niks.... hij stikt er echt zo wat in... Moeders let totaal niet op, want die wil denk ik ook graag weg bij de Aldi en heeft alleen oog voor de boodschappen. Bovendien schatte ik zo in dat ze de kassajuf te vriend wilde houden, want zij was wel Mexicaans, naar mijn inschatting. Zij zag haar zoontje ook niet van waar zij stond en dus stond ik daar met het half stikkende kereltje naast me.... Er kwamen inmiddels ook traantjes uit zijn steeds groter wordende oogjes. Oh god, jawel hoor, dit kan er ook nog bij. Brand in de Aldi, bonje bij de kassa en een half stikkend jongetje voor me in de rij.

Wat nu? Ik riep de moeder nog, maar die hoorde me niet en toen.... toen plukte ik spontaan het kind zijn armpjes met een zwaai in de lucht. Hij begon te kuchen, waarschijnlijk van de schrik dat ik dat deed en misschien doordat er ineens lucht doorkwam. En huppatee, zo snel als de Skittle er in gingen, zo snel kwamen ze er weer uit. En terwijl dat net met een flinke kuch van het kereltje gebeurde keek moeders ineens wel. En wurmde zich een weg naar het kind toe. Maar met de mega boodschappen karren en de smalle gangpaadjes bij de kassa doe je dat als volwassene niet zo snel. Wel als je drie jaar bent en M&M's wilt i.p.v. Skittles, dan kan je dat wel. Maar boven de 20 jaar, geen beginnen meer aan.

Inmiddels hapte het kindje naar lucht en ik blijf zijn armen omhoog houden. Eigenlijk gelukkig dat de Skittles er uit kwamen nog. Je moet er toch niet aan denken. Nouwwwww, het hele geval stopt natuurlijk het bliepen direct en de moeder neemt het kind van me over en bedankt me tig keer. En daarmee, zie ik de kans dat ik en mijn oranje vriendjes dan echt nog vandaag buiten komen, met de minuut slinken. Want het rood aangelopen gezichtje en de traantjes en het schokkende ademenen, moet even bekeken worden natuurlijk. De vaart is er volledig uit en de rook buiten wordt er in de tussentijd ook niet echt minder op.

Afijn nadat het jongetje enigszins uitgesnikt is gaat het bliepen dan toch weer verder en zowaar hierna ben ik dan echt aan de beurt. En ook de cassiere bedankt me nog even voor mijn "hero-actie". Ja ja, hartstikke fijn, maar ik wil nu ook wel naar buiten. Het duurde voor mijn gevoel inmiddels net iets te lang allemaal, mede gezien de aanhoudende rook die ik voorbij zag komen. En ik betaal daarna snel en net terwijl de automatische deuren naar buiten open gaan, komt er een brandweer wagen met loeiende sirenes het parkeer terrein op gesjeesd. De brandweer mannen springen daarop uit de auto en beginnen de slang uit te rollen. Ik loop naar mijn auto en zie nog net in mijn ooghoek, wat vlammen nu uit de vuilcontainer komen. Zo dan!!! Het is nu wel echt tijd om de Aldi te verlaten.....

En terwijl ik de auto achteruit rij, zie ik nog twee andere brandweer wagens aankomen EN een ambulance EN twee politiewagens. Alle vijf met loeiende sirenes! Kruising wordt gelijk stil gezet. Verhaal en plaatje helemaal compleet! Het alarm was duidelijk afgegaan, bij het pakken van de brandblusser, daar kunnen we zeker van zijn!!! Dat werkt prima, hahaha. Mooi weg hier, veilig met mijn twee netjes met zalige sinaasappeltjes die ik net op tijd heb kunnen "redden" uit de Aldi!

Groetjes Petra

zondag 16 januari 2011

Drie keer

Zijn we dit weekend naar de film geweest. Hadden veel films die we nog graag wilden zien en dus die drie keer! Vrijdag avond zijn we naar de film Dilemma . Een erg grappige film met Vince Vaugh en Kevin James (van de serie king of Queens) in de hoofdrol. Ik vind Vince Vaughn altijd erg leuk in films en ook in deze film. Zeker een aanrader.
Zaterdag zijn we naar True Grit geweest. Dat was een echt C'boy film. Cowboy film dus. Een verfilming van een film uit 1969 met John Wayne. Ook deze film was erg goed. Heel ander genre dan die van Vince Vaughn, maar heel erg mooi gefilmd allemaal. Al was het dialect in de film niet altijd helemaal te volgen.
En dan vandaag, nouja eigenlijk vanmorgen, zijn we naar de Green Hornet Imax voorstelling geweest. Althans dat dachten we. De film begon om 11 uur en toen we er om kwart voor 11 binnen liepen was de zaal nog helemaal donker. Echt pikkedonker, kunnen we wel stellen. En het lichtje van onze mobieltjes deed echt helemaal niks om enig licht in de duisternis te brengen. Dus wij weer even terug naar de balie en gevraagd of het licht aan mocht. En dat gebeurde daarna snel en dus zochten we een plekje in de zaal. Al was het niet voor lang. Er kwam even daarna een medewerkster vragen of wij de zaal weer wilden verlaten, want er was een probleempje met de IMAX projector. Dus wij weer naar buiten en na zo'n 5 minuten mochten we weer naar binnen, maar nog steeds geen film.

En jawel even erna kwam er weer iemand. Dit keer de manager van de bioscoop en die vertelde dus dat er problemen waren met het vertonen van de film en deze dus niet op tijd zou gaan beginnen. Ter compensatie mochten we onze popcorn en drankjes gratis laten bijvullen. Nou hadden wij een bonnetje voor een gratis popcorn, maar die dingen zijn al enorm groot en om die nou weer te laten bijvullen? Maarja, bovendien kregen we, zei hij, een free pass, vanwege het feit dat we moesten wachten. Een free pass? Ik vond het nog een beetje vaag en vroeg me af wat dat dan was. Zo erg was het allemaal niet, maar wat hield dat dan in? Kregen we dan ons geld terug voor deze voorstellen? Dat zou wel heel netjes zijn. Maar eigenlijk hoopte ik dat het nu wel ging beginnen. Afijn 20 minuten net toen we een beetje zaten te suffen omdat er al die tijd niks gebeurde. Klonk er ineens loeihard een reclame van IMAX. Ik schrok me echt het heen en weer! Allemachies wat was dat hard. Jemig, dat is nog eens even een boxje.... Maar....nog steeds geen beelden op het scherm of iets wat er op leek.

Nou zat de zaal niet afgeladen zo op zondag morgen, maar er zaten denk ik zo'n 10 mensen in de zaal. En na deze muzikale uitspatting kwam de manager weer de zaal in. 10.001 excuses van hem en vertelde van alles over de IMAX experience, maar dat het dus niet ging lukken met onze voorstelling. En nu kregen we behalve het gratis bijvullen van de popcorn en drinken en de freepass nog een extra ticket erbij. Dus twee vrij kaartjes!!! En....daarbij vertelde hij ook nog dat deze film in een paar minuutjes in een andere zaal ook in 3D vertoond zou gaan worden. Ron en ik waren verbaasd want we wisten helemaal niet dat er verschil in zat en dat er dus twee soorten draaide in dezelfde bios. 3D was toch IMAX? Maar nee het geluid was in de IMAX zaal veel beter, begrepen we inmiddels na verdere uitleg. En daarop liepen we naar de andere zaal toe. Moesten ons gele brilletje omruilen voor een ander zwart brilletje en heb toen toch ook maar de popcorn bij laten vullen, hi hi hi. Nieuwe ronde, nieuwe kansen niet?

En ja.... echt goede deal!!! Dat is dus eigenlijk gewoon vier vrijkaartjes! Want we gingen nu die film toch nog in 3D zien! En dan kunnen we hierna nog twee keer een andere film gaan zien. Helemaal niet verkeerd. He-le-maaaal niet!

De film de Green Hornet was echt een actie film en leuk om in 3D te zien. Er werd er flink op los geschoten en dat los geschoten spul verdween geheel volgens het 3D effect dus ook de zaal in. Zeer vermakelijk in ieder geval. Zeker nu die een soort van gratis plus bonus was ie nog leuker, hahaha.

Wat is er verder nog gebeurd... Door alle spannend heden van mijn boek heb ik eigenlijk niet veel geblogd van de week. Het was echt zo leuk om alle reacties van allerlei kanten te horen. Inmiddels zijn er al bijna 30 boeken verkocht! Echt toppie!! Ben echt super blij dat er zoveel positieve reacties zijn, zeker nadat er zolang op gewacht moest worden. Ron heeft inmiddels ook het boek op de iPad gezet en dat ziet er ook erg fraai uit moet ik zeggen..



Het blijft raar om het nu zo af te zien! En super leuk om te horen wat mensen er van vinden!

Verder had ik nog foto's van afgelopen zaterdag toen ik met de hondjes ben gaan wandelen bij Harris Lake. De vorige keren hadden we er steeds hertjes gezien. Maar had steeds niet mijn goede camera bij. Dit keer dus wel. En natuurlijk..... toen zag ik ze niet! Had er flink de pest in want voor de kerst heb een mooie zoom lens gehad en die stond helemaal op scherp zeg maar. En dus..... moesten de hondjes het ontgelden. Nu werden zij mijn fotomodellen ipv het hertje namelijk. Na eerst een stuk met ze gelopen te hebben was er zo'n mooi zonnetje zo net een uurtje voor de zonsondergang en Connor ging er nog eens mooi voor zitten ook!





Stace die zat toch wel een beetje op springen.... Er waren namelijk kleine hoentjes in zicht.




Connor zag ze ook, maar nam er gewoon even de tijd er voor. Want die beestjes kan je ook vanuit een ligpositie bekijken natuurlijk. Hoef je helemaal niet zo druk voor te doen Stace. Het is een mooi stel zo bij elkaar.



Daarna gingen we weer op huis aan voordat het donker werd. Op de parkeerplaats stond een groot informatie bord en daar ook info over herten. Over van alles en nog wat, maar ik las dus ook dat hun woon territorium ongeveer twee vierkante mile is. En dacht nog bij me zelf, dan zijn ze nu vast aan de andere kant van die twee mile want ik had ze mooi niet gezien vandaag. En stapte daarna mijn auto in. En reed over de bochtige weg richting de uitgang van Harris lake. Maar halverwege zag ik een reiger bij een meertje zitten waar we langs reden. En zo in het lage zonnetje, prachtig om te zien. En terwijl ik de auto uit stap zie ik ineens aan de andere kant van de weg.... ja wel de hertjes!!! Het waren er een heel stel zo bij elkaar. Twee er van stonden aan weer een andere klein meertje wat te drinken en te eten.



En toen zag ik dat er ook nog eentje rechts van me stond. Helemaal niet zo ver bij me vandaan. Ik had net nog op het bord gelezen dat ze niet zo bijster goed kunnen zien hertjes, maar wel heel goed kunnen ruiken. Waarschijnlijk deden dezen instincten het even niet bij dit hertje, want hij bleef echt een hele poos zo dicht bij me staan. En de anderen, zetten het ook niet op het rennen. Wel reageerden ze op het klikken van mijn lens. Dan zag je hun oortjes bewegen als een soort van radartje. Wel grappig om te zien. Beter het klikken van mijn camera dan van klikken van een stel jagers. Er zijn hier dus ook periodes dat er in Harris Lake park gejaagd mag worden, maar volgens mij is dat weer even voorbij.



Heb er ook nog een filmpje van in elkaar geknutseld. Daarin kun je goed zien, dat ze op hun gemakje aan het rond stekkeren waren. Mooi om te zien....



Groetjes Petra

zondag 9 januari 2011

@ The USA is een feit!

Nou na lang wachten, het was per slotte 2009 toen ik er aan begon, is het boek nu eindelijk te koop. ISBN-nummer staat er netjes op. De kaft voldeed nu helemaal aan de voorschriften en gister middag is dan eindelijk de proefdruk binnen gekomen!

Het was wel jammer dat Ron er nu niet was, want ik had het hem zo graag laten zien. Maar we hebben nog wel even gebeld en dus kon ik toch mijn "ei" kwijt. Vanavond als ik hem op ga halen op het vliegveld, neem ik het boek wel mee!

Photobucket

Maar de proefdruk ziet er heel goed uit en dus.... (trom geroffel!!!!!)
is hier de website waar je @ The USA in boekvorm kan bestellen.


http://bit.ly/gWl0HX


Het boek kost $19.95 en dat is omgerekend naar Euro's zo'n € 15,-. Verder is het mogelijk om het boek digitaal te downloaden. Een zogenaamd "e-boek". De prijs daarvoor is een stuk voordeliger omdat er dan geen print kosten aan verbonden zijn.

De download is in een PDF versie en kan dus gebruikt worden voor de diverse e-book readers. Helaas is er nog geen epub voor beschikbaar, maar wellicht komt die optie nog in de toekomst. Wellicht kun je tot die tijd, als je een Ereader,iPad of Kindle hebt, de PDF zelf converten naar een epub versie. De prijs voor de download is $ 11.95 wat zo'n € 9.00 Euro omgerekend is.

Als het geprinte boek afgeleverd wordt op een Nederlands adres dan wordt het boek in Europa geprint. En voor de Neder-Amerikanen onder ons wordt het boek in Amerika gedrukt. Wat wel zo gemakkelijk is gezien de verzend kosten.

Je kunt het boek tzt ook in de boekenwinkel "om de hoek" bestellen, maar dat duurt zeker nog 6 tot 8 weken, eer het ISBN nummer door de publisher is aangemeld en verwerkt is, werd me verteld.

Verder tot slot nog dit, de publisher Lulu, heeft tot 20 januari 2011 een actie en geeft 20 % korting op de aankoop van het boek. Gebruik daarvoor de volgende code: NEWREADS
Vul deze code in in de daar voor bestemde ruimte op de bestel pagina. De korting wordt bij het doorklikken naar de volgende pagina dan vanzelf verekend in het aankoopbedrag.

Photobucket

Alvast veel lees plezier gewenst!!!

Groetjes Petra

vrijdag 24 december 2010

River Rock

Vandaag zijn we wezen wandelen bij River Rock State Park. Het was vandaag nog heerlijk weer. Blauwe lucht en lekker zonnetje. Toch was het niet zo warm, zo rond de 7 graden, maar eenmaal aan de wandel hadden we het al snel warm. En in het park loop je lekker uit de wind. En nu alle bladeren van de bomen zijn kwam het zonnetje er goed door.

Photobucket

Het was lekker rustig in het park op deze vrijdag. Waarschijnlijk was iedereen aan het shoppen of andere voorbereidingen aan het doen voor de kerst. Dus de hondjes konden even lekker los lopen.

Photobucket

En stokken zoeken en mee slepen ;-)

Photobucket

Photobucket

Deze route liep weer naar het uitkijk punt aan de rivier. Prachtig plekje is het!

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Connor moet altijd overal op klimmen en zo zat hij nu dan ook op het muurtje even bij te komen van al het wandelen.
Photobucket

Even ook nog een filmpje van het wandelen in River Rock. Ze hadden het zo naar hun zin. Het loslopen gebeurt hier niet zo vaak bij in Nederland vergeleken. En als ze dan los kunnen hollen en rennen en overal lekker snuffelen, zie je ze zo genieten!



En na het wandelen ploffen ze allebei in de auto en hoor je ze niet meer.

Photobucket

Lief he? Zo gebroederlijk naast elkaar....

Verder zo net voor de kerst nog een nieuwtje, want hier onder dan het ISBN nummer van mijn boek!

Photobucket

Net echt niet? Heb vandaag een eerste proefdruk besteld en dan.... als die goed is, dan komt het er toch echt van. Weet niet of het in 2010 nog gaat lukken, maar we gaan nu ineens snel he? We gaan het allemaal zien!

Tot slot wensen Ron, ik en de hondjes, iedereen "the Merriest, the Merriest, the Merriest of all!!!!"

Photobucket

Kerst groetjes,
Petra

vrijdag 15 januari 2010

Vijf

Vijf jaar alweer! 1070 blog berichten! Dat verdiend een feestje niet? Gewoon vijf jaar aan het bloggen..... Toch wel iets om stil bij te staan. Er zijn al zoveel dingen gebeurd in die vijf jaar. Toen ik begon woonden we nog in Nederland. Het aller eerste berichtje, 15 januari 2005.

Tsja wat zal ik het noemen.
Het begin van ons verhaal over onze verhuizing naar North Carolina of het eind van ons verblijf in Nederland. Een beetje dubbel....
Maar ik denk dat het nu wel een beetje vormen gaat aannemen ons vertrek en ons begin...
Beiden dus. Voorlopig zijn we nu heel erg bezig met ons vertrek.
Want voor het begin zijn onze visa's nu binnen. Waar we lang naar hebben uitgekeken. Donderdag zijn we op het consulaat geweest en daarna waren de visa's rond. Dus kunnen we aan ons vertrek gaan werken.
Voor nu zijn we een beetje bezig om de papier massa te door gronden. Alles opzeggen dus. Abonnementen, clubjes, verzekeringen opzeggen. Brieven schrijven, telefoontjes plegen. Verder al heerlijk aan het puinruimen in onze verzameling van spullen. Elke keer keuzes, ga ik dit daar nog gebruiken, gebruikte ik het hier, en hoe lang heb ik het al niet gebruikt. Het valt me op dat ik vaak met nee antwoord, maar het toch nog niet weg kan doen....
Maar we zijn al drie keer naar het grof vuil geweest, dus de opruiming lukt eigenlijk best aardig.
Vanmiddag de tuin na gelopen wat er mee gaat en wat er geadopteerd kan worden door iemand anders en wat op de grote "berg" kan. Pff wat een werk.
Tussen kerst en oud en nieuw hadden we de zolder al aangepakt, dus dat is lekker opgeruimd. Maar de keuken, de woonkamer, de kamers en garage en schuur moeten nog....
Afijn hou jullie op de hoogte ;-)
Groetjes Petra


Inmiddels zijn we vorige maand voor de tweede keer op het consulaat geweest. Wel leuk om nu de begin stukjes terug te lezen. Er is zoveel gebeurd in die jaren. Vooral het eerste jaar, zoveel indrukken en nieuwe dingen. Alleen voor die herinneringen op te halen is het blog al leuk.

"Alarmfase 1" kan ik me nog goed herinneren. Wist niet wat me overkwam. Zo ook "Miep" en William. En zo waren er zoveel leuke dingen die ik mee gemaakt heb in die vijf jaar. Het herinnerde me ook weer aan dat ik toch echt nu op zoek moet gaan naar een bedrijf om het boek te publiceren. Ben toen blijven hangen in het aanvragen van het ISBN nr. Dacht ik dat eerst bij het bedrijf hier in Raleigh te gaan. Maar na mijn werken daar, heb ik besloten om dat toch in Nederland te gaan doen, maar daarvoor moest ik zelf een ISBN nummer aanvragen. Op zich niet zo moeilijk, maar ik moest het nog even uitzoeken. En daar is het project blijven hangen. Maar het goede voornemen voor dit jaar is dat we daar aan gaan werken ;-) Nog even geduld dus.

Verder wil ik natuurlijk alle trouwe lezers bedanken voor het al vijf jaar achterlaten van comments. Het maakt het zo veel leuker voor mij om de reacties te lezen. Dus ga vooral zo door. Of hoe zou Barry Stevens het zeggen:"Vooral doorgaan!". Ik mag ze zo graag lezen!

Vandaag ben ik in Raleigh op pad geweest. Ik moest wat dingetjes regelen en zo kwam ik op Fayetteville street terecht. De hoofdstraat van Raleigh zeg maar. De plaatselijke Coolsingel op zijn Rotterdams gezegd. Zo begrijpen jullie vast wat ik bedoel. Ik had mijn camera mee en heb me uitgeleefd.



Fayetteville is grondig gerenoveerd de afgelopen jaren en dat is te zien. Het was vandaag heerlijk weer en de terrasjes. Jawel, echt, terrasjes hier in Amerika, zaten vol met mensen. Nou was ik er wel toen het ongeveer lunchtijd was en de kantoren die in het centrum van Raleigh staan liepen uit. En zodoende liepen de terrasjes vol. En zo was het heerlijk om over Fayetteville street te lopen. Met mijn jas open en eindelijk geen handschoenen en dikke sjaal om.

Moet ook nog even over gisteren vertellen, want gisteren zijn we naar de 3D uitvoering van Avatar geweest. Prachtige film. Onwijs knap gemaakt, maar..... Er is altijd een maar. Ik ben er denk ik te nuchter voor. Het is een soort van fantasie film en ik ben daar gewoon echt te nuchter voor. Als ik dan zo'n film kijk kan ik die nuchterheid gewoon niet uitschakelen. Kortom ik vond het een mooie film (die best een stukkie korter had mogen duren) maar om nou te zeggen dat ik ontwennings verschijnselen of zelfmoord neigingen had de dag na het zien van Avatar, zoals van de week in de kranten en op tv was hier, nee niet echt. Of beter gezegd, echt niet! Vond het leukste van de film nog het 3D. Dat maakt het echt wel een hele mooie ervaring.

Groetjes,
Petra

zondag 16 augustus 2009

Pimp my ride

Zo en toen was het gewoon al zondag. De week is voorbij gevlogen. Eerst donderdag. Op het werk had ik twee vergaderingen. Achter elkaar. Van half 10 tot half 12 dus. En als je part-time werkt blijft er daarna niet zoveel tijd meer over om nog wat anders te doen zeg maar. Maarja deze twee waren wel leuk. De eerste ging er over hoe ik in een bepaald computer systeem, Nederlandse teksten van de website aan kan passen of controleren. En dinsdag middag krijg ik daar zowaar ook een soort cursusje van.
De tweede vergadering ging vooral over marketing. Wat ik zelf wel erg leuk vind om bij betrokken te zijn. Het schijnt dat er per land een bepaalde campagnes komen binnenkort en derhalve vroeg het marketing team van ons, het internationale team, veel inspraak.

Moet zeggen dat ik die "bijtaken" wel erg leuk vind. Je raakt veel meer betrokken bij het bedrijf, dan alleen bij het doen van de klanten service. En zie je de vele dingen die er bij komen kijken om het product te verkopen. Zo doe ik nu na twee weken tijd, niet alleen de klantenservice, maar ook veel vertalen van teksten, controle op de tekst op website, een forum op de website en wat marketing. Petra met der vele petten, zeg maar ;-) Afijn het houdt het lekker afwisselend zullen we maar zeggen.

Donderdag avond zijn we met de Nederlandse koffie dames (en mannen)uit eten geweest bij de Bonefish Grill in Cary. Liesbeth en haar man, die inmiddels weer in Nederland wonen, waren op vakantie in North Carolina, dus hartstikke leuk om elkaar weer te zien! Met z'n twaalven aan een lange tafel. Heerlijk eten en heerlijk bijkletsen! Heel gezellig! Vrijdag morgen wakker worden, was wat minder. Want om 9 uur had ik al weer een vergadering. Maar heb het allemaal overleefd. Bovendien kreeg ik vrijdag morgen ook mijn eerste salarisstrookje! Dat is dan ook wel weer leuk niet? Dit bedrijf stort gelukkig wel het bedrag rechtstreeks op mijn rekening en hoef ik niet met een check naar een bank. Zoals bij de bloemenschuur en bij mijn analisten baantje. En zo was het om 1 uur 's middags dan toch weekend!

Die middag had Ron een afspraak gemaakt bij een winkel hier vlakbij. Nouja winkel, het is meer een grasveldje en een schuur er op. Ron heeft namelijk een nieuw project bedacht. En bij deze winkel verkopen ze tal van die projecten. En inmiddels is Ron's nieuwe project bij ons bezorgd .....

Photobucket

Pimp my golfcart!!! Zo was ie dus om half 10 zaterdag morgen......
Maar er werd daarna flink aan gesleuteld....

Photobucket

En Meneer de Bruin speelde graag als opzichter....

Photobucket

En om half 12 was het project voor een groot gedeelte ontmanteld. Ron heeft wilde plannen en ik zal jullie op de hoogte houden van de vorderingen ;-)

Over vorderingen gesproken.... Mijn boek is af. Nouja af, de inhoud dan. In totaal zijn het 280 bladzijdes geworden van 106 verhalen. Wat zo ongeveer 10% is van wat ik inmiddels hier heb neergeschreven in die 4,5 jaar. Kun je nagaan hoeveel het in totaal zou zijn. Ben dus selectief door alle berichten heen gegaan, zo ongeveer 1000 stuks inmiddels. En heb daar mijn favorieten uitgehaald. En die verschijnen dus in de bundel. Sommige iets aangepast en sommige aangevuld met wat er erna gebeurde. Zoals bijv. bij de herplaatshondjes. Ga nu verder met het ontwerpen van de kaft en binnenkort dan het eindresultaat..... We zijn lekker bezig zullen we maar zeggen ;-)

Groetjes Petra

dinsdag 14 juli 2009

Nieuwtje

Trudy en Mariet, ik had vandaag en van de week om jullie achter gelaten berichtjes wel een beetje binnenpretjes. In hun comments hadden ze het namelijk over het bundelen van mijn blogperikelen. En laat ik daar nu al een paar maandjes mee bezig zijn! Echt waar! Het begint inmiddels al ergens op te lijken ook. En vond het daarom wel leuk om jullie berichtjes te lezen. Dus wilde eigenlijk ook het "nieuwtje" met jullie als vaste bloglezers delen.

Ben er nog wel even verder mee bezig hoor. Maar de titel is verzonnen en de kaft is ontworpen. En....., er zijn zeker al 200 bladzijdes. Dus er komt echt schot in! Wie had dat kunnen denken, toen ik aan dit blog begon? Veel meer wil ik er nog niet helemaal over zeggen, maar wil wel alvast de kaft met jullie delen. En met de kaft is dan ook gelijk de titel bekend ;-) Zijn jullie er klaar voor?

Photobucket

Zo dat is eruit! Was ook hartstikke moeilijk voor mij om dat zo lang voor me te houden... Zit er al een poosje op te broeden en dan zo lang je mond er over houden? Dat gaat meestal niet zo gemakkelijk bij mij. Vooral omdat ik het resultaat nu toch wel erg leuk ga vinden. Had toch wel weer een paar "oh ja"-momenten toen ik veel stukjes terug las. De keer dat ik met mijn giecheltje in de greppel ging tijdens het hardlopen met de hondjes, de vele ervaringen hier in winkels, cakedecorating en wat al niet nog meer. Soms vergeet je dingen die je meegemaakt hebt eigenlijk al heel snel weer. Sommige zelf graag nog iets sneller dan de ander, niet waar? Maar ik vond het leuk om de stukjes weer terug te lezen. En strakjes heb ik al die toch wel vaak lachwekkende verhalen, ook voor mezelf in een bundel, om daarmee nooit meer te vergeten. Eigenlijk super leuk! Dus ook deze wordt vervolgd. Maar Mariet en Trudy, jullie zijn op de hoogte ;-)

Vandaag was ook presentatie dag op de cursus. Ik had mijn interviews gedaan met twee assitentes en daar op Powerpoint een presentatie van gemaakt. Gelukkig was ik er al helemaal klaar mee en wilde hem vanmorgen nog even door lezen en nog een keer goed nakijken. Blijkt ineens dat onze nieuwe laptop die Microsoft office heeft, alle 2007 documenten geblokt heeft. En waarom? Ik kon het niet vinden. Elke keer gaf hij een foutmelding "document has been blocked". Ik dacht dus dat ik een verkeerde knop in had gedrukt ofzo. Dus ik die hele laptop op zijn kop en alles ingedrukt en nagekeken. Laptop weer aan en uit, maar nog steeds dezelfde kreet. En eerlijk gezegd, daar werd Petraatje niet blij van. De iPod en toggle keys ervaringen van weleer kwamen al weer boven en echt ik was niet te genieten. Net nu vanmorgen zeg. Moest om half 1 de deur uit en dan gaat die computer gekke fratsen uithalen.

Maar ik herinnerde me in mijn boosheid nog wel wat Ron toen gedaan had, toen het toetsen bord op die toggle keys toestand stond. Hij had toen namelijk op internet gekeken wat het zou kunnen zijn. En ik dus gegoocheld op "blocked documents Microsoft". En ja hoor, er kwam een hele riedel uit. Ik was dus niet de enigste die dat over kwam. En al snel had ik in de gaten dat ik dus helemaal niet een verkeerd knopje had ingedrukt, maar dat de proef periode voor Microsoft office op onze computer verlopen was. Jemig dat is snel zeg!!! We hadden hem nog maar een maand ofzo! Lekker is dat! En dat nou net vandaag..... Zal je net zien.

Persoonlijk had ik het ernstig kunnen waarderen van Microsoft, als ze dat gisteren bij het afsluiten al aangekondigd hadden. Maar nee, dat gaan we niet doen, dachten ze bij Microsoft, dan weet Petra het ook! Nee we doen gewoon morgen ochtend, net voordat ze die presentatie heeft, die documenten op slot. Dan zullen we pas lol beleven ;-) Ja dikke pret was het zeker.....

De oplettende lezer begrijpt, dat Microsoft nu in dezelfde categorie bij mij valt als de iPod. "Niet gebruikersvriendelijk", laten we duidelijk zijn! Sjongejonge. Zat ik dan. En nu? Onze andere computer heeft de 2003 versie en die kon die documenten dus niet uitlezen. Want dat was veel te ver na zijn tijd natuurlijk. Geef hem eens ongelijk, grrrrrr. Zou natuurlijk ook te veel voor de hand liggend zijn.... Zucht....

Dus ik wat vroeger naar de les vandaag en daar op de computer voor de zekerheid nog maar een keer alles nagekeken en verder uitgeprint. Daarna alle brieven en verslagen die ik gedaan had omgezet naar de 2003 versie. Zodat ik er weer op de laptop thuis aan kan werken.

Afijn de presentatie dan eindelijk.... Het leek toen ik de klas binnen kwam net een kippenhok. Want al was ik vroeg er waren dames die nog vroeger waren. Zouden zij ook computer problemen gehad hebben vanochtend? Het was een gekakel van jewelste. Zouden het de zenuwen geweest zijn? Het viel me ook op dat iedereen ineens in "pak 1" was. Oh jeetje, die had ik natuurlijk weer niet zien aankomen. Ik was gewoon in mijn "door-de-weekse" outfit. Jeetje, dat was wel weer opvallend. Eigenlijk had ik dat nu ondertussen ook wel kunnen bedenken. Niet dat ik er niet netjes uitzag, maar ja tegen een strak in pak verhaal kon ik eigenlijk niet op.

Maar in ieder geval de presentaties begonnen en degene die de eerste was hield een pleidooi van zo'n 25 minuten. Allemachies..... en ook nog alles op een vrij monotone manier. Dit werd nog een lange middag. Van te voren was duidelijk gezegd dat de presentatie iets van 5 minuten mocht duren. Mocht iets langer, maar vast niet 5 keer zo lang. En zo waren er meer. Toen ze eenmaal begonnen met praten waren ze niet meer te houden. En dan ook nog twee keer 5 verschillende vragen, die uitgebreid beantwoord werden. Een iemand ging na de vijf vragen ook nog een gehele uitgeprinte website zowat voor lezen. Daar gingen de minuten weer....

Op zich was het wel leuk om te zien wie iedereen geinterviewed had. En wat voor vragen ze gesteld hadden. Knoopje had verteld dat als je beeldmateriaal bij je had in de vorm van een brochure van de praktijk of in een powerpoint presentatie of iets anders, je extra credits zou krijgen. En er waren dus diverse brochures te zien. Maar er was ook de oudste vrouw in de klas die het wel heel leuk bedacht had, vond ik. Ik moet altijd wel om haar lachen. Ze kan goede zelfspot geven en dat kan ik wel waarderen. En heb echt respect dat ze op haar leeftijd, omdat ze ook ontslagen was, zich wil omscholen. Heel wat voor te zeggen natuurlijk.



En zo was zij niet in "pak 1" gekomen vandaag, maar in scrubs. Scrubs zo noemen ze hier de dokters en verpleegsters outfit. Echt heel leuk bedacht. Ze had zich dan ook vandaag gelijk de rol van verpleegster toe bedeeld en dat gaf wel een extra dimensie aan de middag. Want de spanningen waren erg te voelen in de klas, dus als er hartklachten mochten komen, konden we bij die "mevrouw in de scrubs langs komen". Bij mij ging de presentatie best aardig. Ondank dat alles in het Engels moest, wist ik me aardig te redden. En uiteindelijk kreeg ik zelfs geen aftrekpunten voor de uitspraak. Iets wat ik toch wel verwacht had. Want juist daarom had ik een powerpoint EN een brochures mee genomen. Omdat wat te compenseren, zeg maar. Wie niet Amerikaans is moet slim zijn, niet? Maar het viel allemaal meee en kreeg het volle aantal punten.

Ik had een Nederlandse assistente en een Amerikaanse geinterviewed en dat idee viel in de smaak. Bij Knoopje, maar ook bij mijn klasgenotes. Er volgde na mijn presentatie een heuse discussie over de verschillen in gezondheidszorg in de beiden landen. Het grote voordeel van de powerpoint presentatie was dat het licht uit moest om het scherm goed te zien, waardoor ik zelf niet zo het gevoel had voor een klas te staan. Dus ook die hebben we weer gehad ;-)

Verder had ik het gisteren toch goed ingeschat met de reactie van mijn buurvrouw. Ik had haar toen een soort van jaloers zien kijken, naar onze achter buurvrouw die vertelde dat ze met de cursus zou stoppen. En ja hoor, vanmiddag naast me een lege tafel. In de pauze vroeg ik aan Mrs. Knott of ze wat van Cindy gehoord had. En ze vertelde me dat ze vanmorgen een mailtje van haar had gehad dat ook zij eerst liever een cursus Word wilde gaan volgen. Dus alweer, min 1.....

Morgen weer een nieuwe ronde, nieuwe kansen...

Groetjes Petra