Prettig

Thanksgiving was een heerlijk daagje. Relaxed niet echt, want we hadden het plan gevat om alle kerstspullen alvast van zolder te halen. Het plan was om dan vrijdag alles te gaan opzetten. Ware het niet dat we, als je al die zooi, in de kamer hebt staan, natuurlijk al begint.

En zo werden er al lichtjes opgehangen, open haarden versierd op Thanksgiving morgen. Om 1 uur hadden we afgesproken met Alison en Bob en zijn we naar Raleigh gereden. Het eten was ook dit jaar bij Bogarts erg lekker. Vooral de roast beef! Verder waren er natuurlijk ook de traditionele gerechten. Zoals kalkoen, sweet potatoes. En dit alles in een buffet stijl. De toetjes waren ook erg prettig kunnen we wel stellen en met een volle buik gingen we weer naar huis.

Om 6 uur hadden we met zo'n 12 andere families hier uit de wijk afgesproken om samen onze desserts op te eten. En aangezien wij die niet bij Bogarts mee konden nemen, heb ik gevulde speculaas gemaakt 's morgens. Ja, ja, nog voor alle decoratie ambities. Het was echt een productief ochtendje voor me.



En hij kwam prachtig uit de oven. Net echt. Ik had wel eens gevulde speculaas gemaakt, maar dat kwam uit een pakje. Deze keer helemaal zelluf, zeg maar. Eenmaal op het feestje bij de buren, heb ik er een stukje van geproefd en vond hem zeeeeer geslaagd zelfs. Geloof niet dat de Amerikanen er ook helemaal weg van waren. Misschien een beetje te ondefinierbaar ;-)

Daar heb ik verder een stukje pumpkin bread geproef (niet mijn nieuwe favoriet) en een soort pecan/pie koekje. Die wel erg lekker was. Uiteindelijk bleken de mannen zich op de porch bij de TV genesteld te hebben. Er is op Thanksgiving namelijk ook altijd een football game. En de vrouwen in de woonkamer. Bij ons in de buurt wonen best veel mensen van andere staten en ook hun familie woont heel ver bij hen vandaan en dan is het leuk om op zulke dagen zo met elkaar door te brengen. Beetje alternatieve familie zeg maar.

Nou had ik op Thanksgivings dag zelf al een leuke BlackFriday deal van Bestbuy besteld online. Maar op vrijdag, Black Friday zelf zijn we nog even bij Staples wezen kijken en heb ik al mijn kerstkaarten besteld online. Helemaal per ongeluk kwam ik daar op. Want ik wilde ze dus gaan bestellen en zag dat ze prettige kortingen hadden op de normale bestel tarieven. Dat is nog eens leuk zeg!

Verder zijn we bij Lowes geweest en hebben we alle verder kerstdecoraties afgemaakt. Bij Lowes hebben ze altijd goedkoop mooi kerst groen. En nu is de haard dus voorzien van een verse dennetakken guirlande en hebben we weer een kerststukje op tafel. We hebben namelijk altijd een nepperd kerstboom. Dus die geur mis je dan wel, maar op deze manier dus niet.

Verder zijn we ook nog bij Ambiente meubelen gaan kijken. Onder weg naar de meubel winkel, kwamen we al de nodige kerstbomen op het dak tegen. Ik vind dat altijd zo'n leuk gezicht. Toen wij nog in NL woonde dacht ik dat je dat alleen maar in films zag. Maar ze doen dat dus echt massaal de Amerikanen. En elke keer als ik zo'n wagen voorbij zie komen, wil ik wel een foto maken.





Ik had al veel over deze meubel winkel gehoord, maar we waren er nog nooit geweest. Deze zaak is eigenlijk zo een beetje de enigste winkel die (leuke) moderne meubels verkopen. En zij hadden volgens hun website veel Thanksgiving aanbiedingen. We zijn eigenlijk op zoek naar een comfortable lekker prettig zittende stoel. En hadden goede hoop te slagen bij Ambiente. En dan natuurlijk bij voorkeur met een leuke korting. Want al hebben zij leuke meubelen, zij weten maar al te goed de prijzen ervan.



Eenmaal daar zagen we al snel dat ze inderdaad leuke aanbiedingen hadden. Alleen..... zagen wij niks van onze gading, jammer genoeg. Hebben nog wel een hele poos met een oud-medewerker daar staan praten. Zijn favoriete vakantie land was Nederland. En hij hoorde ons praten en schatten ons gelijk op een stel Hollanders in. Hij was erg aardig en wist veel over de vele verschillende merken te vertellen. Hij had duidelijk over heel de wereld heen gereisd. Toch wel bijzonder dat als je de hele wereld gezien hebt, je Nederland tot je favorieten hebt benoemd toch?

Afijn het was al bijna donker eer we de zaak verlieten en we zullen er zeker nog een keertje terug komen. Het was wel helemaal onze smaak wat ze daar verkochten. En eigenlijk ook wel een beetje een verademing om dat weer een keer in een winkel te zien. Je gelooft het niet, maar geloogd eiken is hier nog nooit uit de mode geweest. Dus dan weet je een beetje hoe de gemiddelde meubelzaak zijn showroom indeelt ;-)

Nou tot slot even wat foto's van de kerst versiersels. Degene die volledig in de Sinterklaas stemming zijn, zap gerust even door ;-)



Onze kerstboom.....



Onze boom met dhr. De Bruin....



Voorkant van ons huis....



En wat versiersels ;-)







Hier in de wijk zijn er verder al heel wat meer huizen versierd. Zo gezellig altijd.







En dat is eigenlijk alleen nog maar hier tegen over. Heb het gevoel dat men weer flink aan het versieren is geslagen, in tegenstelling tot vorig jaar.

Groetjes Petra

Beter

Het gaat beter, dat zeker. Maar om nou te zeggen dat het geweldig gaat. Nee, niet echt. Linker been heeft nog steeds een eigen willetje ondanks dat ik hem zo hard aan het trainen ben. Eigenwijs he? Lopen gaat nog steeds goed, het slapen al een heel stuk beter en het zitten daar zit progressie in. Maar echt lekker gaat dat nog niet echt. Dus......

Heb ik voor vanmiddag een afspraak bij een chiroprator. Heb er echt twee keer helemaal geen zin in, maar het is niet anders. Het vooraf gedoe vind ik al niks. Je moet namelijk eerst kijken welke "peut" in jouw netwerk van jouw verzekering valt en pluk daar dan een blommige uit van het lijstje. Als je dan een peut hebt die in je netwerk valt is de eigen bijdrage $25,- per keer tot een maximum van 20 behandelingen per jaar. Heb niet het lef om dan een peut te nemen buiten jouw netwerk, want dan betaal je gewoon eerst $1000,- eigen risico en daarna wordt er ook nog maar eens 60% van de kosten betaald.

Dus ik heb er 1 van het in netwerk lijstje uitgezocht. Rare is dan weer wel, je hoeft er niet voor naar een huisarts eerst. Iedereen kan zo naar een chiropractor gaan als ie daar zin in heeft. Maar nu wordt ik dus om 3 uur verwacht. En zoals ik al zei ik verheug me er helemaal niet op. Eerst zal ik me natuurlijk door een hele stapel formulieren moeten werken. Iets waar ik al helemaal geen zin in heb altijd. Het zijn vaak de meest onzinnige formulieren. Maarja... We gaan het allemaal meemaken en dat alles met vrolijke tegenzin ;-)

Van de week trouwens nog wat. Ik sliep dus in de logeerkamer, welke bij ons boven de garage is. Een bonus room, noemen ze dat hier. Ron ging die morgen naar zijn werk en ik hoor dus de garage deur sluiten terwijl hij weg rijdt. Het was de zoveelste nacht op een rijtje waarin ik niet zo lekker had geslapen. Dus bijster helder was ik eerlijk gezegd niet echt meer. Maar na denk zo'n minuut of 5 hoor ik me daar toch een knal tegen de garage deur. Echt niet normaal. Even dacht ik nog dat het onweer was en dat die in 1 van onze bomen in de tuin was ingeslagen of zo.

De hondjes schrokken zich ook lam en kwamen met een noodgang op mijn bed gesprongen. Ik moest echt even twee keer knipperen wat er nou toch net gebeurd was. Zou de kranten jongen de verkeerde afslag genomen hebben? Wij wonen op een hoek en wellicht dat hij te vroeg de hoek om was gegaan en zo bij ons de garage in gereden. Weet ik veel.... Echt het was zo'n harde knal geweest.

Maarja het ruggetje wilde ook die morgen niet echt mee werken en helemaal snel kon ik ook niet mijn bed uitkomen om te kijken of ik wat op de oprit zag. Dus toen ik dan eenmaal recht op naast het bed stond was er helemaal niks te zien op de oprit. Echt helemaal niks. Geen auto, geen mensen, niks. Een of andere onverlaat zal toch niet geprobeerd hebben de garage deur open te krijgen? Misschien hadden ze Ron zien weg rijden en gedacht zo nu is er toch niemand thuis? Van alles ging er door me heen en in mijn kielzog stonden twee angsthazen van hondjes bij mijn benen. Wat een stel waakhonden zijn het toch.

Ja wat nu? Toch maar naar beneden en kijken of ik wat zie in de garage. Natuurlijk door het hele huis gelijk alle lichten aan geklikt overal waar ik langs kwam. Dat heb ik namelijk geleerd van het kijken naar griezel films. Nooit begrijp ik waarom ze alles in het donker moeten doen. Gewoon even het licht aan klikken en iederen ziet iedereen een heel stuk beter en vaak al van verre af. Dus afijn, ik kom dan uiteindelijk bij de garage deur aan en heel voorzichtig zet ik hem op een kiertje en gluur de garage in. En Klik!, ook daar het licht snel aan, hahaha.

Hondjes waren me dapper gevolgd en vonden het eigenlijk wel leuk dat we richting garage gingen. Misschien gingen we wel leuk een stukje met de auto weg, zullen ze vast gedacht hebben. Maar nee verder dan de binnenkant van de garage kwamen ze niet. En in die garage liep ik dan in pyjama op zoek naar weet ik wat? Deur was dicht, niks aan te zien in ieder geval. Verder ook binnen niks raars te zien. Dus al het licht maar weer uit en misschien had ik het toch verkeerd gehoord en was het gewoon wel onweer geweest. Het kwam namelijk ook met bakken naar beneden die morgen.

Ik wist echt niet wat het geweest had kunnen zijn. En er was niks raars te zien, dus ik besloot maar terug te gaan naar mijn bed. Heb niet veel geslapen verder, maar dacht er verder ook niet zo heel erg bij na. Totdat het later op de dag was en het ongeveer de tijd was dat Ron thuis kwam van zijn werk die dag. Ik hoorde de garage deur wel, maar er kwam niemand binnen. Sterker nog ik hoorde de garage deur zelfs een paar keer. Maar er kwam echt niemand aan. Wat is er toch aan de hand met dat ding???

Ik weer kijken in de garage, maar de deur pot dicht. Niks te zien. Tot dat ik Ron door de voordeur naar binnen zie komen. Huh? Wat doe jij nou? Ja, zegt hij, de garage deur gaat niet open. Dus wij samen de garage in en wat blijkt, de kabel is helemaal los getrokken en de enorme veer van het ding ligt in tweeen!





Dat had ik vast gehoord vanmorgen dan. Dat dat uberhaupt zo kan breken he? Kan me wel voorstellen dat dat zo'n kabaal gaf. Dus Ron gelijk de papieren opgezocht van die garagedeur, maar dat bedrijf was al dicht. Ik, die gewoon dacht dat je de garage deur dan nog met je handen omhoog kon duwen, dacht nou zo'n ramp is dat toch niet. Waarom zo'n haast. Je zult even de auto uit moeten om de deur te openen, maar dat is toch niet zo erg? Maar wat is het feit? Als die veer gesprongen is, krijg je met geen mogelijk de deur omhoog, omdat zo'n deur allemachies zwaar is. Wist ik veel....
Dus de auto's die in de garage staan, kun je ook niet er uit krijgen dan. Zo ook de motor, maaimachine en wat allemaal niet meer. Geweldig.....

Afijn, Ron heeft toch nog een bedrijf gevonden die de volgende dag om 9 uur zou bellen om langs te komen. Hij nog de auto's zover mogelijk naar voren gezet, zodat degene die de deur zou maken wat meer ruimte zou hebben. Je wil natuurlijk niet dat zo'n veer door het kapje van de Beetle heen gaat natuurlijk. Kortom mega krap stond alles in de garage. Wat een zooitje...

De volgende ochtend, zo rond kwart voor 8 gaat de telefoon. Ik lig nog in bed, maar de hoorn ligt naast me. En neem dus op. "Good morning mam, you called for a garage door repair?". Ja, dat klopt ja zei ik. Hebben jullie tijd om vandaag langs te komen, vroeg ik nog. Nou mevrouwtje, ik sta op het moment bij u op de hoek. "WHatt???" Allemachies nog aan toe zeg. Wat nou 9 uur bellen om te kijken of er plaats is? Gewoon om 8 uur aan de deur.....

Zo snel als ik kon met mijn krakkemikkerige rug, schuifelde ik de trap af en hees me in een wat meer "garage-deur-repareer" ontvangende outfit. Toch nog best rap, hahaha, al zeg ik het zelf. Ik kan echt veel meer als het er echt op aan komt. En binnen een paar minuten stond de man dan ook voor de deur en ging aan het werk. En wist het ding te repareren. Het schijnt dat zo'n deur gemiddeld 10.000 keer open en dicht kunnen gaan voordat zo'n veer breekt. Maakt dat altijd zo'n herrie? vroeg ik hem nog. Ja mevrouwtje, dat gaat inderdaad gepaard met een enorme knal, zeker voor de wat grotere veren. Was u thuis toen het gebeurde?, vroeg hij. Ja ik was thuis inderdaad ;-)

Rond half 10 was de man klaar en waren wij $275.- armer. Maar hadden we wel weer een garagedeur die open en dicht kon. Ook weer meegemaakt. Als de veer nu springt weet ik in ieder geval wat het is ;-)

Zo.... en nu ga ik me opmaken voor het chiropractor bezoek.... Jippie (kuch kuch)

Groetjes Petra

Museumpje?

Nou het terras buiten heeft ook zijn metamorfose ondergaan.



Echt nog een heel werk, kunnen we wel stellen. Want ook buiten pakte de verf niet in 1 keer. Dus twee keer verven, daarna werkje in de tegels maken, dan over die bewerkte tegels weer een verfje en dan over alle tegels weer een beschermende lak laag. Pfffffff...... Maar..... het is klaar nu!



En alles staat weer op zijn eigen plekje.





En de hondjes kunnen weer in en uit lopen en hoeven niet meer via de garage de tuin in. Op 1 of andere manier vonden ze dat geen leuk grapje. Nu gewoon weer op hun eigen plek in de porch relaxen, wordt volgens mij weer door de stappers gewaardeerd.



Gisteren had ik een beetje een dinsdags bui. Wilde van alles en eigenlijk deed ik niks. En het zou die middag ook nog gaan regenen. Eigenlijk zonde om de dag zo voorbij te laten gaan. En opeens kreeg ik een ingeving. Het nieuwe museum van moderne kunst is onlangs in Raleigh geopend. Op de foto club had ik gehoord dat je je foto toestel er mee naar binnen mocht nemen en bedacht me dat dat wel een leuk iets was om te gaan doen.

Had op tv gezien met de opening, dat dit een super strak museum was geworden. Heel wat voor NC begrippen. En je mag er inderdaad je camera mee naar binnen nemen. Alleen niet flitsen en geen statief gebruiken. Toeval wil dat ik van de week mijn nieuwste aanwinst binnen had gekregen. Van het door mij verdiende blommen geld had ik namelijk een nieuwe lens gekocht. En die had ik voor het weekend binnen gekregen. Had er al de prom foto's mee gemaakt en was daar erg tevreden over. Die waren namelijk super scherp! Dus getooid met mijn camera en nieuwe lens ben ik naar Raleigh gereden.

Mooie van dit museum is dat het ook nog eens helemaal gratis is! Wat wil je nog meer.



De ingang van het museum en het terrasje.



Het was er echt reuze modern allemaal. Strakke lijnen en vijvers met RVS randen. Ik werd er eigenlijk helemaal blij van. Dat zie je hier namelijk niet zo veel. En dit, zomaar in Raleigh!!! Pfffff wat een aanwinst!



Het restaurant genaamd Iris, was toen ik aankwam net na lunchtijd helemaal afgeladen. Deze foto is van toen ik weg ging. Maar ook al zo leuk! Wat een moderniteit allemaal. Het wordt hier echt nog eens wat hoor.





Het licht was er zo mooi. Zeker om te fotograferen. De glazen wanden lieten veel licht binnen en zo ook de koepels in het plafond.



Ik liep zomaar een beetje in de rondte te banjeren, kijkend naar leuke plaatjes. En zo liep ik ineens tegen een Picasso schilderij op.



Echt! Een Picasso in Raleigh ;-) En in tegen stelling tot wat ik verwachtte, mocht je er wel heeeeeeeel dicht bij komen. Niks geen veiligheids-op-afstand-houd-lijntje om het schilderij zodat je op veilige afstand bleef. Nee je kon als je wilde gewoon op 1 cm afstand van het schilderij gaan staan. Ik en Pablo zeg maar ;-) Is dat wat? Vraag me af hoe Picasso het zou vinden als hij hoorde dat zijn schilderij in Raleigh ter bezichtiging hing. Zou het de Southern welcome weten te waarderen? Howdie Pablo, welcome to Raleigh ya'll ;-) Ik had er een beetje binnenpretjes van. Kon er niks aan doen.

En terwijl ik er wat fotootjes van nam zag ik dat een mevrouw die voor het schilderij stond het na aan tekenen was. En nog goed ook. Knap is dat toch!



Daarna liep ik weer verder. En zo kwam ik in de Native America hoek.



Er hingen kostuums en andere kunstwerken.



En zo liep ik van de ene tentoonstelling in de andere. Ze waren een soort verdeeld in kamers.



En zo kwam ik ook ineens in deze kamer....



Huh? Zou het echt Rembrandt van Rijn zijn? En ja hoor! Een hele kamer voor Nederlandse schilders. En niet de minste ook.


De jonge Rembrandt himself...

En er waren zelf etsen te zien van hem.



En er was een mega groot schilderij van Jan Steen. Het gouden kalf genaamd.



Zo knap hoe hij zo gedtaileerd geschilderd had. En.... nu ook weer op 1cm afstand verwijderd van het werk van Jan himself. Waarschijnlijk hebben ze in Raleigh nog nooit van de messenstekers gehoord, zoals in de NL musea. En gelukkig maar. Het is wel zo leuk zo van dicht bij. Ik leefde me helemaal uit met mijn nieuwe lensje!

Want wat dacht je van deze....



Meneer en Mevrouw van der Aa geschilderd door Cool. Schilderij zo scherp als een foto gewoon! Gemaakt in 1633 door Jan Daemen Cool. Zo knap. Meneer Cool verdiende spontaan ineens heel veel respect van mij. Wellicht zo'n drie eeuwen te laat, maar toch? Beter laat dan nooit niet? Zo knap. Ik had al moeite om mijn lensje scherp te stellen en toen werd het zo gewoon geschilderd. De details.... zo precies!



En zo waren er meer schilderijen en panelen. Van Lievens, Franz Hals en Ruysdael. Gewoon de hele Hollandse kliek bij elkaar.



Deze was ook wel grappig. Een stukje uit een schilderij hoor, maar ozo Nederlands! De waaiende vlaggen op de boten.



Er was ook nog een Vlaamse hoek. Echt het kon niet op vandaag ;-) Met schilderijen van Rubens en andere Vlaamse bekende schilders. En daar zag ik ook een schilderij, met deze omschrijving?



Netherlandish? Hmmm, volgens mij is dat geen Engels. En het hing tussen alle "Flamish" schilerijen. Vlaamse schilderijen dus. Was er vroeger echt zo iets als Netherlandish? Of wisten ze even niet meer van het woord "Dutch" af en gaven ze het schiderijtje maar een naampje ;-) Wie zal het zeggen?

Na het zien van de schilderijen van Monet vond ik het wel weer genoeg cultuur gesnuif voor op de dinsdag middag en ben ik weer op huis aan gegaan. Maar leuk!! Erg leuk dit museum, vooral met camera ;-)

's Avonds was het ook weer fotoclub avond. Dit keer was er weer een andere fotograaf die een lezing hield. Lyn Adams was zijn naam en hij had hele mooie natuur foto. Veel van de Outerbanks hier, maar ook van Umstead, wat een groot natuur park is.
Hij vertelde leuk over hoe hij te pad gaat met camera. Altijd zijn statief bij, maar gebruikt hem eigenlijk nooit. Ik ben ook niet zo gesteld op mijn statief en moest er wel om lachen. Ik probeer het namelijk wel. En maak dan twee of drie foto's en haal dan mijn camera er eigenlijk heel snel van af en neem foto's uit de hand. En hij had dus precies het zelfde gevoel. Grappig.

Ook mijn vriend was er weer. Inmiddels weet ik nu zijn naam.... Rudy, heet hij. Rudy was weer wat later, maar kwam wel speciaal naar me toe gelopen om me te feliciteren met mijn prijs in de foto wedstrijd. Het is toch wat. Na de lezing was er een kleine break want er waren wat problemen met de computer om de foto's op het grote scherm te krijgen. En natuurlijk maakte Rudy daar gebruik van. Naast mij zat Rosa. En waarschijnlijk had Rosa een keer met hem gesproken over bepaalde lenzen, want Rudy had zijn camera bij hem dit keer. En begon uitleg te geven aan Rosa over het gebruik er van. En hij begon dan ook foto's te maken.... Van mij om precies te zijn. Ingezoomd en uit gezoomd. Nou ik kan je vertellen, al was zijn lens nog zo goed, ik doe het niet lekker voor de camera. Daarom sta ik ook liever achter de camera, ha ha ha. Hij had weer allerhande verhalen. Over hoe dit de top Nikon lens van het moment was en hoe geweldig hier en daar. En dat alles weer in New Yorks accent. Rosa was er ook een beetje beduusd van zag ik. Wat een mannetje. Petje op en kauwgom kauwend. Zou zo in een film passen ;-)

Gelukkig was er na 15 minuten (en dat is best lang met zo'n hyper persoontje om je heen) weer een werkende computer en konden we verder met foto's kijken en bespreken. Even weer rust in de tent.

Verder heb ik vandaag kaartjes gekocht voor een concer van the Counting Crows hier in Cary! Leuk! Want ze komen dit keer naar Koka Booth en dat is mijn favo locatie hier voor concerten. Altijd lekker dichtbij het podium zitten en de sfeer is er zo relaxed. Petraatje weer blij. Hoop alleen echt dat ze Holiday in Spain zullen gaan zingen ;-)

Groetjes Petra

Dat viel mee

Nou de eerste dag bloemenschuur zit er weer op. En het viel mee. Echt waar. Misschien omdat ik nu gezien heb wat een stress er bij de andere bloemenschuur was? Ik weet het niet. Ok, ze is nog steeds niet altijd helemaal blij en het stress gehalte (en daarbij behorend gedrag) is erg hoog. Maar het viel mee. Bijna de hele dag stond ik alleen met bazin. Tot een uur of 4, daarna kwam haar man en de twee kids. Haar man zou haar helpen met wat zaken op de computer en echt.... Dat gaat niet altijd even vriendelijk tegen elkaar. Maarja, het is nog steeds niet tegen mij.Dit in tegenstelling tot de ervaringen van vorige week.

Heb overigens wel verteld dat ik bij de andere bloementent in het dorp heb gewerkt. Dacht het is een klein dorpje en iedereen weet wel wat van iedereen zeg maar. Ze kan dat beter van mij horen, dan via via, niet? En toen ik het vertelde schrok ze zich helemaal rot. Ze vertelde gelijk dat ik bij haar ook meer kon werken hoor. En was ineens een heel stuk aardiger. Is dat wat? Ze vroeg me zelfs wat ik verdiende bij de andere club en ze zou met haar man gaan overleggen of ze wat aan mijn uurloon kon doen. Ze schrok dus echt! En eigenlijk vertelde ik het om gewoon open kaart te spelen. En zie, deze reactie had ik dus niet verwacht....

Nouja vandaag en vrijdag nog even in de bloemen. Zaterdag niet, want zaterdag hebben we hier in de buurt een garage sale. Meerdere mensen doen er aan mee en dus zal het een gezellige drukte in de wijk zijn. Heb er eigenlijk wel zin in en ben benieuwd hoe het er aan toe zal gaan.

Oh en de vloer in de porch heeft al weer een nieuw laagje gekregen. Of nouja eigenlijk twee laagjes. Er zitten inmiddels echt veel laagjes op. Hadden we dat geweten hadden we gewoon zo'n buitenkleedje neer kunnen leggen. En waren we ook klaar geweest. Maarja dat is achteraf. Gisteravond dus gedaan. We hebben verspringend met grijze verf met de kwast lichte werkjes er in gemaakt.



En daarna met met een nat doekje gedoopt in de beige verf, daar weer een laagje er van over heen gedaan. Heb er nog geen foto van. Maar moet zeggen dat ik dit een veel beter gezicht vind dan de Barnred, die bordeelroze/koninklijk oranje uitpakte ;-)

Groetjes,
Petra

Gebakken eieren...

Over bekennen gesproken... Nee geen kleur dit keer. Iets anders. Die geweldige slangen move tegen de zwaluwen, die herinner je je nog? Nou hier het volgende. Ron ging vorige week voor het laatste rondje met de hondjes. En wilde voordat hij weer naar binnen ging, de "fake-snakes" even opnieuw positioneren. Want er was alweer een beginnend nest gemaakt. En terwijl hij dat doet rollen er zo drie kleine knal blauwe eitjes uit..... En die eitjes rolden zo door. En de eigenschap van eitjes is dat ze niet zo goed tegen een stootje kunnen. Zeker niet als ze 2,50 meter naar beneden rollen.....

Aaaaaaaaaaahhhhhh, zielig he? Heb het zelf ook even moeten verwerken. Drie kleine zwaluwtjes of wat voor vogeltje het eitje gelegd had, zijn niet meer. En zullen ook nooit worden. Sterker nog het was laat die avond dus Ron had eigenlijk aan mij gevraagd of ik het wilde op ruimen de volgende morgen. En, toen ik dat deed, waren ze inmiddels al gebakken eieren geworden. Het was hier namelijk bloedje heet vorige week. Nog zieliger niet? Echt super triest....

Vandaag aan de gang weer bij de bloemenschuur ben benieuwd hoe het allemaal gaat. Vandaag zal het wel corsages maken zijn, want het is prom-night dit weekend bij de high-school hier. Verder net weer hard gelopen. Mijn hardloop tijden zijn weer verplaats naar in de morgen. En dat gaat toch wat beter dan in de avond nu met de aangenamere temperaturen. Is weer even wennen, want loop eigenlijk lekkerder 's avonds. Het voordeel van het in warmere temperaturen lopen is dat je lichaam wel meer verbrandt heb ik gemerkt. Dat is wel weer gunstig, want daar doen we het allemaal voor.

Zo... nu de douche in en op naar de corsages en moederdag boeketten. Oh.... trouwens... over moederdag gesproken. Op de facebook pagina van Euro Photo Graphics heb ik een Moederdag "Cutest kid photo contest" gestart. Zo leuk! I.p.v. mijn foto's kunnen nu de mensen die "fan" zijn van de facebook pagina, hun eigen foto's plaatsen en degene met de meeste stemmen, wint een fotosessie. Er zijn inmiddels vier foto's geplaatst. Best grappig zo dat Facebook!

Groetjes,
Petra

Kleur bekennen

Dat hebben we gedaan van het weekend. Ik had namelijk in een tijdschrift gelezen over kleurtjes verf voor op de patio. Het plaatje zag er zo leuk uit. Zelfs Ron, die niet zo heel graag kleur bekend, leek het wat.

Wij hebben namelijk in de porch en op het terras dezelfde vloer. Is van cement, maar er zijn een soort van tegels in geknutseld. Nu na vijf jaar verdient de vloer een nieuw verfje en vandaar dus mijn gedachtes bij het zien van het plaatje in het tijdschrift. De verf had ook van die mooie namen, Barn Red en Pinecone Hill Earth. Daar bedenk je je toch van alles bij niet? En zo toog ik afgelopen vrijdag naar de Home Depot en heb via de kleurenkaartjes die je daar kunt vinden dezelfde kleuren als in het boekje uitgezocht. Die daarna in de verf speciaal voor cement laten mengen en zaterdag ochtend gingen we aan het schilderen. Eerst het Pinecone Hill Earth wel te verstaan, want zo zouden we per tegel verspringend kunnen gaan verven. En konden we toch nog over de vloer naar buiten.

Moet ik er even bijvertellen, dat het hier zaterdag bloedje heet was. En allemachies benauwd. Weet dat ik niet mag klagen bij de 6 graden in Nederland. Maar tegen de 40 hier en dan verven is echt geen pretje. En we stonden nog wel in de porch in schaduw. Man wat was het warm! Zweet brak me echt uit.

Maar zo met zijn tweetjes ging het toch nog best snel. Ik de randjes en Ron met een roller de vlakken. Dus na de eerste kleur geverfd te hebben was dit het resultaat....



Die lichtste kleur is nog de oude verf. En het beige was de nieuwe Pinecone Hill Earth kleur. Vooralsnog zag het er goed uit. En 's avonds had ik een girls margarita night bij Alison samen met andere buufjes en de buuf van de bloemenzaak, om alle ellende van die week een beetje te vergeten. Het bleek dat de bloemenbazin haar ook beschuldigd had, om meer uren te schrijven dan dat ze gewerkt had. In ieder geval, hebben de margarita's geholpen bij haar om het allemaal even te spuien en nu kunnen we dus weer verder.

Ron ging in de tussentijd verder aan de vloer en begon het "barnred" er op te smeren...... Toen ik thuis kwam was het natuurlijk al donker en kon het resultaat niet zo goed zien. Maar hoorde het destemeer op zondag ochtend toen Ron het resultaat een eerste blik gunde..... Ik was nog in de douch en oh oh dat klonk niet best.

Wat bleek.... het barnred leek wel bordeelroze.... Gatverdamme... Het zag er echt niet uit! En nu zo op de foto, lijkt het eigenlijk nog wel koninklijk oranje. Wat hebben we gedaan?????



Nou echt helemaaaaaaaaal niet zoals in het boekje. Je begrijpt er ontstond een echtelijke vergadering. Hoe gaan we dit enigszins corrigeren? Het Barn Red/Bordeel Roze/Koninklijk oranje, was niet acceptabel in ieder geval. He-le-maal niet eigenlijk. Maarja het zat er nu op en wat nu verder..... Het enige wat we ons konden bedenken is dan ook maar die andere tegels Pinecone Hill te gaan verven..... En dat hebben we gedaan. Weer in de hitte peentjes zweten. Maar.... dit nu het resultaat....



Tikkie rust gevender. Voorlopig wordt er geen kleur meer bekend door ons. Wat een schrik. Je zal het aan je hart hebben? Geen goed plan.
Wel doen we, als dadelijk de tegels droog zijn en dat duurt echt een hele poos hebben we gemerkt. Of dit nou door de warmte komt weet ik niet. Maar de eerste laag van zaterdagochtend wilde al niet zo drogen. Maar als de tegels echt goed droog zijn, doen we er nog met grijze verf op een aantal tegels een soort van waas overheen. Dus verf erop en dan uitwrijven. Hebben we toch nog iets afwijking, maar niet zo schokkend als "Barnred" ;-)

En dan... dan kunnen we het gedeelte buiten gaan verven! Ik verheug me er nu al op.... Ahum...

Kijk en huiver....

Zoals ik al zei in mijn laatste blogje, Ron had alle snakies in de hoek gedaan. En wat doen de zwaluwen..... Ze bouwen er een nest pontificaal boven op! Brutaal of brutaal niet? Nou had ik de foto ook op Facebook gezet en had allerlei tips gehad. Van stenen plaatsen tot de lieverdjes nat spuiten met water als ze op het nest zitten. En wellicht moeten we daar tot over gaan. Want Ron had de slangen nu omhoog gezet gisteravond. En wat vind ik vanmorgen. De oranje slang was er gewoon tussen uit gepulkt en lag op de grond. Als stank voor dank.... Die moeten we niet meer, ha ha ha. Echt het is een best koppeltje hoor!

Toen ik er een foto van wilde maken scheerde ze me een paar keer vlak boven mijn. Samen he! Kunnen ze wel met zijn twee, tegen mij. Met hoog kwetterende geluiden werd ik soort van weg gejaagd. Nou had ik daar een filmpje van gemaakt, zodat jullie mijn "leed" ook konden zien. Maar ik kom er net achter dat Windows Movie Maker, waar ik mijn filmpjes altijd verkleinde en dan op Photobucket zette, niet op mijn nieuwe laptopje zit. Hmmmmm, dat schiet niet op. Als iemand een goedwerkend aan elkaar plak filmpjes programma weet, hou ik me aan bevolen. Net als ik eindelijk Windows Movie maker helemaal weet te bedienen, stoppen ze er mee?

Afijn Photobucket staat al een poos te laden om het hele filmpje nu er op te krijgen, maar dat duurt denk nog wel even. En.... na het tikken van het gedeelte hieronder is photobucket klaar met laden....



En zie daar onze kamikaze zwaluwen. Niet bang voor snakies en al helemaal niet bang voor mij ;-) Morgen maar weer kijken wat ze nu weer van het nest brouwen....

Verder niet gewerkt in de bloemen winkel vandaag. En dat had volgens de berichten van vorige week wel zo moeten zijn. Ware het niet dat ik gister gebeld werd. Het was zo rustig misschien toch maar niet. Volgende week is er secretaresse dag en dan was ik wel gewenst. We wachten het allemaal weer even af. Het is even niet anders..... Morgen wel een fotosessie van een jongetje hier uit de wijk. Heerlijk mannetje, dus we blijven nog wel een beetje bezig ;-)

Vanavond ook weer naar de fotoclub hier in de buurt geweest. De man met de vragen over de man met de witte haren was er niet. (Gelukkig) Er was een lezing vanavond over het fotograferen van vogels. De man die de lezing deed had echt prachtige foto's. En de lezing was net 5 minuten bezig en wie komt er binnen..... Jawel de man met de witte haren vragen. Ik verlies hem even uit het oog, maar hoor dan voetstappen achter me steeds luider worden. En ja hoor, hij komt naast mij zitten natuurlijk! Hi Petra, fluisterde hij me toe. Hi... Oh god wat is zijn naam nou??? Niet weer he. Gelukkig was de lezing al bezig en kon hij geen vragen meer aan me stellen en viel het ook niet zo op dat ik zijn naam alweer niet wist ;-)
En na de lezing had hij vragen genoeg aan de man die de lezing had gegeven en kwam ik er vanavond dus mooi mee weg, hi hi hi

Groetjes Petra

En toen...

deed ie niks meer.... Geen piepje kwam er meer uit. Geen klok, geen licht, geen afzuigkap. Helemaal niks. Volledig niet werkend. En als ik ergens niet vrolijk van word is het van niet werkende apparaten. En om precies te zijn in dit geval een niet werkende magnetron. Natuurlijk net als ik aan het koken ben kom ik tot deze conclusie. Mijn huisvrouwen logica bedacht nog even, kijk of de stekker er in zit. Maarja waar zit de stekker van de magnetron? In het kastje ernaast. Check, nee. Andere kant? Check, nee. Er boven dan? Check, Ja! Gevonden. Helaas zat die stekker er wel in dus dat was het niet. Ik de stekker nog een keer in en uit het stop contact gedaan en toch wel iets hopende op een klein zeer welkom wonder. Maar nee, er vond geen openbaring plaats. Sterker nog alle lichtjes bleven net zo donker als even er voor. Grrrrr...... Ik een pannetje gepakt voor de groenten die ik even wilde opwarmen in de magnetron en dus ging dat nu gewoon op het fornuis.

Tot ik even daarna ineens een ingeving kreeg. Misschien zijn de stoppen door geslagen? De stoppenkast zit hier in de garage en na dat ik het deurte open had gekregen, zag ik gelijk tussen de hele rij klikjes, 1 klikje de andere kant op staan. En ja hoor dat was van de magnetron! Gevonden, dacht ik. Toch nog een klein wonder op deze vrijdag middag. En ik was zo trots op mezelf dat ik het toch maar mooi alleen had opgelost. Gewoon zelf op het idee gekomen om in de stoppenkast te kijken. Erg slim, vond ik zelf, ha ha ha.

Breed smilend liep ik dan ook de keuken weer in. Maar trof daar geen werkende magnetron aan. Hey wat is dat nou? Ik had hem net weer stroom gegeven, geen geintjes nu he? Ik die stekker er weer in en uit. Maar nee hoor geen pukkel! Wel $^#&%&%&&!!! Hij is echt gaan hemelen het ding. Nee he? Helemaaaaal niet leuk! Niet dat we dat ding zoveel gebruiken, maarja eigenlijk misschien toch wel zo nu in de winter. Soepjes, chocomelkjes, alles gaat in dat ding.

Dus toen Ron thuis kwam ik hem het verhaal verteld en die is het ding gaan ontleden.



En het duurde even maar het bleek dat er een zekering doorgebrand was en zowaar Ron had hem weer aan de praat gekregen. Alles deed het weer. Er was weer licht, de draaiplaat draaide en zelf de klok en de piepjes waren terug van weg geweest. Geweldig niet? Oh wat een feest! Het maakte mijn dag weer helemaal goed. Het was namelijk toch al niet zo'n succes geweest die vrijdag.

Want in de nacht van donderdag op vrijdag werd er sneeuw verwacht volgens de weermannen hier. Ik begrijp dat half Nederland de sneeuw nu wel zat is, maar wij hebben hier nog niks gehad en ik vind het altijd zo leuk om met de hondjes de sneeuw in te gaan. In het midden van de nacht was ik nog wakker geworden en had snel een blik naar buiten geworpen en zag gewoon dat het regende i.p.v. sneeuw. Wat is dat nou? Spontaan warmte frontje net bij ons? Zwaar teleurgesteld was ik weer naar bed gegaan. En ook 's morgens was er niks wits te bekennen. Helemaal niks! Zal je net zien. Inmiddels was het wel kouder geworden en was het weer gaan vriezen. De scholen waren allemaal twee uur uitgesteld ondanks dat er geen sneeuw was. En het was echt heel erg koud toen ik met de hondjes aan de wandel ging.

Daarna gebeurde er nog meer leuks, want ik was boodschappen gaan doen en tegen over de super zit ook de nieuwe O2 fitness, waar ik het van de week nog over had. Ik zat er aan te denken om daar lid van te worden. En ik dacht ga even vragen wat het kost en kijken hoe het er van binnen uit ziet.

Dus ik naar binnen en daar stond een iets te breed smilende receptioniste me op te wachten. Ik vroeg haar of ik iemand kon spreken over de prijzen voor een abonnement. Ja hoor zei ze zonder haar smile te verliezen, alleen dat duurt wel zo'n 30 minuten. Want hij was nu al met iemand bezig en er stonden nog twee dames te wachten en zij kon echt niks vertellen. Alsof het een groot geheim was wat het kostte. Dus of ik even mijn gegevens op wilde schrijven en dan kon hij me ook terug bellen als ik het te lang wachten vond. Dus ik vulde braaf het formuliertje in. Ik wilde namelijk niet de veroorzaker zijn dat haar smile zou gaan verdwijnen natuurlijk. Maar ik vroeg haar wel of ik even op mijn eigen houtje door de zaal mocht lopen. Ja natuurlijk, zei ze, ga vooral je gang. En zo liep ik door de hal. En al snel zag ik dat er eigenlijk alleen mannen aanwezig waren. Hele brede mannen. Kleine Arnoldjes zeg maar. Hmmmm, nog even om de hoek kijken. En daar werd het nog erger. Daar waren de super heavy weights en waren het namelijk langharige Arnoldjes.... Oeps.... Nou doet u mij dat maar niet, ha ha ha. Niks voor mij. Zwaar afgetraind, tikkie te bruin en te glad. Hmmm ik geloof dat ik het wel gezien heb. Dus al smilend, (ja ik kan dat ook) liep ik richting de deur en wierp mijn smile richting de receptioniste en baande me een weg naar buiten. Zo snel mogelijk! Dit fitness centrum werd dan wel overgenomen en het nieuwe bedrijf heeft een ietwat ander imago, maarja de fitnessbezoekers zijn daarmee nog niet zo snel veranderd.

En zo liep ik al denkend naar buiten. En toen gebeurde het. Ik liep ter hoogte van de invaliden parkeerplaats en daar ging ik..... in een soort van mislukte spagaat. Oh geweldig weer.... Lag ik dan weer op mijn gat, nog niet wetende wat er nou in ene met me gebeurd was. Natuurlijk weer knietje en handjes geschaafd en een kloppend hart van de snoekduik. Ik keek nog even om me heen, maar niemand op de parkeerplaats. Maarja, natuurlijk waren er in dat fitness gedoe alleen maar glazen deuren en ik wist bijna wel zeker dat de smile van de receptioniste nog groter zou zijn nu. Uitermate genant, ha ha ha. Er lag dus een klein stukje opgevroren plasje water nog van de regen denk ik en wie gaat daarover onderuit. Juist ja, de zeer athletisch gebouwde, niet fitness centra gaande Petra. Geweldig! Gelukkig was mijn broek nog heel, maar 1 laars, had ook schaafwonden op zijn neus. Minder allemaal en ik wist niet hoe snel ik weer naar me auto moest gaan. Zo snel mogelijk vergeten!!! ;-)

Zaterdag begon goed. Ron en ik zijn een stuk gaan wandelen met de hondjes en zijn daarna wat boodschapjes gaan doen. En zo hadden we spinazie artisjok dip meegenomen en die wilde ik opwarmen in de magnetron. En toen kwamen we erachter dat alles het doet behalve de magnetron zelf. De draaiplaat draaide keurig, maar er werd niks warm. Hmmmm dat is minder. Ron heeft er nog een poging aan gewaagd, maar waarschijnlijk is er toch ergens een kortsluiting geweest, waar er behalve de zekering nog meer was doorgebrand. En konden we concluderen dat verdere reanimatie niet meer mogelijk was. En dus zijn we internet af gaan spitten naar prijzen van magnetrons. Dat is toch wel makkelijk tegenwoordig. Ging je vroeger meerdere winkels af, nu kun je dat gewoon online checken. We wilden graag weer een Whirlpool magnetron, want wij dachten dan slim te zijn, want dan zal vast de aansluiting hetzelfde zijn. En het bleek dat bij Bestbuy er nu een actie was voor 10% korting op keuken apparatuur.

Dus wij naar de Bestbuy en daar de magnetron ingeslagen. De prijs viel ons nog ontzettend mee. Onze magnetron hang namelijk boven het fornuis en in die magnetron zit ook onze afzuigkap verwerkt. En dus de nieuwe magnetron moest dat ook hebben. Ja nog nooit gezien in Nederland, maar hier hebben magnetrons een afzuigkap knop. Geweldig niet? De maten van de nieuwe magnetron waren precies het zelfde als de oude, dus dat moest goed gaan. Ron is altijd van laten we dat maar gelijk doen, dan zijn we er maar van af. En zo waren we op zaterdag avond de magnetron aan het ontmantelen. We, zeg ik, want dat ding is natuurlijk te zwaar om alleen te ontmantelen. Dus schroeven er uit en het hele ding deed helemaal niks. Nouja hij ging een klein stukje naar voren, maar dat was het. Hij zat dus nog ergens vast, maar hoe? Wij nog kijken bij die nieuwe maar daar werden we niet veel wijzer van. Er was een soort van beugel, maar we konden met geen mogelijk het ding iets om hoog krijgen.

Nou na een echtelijke vergadering, de schroeven er weer in en de magnetron weer vast. Hiermeen waren we dus niks opgeschoten. Nou het boekje van het oude ding bestudeerd te hebben, bleek er een soort van hendel te zijn die je moest verschuiven. Nouja verschuiven? Met een rotgang moest porren en zowaar er kwam beweging in het ding. Toen bleek dat er aan de onderkant zoveel kit was gespoten dat de hele magnetron daar nog aan bleef hangen. Dus weer alle schroeven er in en eerst de kit eraf peuteren. Geweldig leuk klusje! NOT! Maar daarna kon de oude magnetron dus van de muur. En hadden we een gat.



Natuurlijk paste de nieuwe magnetron niet in de oude beugel, dat zou allemaal wel erg makkelijk zijn geweest. (zucht) En moesten er nieuwe gaten in het keukenkastje geboord worden. Dus konden we onze gedachte van laten we het zelfde merk nemen, dan zal de bevestiging het zelfde zijn, wel laten vliegen. Niks van dat dus. Dus grof geschut er bij en boren maar! Hartstikke leuke tijdsbesteding op een zaterdag avond. Maar....., ook goed nieuws. Want toen eenmaal de gaten geboord waren en de nieuwe beugel vast zat, ging met de allereerste keer proberen zo de nieuwe magnetron erin.... Wat een feest! Alles paste en alles deed het nog ook. We kunnen weer magnetronnen en afzuigkappen, zeg maar ;-)

Even het "voor en na" visuele effect!


Voor


Na

Vandaag hebben we eigenlijk niet zo veel gedaan. Vanmorgen zijn we hier in de wijk wezen wandelen en tijdens het wandelen zagen we zoveel ganzen op het ijs in het meertje in de wijk. IJs komt hier helemaal niet zo vaak voor. Het is namelijk wel vaak 's nachts koud, maar overdag lopen de temperaturen al heel snel op. Zo zullen mensen hier in de buurt als er sneeuw is ook niet hun oprit sneeuw vrij maken, want na twaalf uur is hier vaak de sneeuw al weg. En daarom ook geen ijs op het meertje. Maar het is nu al een paar dagen flink onder nul en ook overdag. Dus ben ik na het wandelen terug gelopen met mijn camera.


De gansjes nog lekker op het ijs zittend.


Hmmmmm wat is dat voor tweebener?


Weg wezen hier!!!



En terwijl ik daar stond riep Judy me. Judy woont aan het meer en vroeg me of ik wat warms te drinken wilde. En zo zat ik ineens aan de ontbijttafel van Judy en George. We spraken over van alles en nog wat. En Judy had gelezen over een fotografie club in Holly Springs. En aanstaande dinsdag was er een bijeenkomst van ze. En dus besloten we daar nu samen naar toe te gaan. De bijeenkomst is bij Bass Lake en dat is vlak bij waar we wonen. Weet nog niet zo goed wat ik me er van bij voor moet stellen, maar we gaan het allemaal beleven!

's Middags zijn Ron en ik trouwens nog even wezen wandelen bij Bass Lake. Het zonnetje scheen heerlijk en ondanks de kou vond ik het lekker om buiten te zijn.





Bass Lake was bijna dichtgevroren. Het is een stuk groter dan het meertje bij ons in de wijk en er is meer stroming. Maar het ijs was best dik ook hier.



En ja zwemmen mag dan wel niet, maar het ging ook niet.





De schommel stoelen stonden er nu niet, maar het is altijd een heerlijk plekje om te genieten van het zonnetje en het uitzicht.



Groetjes Petra