Bonjour

Woensdag avond was er weer foto club avond in Raleigh. De vorige keer was ik er voor het eerst geweest en toen hadden ze twee speakers gehad. Dit keer was er een open print wedstrijd onder de clubleden. Je mag dan foto meenemen en die worden door twee bekende fotografen dan beoordeeld. En de beste, worden dan door hen uit gekozen.

Nou was het dus voor de tweede keer dat ik heen ging en behalve twee mannen van de Holly springs foto club ken ik er dus niemand. En toen ik mijn auto parkeerde, parkeerde er net tegen over me een man en we liepen gelijk op de tuinen in. De fotoclub vergadert in het NC State arboretum. Mooie plaats om daar te vergaderen niet? De man begint tegen me te praten en zegt dat het toch wel bijzonder is dat het zo warm is de laatste paar dagen. En in die ene zin hoor ik het meteen. Een Fransman!

En ik vraag het hem ook. En jawel, goed ingeschat. Hij heet Alain en komt hartstikke uit Frankrijk. En dus vertel ik hem dat ik uit Holland komt. Oh leuk zegt hij, we zijn dus eigenlijk buren. Het blijkt dat hij ook voor het eerst komt kijken bij deze fotoclub. En het gesprek verloopt eigenlijk gelijk heel gezellig en we nemen naast elkaar plaats in de vergader ruimte, nadat we ons verzien hebben van een naamsticker.

Hij komt uit de Champagne streek en is in de jaren 70 naar hier verhuisd. Met een rugzak en wat gereedschap. Zo mooi! Het accent is nog flink, maar het hoort op 1 of andere manier bij hem. Fotograferen is al jaren zijn hobby verteld hij en is blij dat alles nu digitaal is, want het geeft hem meer geld om te reizen ipv rolletjes ontwikkelen. We hebben het verder over wijn en champagne (natuurlijk). Over de Amerikaanse prijzen van wijn en champagne. En de prijzen van bloemen, hahaha. En Duitsers die in Frankrijk en Nederland op vakantie komen in Juli en Augustus. Zo vertrouwd.

Verder verteld hij waar hij allemaal al geweest is in Amerika. En dat is op heel veel plekjes zo te horen. We hebben het over het wonen in Amerika en hoe we toch over sommige dingen anders zullen blijven denken. Gek dat je met zo'n vreemde zo makkelijk over van alles en nog wat kunt kletsen.

Om zeven uur beginnen de beoordelingen. En er wordt een soort van ezel geplaatst met daarop speciale verlichting. Eerst worden alle ingeschreven foto's in snel trein vaart op de ezel gezet en weer afgehaald en daarna staan de beoordelaars, Margo Pinkerton & Arnie Zann op en geven ze hun kritiek.

Ik leer heel wat nieuwe termen en bij bijna elke foto vragen ze hard op, wat is het onder werp en wat is het verhaal. De inzenders mogen geen antwoord geven, maar zij zoeken die antwoorden in de foto. Als de foto een onderwerp heeft en een soort van verhaal kan vertellen, is de score dermate hoger. Verder hebben ze kartonnen stukjes die ze bij de foto's houden. De "crap-croppers" noemen ze die. En ze bekijken of de foto misschien anders uitgesneden had moeten worden.

Vaak worden storende elementen daardoor uit de foto weg gewenst en inderdaad de foto wordt er sterker of misschien wat rustiger door. En daardoor het onderwerg duidelijker. Nieuw woord dus voor mij de Crapcropper, hahaha. Vond hem wel grappig.

Het niveau van deze fotoclub is echt heel hoog vind ik. Zeker met natuur fotografie. Er zitten echt prachtige exemplaren tussen. Er is een foto van twee kleine vogeltjes op een beetje kronkelige tak. Die vogeltjes zitten een beetje rechts onderin gesitueerd. Een van die vogeltjes kijkt naar rechts en de ander strak omhoog. Echt, het leek net een getrouwd stel wat ruzie had op de bank in de woonkamer. Duidelijk dus een verhaal in deze foto. De foto wordt uiteindelijk tweede.

Na alle kleuren foto's behandeld te hebben gaan ze over op de zwart wit foto's. Mooie plaatjes zaten er tussen. En inmiddels probeer ik in te schatten wat zij mooi vinden en wat niet. Drukkerige foto's vallen duidelijk niet zo in de smaak. En de foto die ik uit alle foto's het mooiste vind, een witte vogel waarvan alleen de ogen en de snavel zicht baar zijn, wordt tweede. Net als bij de kleuren foto's gok ik op de tweede foto, als winnaar dus.

De eerste bij kleuren was een ballet danseres, net in de lucht en een mooi wapperende rok. En super mooi licht. Het is echt hartstikke leuk om dit zo mee te maken. Je leert veel van de kritiek die ze geven. De crapcropper wordt veel vuldig gebruikt en daardoor ga je anders naar foto's kijken. Een leerzame avond.

Donderdag morgen heb ik dan ook zin om wat met mijn camera te ondernemen. Maar het is echt zoooo warm hier op het moment. Echt lang houd je het niet vol op hem moment buiten. Maar nadat ik met de hondjes heb gewandeld 's morgens vroeg, pak ik toch mijn camera. In de vorige fotoclub meeting waren er twee vogel fotografen die een lezing gaven. Een van hen vertelde toen over iBird. Ik had er al in een vorig blogje over geschreven.

Ik was namelijk altijd in de veronderstelling dat foto's maken van vogels inhield dat je uren lang in de natuur bivakkeerde in de hoop een leuke vogel te kunnen vast leggen. Maar nee, de komst van de iPhone bracht daar verandering in. Daarop kan je namelijk een iBird app installeren en die heeft alle gegevens van veel vogels in het kort. En dat niet alleen ook hun zang en lokroep kun je daar beluisteren. Dus wat doet een slimme fotograaf.... die speelt dat geluid en dan komt de vogel.

Moet zeggen dat ik het eigenlijk niet zo geloofde dat hele iBird verhaal. Maar... ik had dus wel de lite versie op mijn iPhone gezet. En dacht vanochtend, laten we dat dan maar eens proberen niet? Kijken of we een mooi rood kardinaaltje kunnen gaan vastleggen. Afijn 1 druk op de knop en tsjakka zeg!!! Zat er toch al gelijk een kardinaal binnen lens bereik!!!



Zo dan!!! Ik ben verbaasd dat het zo snel werkt al. Echt binnen tien seconde!!! Jemig....



Niet veel later gaat de kardinaal gewoon tegen me terug zitten zingen. Wat bijzonder dit....



Het is een jonkie denk ik. Zijn veertjes zijn nog niet allemaal door... Of hij heeft het net als ik erg warm vandaag en heeft een stukkie jas uit gedaan. Want als is het half 8 het is bloedje heet al inmiddels.



Hij zit nu op het puntje van ons dak en maakt zich duidelijk een beetje druk om het geluid van die andere kardinaal denk ik. Een paar keer komt hij over me heen geschoren om de buurt te verkennen.



Ik moet eigenlijk lachen, want hij doet me aan het spelletje Angry Birds denken, welke ook op mijn iPhone staat.





Volgens mij is het afspelen van al die geluidjes helemaal niet zo dier vriendelijk en raken ze er erg van in de war. Je ziet hem echt ontzettend zoeken naar de indringer volgens mij. Zou ik als vogel ook zijn denk ik. Of zou dat mijn levendige fantasie weer zijn? En dus zap ik even over naar een ander merk in de iBird selectie. De trasher...



En huppatee..... Daarna de houtduif dan?



Ongelooflijk zeg. Ik voel me alsof ik vreselijk vals aan het spelen ben. Het wordt hoog tijd, dat de kardinalen, trashers en houtduiven in deze wereld ook een iPhone krijgen en daar de iHuman op gaan installeren. Kijken of we dan ook zo blij zijn..... ;-)



Stace die komt ook zo af en toe om de hoek kijken, wat er nou allemaal te bewonderen valt. Connor heeft daarentegen zijn stekkie in de schaduw gevonden en die gelooft het allemaal wel.



Nou we kunnen wel stellen dat de iBird app de test doorstaan heeft en dat de fotograaf die de lezing gaf geen sprookjes zat te vertellen. Het werkt echt! Maarja ik voelde me wel een beetje schuldig omdat ik ons vogelbestand van hun donderdagmorgense beslommeringen had afgehouden met mijn speeltje. En dus heb ik voor 1 soort onder hen een nieuwe voeder gekocht. Nou moet ik zeggen dat ik dat al gedaan had.



Dit was namelijk onze oude hummingbird feeder. Werkte nog wel, maar het was allemaal wat vergeeld en door de warmte verdampte er meer nektarspul, dan dat er op gedronken werd. Dus kocht ik deze mooie!



Maar daar wil meneer en mevrouw Hummingbird niet uit drinken. Ze vliegen er een paar keer per dag op af, maar stoppen niet. Alsof ze het ding helemaal niks vinden. De oude vonden ze hartstikke fijn vroeger. Afijn ik die oude weer opgehangen, maar ook die deed het niet meer. Misschien is de kleur niet rood genoeg meer zo?

Ik weet het niet hoor, ik denk ook maar wat in het wilde weg. Dus kocht ik van de week deze.



De nieuwere versie van de oude feeder. Prachtig rood van kleur en weer knal gele bloemetjes er op. Heb er helaas nog geen kolibri-tje gezien. Maarja, hopelijk zullen ze hem binnenkort op merken. En anders.... moet ik de iBird te voorschijn halen en de kolibri geluiden de lucht in gooien ;-)

Donderdag avond zijn Ron en ik naar de film geweest. In de bios staat de airco altijd lekker hoog en kun je daar even bij komen. We gingen naar de film horrible bosses. En ik vond hem erg leuk. Er zaten best grappige stukjes in vond ik. Lekker droge humor. Even lekker lachen!
En ja vandaag.... vandaag was eigenlijk de dag geweest dat we met de camper op vakantie zouden gaan. Maar gezien het hele Stacey gebeuren, hebben we dat maar even uitgesteld. Eerst maar eens even kijken hoe het met Meneer de Bruin gaat, voordat we met zijn allen op pad gaan in de camper!

Groetjes Petra

Heel wat voeten

Nou die iPhone heeft heel wat voeten in aarde. Ik was natuurlijk gelijk gaan kijken naar die Appie App die Karin in het vorige blogje als tip had gegeven. Die overigens ook gewoon Appie heet. Geweldig leuke naam! Moest er eigenlijk wel een beetje om grinniken. Maar ik zat zo op iTunes te lezen wat het ding allemaal kan. En dat is best veel. Receptjes inderdaad en boodschappenlijstjes maken.... Hartstikke handig....

Maar wel een beetje confronterend, hahaha. Ik zou binnen een zucht allemaal leuk Nederlands spul op mijn boodschappenlijstje hebben denk ik. Dus.... ik heb hem er met het oog op enig zelf behoud niet opgezet. Maar ben gaan Googlen naar een Amerikaanse versie er van. De Harris Teeter is hier de supermarkt die het meest op de Appie lijkt en ik heb heel erg gezocht, maar Meneer Teeter is nog niet terug te vinden in Appjesland. En de Lowes, de andere super waar ik wel kom, ook niet. En ook de Kroger niet.... Ja zeg, zo gaat het niet goed komen met dat boodschappen lijstje van me natuurlijk.

Maar...., toen kwam ik tijdens mijn zoektocht wel op een app genaamd Cardstar. De Harris Teeter google tocht, bracht me daar naar toe. En wat blijkt? Deze wonderbaarlijke app kan alle, ik zeg ALLE, klantenkaart pasjes bijhouden op je iPhone. En werkelijk waar, dat zou toch een geweldig iets zijn als die dingen mijn portemonnee konden verlaten. Dan kan hij eindelijk een keertje normaal dicht. En hoef ik het hele systematisch klantenkaart systeem in mijn portemonnee niet meer te onderhouden.

Het mooie is nog wel dat deze app helemaal gratis was en met een zekere achterdocht zette ik hem op mijn iPhone. En wilde daarna het eerste pasje in gaan voeren. Ik bereidde me voor op toch wel wat tik werk, want ik heb best een aardig stapeltje van die dingen eigenlijk. Geordend op supermarkten, dierenwinkels, service verleners en van allerlei anders. En echt als ik in een winkel bij de kassa sta, die in mijn zogenaamde categorie allerlei anders valt, krijg ik het al lichtelijk warm. Want waar is nou toch hun pasje? In welk vakje ook alweer? En probeer koelbloedig en als een volleerd kaartsorteerster me door de stapel pasjes heen te werken. Om na het vinden van het juiste pasje tot de ontdekking te komen, dat hij natuurlijk onder op de stapel zat. Afijn, ergenis alom.

Maar....., deze cardstar app zou daar allemaal een eind aan breien. En zo tikte ik het eerste nummer in. Maar terwijl ik aan het tikken was, zag ik onder de invul tab die daarvoor beschikbaar was ook een veldje met "Scan hier je card" en ..... toen drukte ik daar op. Opeens kreeg ik beeld en richtte mijn iPhone een beetje op het kaartje en tadaaaaaaaaa!!!!!! Geheel volautomatisch stond het nummer er in. Compleet met streepjes code en al. Is het niet een super iets???? Ik werd er helemaal blij van.....



In de toekomst geen gezoek meer naar pasjes, maar een keurig net geordend pasjes systeem. Welke je op alfabetische volgorde kunt bekijken en dan geef je gewoon even je iPhone aan de kassa juf en huppatee, daar zijn je punten/korting! En... er zit bovendien een locator op, zodat je de dichtsbijzijnde winkel van de betreffende keten zo kan vinden. En bovendien, krijg je als je op "deals" klikt ook nog eens te zien wat er in de aanbieding is bij die winkel. Echt de techniek staat voor niks tegenwoordig.



En nu moet ik eerlijk iets bekennen... Ik vond het voor het eerst in mijn leven, gewoon jammer dat ik niet meer van die klantenkaart pasjes had. Dat scannen van die dingen was gewoon zo leuk! Miste wel het piepje, zoals bij de kassa, maar dat het gewoon zooooo makkelijk was. En daarom ging het scannen van de pasjes met zoveel lol. En nog 1 uit portemonnee... en nog 1!!! Waar een mens toch al niet blij mee kan zijn niet?



Gewoon de hele stapel pasjes in de iPhone. Ze zijn bijna even groot als je ze zo naast elkaar ziet. Echt ik word steeds blijer van die hele iPhone :)

Zo dat is er uit! Ha ha ha, moest het even kwijt hoor ;-) Wat is er nog meer gebeurd de afgelopen dagen? We zijn vrijdag avond naar de auto show in Raleigh geweest. Altijd goed voor een leuke tijd. In ieder geval voor Ron. Ik moet zeggen dat mijn voeten minder blij waren. Want na een daagje bloemenschuur zijn die wel een beetje gaar. Maar ze hebben het uiteindelijk overleefd en het was best leuk om alle nieuwtjes weer te zien. Al zagen we op de weg er naar toe een minder leuk iets.



Er was een ongeluk gebeurd namelijk op de snelweg er naar toe. Een personen wagen was zo onder een vrachtwagen gereden. En toen wij er langs kwamen zat de bestuurster nog in de auto. Echt geen fraai gezicht....

Desondanks zijn we toch de autoshow begonnen met een proefritje in de nieuwste Cadillac CTS V. De auto ziet er eigenlijk een beetje als een sedan uit, maar er zit een Corvette motor in van 6.2 liter en bijna 560 pk. Beetje een wolf in schaapskleren. Want het ding rijdt dus als een tierelier. Mooi geluid dat zeker. En de wagen rijdt als je pech hebt zo de stoepranden uit de straat zeg maar.

En daar mag je hier dus gewoon in gaan proefrijden. Nou ja zo "even" was het eigenlijk niet, Ron moest wel een alcohol test doen. Dat vond ik dan wel weer grappig. Hij moest dus blazen ;-) Maar daarna konden we dus een rondje rijden met de Cadillac V. Ik zat achterin eigenlijk nog wonderbaarlijk goed. En Ron was helemaal in zijn hum. Wat een kracht zeg. Dit zou de snelste personen auto zijn die je op het moment kunt kopen. Het was eigenlijk gewoon meer een race wagen hoor. Je werd echt zo achter in je stoel gedrukt.... Word ik blij van een appje voor mijn iPhone, Ron heeft dat bij het rijden in de CTS V :)



Daarna zijn we de eerste hal in gegaan. Daar stond de nieuwste Ford Explorer. Aan de buitenkant zag hij er best leuk uit moet ik zeggen. Een beetje Landrover achtig vond ik.



En zo liepen we verder over de beurs. We kwamen hierna tussen de Volvo's en Scion's en aan het eind van de hal zagen we de nieuwe MINI Countryman. De gewone MINI op steroids, kun je eigenlijk wel stellen.



Vond de wagen er erg leuk uitzien. Ook de binnenkant. Lekker vrolijk en heel anders dan de standaard auto. En nu dus ook wat meer ruimte en wat hoger. Grappig was wel dat de MINI gewoon tussen de duurste Ferrari's stond. Wel mooi om te zien.



En overal mag je weer in de auto's zitten op deze beurs. Ook dat is wel eens leuk. Zo kan je gewoon even een Ferrari passen, als je daar behoefte aan hebt.



En zo deden deze jongetjes dat ook. Zo grappig, want waarschijnlijk hadden ze ook muziek in de auto en zaten ze zo een beetje cool met hun hoofd te schudden. Alsof ze aan het cruisen waren. Ik had het eigenlijk moeten filmen, i.p.v. een foto nemen.



Deze vond ik ook wel grappig...... De wandelstok van deze meneer mocht niet mee de nieuwe coole auto in ;-)



Verder was er de electrische Volt en de nieuwste Jeep Cherokee. Die ik wel erg fraai vond eigenlijk.



De nieuwe Chevrolet Camaro cabrio was er ook al te bewonderen.



Er waren dit jaar best wel veel nieuwe modellen eigenlijk vergeleken met de afgelopen twee jaar. En.... er stond nu ook een Hollandse wagen... De spyker!



Ron had er nog een t-shirtje van en had die aan die dag. Wat een mooie auto is dat toch. Mag ook wel voor de centen die hij kost. Normaliter zie je dat merk dus niet zo snel. Maar sinds kort is er hier in Cary een heuse Spyker dealer. Wel grappig om Cary/Raleigh tussen het lijstje met top trendy steden, als New Port Beach en Manhattan te zien staan. Doordat Ron het Spyker shirtje aan had, kwam hij al snel in gesprek met wat vertegenwoordigers, die het wel leuk vonden dat er iemand was die de auto en het merk kende. En eigenlijk mocht je dus niet in de auto zitten, maar doordat Ron een Dutchie was mocht hij het wel wat van dichterbij bekijken van de Spyker mensen. En zo mocht en kon Ron het even op zijn gemakje kijken. Er in zitten is geen optie voor Ron, want dat pas niet met zijn 2 meter ;-) Later mocht ik, ook nog even wat fotootjes van dichtbij maken!





De auto kost zo'n $ 250.000, echt ontieglijk veel geld! Maar... toch een beetje Nederlandse trots niet waar?





Weer een ervaring rijker in ieder geval!!!!

Van het weekend was het hier behoorlijk lekker weer ineens. En Ron is dan ook met de motor op pad geweest.

Untitled from Duttch on Vimeo.

Hij is zelfs nog even bij de bloemenschuur wezen kijken toen ik er op zaterdag aan het werk was. En ook hij heeft nu de schuur van binnen gezien en mijn bazin ontmoet. Die overigens flinke stress had gisteren, want 1 van de coolers had het begeven. Vrijdag al, en dus was er een monteur besteld. Maar vrijdag middag ging hij het weer doen. Om het zaterdag ochtend helemaal te begeven. En... die cooler staat dus vol met bloemen nu. Het resultaat is dus een gestresste baas, die heel graag wil dat haar man komt kijken naar het probleem. Maar een man, die daar geen zin in heeft. Maar omdat ze de monteur had afgezegd op vrijdag, mocht ze van haar man op zaterdag geen monteur meer bellen omdat er dan waarschijnlijk weekend tarief berekend werd. Feest compleet dus. Er werd met een bezem tegen de cooler aan gebonkt, stekkers in en uit het stopcontact en wat al niet meer. Het mocht niet baten.....

En dus hoefde ik vandaag, zondag niet te komen werken, wat eigenlijk wel het plan was. Want de stukjes die ik zou kunnen maken vandaag, zouden toch niet in de cooler die het nog wel doet passen. Want die stond al vol. En dus wordt het morgen vast dikke pret ;-) We gaan het allemaal meemaken. Want morgen is het dan dus echt Valentijnsdag!

En daarmee is ook ons eigenste Valentijntje Connor jarig. Acht jaar wordt hij alweer. Het was vandaag best lekker weer en zo had de bijna jarige mooi plaats genomen op zijn schommelbankje in de tuin ;-)



Heerlijk leventje niet?

Groetjes Petra

Heel fijn

Nou de iPhone is, ja hoe moet ik het zeggen... Heel fijn ;-) Ik ben er toch wel errug blij mee. Vreselijk gewend (of moet ik zeggen verwend), al na 1 dag gebruik. Er zit zoveel leuks op en... een best aardig cameraatje. Waarvoor je weer veel appjes (applications) kan vinden om het geheel wat op te leuken.

Zo maakte ik deze foto gister toen ik met de hondjes aan de wandel ging in de morgen....



We hadden dus een ieniemini klein laagje sneeuw gisteren. Even nog door een Appje van Adobe express gehaald om een beetje te verbeteren en...... met 1 druk op de knop staat hij dan op mijn Facebook pagina. Wat een vernuft, hahahhaa. Had ik het nodig, nee niet echt. Maar vind het wel erg leuk ;-)

Zo vond ik een app waarmee je van je foto's, tilt-shift foto's kan maken. Tilt-shift geeft een miniatuur effect op je foto's....





Zo grappig niet? Gisteren nog even even verder met mijn app zoektocht gegaan en daar vond ik een app van Stuck in customs. Dit is de website van Trey Ratcliff, die echt de mooiste HDR foto's maakt. En met echt, bedoel ik ECHT. Hele kunstwerken.... Maar die heeft nu een bewerkings programmatje voor op je iPhone. 100 en 1 photo's heet het en daar mee kan je een soort van artistieke lagen over je foto's heen maken. Best grappig en o zo makkelijk.



Afijn.... weer een verslaving erbij.... Verder hou ik me aanbevolen voor enig ander vernuftig en gezellig appje die me aan geraden kan worden. Dus kom maar op met de tips!

En ja inmiddels ook een paar dagen bloemenschuur achter de rug. Het blijft toch wel een beetje een verhaal apart. De schuur staat zeg maar op een grote lap grond. Daarom heen staan ook woonhuizen. Die lap grond is van een oude mevrouw. De oude eigenaar van de bloemenschuur. En zij verpacht dat lapje grond dus aan meerdere mensen die daar ook hun huis op hebben. En voor het water wordt een x bedrag per huis gevraagd. Tot zover de inleiding van mijn verhaal.....

Nou bleek die oude mevrouw, die de watermeter dus heeft, deze maand wel een enorme hoge water rekening gehad te hebben en zo kwam kleinzoon bij de bloemen schuur lang om te vragen of zij misschien lekkage hadden gehad of iets dergelijks. Nee niks gehad, vertelde mijn bazin. Is het goed als ik even onder de schuur kijk, vroeg de kleinzoon daarop. Ja hoor ga je gang, vertelde bazin. En zo vertrok de jongen weer. Om binnen vijf minuten terug te zijn.....

Er was een enorme modderpoel gevonden, aan de voorkant van de schuur en waarschijnlijk was daar het lek.... Ze gingen het water afsluiten voor de dag.... Wel ^%&#&%%^ en %^%&%*, briesde bazin en stoomde zowat naar buiten. Het bleek dus een gutsend lek te zijn. Waarschijnlijk kapot gevroren. En nu net in de week voor Valentijn kwam dit boven water. Mooie letterlijke omschrijving niet? Want ja bloemenwinkel zonder water is natuurlijk geen ideale combi....

Toen bazin weer binnen kwam was ze inmiddels al wat afgekoeld en was het laatste schokkende lekkage nieuws een beetje verwerkt. We hadden al de emmers gevuld voor de rozen die zouden arriveren die dag en dus viel het eigenlijk allemaal nog mee. De volgende dag was het lek weer gemaakt en is de komende waterrekening waarschijnlijk wat lager voor de grond eigenaresse. Eind goed al goed, zullen we maar denken.

Dan heb ik verder weer een nieuwe collega. Ze is pas begonnen en ze maakt erg mooie bloemstukjes. Dat zeker, kan niet anders zeggen. Alleen niet zo snel, hahaha. Wat zeg ik, helemaal niet snel. Erg langzaam eigenlijk... Ik word er persoonlijk helemaal peuneveu van als is er naar kijk. heb de neiging om het even voor te doen, van zoooooo doe je dat..... Maar nee, dat doe ik niet. Ik probeer me er buiten te houden. Wat erg moeilijk is wat we delen dezelfde werk tafel.

Elke roos wordt van onder tot boven bestudeerd en dat maal 12. En zo doe je er dus meer dan een half uur over om een dozijn rozen in een vaas te krijgen. En dat is niet zo'n goed plan met Valentijnsdag als de dozijnen je om je oren vliegen. Ze maakt er als er niet te veel schokkende dingen in de rozen gevonden worden 2 dozijn in een uur. Heel fijn als je zo'n 40 bestellingen van die dingen het. Dan mag je daar wel een poosje voor uittrekken niet?

Het allermooiste van het verhaal vind ik nog wel, dat deze mevrouw voorheen bij een dieren arts werkte. Maar daar is ze weg gegaan omdat er te veel stress was. Ha! Welkom in de wondere wereld van de bloemenschuur, zou ik zeggen.... Niets zo vredig als het werken met bloemen! Daar wordt nog wat de komende dagen als de druk er een beetje meer op komt, naar mate Valentijnsdag dichterbij komt. Heb zo'n donkerbruin vermoeden dat ze het in ieder geval niet gaat redden tot moederdag. Maar wie weet wordt ik wel verrast. Er zijn vast vreemdere dingen gebeurt, ook dat kan nog. Alle andere werknemers die er werkten toen ik er voor het laatst was, zijn inmiddels allemaal vertrokken. En dat jaar ervoor was dat precies eender. We gaan het zien.... Op naar Valentijnsdag!!!!

Groetjes Petra