Hectisch

De afgelopen dagen verliepen hectisch. Van de week kwam er een buurvrouw vragen of ik foto's wilde maken van hun huis dat de verkoop in ging. Omdat ik op vakantie ga naar Nederland was dat ineens snel snel, want als je besloten hebt om je huis te gaan verkopen wil je natuurlijk ook heel snel je huis op de markt zetten. En dus was ik zaterdag middag aan het foto's maken gegaan. 's Avonds weer terug voor de sunset pictures en zondag morgen ook nog terug voor de dining room, omdat daar nog het e.e.a. aan veranderd moest worden. Zondag avond had ik de CD klaar met alle foto's! Twee blije eigenaren en een hele flinke fooi voor het snel regelen van alles. Kijk! Dat is nog eens leuk! De slideshow van de foto's van het huis staan op mijn website voor degene die geinteresseerd zijn!

Zondag middag had ik nog een foto sessie. Een vader en moeder van een babytje van net twee maanden hadden me benaderd om vier keer in het aankomende jaar foto's te maken van een dochtertje. Het was best een hele klus om tussen toch wat traantjes door foto's te maken, maar het is me toch gelukt. En ook de ouders vonden het geslaagd. Ze waren enorm enthousiast. Moet zeggen dat ik dat het leukste vind van het foto's maken de reacties als mensen de foto's zien. Dit keer was ik met de laptop bij de mensen thuis de foto's gaan laten zien. Echt super leuk!



Dit is er 1 van. Vandaag daar ook de CD en prints afgeleverd. Verder ook nog bij Jackie geweest om bij haar de foto's en de CD af te geven. Weer even een beetje bijgekletst. Daarna nog de CD van OpLove op de bus en toen... was ik klaar met alle foto bestelling. Wat een drukte zo in ene he? Door mijn hand kwam eigenlijk alles een beetje op de laatste paar weken aan. Maar ik vond het heerlijk om weer zo bezig te zijn. Heb me heerlijk uit kunnen leven op de foto's na die weken van niet kunnen foto's maken. Het weer werkte op beiden dagen ook ontzettend mee, want het was dik 25 graden. Vandaag ook nog trouwens!



Dat zal wel wennen zijn donderdag in Nederland. Dan is het denk ik even andere koek!!! Maar dat gaan we allemaal zien overmorgen want dan vlieg ik naar Nederland. Ron is in de trouwens ook druk bezig. In de onze inloopkast lag vloerbedekking en in de winter ligt Connor daar maar al te graag. Zomers ligt hij het liefst in ons toilet met lekkere plavuizen. Maar als het kouder wordt overwinterd hij zeg maar in onze inloop kast en dat was aan de vloer bedekking te zien. Tijdens het bespreken van de foto's maken van het huis, zag ik dat deze mensen hout in hun inloop kast hadden. En dat zag er heel mooi uit vond ik. Dus zo togen we naar de Home Depot van de week. En kwamen we terug met deze vloer.



Connor vond het helemaal geen leuk grapje dat zijn vloerbedekking er uit ging en zat met zijn zwarte dopneus dan ook het liefst boven op het nieuws. De hele tijd heeft hij bij Ron gelegen toen hij de vloer er in ging leggen. Zelfs het getimmer deed hem niks! Lekkere druif! Daarna is Ron ook nog de voegen in de badkamer gaan schoon maken met een soort van sealer. Nu lijken alle voegen (en dat waren er best een hele boel) weer als nieuw. Echt een heel ander gezicht. Het is wel een heel gepriegel, want je moet echt elk voegje van die sealer met een ieniemini kwastje voor zien van een laagje. Monikkenwerk, maar Ron heeft het gedaan!

Verder was er zaterdag avond weer een bijeenkomst van de fotoclub in Raleigh. En dit keer was er een spreker. Het was een fotograaf die bij de laatste lancering van de spaceshuttle was geweest. En hij kwam vertellen hoe dat er aan toe gaat. Had eerst nog getwijfeld zal ik wel heen gaan, maar ik vond het toch wel heel interessant om te zien allemaal. Het is namelijk heel bijzonder om een mediapas te krijgen voor zoiets. Er gaat ook heel wat voorbereiding aan vooraf. De fototoestellen worden de dag voor de lancering op verschillende plekken rondom de Spaceshuttle geplaats. Op statieven, want op het moment van de lancering mag natuurlijk nieman in de buurt van dat ding staan. Nou zou je denken dan druk je op een knopje met je afstand bediening of radio grafische afdruk knop, maar..... dat mag niet. Nasa verbied enig radiografisch verkeer in de buurt van de shuttle.

Dus hoe doen ze het dan zou je denken?



Dit was de set-up die deze fotograaf gebruikte. Een soort van gemaakte box. Water dicht en veranker met de grond. Het fototoestel blijft er de nacht voor de lancering al staan en in Florida kan het lekker onweren en dus moet je opstelling zo zijn dat het tegen een stootje en wat water kan. Verder had hij een heel systeem wat er voor zorgde dat als het geluid rondom het statief boven een bepaalde decibel komt het gaat foto's nemen. Dus als de shuttle de lucht in gaat, wat natuurlijk een hels kabaal maakt, gaat de camera in de box pas fotootjes schieten. Dat houdt in dat er genoeg batterijen in moeten zitten en dat het ding niet vanzelf uitschakeld na een x-tal minuten. Het wordt dus helemaal gemodificeerd.



Hij zelf stond op drie mile afstand op het moment van de lancering, maar de dertien camera's die er her en der op het terrein stonden, maakten dus foto's van dichtbij. De enigste die radio grafische foto's mag maken is pers buro Reuters. Die hebben dus net een stapje voor op alle andere fotografen. Want ik moet wel zeggen terwijl ik dit allemaal zag, daar moet toch een app voor zijn niet? Onlangs had Ron nog een app geinstalleerd op zijn iPhone en iPad waarmee hij op afstand onze radio kan controleren. De iPhone ligt er dan op aangesloten en met de iPad kan je van allerlei zenders kiezen, het geluid harder en zachter doen. Echt fantastisch om te zien. Tunes remote heet deze app. Ben trouwens inmiddels fan van Pandora geworden. Ook zo'n geweldige app. Het is een soort radio, maar met je eigen voorkeur aan soort muziek. Helemaal leuk! Dus met dit in gedachte, dacht ik dat moet toch makkelijker zijn, het foto's maken op afstand niet. Tegenwoordig is er wel voor alles een app. Ben benieuwd of er eigenlijk al zoiets is!

Verder vandaag ook weer naar de fysio geweest. Afgelopen vrijdag had ik een TENS van de fysio juf mee gekregen. Een TENS geef electro schokjes door via electroden die je op je lichaam plakt. Nou gaan die electroden bij mij op mijn onder arm en zowaar..... dan maakt mijn hand een vuist. Volledig automatisch zonder dat ik daar zelf aan mee werk zeg maar. En ja ook die gekke vinger van me! Die als ik het probeer helemaal niks doet. De eerste keer dat ze het apparaat aanzette viel mijn mond open. Ik ben best een beetje bezorgd over die vinger, maar nu deed hij het zomaar in eens. Nouja niet helemaal, het topje deed nog niet mee, maar verder ging die gewoon naar beneden. De bedraging zit zeg maar nog goed, zullen we denken! Afijn dat ding heb ik mee naar huis gekregen en 1 keer per dag mag ik er mee spelen. Het is best heftig moet ik zeggen en na de 15 minuten is die gekke vinger ook echt bezweet. Je wilt het niet geloven, maar dat is echt waar. De fysio juf zei me dat dat altijd zo is. De vinger moet ineens zo hard werken, alsof hij 30 minuten voluit op de loopband aan het rennen is geweest zeg maar. En daar ga je dus van zweten. En vingers doen dat dus ook. Nooit geweten! Afijn ik dwaal weer af. Vandaag ging ik dus weer heen. De laatste keer voor voorlopig, vanwege mijn tripje to Holland. En jawel.... ik mag de spalk af als ik in huis ben. YEs!!! Yes!!! Yes!!!

Niet tijdens het reizen, niet tijdens het slapen, maar als ik zit tv te kijken of aan het koken ben, mag ie af!!! Wat een heuglijke dag. Kreeg wel weer een hele lading oefeningen mee en een zakje playdoh klei. Daar moet ik ook oefeningen mee doen. Ze raadde me ook aan om dat vooral niet in de handbagage te stoppen want dat en mijn TENS zou security wel eens op heel andere gedachten kunnen brengen, hahaha. Het zou zo maar een bom kunnen zijn niet? Goed dat ze het vertelde, want ik had daar vast niet bij stil gestaan. Had wat geweest zeg, hahaha.

Maar Petra is dus blij!!! De spalk is op zijn retour!!! Jippie!!!
Verder is hier in ene het kerst gebeuren los gebarsten. Donderdag is het hier Thanksgiving het feest van de kalkoen zeg maar. En dat is het officiele begin van het kerst gebeuren.



En in bijna elke winkel klinken dus al kerstliederen. Kerstbomen worden overal al te koop aangeboden en het is ontzettend druk in de winkels. Heb het idee veel drukker dan voorgaande jaren. Thanksgiving wordt voor mijn gevoel ook uitbundiger gevierd. En zeker ook kerst! Was vanmiddag in de Walmart, bere druk. En mega rijen bij de kassa ook. Verder viel mij oog van de week oog op een tweetal advertenties die ik zag. Typisch Amerikaans voor mijn gevoel....



Deze zag ik eerst. Kerstman Huggies! Echt worden verkocht! En ze zijn nog voor een goed doel ook. Ja in beginsel is het goede doel natuurlijk de "baby-zaakjes" opvangen, maar er wordt ook een gedeelte van de opbrengsten gedoneerd. Ik vraag me dan altijd af, hoe zo iemand dat nou verzint. Er is iemand op een maandag ochtend op kantoor verschenen en heeft zijn briljante idee met de rest van zijn collega's gedeeld en het is een serieus iets geworden. En zo is de kerstman luier geboren. De man (of vrouw natuurlijk) is geprezen om zijn geweldige idee! Heeft misschien zelfs promotie er door gekregen. Waar zou de wereld zijn zonder deze fraaie Huggie niet? Maar in hetzelfde reclame blaadje zag ik ook deze advertentie.... Net een tandje erger vind ik....



Wie komt er nou op maandag morgen het kantoor binnen en zegt ik heb een onwijs leuke reclame folder bedacht. We nemen een Golden retriever met kerst muts op en daarnaast doen we een kerstverlang lijstje maken voor die hond? Of van de eigenaar van die hond? En op dat lijstje zetten we munitie en geweren en speciale verrekijkers en fraaie messen enzo. Echt zo vredig en zalig kerst gevoel, zal de beste man gehad hebben? Dit moet een man verzonnen hebben, kan gewoon niet anders. Volgens mij zou elke vrouw gezegd hebben, is dit nou wel een goed idee, zo met die Golden Retriever en het verlanglijstje er bij. Zelf vond ik dit zo totaal ongepast. Zou kindje jezus dit in gedachte hebben gehad in het jaar nul? Dat we 2011 jaar later reclame gaan maken voor geweren en ammunitie en luiers met kerstman prints ter ere van zijn geboorte. Nee denk het niet. De uitvinder van die geweren reclame folder had zich gewoon beter ziek kunnen melden die maandag morgen toen hij met dit geweldige idee wakker werd. De wereld wordt daar niet veel mooier van, van zulke verlanglijstjes met de kerst toch? "Vrede op aarde", is het verre van als Santa Claus hier aan gaat beginnen ;-)

Volgende blogje is vast uit Nederland, dus ik wens iedereen een hele leuke en gezellige Thanksgiving. En daarop volgend een geslaagde Black Friday, DE shop uitverkoop dag van Amerika. Sla de geweren zaak maar over dit jaar dan he? Target had wel een erg grappig filmpje er over op tv. De 4 am lady wordt ze genoemd. Met de ziekte OCD (Obsessed Christmas Disorder) Ik moest er erg om lachen in ieder geval.





Groetjes Petra

Op de kiek...

Nou zaterdag nog een paar uur in de schuur gewerkt. Geen aanstaande rechtzaak perikelen meer mee gemaakt. Of nouja, bijna dan. Er kwam een man in de winkel zijn corsages op halen. Zijn vrouw was van de week in de winkel geweest en had ze besteld. Volgens bazin had ze alleen anjers besteld en geen corsages. Volgens de man dus wel.

Op zich niet zo'n probleem, want dan maak je van de anjers toch corsages. Ware het niet dat ze er 18 besteld hadden. "Maar natuurlijk, kunnen we die alsnog voor u maken meneer", klonk er allerliefst van achter de toonbank. Totdat hij de winkel uit was, hahahaha. Is ie nou helemaal en wat denken ze wel niet? En dat 18 corsages lang ;-)



Nog even snel een fotootje van een pioenroos. Vind ik altijd zo mooi. Heb ze ook in de tuin, maar die van mij heeft (hopelijk nog) geen bloemen.

Rond 1 uur was ik weer thuis en kon ik even van het heerlijke weer genieten. Het was echt zalig buiten. Hondjes in de tuin er lekker bij en even boekje lezen. Daarna mijn andere pet op en de fotospullen gepakt. Want om 4 uur had ik een fotosessie. Weer met het gezin hier uit de wijk waar ik al eerder foto's voor had gemaakt. Het is echt een lekker ventje. En hij doet het heel goed op de foto's.



Ze hadden nieuwe foto's voor hem nodig. Inmiddels heeft hij al meerdere opdrachten gekregen en zelfs een rolletje in een film. Zo leuk.







Zijn zusje was ook mee. Echt ook een schatje. Kletst de oren van je kop en vertelt lekker chaotisch alles door elkaar heen. Van de cookie cream pie van een verjaardags feestje waar ze geweest waren tot aan de kauwgom die ze in der mond heeft. Heerlijk. Ik wilde in downtown Raleigh foto's van ze maken en dus zaten we wel even in de auto. Maar geen moment stilte dank zij haar. Zo gezellig.



Was wel grappig. Ze wilden ook een foto van hem in voetbal outfit. In Raleigh zagen zo snel niet een mooi grasje ervoor en toen stelde zijn vader voor om dat bij de buurman van hen te doen. Nou moet ik even wat vertellen over het gras van hun buurman. Echt die buurman heeft het mooiste gras wat je maar kan bedenken. Elke keer als ik er langs rij, heb ik de neiging uit te stappen en er gewoon met mijn blote voeten doorheen te gaan lopen, zo mooi is het. HET voorbeeld hoe een perfect grasje moet zijn zo is het gras van die buurman. Hij is er dan ook bijna elk weekend mee aan de gang. Is het niet maaien dan is het wel bemesten of weer wat anders. Echt super gras kunnen we wel stellen.

Nou zijn hun bevriend met elkaar dus 1 telefoontje en buurman kwam al naar buiten toen we aan kwamen rijden. Ja hoor geen probleem, zei hij. Weet je het zeker, vroeg ik nog. Want ik moest er wel in gaan zitten. En als ik in dat heerlijke mooie groene grasje ga zitten, dan zie je dat wel als ik weer op sta natuurlijk, hahaha. Maar nee was geen probleem.

En och... wat een zaligheid. Het gras was echt zo zacht, hahaha. Geen onkruidje in de verste verte. Je zou gewoon bijna uit beleefdheid je schoenen uit doen als je het betreedt. Elke dag een kwartiertje met blote voeten door zijn gras lopen zou gewoon therapeutisch werken voor mij ;-)
Afijn daarna moest er nog een foto in zwemkleding gemaakt worden en daar voor had ik 's morgens al gevraagd of we bij weer een andere buuf foto's mochten maken die een zwembad hebben. Toch wel super niet? Zo al die hulp hier in de wijk. Zo kom je nog eens op locatie, hahaha.

Inmiddels kreeg ik gedurende zaterdag allemaal fotootjes op mijn telefoontje binnen van Ron. Die had het prima naar zijn zin. Was nu nog in Asheville aan het rond touren. De man van de handschoenen die had daar een vriend wonen en die wist wel de leuke weggetjes en mooi gelegen restaurantjes te vinden.





Inmiddels zijn ze in Tellico plains, Tennessee aangekomen en hebben ze de tail of the dragon gereden. Meerdere keren! Eenmaal weer beneden, daarna weer naar boven. De tail is 11 mile lang, maar kent 318 bochten! Super dus voor de motorrijders. Er staan verschillende fotografen langs de kant vertelde Ron. Die zitten er gewoon dagelijks en maken foto's van alles wat langs komt. Zetten die online en verkopen de foto's bij de vleet.

Verder was de man uit Asheville, nu ook weer mee en speelde voor bezem wagen vertelde Ron. Oh vroeg ik, wat voor wagen had hij dan? Een Porsche, zei Ron toen lachend! Nou dat is weer fraai! Dus Ron had de trail ook nog in de Porsche gedaan. Die heeft echt het weekend van zijn leven daar in de bergen volgens mij.

Het klonk zowie zo al goed, want vooraf vertelde hij dat hij in een cabin zou gaan slapen. Na de twee nachtjes in een hotel in Asheville. Dus ik nog tegen hem, moet je niet een slaapzak of zo meenemen dan? Nee dat was volgens de handschoenen man niet nodig. Nou dat klopte zei Ron. Het was dus eigenlijk geen cabin te noemen. Het was gelegen aan de rivier met zicht op een waterval, begreep ik van Ron. Helemaal niet slecht! Misschien moeten we er ook maar een keertje samen heen. Volgens mij vind ik dat ook wel wat!

Zondag werd ik helaas wakker van de regen op ons dak. En gelijk toen ik dat besefte, was ik klaar wakker. Niet goed!!! Want ik had die morgen nog een fotosessie. Dit keer voor een Nederlands gezin. Gelijk de iPad gepakt en daar op de weatherbug app aan geslingerd. Die heeft een hele goede radar beelden. Het zag er niet veel belovend uit op dat moment. En ik nam me voor als het om 9 uur nog zou regenen dan zou ik ze gaan bellen.

En alsof de weergoden me gezind waren, om 9 uur was het droog. Zo ook op de afgesproken tijd van 10.00 uur. Bewolkt en droog. En bewolkt is voor foto's maken perfect! Want dan hoef je geen schaduw plekjes op te zoeken en niemand knijpt zijn ogen tegen de zon. Perfect dus.

Marleen heb ik leren kennen via het blog eigenlijk. Ze is een keertje op de koffie bij mij geweest met de NL dames en nu dus de foto's. Zo leuk om dat gewoon in het Nederlands te kunnen doen. Moeilijk om uit te leggen, maar het werkt toch lekkerder in het Nederlands nog. Ik kan denk ik toch makkelijker uit leggen wat mijn bedoelingen bij een foto zijn in het Nederlands dan in het Engels. Natuurlijk lukt dat ook wel, maar het is voor mij lekkerder werken. Haar meiden deden het ook heel leuk.



We hadden afgesproken bij Historic Oakview en daar stonden in het kleine kruiden tuintje al veel bloemen in bloei. En dat was wel leuk!



Vooral voor het fotograferen van meisjes natuurlijk!

Na het foto's maken ben ik nog even naar CrossRoads gereden. En ben even Marshall's ingedoken. En zowaar vond ik daar een leuk moederdag kado voor mezelf. Ben wel geen moeder, maar Stace en Connor vonden het vast goed dat ik hen als excuus voor dit kado gebruikte, hahaha.



Een mooie weekend tas op wieltjes van Tommy. Hij is niet helemaal het zelfde als het plaatje, want die van mij is oranje. Geheel in het Nederlandse thema zeg maar! Was er helmaal blij mee! Helemaal nu ik online zie dat hij $119.- kost en ik er maar $ 59.00 voor betaald heb. Daar wordt Petra blij van!

Groetjes Petra

De handschoen

Al een hele poos geleden had ik een scheurtje in 1 van mijn motor handschoenen. Na dit gemeld te hebben bij de fabrikant kreeg ik nieuwe opgestuurd. Maar ze vielen veel kleiner dan degene die ik eerst had. Afijn het werkte niet en zo zette Ron mijn handschoenen op Craigslist. Daarop reageerde een man uit Cary.

Ze spraken af na het werk bij de Walmart in Cary. Ron op de motor heen en daar stond een man en vrouw op hem te wachten. De handschoenen paste en Ron wilde daarop weer weg gaan. Tot dat de man ineens in het Nederlands tegen Ron zegt. Nog een fijne avond. Even moest Ron denken, hoorde ik dat nou goed. Was het nou in het Nederlands.

Afijn de man bleek uit Zuid Afrika te komen. En zo ontstond er een gesprek. Natuurlijk over motoren, maar ook over het spreken van Nederlands. Grappig verhaal niet?

Afijn Ron en deze man hebben steeds contact gehouden en vorig jaar vroeg hij Ron mee om in de bergen te gaan motor rijden. Hij en nog een heel stel van zijn vrienden doen dit twee keer per jaar. De Blue Ridge is een prachtige weg natuurlijk voor motor rijders. En op de grens van North Carolina en Tennesee ligt een weg genaamd Tail of the Dragon. Met in 11 miles aan weg, en daarin 318 bochten!

Afijn in September lukte het niet om mee te gaan, maar nu was het weer bijzonder goed en dus wilde Ron wel mee. Donderdag avond hadden ze eerste een kleine bijeenkomst en zo gingen we naar Raleigh. Waar we afspraken bij Boylan Bridge. Wat een restaurant is aan een brug in Raleigh. Met super mooi uitzicht vanaf het terras.



Daar zag ik nu dan ook de man die mijn handschoenen had gekocht voor zijn vrouw en er was nog een man uit Zuid Afrika. Het was een hele gezellige avond. Met veel Nederlands herkenbare woorden. Sommige woorden zijn een soort van samen gevoegd, maar heel herkenbaar. En toch wel een bekend soort humor, vond ik. Grappig was trouwens ook dat de andere man een fotograaf uit Cary was. Zijn verhaal van zijn emigratie van Zuid Afrika naar Cary was een mooie om te horen. En hoe hij hier dan fotograaf is geworden was wel heel bijzonder. Heel knap ook hoe hij het allemaal voor elkaar heeft gekregen. Want hij is wel een heel bekende fotograaf hier, met een enorm bloeiend bedrijf. Mooi om dat allemaal te horen vond ik.

Zoals ik zei, een leuke avond zo met de skyline van Raleigh op de achtergrond. We moeten daar echt nog een keertje gaan eten en dan neem ik mijn echte camera mee. De foto van hierboven is met de iPhone gemaakt.

Maar..... zo vertrok Ron dus vanmorgen naar Asheville, North Carolina.



Het langste stuk op de snel weg, dus de motor op de aanhanger. En vanmiddag kreeg ik de eerste beelden via de mail van hem binnen. Het zag er goed uit!!!!



Die heeft het vast naar zijn zin! In totaal gaan er 8 mannen mee. Nog een paar uit Zuid Afrika. Maar ook een Engelse man en een Australier. En natuurlijk ook Amerikanen.



Morgen gaan ze in de buurt van Asheville rijden en een stuk van de Blue Ridge. En daarna naar Tail of the dragon en dan Tellico plains in Tennessee. Helemaal Ron zijn ding dus. Hij zal na die ritjes wel pijn in zijn achter werk hebben ;-) Dat zijn namelijk heel wat miles. Maar super leuk om dat te gaan zien en doen natuurlijk.

Ik zelf heb er inmiddels twee dagen werken bij de bloemen schuur op zitten. Wel weer een bijzonder verhaal. Vorige week werd ik gebeld. Ja, nee... ze had me deze moederdag echt maar 1 dag nodig. Zoveel bestellingen had ze nog niet. En dat was misschien wel goed. Mijn rug gaat stukken beter, maar echt helemaal goed zit het allemaal nog niet. Dus ik stap donderdag de winkel in. En heb nog amper goede morgen gezegd, kan je vrijdag en zaterdag ook werken? Alsjeblieft, alsjeblieft???? Ik weet niet hoe ik het allemaal moet gaan redden. Ik kom om in het werk. De bloemen zijn te laat binnen en verkeerd besteld. Kortom de stress was weer compleet.

Echt je zou inmiddels verwachten dat de planning er in de jaren beter op wordt. Maar nee, niet echt kunnen we wel zeggen. Een bepaald soort bloemen waren nergens te bestellen en na 1 minuut zat ik al weer volop in de stress. Nou ja ik niet, maar aanschouwde dus de aanwezige stress. Ik moest er eigenlijk wel om lachen. Er veranderd echt niks, elke keer weer.



En zo stond ik weer vazen te vullen en bloemstukjes te maken. Vind het ondanks alle gedoetjes er om heen heel leuk om te doen. En ik krijg er nog voor betaald ook. En moederdag is altijd wel wat afwisselender dan Valentijnsdag. Valentijns gaat het echt om de dozijnen met rozen. Nu zijn er van allerlei stukjes. Zoals deze in een theepot.....



Niet helemaal mijn ding, maar het is wel afwisselender om te maken. Was trouwens nog wat. In de middag was er een buitje regen gaande. En de deur van de winkel ging open en het belletje achter waar wij stukjes staan te maken ging. En we horen heel hard.... "Oh my god, oh my god", duidelijk van iemand die binnen wilde komen. Dus bazin stieft naar de winkel. Wat blijkt er is een klant die zich bezeerd heeft. Vanuit waar ik werk, kan ik niet de winkel in kijken. Maar ik hoor woorden als "bloed" en "het doet zo zeer" en "ik denk dat ik ga flauw vallen"..... En daarna een Antonieeeeeeeee, van de bazin. Zo heet dus haar man. Manlief negeerde haar heel de dag al. En gaf dus ook nu geen pukkel vanuit zijn kantoortje. Dus ik maar even gaan zeggen dat er een klant waarschijnlijk gevallen was in de winkel.

Nou ik heb hem nog nooit zo snel zien lopen. Inmiddels was de vrouw bij de balie gestrompeld. En had ik zicht op het geheel vanaf mijn werkplek. Er volgde nog een paar keer, ik denk dat ik ga flauw vallen.... Waarop bazin zowat rood aanliep en de uitdrukkingen van baas en bazin onderling spraken boekdelen. De vrouw had zich dus bezeerd en moest er bij gaan zitten en stond bijna te huilen aan de balie. Toen het eenmaal zat werd de pleister doos er bij getrokken. Maar, nee nee..... dat kan niet!, zegt de klant. Want.... ze was allergisch voor de lijm op pleisters.

Ook dat nog...... Nou dan maar een doekje er op en er was even een moment van pauze en ergens weer adem halen bij de hoofdrolspelers. En toen zegt de klant. Pffffff, dat ging net goed zeg. Ik ben gisteren uit het ziekenhuis gekomen, omdat ik een hart aanval had gehad. Nouwwwwwwwww.... toen ging mijn bazin bijna plat. Het idee dat ze na, wat er dan ook gebeurde, een hart aanval in haar winkel zou kunnen krijgen was net even iets te veel, hahaha. Het leek echt net een toneelspel. Wat was er in hemels naam allemaal gaande en gebeurd? Duidelijk was wel dat bazin's doel was, hoe krijg ik zo snel mogelijk deze klant zonder al te veel kleer scheuren (lees rechtzaak) de winkel weer uit.

Inmiddels durfde ik het geheel niet meer te aan schouwen. Ik zag het helemaal fout gaan. Uiteindelijk duurde het even totdat alle consternatie gestopt was. Wat er nou precies gebeurd was wist ik niet, maar er was van alles gaande. Inmiddels begreep ik dat ze was gekomen omdat ze een corsage voor prom night voor haar zoon op kwam halen. En wat bleek? Haar zoon was zelf al in de morgen geweest. Dus het hele drama gebeuren was nog nergens voor nodig geweest ook.

En zo verliet ze na even gezeten te hebben en nog een schoon doekje tegen het bloeden, nog wat strompelend de winkel weer...... Er klonk een zucht van verlichting door de winkel toen de deur weer weg ging. En natuurlijk volgde toen het hele verhaal. Wat bleek, bij het naar binnen komen, was de voor deur van de winkel achter haar dicht gewaaid en zo achter op haar hiel terecht gekomen. Oeffffffff, mega pijnlijk. Kan me voorstellen dat die vrouw er eng van werd. Dat doet echt zeer.....

En gelijk schoot het verhaal van twee jaar terug me te binnen. Toen was ook de deur uit zich zelf dicht gegaan en toen was het raam gebroken. Gelukkig was er toen niemand in de buurt, maar die deur die wil wat. Wist nog dat ze toen bang was, dat mijn collega en ik, haar zouden aanklagen of zo. Mocht toen niet mee helpen opruimen, want ze kon dan aansprakelijk gehouden worden. Vond dat nog zo raar toen.

Maarja, vandaag wel weer een sensatie momentje met die zelfde deur niet? Toen de klant eenmaal de deur uit was, begon bazin natuurlijk tegen baas te tieren over die "enorm nare" (ze gebruikte heel andere woorden, maar laat ik die hier maar niet herhalen) deur. En dat hij die nou toch echt een keer moest gaan aanpassen. Maar er kwam niet veel reactie terug.

Dit kwam omdat baas nog boos was over de reactie van bazin toen hij om half 3 's middags de tent binnen kwam. Eerder was hem niet gelukt.... Ze had hem gevraagd om een bepaald soort plant, waar een bestelling voor was, bij een concurrent op te pikken. Baas kwam binnen met die plant en echt die plant was gewoon hartstikke dood. Zelfs ik had zoiets van, hoe kan je die nou mee brengen. Het ding zag er niet uit! Het was een margriet plant, maar de knoppen lagen op de grond. "ah heeft alleen een beetje water nodig", mompelde hij.

Nou bazin sprong haast uit haar vel! Water nodig?? Water nodig??? Ding is dood, hoor je me,dat ding is dood! En baas dook zijn kantoortje in en er werd alleen weer het nodige gepraat. Zo gezellig, hahaha. Tot het deur incident, toen was er weer een gezamelijke taak. Klant de deur uit zonder proces aan je broek, hahaha. Echt, het is zo mooi en vredig werken bij een bloemen winkel! Morgen nog 1 daagje ;-)

Groetjes Petra

Even...

Het heeft even geduurd, maar ben er nog hoor. Heb de babyshower overleefd. Het viel allemaal reuze mee en volgens mij vond Alison het helemaal geweldig. En dat was het belangrijkste. De voorbereiding had wat voeten in aarde, maar dan heb je ook wat ;-)



Wel kwamen een uurtje voor dat iedereen zou komen er achter dat we vergeten waren om plastic bestek te halen. Ik dacht dat buuf dat gedaan had en buuf dacht dat ik dat zou doen. Afijn nood troepen gebeld en gelukkig kwam weer een andere buuf ons uit de nood helpen.



Behalve dat verliep alles vrij voorspoedig. Heb foto's gemaakt en om 4 uur was iedereen weer foetsie. Dat vond ik op zich wel even wennen. Iedereen komt tegelijk en gaat ook weer enmasse weg. Geen hangers zeg maar. Wel handig, maar soms is het een beetje nakletsen wel zo gezellig. Je viel nu ineens in zo'n after-party gat. Misschien is dat ook wel heel Nederlands om nog even door te bomen over van alles en niks. Weet niet. In ieder geval kon ik Ron om kwart over vier weer bellen dat de kust veilig was. Die was gaan motorrijden die zondag.

Hij was al vroeg weg gegaan en had bijna 200 mile gereden. Helemaal naar Afrika zo wat ;-)



Leuk he? Zo'n foto tussen de olifanten? Vond het wel een grappig gezicht. Natuurlijk zijn ze niet echt, maar had zo gekund niet? Deze beelden staan hier bij de afslag naar de dierentuin. En op zijn tocht door NC, was hij er langs gekomen.

Verder van de week vooral foto's gedaan. Foto's van de fotosessie van vrijdag en foto's van de babyshower. En van de week kwam daar nog wat bij. Ik ben namelijk gebeld door een landelijk magazine. Dat magazine wilde foto's bij twee story's die ze over o.a. twee vrouwen gaan schrijven. Eentje in onze woonplaats en eentje zo'n 40 minuten verderop. Hartstikke spannend. Gewoon foto's maken voor een tijdschrift!!!

Daar gisteren dus de eerste foto's voor gemaakt en die moet ik vandaag gaan bewerken. En dan morgen de tweede fotosessie. Echt het wordt nog wat met me hoor!

Groetjes Petra

Van blommen naar Holland

Heb het weer overleefd, valentijnsdag bij de bloemenschuur. Zoals inmiddels te verwachten was het stress alom. De cooler was nog steeds stuk en dus stonden er overal in de winkel bloemetjes die nog naar de nieuwe eigenaren gebracht moesten worden.





Mooi zijn ze he? hi hi hi. Heb nog zo'n mooie voor jullie op de foto gezet.



Echt zo erg..... De kleuren alleen al. En dan de lelie die er bovenuit piekt. Deze heb ik niet gemaakt hoor. Inmiddels heb ik wel geleerd mijn mond over enige creatie te houden. Het wordt natuurlijk heel vervelend als ik steeds moet zeggen, het is niet echt mijn smaak ;-) Dat kan je 1 keer zeggen, maar niet bij elk blommetje wat de deur uitgaat.



Het stukje van hierboven heb ik wel gemaakt. Nouja gemaakt dan. Nagemaakt van een plaatje uit een boek. Veel van de creaties zijn dus al bedacht en moeten nagemaakt worden. Ze worden ook van dat plaatje af besteld, vaak online, dus wordt er verwacht van de klant dat het er op moet lijken. Kan het ook niet helpen dat de klanten sommige stukjes echt mooi vinden niet? Dus doen we dan maar ons best en zijn we toch lekker met blommetjes bezig. Ik zie het dan ook maar als uitdaging.

Maar.....als er een bestelling is voor een "designers choice" dan probeer ik die toch wel te maken. Want dan mag je je eigen fantasie te werk laten gaan. Nouja ik nog niet helemaal eigenlijk. Mijn fantasie en "designer choice" over wat ik een mooi bloemetje vind, is duidelijk anders dan de ideeen die Amerikanen hebben over mooie bloemen. Dus heb mijn fantasie weer heel wat moeten bijstellen helaas.

Al heb ik mijn grenzen natuurlijk! Zo krijgen mijn "creaties" echt niet zo'n vreselijke pofstrik als het er niet op staat dat dat gewenst is. Verder helaas wel varenblad als groen. In Nederland zie je dat dus echt niet meer. Maar hier heeft gewoon elk stukje zowat varenblad. Sterker nog ik heb deze keer helemaal geen ander groen gezien. Bossen varenblad gingen er doorheen met de dozijnen rozen.



Zoals hierboven. Dit zijn 2 dozijn rozen in een vaas opgemaakt. Een van de eerste die ik maakte van de week. En ik schrok me toch weer half wezeloos van de prijs. Namelijk $129,00..... Toch niet te geloven hey....

Maandag dus weer het laatste daagje. De cooler die stuk was (en waarschijnlijk nu echt overleden was) en de nog behoorlijke stapel orders die nog gemaakt moesten worden zorgde bij de bazin voor de nodige stress. Maar zo halverwege de ochtend kwam dan toch haar man helpen. Het zou de stress wat moeten verminderen want hij zou dan de telefoontjes kunnen doen. Maar zoals voorgaande jaren was het nu ook weer niet het geval.

Baas neemt namelijk gewoon alle binnenkomende orders aan en bazin wil dat niet. Baas hangt de nieuwe orders dan ook stiekum op, als bazin druk bezig is als of er een klant is of ook even aan de telefoon. Waarna twee tellen later de sirene af gaat. "Anthoniiiiiiiieeeeee", klinkt er dan door de schuur. Zo heet baas dus.

Waarna er een flinke woordenwisseling volgt tussen de twee. Over waarom er wel of niet orders aangenomen moeten worden. Geweldig al die bijeffecten op de werkvloer ;-)
Soms steven ze naar buiten en gaan daar nog even door en komen dan muisstil weer binnen. Waarna een half uurtje later de sirene weer afgaat, hahaha.

Zo had baas een order aangenomen voor een boeket in een koffiekop. Maar het was een valentijns bestelling en er was alleen nog maar een grijs/bruine mok voorradig. Niks, roze rood of enig kleurigs. Nou echt.... het scheelde niet veel of hij had die mok naar zijn hoofd gehad. Zo gezellig, zo'n valentijnsdaagje in de bloemenschuur. Je maakt nog eens wat mee niet? Maarja het feit was dat we nog steeds minder orders hadden dan vorig jaar dus baas bleef orders aannemen de rest van de dag. Totdat hij in de gaten kreeg dat de bezorgers de 89 bloemstukken niet allemaal meer konden bezorgen die dag en hij zelf aan de slag moest. En toen was het ineens genoeg.... Zo mooi...

Maarja toen was het inmiddels tegen drie uur en waren er al heel wat Anthonies de zaal in geworpen zeg maar. Dus zoals ik al zei, we hebben het weer overleefd!

Toen ik thuis kwam hebben we Connor zijn verjaardags toetje gegeven. Cake met slagroom. Voor slagroom doet hij zo ongeveer een moord en voor cake idem dito.



Voorheen had ik een keertje een echte hondentaart voor hem gekocht en die vond hij helemaal niet lekker. Echt! Die liet hij gewoon staan. Stace heeft hem toen als een speer opgegeten. Maar bij de cake met slagroom kreeg hij er de kans niet voor.



Stace kreeg ook wel een stukje hoor en nu ook was Stacey's stuk cake ook eerder verdwenen dan bij Connor, maar dat duurde niet lang.





Zo dat zit er in!

Dinsdag moest ik nog wel even bijkomen van het hele bloemen gebeuren. Ben met de hondjes wezen wandelen en ik had in de morgen een afspraak met een mevrouw, die nu nog zwanger is, maar over een maandje foto's wil hebben van haar dan geboren baby. En terwijl ik haar adres opzocht op Google maps, zag ik wel wat grappigs. De wegen naar haar huis, heette Holland Road, Holland crossing, Holland Downs en Holland Hills Die laatste is wel heel apart niet? Zoveel hills zijn er niet in Holland namelijk. De dijken niet meegerekend natuurlijk.

Dus ik besloot mijn camera maar mee te nemen. Wie weet kwam ik wat leuks en echt Hollands tegen. Op zich woonde de vrouw misschien 10 minuten bij ons vandaan, maar in dit gedeelte was ik eigenlijk nog nooit geweest. Totdat ik ineens een groente en fruit stal zag. Ooit zijn we hier wel eens langs gereden. En weet nog dat ik toen dacht, Oh wat leuk er staat Holland farms op die schuur. Maar we waren toen volgens mij op de motor en wist eigenlijk geen eens waar we op dat moment reden. We waren eigenlijk zomaar in het wilde weg aan het rijden. En nu kwam ik er ineens weer langs.

Inmiddels was ook duidelijk geworden dat de mevrouw haar andere dochter ziek was en dat ze plotseling naar de dokter moest, dus uiteindelijk heb ik haar niet gesproken. Dus ben ik terug gereden naar het stalletje.



Het zag er zo leuk uit!





Op de hoek van Holland rd. dus! En dat zo dicht bij waar we wonen. We wonen eigenlijk om de hoek bij het plaatsje Holland, want zo staat het op Google maps ;-)

Groetjes Petra

Heel wat voeten

Nou die iPhone heeft heel wat voeten in aarde. Ik was natuurlijk gelijk gaan kijken naar die Appie App die Karin in het vorige blogje als tip had gegeven. Die overigens ook gewoon Appie heet. Geweldig leuke naam! Moest er eigenlijk wel een beetje om grinniken. Maar ik zat zo op iTunes te lezen wat het ding allemaal kan. En dat is best veel. Receptjes inderdaad en boodschappenlijstjes maken.... Hartstikke handig....

Maar wel een beetje confronterend, hahaha. Ik zou binnen een zucht allemaal leuk Nederlands spul op mijn boodschappenlijstje hebben denk ik. Dus.... ik heb hem er met het oog op enig zelf behoud niet opgezet. Maar ben gaan Googlen naar een Amerikaanse versie er van. De Harris Teeter is hier de supermarkt die het meest op de Appie lijkt en ik heb heel erg gezocht, maar Meneer Teeter is nog niet terug te vinden in Appjesland. En de Lowes, de andere super waar ik wel kom, ook niet. En ook de Kroger niet.... Ja zeg, zo gaat het niet goed komen met dat boodschappen lijstje van me natuurlijk.

Maar...., toen kwam ik tijdens mijn zoektocht wel op een app genaamd Cardstar. De Harris Teeter google tocht, bracht me daar naar toe. En wat blijkt? Deze wonderbaarlijke app kan alle, ik zeg ALLE, klantenkaart pasjes bijhouden op je iPhone. En werkelijk waar, dat zou toch een geweldig iets zijn als die dingen mijn portemonnee konden verlaten. Dan kan hij eindelijk een keertje normaal dicht. En hoef ik het hele systematisch klantenkaart systeem in mijn portemonnee niet meer te onderhouden.

Het mooie is nog wel dat deze app helemaal gratis was en met een zekere achterdocht zette ik hem op mijn iPhone. En wilde daarna het eerste pasje in gaan voeren. Ik bereidde me voor op toch wel wat tik werk, want ik heb best een aardig stapeltje van die dingen eigenlijk. Geordend op supermarkten, dierenwinkels, service verleners en van allerlei anders. En echt als ik in een winkel bij de kassa sta, die in mijn zogenaamde categorie allerlei anders valt, krijg ik het al lichtelijk warm. Want waar is nou toch hun pasje? In welk vakje ook alweer? En probeer koelbloedig en als een volleerd kaartsorteerster me door de stapel pasjes heen te werken. Om na het vinden van het juiste pasje tot de ontdekking te komen, dat hij natuurlijk onder op de stapel zat. Afijn, ergenis alom.

Maar....., deze cardstar app zou daar allemaal een eind aan breien. En zo tikte ik het eerste nummer in. Maar terwijl ik aan het tikken was, zag ik onder de invul tab die daarvoor beschikbaar was ook een veldje met "Scan hier je card" en ..... toen drukte ik daar op. Opeens kreeg ik beeld en richtte mijn iPhone een beetje op het kaartje en tadaaaaaaaaa!!!!!! Geheel volautomatisch stond het nummer er in. Compleet met streepjes code en al. Is het niet een super iets???? Ik werd er helemaal blij van.....



In de toekomst geen gezoek meer naar pasjes, maar een keurig net geordend pasjes systeem. Welke je op alfabetische volgorde kunt bekijken en dan geef je gewoon even je iPhone aan de kassa juf en huppatee, daar zijn je punten/korting! En... er zit bovendien een locator op, zodat je de dichtsbijzijnde winkel van de betreffende keten zo kan vinden. En bovendien, krijg je als je op "deals" klikt ook nog eens te zien wat er in de aanbieding is bij die winkel. Echt de techniek staat voor niks tegenwoordig.



En nu moet ik eerlijk iets bekennen... Ik vond het voor het eerst in mijn leven, gewoon jammer dat ik niet meer van die klantenkaart pasjes had. Dat scannen van die dingen was gewoon zo leuk! Miste wel het piepje, zoals bij de kassa, maar dat het gewoon zooooo makkelijk was. En daarom ging het scannen van de pasjes met zoveel lol. En nog 1 uit portemonnee... en nog 1!!! Waar een mens toch al niet blij mee kan zijn niet?



Gewoon de hele stapel pasjes in de iPhone. Ze zijn bijna even groot als je ze zo naast elkaar ziet. Echt ik word steeds blijer van die hele iPhone :)

Zo dat is er uit! Ha ha ha, moest het even kwijt hoor ;-) Wat is er nog meer gebeurd de afgelopen dagen? We zijn vrijdag avond naar de auto show in Raleigh geweest. Altijd goed voor een leuke tijd. In ieder geval voor Ron. Ik moet zeggen dat mijn voeten minder blij waren. Want na een daagje bloemenschuur zijn die wel een beetje gaar. Maar ze hebben het uiteindelijk overleefd en het was best leuk om alle nieuwtjes weer te zien. Al zagen we op de weg er naar toe een minder leuk iets.



Er was een ongeluk gebeurd namelijk op de snelweg er naar toe. Een personen wagen was zo onder een vrachtwagen gereden. En toen wij er langs kwamen zat de bestuurster nog in de auto. Echt geen fraai gezicht....

Desondanks zijn we toch de autoshow begonnen met een proefritje in de nieuwste Cadillac CTS V. De auto ziet er eigenlijk een beetje als een sedan uit, maar er zit een Corvette motor in van 6.2 liter en bijna 560 pk. Beetje een wolf in schaapskleren. Want het ding rijdt dus als een tierelier. Mooi geluid dat zeker. En de wagen rijdt als je pech hebt zo de stoepranden uit de straat zeg maar.

En daar mag je hier dus gewoon in gaan proefrijden. Nou ja zo "even" was het eigenlijk niet, Ron moest wel een alcohol test doen. Dat vond ik dan wel weer grappig. Hij moest dus blazen ;-) Maar daarna konden we dus een rondje rijden met de Cadillac V. Ik zat achterin eigenlijk nog wonderbaarlijk goed. En Ron was helemaal in zijn hum. Wat een kracht zeg. Dit zou de snelste personen auto zijn die je op het moment kunt kopen. Het was eigenlijk gewoon meer een race wagen hoor. Je werd echt zo achter in je stoel gedrukt.... Word ik blij van een appje voor mijn iPhone, Ron heeft dat bij het rijden in de CTS V :)



Daarna zijn we de eerste hal in gegaan. Daar stond de nieuwste Ford Explorer. Aan de buitenkant zag hij er best leuk uit moet ik zeggen. Een beetje Landrover achtig vond ik.



En zo liepen we verder over de beurs. We kwamen hierna tussen de Volvo's en Scion's en aan het eind van de hal zagen we de nieuwe MINI Countryman. De gewone MINI op steroids, kun je eigenlijk wel stellen.



Vond de wagen er erg leuk uitzien. Ook de binnenkant. Lekker vrolijk en heel anders dan de standaard auto. En nu dus ook wat meer ruimte en wat hoger. Grappig was wel dat de MINI gewoon tussen de duurste Ferrari's stond. Wel mooi om te zien.



En overal mag je weer in de auto's zitten op deze beurs. Ook dat is wel eens leuk. Zo kan je gewoon even een Ferrari passen, als je daar behoefte aan hebt.



En zo deden deze jongetjes dat ook. Zo grappig, want waarschijnlijk hadden ze ook muziek in de auto en zaten ze zo een beetje cool met hun hoofd te schudden. Alsof ze aan het cruisen waren. Ik had het eigenlijk moeten filmen, i.p.v. een foto nemen.



Deze vond ik ook wel grappig...... De wandelstok van deze meneer mocht niet mee de nieuwe coole auto in ;-)



Verder was er de electrische Volt en de nieuwste Jeep Cherokee. Die ik wel erg fraai vond eigenlijk.



De nieuwe Chevrolet Camaro cabrio was er ook al te bewonderen.



Er waren dit jaar best wel veel nieuwe modellen eigenlijk vergeleken met de afgelopen twee jaar. En.... er stond nu ook een Hollandse wagen... De spyker!



Ron had er nog een t-shirtje van en had die aan die dag. Wat een mooie auto is dat toch. Mag ook wel voor de centen die hij kost. Normaliter zie je dat merk dus niet zo snel. Maar sinds kort is er hier in Cary een heuse Spyker dealer. Wel grappig om Cary/Raleigh tussen het lijstje met top trendy steden, als New Port Beach en Manhattan te zien staan. Doordat Ron het Spyker shirtje aan had, kwam hij al snel in gesprek met wat vertegenwoordigers, die het wel leuk vonden dat er iemand was die de auto en het merk kende. En eigenlijk mocht je dus niet in de auto zitten, maar doordat Ron een Dutchie was mocht hij het wel wat van dichterbij bekijken van de Spyker mensen. En zo mocht en kon Ron het even op zijn gemakje kijken. Er in zitten is geen optie voor Ron, want dat pas niet met zijn 2 meter ;-) Later mocht ik, ook nog even wat fotootjes van dichtbij maken!





De auto kost zo'n $ 250.000, echt ontieglijk veel geld! Maar... toch een beetje Nederlandse trots niet waar?





Weer een ervaring rijker in ieder geval!!!!

Van het weekend was het hier behoorlijk lekker weer ineens. En Ron is dan ook met de motor op pad geweest.

Untitled from Duttch on Vimeo.

Hij is zelfs nog even bij de bloemenschuur wezen kijken toen ik er op zaterdag aan het werk was. En ook hij heeft nu de schuur van binnen gezien en mijn bazin ontmoet. Die overigens flinke stress had gisteren, want 1 van de coolers had het begeven. Vrijdag al, en dus was er een monteur besteld. Maar vrijdag middag ging hij het weer doen. Om het zaterdag ochtend helemaal te begeven. En... die cooler staat dus vol met bloemen nu. Het resultaat is dus een gestresste baas, die heel graag wil dat haar man komt kijken naar het probleem. Maar een man, die daar geen zin in heeft. Maar omdat ze de monteur had afgezegd op vrijdag, mocht ze van haar man op zaterdag geen monteur meer bellen omdat er dan waarschijnlijk weekend tarief berekend werd. Feest compleet dus. Er werd met een bezem tegen de cooler aan gebonkt, stekkers in en uit het stopcontact en wat al niet meer. Het mocht niet baten.....

En dus hoefde ik vandaag, zondag niet te komen werken, wat eigenlijk wel het plan was. Want de stukjes die ik zou kunnen maken vandaag, zouden toch niet in de cooler die het nog wel doet passen. Want die stond al vol. En dus wordt het morgen vast dikke pret ;-) We gaan het allemaal meemaken. Want morgen is het dan dus echt Valentijnsdag!

En daarmee is ook ons eigenste Valentijntje Connor jarig. Acht jaar wordt hij alweer. Het was vandaag best lekker weer en zo had de bijna jarige mooi plaats genomen op zijn schommelbankje in de tuin ;-)



Heerlijk leventje niet?

Groetjes Petra