woensdag 25 november 2009

Veel om dankbaar te zijn...

En zo gaat in eens zo'n dag voor Thanksgiving heel anders dan gepland. Nouja het eerste deel ging geheel volgens schema. Ik had namelijk om 10.00 uur een afspraak bij de kapper om nieuwe krullen aan te schaffen. En eigenlijk maakte ik me daar een beetje druk om, want er was al weer een nieuwe kapster die dat voor elkaar moest gaan krijgen. Ik ben dus echt geen held wat dat aangaat. Naar de kapper gaan bedoel ik. Maar eenmaal bij de kapper bleek het een wat oudere vrouw, die van wanten wist. Ze knipte mijn haar eerst en precies op de manier hoe ze dat in Nederland ook doen. Alle voorgaande keren werd dat pas na het permanenten gedaan, maar nu dus niet. En dat gaf me hoop dat het allemaal wel weer goed zou komen. En dat kwam het ook en zo liep ik met een hoofd vol krullen de kapsalon uit zo rond een uur of 12.

En stapte ik in mijn auto om naar huis te gaan. De kapsalon zit naast een hele grote supermarkt, dus drukte alom vanwege Thanksgiving. En zo was ik bijna de parkeer plaats af toen er een zwarte auto ineens van links mijn kant op kwam sjesen. Met een noodgang! En als ik zeg met een noodgang, bedoel ik eigenlijk te zeggen laag vliegend. Het ging allemaal zo snel.... Ik trapte vol mijn remmen in, maar het mocht niet baten. Ik raakte de auto aan de zijkant. Het bracht de auto overigens niet tot stilstand want die ging nog verder een stoep op en reed na mij geraakt te hebben tegen een boom, waarna de auto nog een keer opzij botste en toen eindelijk tot stilstand kwam. Helemaal in de prak. Ik zat nog twee tellen bij te komen en zag toen geen beweging komen in de andere auto. Waarna ik naar die auto ben gerend.

Daarin zat een oudere vrouw helemaal versufd. Alle airbags in de auto waren open en er kwam rook uit. Wat nu..... Ik wist het echt niet meer. Ik probeerde tegen de vrouw te praten maar ze reageerde helemaal niet. Ik schrok me echt lam.... Wat moet ik nou doen? En net toen ik me dat bedacht kwam er een jongen aangerend. En die nam het van me over en ben ik 911 gaan bellen. Nog nabibberend van wat er zojuist allemaal gebeurd was, antwoordde ik de vragen van de vrouw aan de andere kant van de lijn. Ze vroeg of er gewonden waren en waar het allemaal gebeurd was. Ja waar was ik eigenlijk? Totaal van de wap was ik, kunnen we wel zeggen. En dus nam de jongen mijn telefoon over en begon te vertellen waar we waren. Nog geen minuut later kwamen de zwaailichten van de brandweerwagen incluis ladder wagen al aangesjeesd.

Photobucket

Het bleek dat tegenover de supermarkt (en kapper en Walmart), de brandweer kazerne is. Dus dat ging rapido. En zij gingen gelijk aan het werk.

Photobucket

Daarna kwam er ook al snel politie en de ambulance. En nee, natuurlijk niet 1 politie wagen, ook nog twee motoragenten en de recherche en natuurlijk ook allemaal met de kerst verlichting aan. Nou moet ik zeggen dat ik voorheen nooit zo blij was geweest met de kerstverlichting van de politie. Maar vandaag dus duidelijk wel. Ik kan niet anders zeggen dan dat zij het keurig afhandelde. Ik moest mijn rijbewijs, verzekerings en registratie papieren geven en verder ging alles vanzelf. Het bleek dat de jongen die me kwam helpen een brandweerman van die betreffende kazerne was en net met lunchpauze was. En hij had alles zien gebeuren. En ook al aan de politie verteld wat er zojuist gebeurd was. Waarschijnlijk had de oudere mevrouw het gas ipv de rem ingetrapt en kwam daarom laagvliegend voorbij. Zelf dacht ik dat ze een hartaanval of zoiets gehad had, want ze was helemaal versuft en kon echt niet praten toen ik bij haar kwam. Maar dat kan natuurlijk ook van de shock zijn.

Ik kreeg van de politie ook al gelijk een kort rapportje met daarop het politie dossiernummer en de naam van de verantwoordelijke agent, de gegevens van de andere auto en diens verzekering. Hoefde ik zelf helemaal niks voor te doen. Want ik liep me al te bedenken, wij hebben volgens mij helemaal geen schadeformulieren in de auto. Of heb je die eigenlijk wel in Amerika? Maar gelukkig kreeg ik ook al gelijk te horen van de "opperagent" dat ik zeker niet schuldig was. Jeetje wat een geruststelling. Ik zag al weer de meest vreselijkste scenario's voor bij komen natuurlijk. Want hoe anders heb ik dit al eens niet in Nederland meegemaakt? Waarbij de politie soms geen eens meer komt bij een aanrijding. Nou was er nu natuurlijk een gewonde en dat maakt de zaak misschien anders, maar ik moet zeggen dat het heel netjes ging allemaal. Heel wat minder stress in ieder geval. Al moet ik zeggen dat die adrenaline nog wel een poosje door mijn lichaam vloog.

Ik had Ron gelijk na 911 gebeld en die kwam gelukkig ook super snel. Er lekte van alles uit onze auto en kon dus niet meer rijden. Dus hij heeft de VW dealer gebeld. Nu blijkt dat dat dan wel weer anders gaat, want onze garage heeft helemaal geen schade afdeling. Maar ze konden ons wel een ander bedrijf zeggen waar zij mee samen werkte. Dus die gebeld en die hebben een sleepwagen opgeroepen. De mevrouw uit de andere auto was inmiddels in de ambulance en ging naar het ziekenhuis. En haar wagen was echt helemaal total loss. De boom en mijn voorkantje hadden duidelijk niet meegegeven.





En echt het is onvoorstelbaar hoe stevig onze auto is. Hij was echt nog geen eens ietsjes opzij geschoven of zo. Maar de hele rechter zijkant van die andere auto was open geritst. En bij ons alleen een stuk van de bumper en de lichten. Nou blijkt dat er voor in onze auto een stalen balk zit en die had dat dus veroorzaakt. Of moet ik zeggen erger voorkomen? Maar nou moet ik er echt niet aandenken, wat er gebeurt was als ik net 1 seconde sneller was geweest of 1 seconde later geremd had, want dan had die andere auto echt bij mij naar binnen gereden en mijn kantje met de volle vaart geraakt. Of wat als er iemand net daar op straat had gelopen en wilde oversteken? Vanwege Thanksgiving was het ontzettend druk op de parkeerplaats. Of wat als er auto's geparkeerd stonden? En ze was teruggebotst mijn richting uit? Echt ik heb zo'n mazzel gehad eigenlijk!

Het wachten op de sleepwagen duurde een eeuwigheid dat wel, maar de politie bleef net zo lang wachten totdat die er was. En we hoefden onze auto ook niet te verplaatsen of naar een parkeerplek te duwen. De politie agent vond de auto zo prima staan en de andere auto's op de parkeerplaats moesten er maar om heen rijden zei hij. Voor de andere wagen was de kleinere sleepauto er al snel, maar daar moest een oplader voor komen. Want het linker wiel was helemaal omgebogen en kon niet meer met een gewone sleep wagen versleept worden. Rond drie uur was onze wagen dan ook weg gesleept en bij het schadeherstel bedrijf gebracht. Natuurlijk doen die niks meer van de week en zijn wij maandag de eerste..... Even minder natuurlijk. Maarja, het is zoals het er nu naar uit ziet allemaal te herstellen, dus dat valt toch nog mee.

Wat me overings ook verbaasde, is dat de man van de vrouw van die andere auto me zojuist belde. Hij wilde weten hoe het met mij ging. Daar stond ik ook wel van te kijken. Ik vertelde dat alles ondanks de schrik prima ging, maar ik ook wel bezorgd was om zijn vrouw. En het blijkt dat zij naar de eerste hulp was gebracht, maar na onderzoek ook naar huis mocht. Ondanks de blauwe plekken en de wagen in de prak valt het dus toch nog mee. Ik vond het eigenlijk wel heel netjes dat deze meneer belde om te vragen of het met mij wel goed ging. Het had inderdaad heel anders kunnen aflopen.

En dus...... zijn we morgen maar extra "thankful op Thanksgiving"! Dankbaar voor mijn bescherm engeltjes en dankbaar voor de Deutsche Grundlichkeit van de Touareg!

Groetjes Petra

29 opmerkingen:

Sue in the USA zei

Wauw dat moet even flink schrikken geweest zijn. Goed te horen dat beide partijen er relatief goed vanaf gekomen zijn. Inderdaad erg netjes van die meneer om te bellen.
Hoe is het verder met je? Hopenlijk is de ergste schrik er al weer af.

Sue in Orlando, FL

Petra zei

@ Sue
Het gaat inmiddels een stuk beter met me hoor! Besef me maar al te goed dat het allemaal materiaal is nu en dat alle betrokkene er heel uit zijn gekomen. En dat is het belangrijkste!

www.vandijkjes.punt.nl zei

Woow, Je schrikt je te pletter. En inderdaad als er iets is komen oom agent en de rest uit alle hoeken en gaten. En maar goed ook. Ik heb gelukkig nog geen ervaring mee en dat wou ik graag zo houden. En inderdaad had het heel anders kunnen aflopen. Een auto is een auto en vervangbaar en repareerbaar maar jij niet toch..

hopelijk heb je toch nog een fijne thanks giving..

gr petra

Anoniem zei

Jeetje Petra, da's wel heftig, ben toch eigenlijk wel benieuwd waarom die vrouw dan zo hard ging, hebben ze in t zkh wel gechecked of ze geen hartproblemen had (heb je dat nog gevraagd aan haar man?) black-out gehad? Ben ook nieuwsgierig wat er dan in t rapport komt te staan, krijg je daar n kopie van?....Ja, inderdaad beschermengeltjes, heb maar n relaxed thanksgiving en nu maar hopen dat t je nooit weer overkomt!
gr Jackie

Anja zei

Tjeetje, dat is schrikken zeg. Gelukkig is er naast de enorme schrik alleen materiële schade. Het had inderdaad heel anders af kunnen lopen, daar moet je maar niet bij nadenken.
Maar waarom zou die vrouw zo hard gereden hebben?? Netjes en fijn dat die meneer naar jouw welzijn informeerde.

Kristel Holsbeek zei

bah, helemaal niet leuk. Gelukkig alleen maar materiële schade.
Wel leuk dat die man even gebeld heeft...zal ook wel even schrikken zijn...
Toch nog een Happy Thanksgiving!!

Hanneke zei

Zo!! Da's schrikken, gaat het goed met je? Hoop dat je een leuke T-day hebt vandaag ondanks de aanrijding. Zeker iets om thankfull voor te zijn, iedereen is er nog goed vanaf gekomen! Enjoy!

Erna zei

Hemeltje zeg wat zal je geschrokken zijn.
En jij rijd altijd al zo voorzichtig.
Kan me voorstellen dat je dit keer blij was met alle toeters en bellen.

Gelukkig valt de schade ook mee.
Die andere zit behoorlijk in de vernieling zeg.

Hopelijk heb je toch een gezellige Thanksgiving.

Enne ook lekker dat je haar weer goed zit!

Erna

K@rin zei

Shit, met recht een Thanksgiving om extra dankbaar te zijn... Wat een geluk, voor jou én voor de andere dame!

Gr Karin

Annemiek zei

Je moet er niet aan denken wat er allemaal had kunnen gebeuren. Verschrikkelijk schrikken zeg. Gelukkig dat het na de omstandigheden allemaal zo goed gegaan is. Happy Thanksgiving!

Anoniem zei

Jemig Petra! Wat moet je onwijs geschrokken zijn... verschrikkelijk.... Gelukkig is het so far, so good afgelopen, had veel minder kunnen zijn... Sterkte!!!

Anoniem zei

Het Anonieme berichtje was van mij, Gerda, Guus, van Ecco ;-) Wist mijn wachtwoord weer es niet...

Anoniem zei

Hoi
Jij hebt echt geluk gehad zeg. Als je ziet hoe die andere auto eruitziet. Toch belangrijk he een stevige auto en natuurlijk ook een snel reactievermogen aan jouw kant. Jij gaat echt gelukkig uit eten met thanksgiving. Als je haar maar goed zit. Hier in Hellevoet is vandaag het oude marinehospital uitgebrand. In de vesting. Echt zonde. Totaal afgeschreven. Staat ook op nu.nl. Fijne dag en eet ze. Tot over twee weken groetjes Ingrid

Monique zei

Alles is al wel zo'n beetje gezegd, maar ik wou je toch even laten weten dat ik blij ben dat het goed met je gaat!

Kasaka zei

Jeetje, wat een verhaal! Ik kan me je gevoelens zo voorstellen, vorig jaar april voelde ik me net zo. Het duurt wel even, voor je alle "wat als" gedachten van je af kunt zetten, althans, dat was mijn ervaring. Weet je zeker, dat jij verder ok bent, want zo te horen was het toch een flinke klap? Hopelijk was die vrouw goed verzekerd, dan wordt alles door haar verzekering vergoed. Schadeformulieren hebben we hier inderdaad niet, uit het verleden hebben we geleerd, dat, hoe klein het ongeluk ook, we altijd de politie erbij halen. Sterkte met het verwerken en een fijne Thanksgiving!

Anoniem zei

Jeetje, wat een schrik! Ik weet uit ervaring wat een impact zo`n aanrijding heeft, die van mij is niet ze goed afgelopen als bij jou..ik heb er nog last van als ik langs die kruising kom, dan zie ik het filmpje toch weer langs gaan en het is al jaaaaren geleden!

Heel fijn dat het goed is afgelopen en je zo goed geholpen bent!

xx Mariet

Anja zei

Wat een schrik heb je altijd na zo'n aanrijding hè. Ik heb het ook meegemaakt en die plek blijft toch altijd een onprettige plek.
Ik hoop dat je nergens last van krijgt (stijve spieren en zo).
Ik wens jullie een hele fijne Thanksgiving!
Groetjes,
Anja L.

Anoniem zei

Hoi Petra, wat een verhaal, goed dat je het op deze manier van je af kunt schrijven, wat zul je geschrokken zijn en Ron ook natuurlijk, we zijn hier met z´n allen heel erg dankbaar, zeker op deze speciale dag, dat "onze Petra" gespaard is gebleven en hoop voor de toekomst dat jouw geluksengeltjes nooit van jouw zijde zullen wijken.Deze bijzondere dag zul je niet snel vergeten, maar met dankbaarheid gedenken.Maak er een mooie avond van met Ron, jouw Beardiekanjers en allen ,die jou lief zijn.
Groetjes, Jos en Lidy.

elmarstel zei

poeh, poeh, dat is ff schrikken zeg en gelukkig heb je niks, volgens mij heb je niet 1 maar een heleboel beschermengeltjes gehad.

ik hoop dat je een beetje al bij gekomen bent, al zullen de beelden voorlopig nog wel even door je hoofd blijven malen.

sterkte.....

www.ine1149.web-log.nl zei

Inderdaad, veel om dankbaar te zijn. Kan me voorstellen dat je je kapotgeschrokken bent en helemaal van slag was.
Hoe gaat het nu met je? Kon je slapen vannacht en heb je nu spierpijn?
Keurig, dat die meneer zo netjes belde om te vragen, hoewel... eigenlijk vind ik dat heel vanzelfsprekend, dat zou jij (en ik ook) toch ook gedaan hebben?
Fijne Thanksgiving.

Jasmino zei

Jemig Petra, wat een verhaal..... Zo blij dat er geen blijvend letsel is en het nog met een sisser is afgelopen, ook voor de vrouw in de andere auto. Ik kan me zo goed voorstellen dat je geschrokken bent en dat de adrenaline door je lijf raast. Fijn dat er zoveel beschermengeltjes zijn, inderdaad iets om thankful voor te zijn. Veel sterkte, hopelijk kun je het snel achter je laten!

Elke zei

Goh Petra, wat heb jij een geweldig bekwaam beschermengeltje! En die mevrouw waarschijnlijk ook wel.

Miranda zei

Jeetje, Peetje.....Wat zul je geschrokken zijn! Gelukkig dat je inderdaad zo een steveige auto had. Je moet er inderdaad niet al te lang bij na blijven denken... en net wat je zegt dankbaar zijn dat er verder niks met je aan de hand is. Groetjes en fijn weekeinde vanuit Virginia

Martin zei

Wow... Ik dacht dat je getuigen was bij een aanrijding, maar je bent er dus zelf (helaas) bij betrokken. Wat moet dat allemaal snel gebeurd zijn, in een flits zeg maar.

Dat zal zeker flink schrikken geweest zijn. Gelukkig heb je zelf naast de schrik niets of niet veel en gaat het met die oudere vrouw ook redelijk goed. Het had, als ik de foto's zo zie ook heel anders kunnen aflopen.

Wel fijn dat die jongen je heeft geholpen en heeft bijgestaan. Dit had je wel even nodig, want je zou daar maar staan zonder enige vorm van hulp.

Hopelijk komt alles goed met de afhandeling.

Je moet toch wat over hebben om je blog 'levendig' te houden zeg, hahaha...

(Sorry, dat laatste kon ik even niet laten)! LOL!

STERKTE !!!!!!!!!!!!!!!!

Martin

Petra zei

@ Petra
Jahoor de Thanksgiving is prima verlopen ;-)

@ Jackie
Waarschijnlijk heeft ze het gas met de rem verward.
En ja je krijgt een kopie. Of nouja je mag een kopie aanvragen bij het politiebureau.

@ Erna
Haar moet ook nog even wennen, ha haha.

@ Ingrid
We hebben op het internet inderdaad de foto's zitten kijken van het marine hospitaal. Dat dat allemaal zo snel is gegaan en als verloren wordt beschouwd nu. Het zal het gezicht van de haven zeker doen veranderen.

@ Monique
Dank je wel hoor!

@ Petra
We zijn bezig met de verzekerings gedoetjes, die er natuurlijk altijd bijkomen. Tot op heden lijkt het goed te gaan. Maar mijn ervaring met verzekerings maatschappijen en claims, zijn vanuit het verleden niet al te best, dus we blijven toch een beetje gematigd optimistisch ;-)

@ Mariet
Gelukkig gaat het heel goed met me. En hoop ik dit snel te kunnen gaan vergeten. Hoe is het met jouw Henk op het moment meid?

@ Lidy
Je bent een schat! Je weet het altijd zo mooi te omschrijven!

@ Elmarstel
Ik ben aaaaallle engeltjes dan ook zeer dankbaar!

@ Ineke
Ja wellicht wel ja. Helaas heb ik ook anders meegemaakt. Het was zeker netjes van deze meneer.

@ Elke
Inderdaad er waren veel erg bekwame engeltjes aanwezig die woensdag!

@ Martin
Ha ha ha, ja zo hou je het een beetje afwisselend zo'n blogje ;-)
Beetje sensatie in de tent zeg maar.
Alleen weet ik zeker dat ik het niet nog een volgende keer zou willen meemaken! ;-)

Groetjes Petra

Marchiena zei

Jee Petra, het was gelukkig je tijd nog niet. Je hebt een goede beschermengel bij je. Daar mag je zeker dankbaar voor zijn.
Fijn dat de verwondingen bij die mevrouw ook mee vielen. Hopelijk heeft het verder geen nare gevolgen voor je.

Inge zei

Jeetje! Wat een schrik en ellende. Ik hoop dat de verzekering alles netjes afhandeld, want daar had ik zelf nog al wat problemen mee (ondanks dat ik ook onschuldig was). Sterkte en succes!

DixieChick zei

Jeetje Petra, ik lees het nu pas (ahum..ik loop een beetje achter), maar wat een naar verhaal zeg! Bah, wat moet jij geschrokken zijn. Is de auto ondertussen al gemaakt? En hoe is het met jou? Al weer helemaal van de schrik bekomen? Ik hoop het wel! Succes met alles!

Petra zei

@ Dixiechick
De auto staat bij de garage ter reparatie. Zo'n 4000 dollar schade. Voor der rest gaat het met mij goed hoor. Alleen die schrik gaat niet meer zo snel weg denk ik. Parkeerplaatsen worden nu door mij met hele andere ogen bekeken!